Οι Πράσινοι Δαίμονες και ο καθηγητής Moriarty

Ποτέ, μα ποτέ, δεν θα φανταζόμουν ότι θα ασχολιόμουν με ...Φυσική το 2010, για να αποδείξω ότι η Γη δεν είναι επίπεδη, και ότι οι κλέφτες, ...κλέβουν, ή ότι το 150 είναι μεγαλύτερο από το 50. Και, αν βιάζεστε, πηγαίνετε απ' ευθείας στην τελευταία παράγραφο.

Με έβαλε, λοιπόν, σε σκέψεις ο Professor Moriarty στο antinews με την παραίνεσή του, στο πλαίσιο κουβέντας για τον Δεύτερο Νόμο, "να υιοθετήσω το παράδοξο του δαίμονα του Maxwell, ο οποίος υπόσχεται να αφαιρέσει δωρεάν εντροπία από το σύστημα, το free lunch που λέγαμε", για να αποδείξω ότι οι ΑΠΕ, όπως τις ξέρουμε, είναι εκ των προτέρων καταδικασμένες. Εξαιρετική η παραίνεση, Professor Moriarty.

Ο Πράσινο Δαίμονας είναι ένας καλικάντζαρος, σε ένα παραθυράκι, ανάμεσα σε ένα κρύο και ένα ζεστό δωμάτιο που ανοιγοκλείνει και αφήνει μόνο ζεστά μόρια να πηγαίνουν από το κρύο δωμάτιο στο ζεστό (ναι, υπάρχουν λίγα ζεστά μόρια στο κρύο δωμάτιο) και αφήνει μόνο κρύα μόρια από το ζεστό στο κρύο δωμάτιο (ναι, υπάρχουν κρύα μόρια στο ζεστό δωμάτιο). Αν αυτός ο Δαίμονας κάνει καλά την δουλειά του, το ζεστό δωμάτιο καταλήγει να ζεσταίνεται, ενώ το κρύο να κρυώνει, παραβιάζοντας τον Δεύτερο Νόμο, που προβλέπει ότι θα γίνει το αντίθετο, εξισορροπώντας τα δύο δωμάτια. Φυσικά, ο καλικάντζαρος δεν παραβιάζει κανένα Β' Νόμο, επειδή, είτε για να ανοιγοκλείνει την τρύπα, είτε για να παρακολουθεί που βρίσκονται και τι θερμοκρασία έχουν τα μόρια, θα καταναλώνει απίθανες ποσότητες ενέργειας. Ο καλικάντζαρος δεν τα καταφέρνει, για τον ίδιο λόγο που, ενώ ένα αυγό σπάει εύκολα όταν πέσει στο πάτωμα, είναι αδύνατο να ανασυσταθεί στην αρχική του ακέραια φάση, από μόνο του...

Να ένα εξαιρετικό video (που βρήκα εδώ) που δείχνει γιατί ο Πράσινος Δαίμονας ΔΕΝ μπορεί να παραβιάσει τον Β' Νόμο:



Δεν μπορώ με εξισώσεις να αποδείξω αντίστοιχο συμπέρασμα για τα αιολικά, ούτε εσείς θα αντέχατε να τις διαβάσετε (να με τι θα έμοιαζε), αλλά μπορώ να πω ότι ο Πράσινος Δαίμονας των ΑΠΕ (και ειδικά των αιολικών) είναι ότι (α) προσπαθούμε να συμπυκνώσουμε και να συγκεντρώσουμε μια δίαχυτη μορφή ενέργειας, κάτι που είναι δύσκολο και ακριβό και (β) προσπαθώντας να ταιριάξουμε την στοχαστική, τυχαία, παραγωγή αέρα, με περίπου προδιαγεγραμμένη, αλλά επίσης στοχαστική ζήτηση, φτιάχνουμε ένα όλο και πιο πολύπλοκο και πιο ακριβό σύστημα. Και όσο προσπαθούμε, τόσο πιο ακριβό και πολύπλοκο γίνεται.

Ο αέρας που φυσάει, είναι ηλιακή ενέργεια. Πολλή ηλιακή ενέργεια. Περισσότερη από όσο καταναλώνουμε. Αλλά δίαχυτη ενέργεια. Και, στην αιολική της εκδοχή, τυχαία, στοχαστική. Και προσπαθείς να την συλλέξεις από πολλά μέρη ταυτόχρονα για να έχεις περίπου αδιάληπτο ρεύμα. Πολλή ενέργεια αλλά υψηλής εντροπίας, δηλαδή χαμηλής ποιότητας, σε αντίθεση με το ηλεκτρικό ρεύμα που είναι υψηλής ποιότητας, δηλαδή χαμηλής εντροπίας με την φιλοσοφική, ή στατιστική, αν όχι την θερμοδυναμική σημασία της λέξης. Με το παγκόσμιο δίκτυο αιολικών προσπαθούμε να συλλέξουμε και να συγκεντρώσουμε ενέργεια χαμηλής ποιότητας, σε ενέργεια υψηλής ποιότητας. Αυτό είναι εξ ορισμού αναποτελεσματικό και ακριβό. Δεν γίνεται ούτε δωρεάν ούτε εύκολο, και η πράξη, αποδεινύει την θεωρία.

Να θυμίσω, παρενθετικά, ότι μία ανεμογεννήτρια, δεν έχει συμβατικό θερμοδυναμικό κύκλο. Όταν (και μόνο όταν) φυσάει, και εάν (και μόνο εάν) χρειάζεσαι το ρεύμα εκείνη την στιγμή, η αποτελεσματικότητά της είναι μεγάλη: 40, 50, μέχρι 60%! Το πρόβλημά της είναι 1) ότι ΔΕΝ φυσάει πάντα, και 2) ούτε χρειάζεσαι πάντα το ρεύμα, όταν φυσάει. Θέλουμε ηλεκτρικό ρεύμα όταν έχει άπνοια (επομένως χτίζουμε πολλές θερμές εφεδρείες) και μπορεί να μην θέλουμε καθόλου ρεύμα όταν φυσάει του σκοτωμού (και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, ούτε την ισχύ βάσης που δεν πειράζεται, ούτε τις εφεδρείες. Πετάμε ενέργεια και χρήματα για εφεδρείες, και πετάμε την αιολική ενέργεια και χρήματα όταν δεν χρειαζόμαστε το ρεύμα.

Αυτή την ασυμφωνία προσφοράς και ζήτησης, προσπαθούμε να την βελτιώσουμε με πολλά διασυνδεδεμένα αιολικά, κατά προτίμηση σε όλον τον ...Πλανήτη. Δεν χρειάζεται σοφία για να καταλάβουμε ότι άπειρα αιολικά, με άπειρη διασύνδεση δίνουν σχεδόν συνέχεια ρεύμα αλλά με άπειρο κόστος... σαν την άπειρη ενέργεια που θέλει ο Πράσινος Δαίμονας του Maxwell (ή του καθηγ. Moriarty) για να παραβιάσει τον Β' Νόμο.


Αλλά όλα αυτά είναι μπούρδες, και ούτε η Κλιματολογική Καταστροφολογία, ούτε οι Καλές Επενδύσεις, ούτε η Πράσινη Ενέργεια έχουν σχέση με Φυσική ή Θερμοδυναμική. Έχουν σχέση με επενδύσεις. Επενδύσεις πλουσίων, που αναζητούν υψηλές αποδόσεις, υψηλότερες από αυτές των κρατικών ομολόγων, με επενδυτικό ρίσκο μικρότερο από αυτό των κρατών, με εχεμύθεια και διακριτικότητα, if you know what I mean, jelly bean. Και αυτό έχει γίνει, ατυχώς για μας, εφικτό. Λεφτά υπάρχουν... για τους λίγους. Είχε δίκο ο Πρωθυπουργός. Λεφτά υπάρχουν. Τα βρήκα και εγώ, και δεν κάνω πλάκα.

Περιμένοντας τα stress test των τραπεζών

Αν οι Νόμοι της Θερμοδυναμικής εξηγούν τους πραγματικούς και αδιαπραγμάτευτους περιορισμούς της παραγωγής και χρήσης ενέργειας, και αν προβλέπουν το ατελέσφορο της λεγόμενης «Πράσινης Ανάπτυξης» (τουλάχιστον με τον σημερινό τρόπο ζωής), δεν εξηγούν, τουλάχιστον όχι ακόμα, το φαινόμενο της αύξησης του πληθυσμού στον πλανήτη, και το γεγονός ότι πάνω από το 1/2 αυτού του πληθυσμού είναι στην Ασία, και τα 3/4 είναι στην Ασία και την Αφρική.

Κακά τα ψέματα, αυτό είναι το …πλανητικό πρόβλημα (και όχι οι μπούρδες που σερβίρουν οι ΜΚΟ): Είμαστε πολλοί. Έχουμε απαιτήσεις. Μαθαίνουμε γρήγορα ότι μπορούμε να έχουμε περισσότερες απαιτήσεις. Δεν φταίνε οι Αγγλοσάξονες που θέλουν τη αυτοκρατορία τους, ούτε οι Γερμανοί που θέλουν και αυτοί την δικιά τους, ούτε οι Κινέζοι που, σε νέα φάση εξωστρέφειας, ανακάλυψαν τον ιδιόμορφο καπιταλισμό τους. Φανταστείτε με τι θα μοιάζει ο πλανήτης, αν οι περιοχές με την υψηλή πληθυσμιακή συγκέντρωση θελήσουν να έχουν βιοτικό επίπεδο σαν της ...Ελλάδας (άσε την Γερμανία ή την Αμερική), και φανταστείτε τι σκαρφίζονται οι πάντες για να μείνουν ή να γίνουν οι προνομιούχοι.


Την τελευταία φορά που κοίταξα (στην ύφεση της τελευταίας «ενεργειακής κρίσης», εκεί περί το 1980, ο πλανήτης είχε 4-5 δις κόσμο. Τώρα είναι κάπου μεταξύ 6,8 και 6,9 δις! Και φαίνεται ότι ο πληθυσμός αυξάνει συνέχεια από τον 14ο αιώνα, όταν μειωθήκαμε κατά 22% σε παγκόσμιο επίπεδο και κατά 50% στην Ευρώπη, από την ...πανούκλα. Και που θα πάει αυτό το πράγμα; Οι προβλέψεις του ΟΗΕ για το μέλλον του πληθυσμού, είναι σαν τις προβλέψεις του ΟΗΕ για το ...κλίμα: Ή θα πάει πάνω, ή θα πάει κάτω, ή θα μείνει το ίδιο!...


Αν προσέξετε τα γραφήματα (και τα links από όπου προέρχονται) θα καταλάβετε την μεγάλη ανισορροπία, και βγάλτε εσείς τα συμπεράσματά σας για το μέλλον, το πληθυσμιακό ή το ενεργειακό, και τι μορφή θα πάρει η «διόρθωση», εάν και όποτε υπάρξει. Εν τω μεταξύ, το Drang Nach Osten καλά κρατεί, η Siemens υπέγραψε συμφωνία ύψους €2,2 δις, να πουλήσει τραίνα στην Ρωσία. Τι λέγαμε; Η προσέγγιση... Ενέργεια έναντι κατασκευασμένης τεχνολογίας. Η καημένη η Ρωσία, στα χνάρια του Μεγάλου Πέτρου.

Και όσο εμείς ασχολούμαστε με τους ημιυπαίθριους, πόσοι τρόποι ελεγχόμενης χρεωκοπίας υπάρχουν, και το ψιλό γαζί της ...βιοποικιλότητας, ένας Ολλανδός, μοιάζει να συνδέει την βαρύτητα με τον Δεύτερο Νόμο της Θερμοδυναμικής, στο πλαίσιο του πολυδιάστατου Σύμπαντος, με διαφορές εντροπίας να είναι πίσω από τους μηχανισμούς της βαρύτητας. Και η θεωρία της σχετικότητας έχει εκφραστεί σαν απόρροια του Δεύτερου Νόμου. Ο Δεύτερος Νόμος είναι η τάση του Κόσμου να πηγαίνει προς μεγαλύτερη αταξία. Το άρθρο του Ολλανδού, εδώ: κατεβάστε το pdf, πάνω αριστερά στην ιστοσελίδα που ανοίγει.

Κάρβουνο, σκέτο

Δυστυχώς, δεν βρίσκω εύκολα ή εύχρηστα στοιχεία για τις θερμοηλεκτρικές μονάδες της ΔΕΗ, και η Google, στο θέμα «θερμοηλεκτρικά ΔΕΗ» βγάζει άπειρες ιστοσελίδες που διαφημίζουν για το κλείσιμό τους το 2020. Βέβαια, ο φίλος από τα παλιά με στενοχώρησε με το σχεδιαζόμενο χάρισμα της ΔΕΗ. Αν δεν ήταν για μίζα, θα είναι για ...δάνεια. Έτσι πάει, από το ...1824. Η είδηση από την Ημερησία, δεν με χαλάει, αλλά η επιτροπή επιστημόνων έπρεπε πρώτα να πάει στους δύο-τρεις βοεβόδες της Ενέργειας στο Ελλάντα... Ωστόσο, πίσω στο πραγραμματισμένο show. Η φωτογραφία είναι από εσωτερικό καυστήρα κάρβουνου, από εδώ.

Το ότι ο πλανήτης καίει κάρβουνο για να παράγει ηλεκτρικό ρεύμα, το έχουμε εμπεδώσει. Το ότι αν δεν έκαιγε κάρβουνο, ούτε εγώ θα έγραφα αυτή την στιγμή στο πληκτρολόγιο, ούτε εσείς θα με διαβάζατε, είναι επίσης δεδομένο (με εξαίρεση την Γαλλία).

Υπάρχουν πολλών ειδών κάρβουνα και πολλών ειδών θερμοηλεκτρικές μονάδες που όλες είναι περίπου έτσι (κλικ για μεγέθυνση):

Αυτό που φαίνεται από μακριά και ταυτίζουν πολλοί με το "κακό πράγμα" είναι το "1", οι ψυκτικοί πύργοι. Ο θερμοδυναμικό κύκλος (που ο ατμός από το "17", μέσω της τουρμπίνας "9" και "6", παράγει μηχανικό έργο που μετατρέπεται σε ηλεκτρικό έργο στην γεννήτρια "5" πριν συμπυκνωθεί σε νερό και πάει πίσω μέσω της αντλίας "7" στον βραστήρα "23" για να ξαναγίνει ατμός, και πάλι από την αρχή), πάντα έχει το μέρος που βάζεις θερμότητα, και το μέρος που βγάζεις (αφού έχεις παράξει έργο). Το μέρος που "βγάζεις" είναι ο ψυκτικός πύργος (ή κανένα ποτάμι ή η θάλασσα. Αυτό, σε γλώσσα θερμοδυναμικής, και διάγραμμα θερμοκρασίας-εντροπίας, φαίνεται παρακάτω:


Από "1" έως το "2", σπρώχνεις νερό στον βραστήρα. Από το "2" έως το "3" το νερό ζεσταίνεται (βράζει, και στο οριζόντιο κομμάτι του διαγράμματος είναι ατμός υπό πίεση). Από το "3" έως το "4" περνάει μέσα από την τουρμπίνα όπου πέφτει η πίεση και η θερμοκρασία του και παράγει έργο "W". Από το "4" έως το "1" δροσίζεται με ντους στον ψυκτικό πύργο,και πάλι από την αρχή. Εξ ού και θερμοδυναμικός κύκλος, συγχαρητήρια, βγάλτε μια κόλλα χαρτί, έχουμε διαγώνισμα.


Ο ψυκτικός πύργος δεν είναι "κακός", είτε κάρβουνο έχεις είτε πυρηνικό. Απλά, περνάει ένα ντους πάνω από σωλήνες με ατμό, ή νερό, χαμηλής πίεσης από την τουρμπίνα, εξατμίζεται λίγο νερό από το ντους, και φαίνεται σαν σύννεφο πάνω από τον πύργο. Ωστόσο, σε τουλάχιστον μία περίπτωση, υπήρξαν θάνατοι από την "νόσο των λεγεωναρίων", από ψυκτικούς πύργους (!) Στην φωτογραφία, τα πένθιμα γκρίζα πράγματα, πάνω από τους πύργους και τα φουγάρα είναι υδρατμοί και σύννεφα. Η καύση υδρογονανθράκων βγάζει και ατμό από το φουγάρο:

Η φωτό είναι από εδώ. Ο ανθρακίτης, που είναι σχεδόν καθαρό κάρβουνο (χωρίς πολλά μόρια υδρογόνου) καίγεται χωρίς καπνιά ή έκλυση μικρών σωματιδίων κάρβουνου, και για αυτό η μπλέ φλόγα. Σε αντίθεση με τα πολλά μικρά σωματίδια στην πρώτη φωτογραφία. Ωστόσο, όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση, ούτε η εξόρυξη, ούτε η καύση, ούτε οι στάχτες είναι αθώα πράγματα, αντιθέτως. Δεν νοείται θερμοηλεκτρική μονάδα κάρβουνου χωρίς μηχανικά φίλτρα ή/και ηλεκτροστατικά φίλτρα. Υπάρχουν ραδιενεργά στοιχεία στο κάρβουνο και την στάχτη του (που ελέγχονται αλλά όχι εντελώς από τα φίλτρα). Η έκλυση διοξειδίου του θείου είναι επίσης βλαπτική αλλά αντιμετωπίζεται με αποδεδειγμένη τεχνολογία.


Αυτό που κάνει μεγάλη ζημιά, σε κάθε καύση (συμπεριλαμβανομένων των αυτοκινήτων και του φυσικού αερίου) είναι τα οξείδια του αζώτου, ΝΟx. Τα οξείδια του αζώτου είναι εξαιρετικά βλαβερά αέρια που οφείλονται κατά 49% στις μηχανές εσωτερικής κάυσης (αυτοκίνητα) και κατά 27% στην παραγωγή ηλεκτρισμού. Βασικά σε καύση σε υψηλή θερμοκρασία. Απορώ πως οι "πράσινοι" τα έχουν ξεχάσει... Εκτός από το "φαινόμενο του θερμοκηπίου" εμπλέκονται στο ...Νέφος στην καταστροφή δασών και βιοτόπων, αναπνευστικά προβλήματα, υποβάθμιση υδροβιοτόπων κλπ. Δεν υπάρχει ουσιαστικός τρόπος περιορισμού τους παρά μόνο με εξειδικευμένους καυστήρες ρευστοποιημένης κλίνης και άλλα πιο δύσκολα...


Δεν έχω καμία όρεξη να ξεκινήσω καμπάνια κατά των αυτοκινήτων... Και από υποκρισία έχω χορτάσει... Ωστόσο, να ένα καρβουνιάρικο πλοίο, μάλλον Ελληνικών συμφερόντων, με ...Αιολικό όνομα μπρρρ...

Οι τρεις (συν ένας) Νόμοι

Η θερμοδυναμική είναι μεγάλο κεφάλαιο της Φυσικής (ή της Μηχανολογίας). Περιγράφει πως δουλεύουν τα ψυγεία, τα τζάκια, οι κινητήρες αεροπλάνων, οι μηχανές, γενικά, οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρισμού, τέτοια πράγματα… Κάπου ακουμπάει και την κβαντομηχανική και την κοινωνιολογία, αλλά εγώ δεν θα φτάσω ως εκεί… Η θερμοδυναμική ξεκίνησε περί το 1650 στην προσπάθεια να εξηγηθεί η συμπεριφορά αερίων, και το 1974 ο Stephen Hawking προέβλεψε ότι οι μαύρες τρύπες …εξατμίζονται.

Οι 3 Νόμοι (που είναι 4, αφού υπάρχει και ο Νόμος «μηδέν») ξεκίνησαν εμπειρικά, και έχουν ανακατευτεί και έχουν συσχετιστεί και με την Θεωρία για τα Πάντα. Ωστόσο, σε απλά Ελληνικά, οι Νόμοι περιγράφουν πώς μεταφέρεται η «θερμότητα» ανάμεσα σε κρύα και ζεστά πράγματα, (συστήματα, αν προτιμάτε) και πως παράγεται «έργο». Ο ρυθμός με τον οποίο παράγεται «έργο» ή μετατρέπεται «ενέργεια» λέγεται «ισχύς». «Ισχύς» είναι τα μεγαβάτ και τα κιλοβάτ. «Έργο» είναι οι κιλοβατώρες. Μια πετρελαιοκίνητη γεννήτρια έχει «ισχύ». Της βάζεις πετρέλαιο και μετατρέπει την «ενέργεια» του πετρελαίου σε «έργο». Το έργο που παράγει η μηχανή είναι πάντα λιγότερο από την ενέργεια που χρησιμοποιήθηκε. Πάντα. Ασχέτως του πόσο τέλεια είναι η μηχανή. Αυτή η μακάβρια παρατήρηση είναι απόρροια του 2ου Νόμου.

Ο Μηδενικός Νόμος, λέει ότι όταν έχεις ένα κρύο πράγμα και ένα ζεστό πράγμα και έρθουν κοντά, κάπως, το ένα με το άλλο, το ζεστό θα κρυώσει και το κρύο θα ζεσταθεί, μέχρι να ισορροπήσουν, στην ίδια θερμοκρασία.


Ο Πρώτος Νόμος λέει ότι όση Ενέργεια μπαίνει σε ένα κουτί (ή σύστημα) είναι αναγκαστικά ίδια με όση βγαίνει από το σύστημα (μείον, φυσικά, όση αποθηκεύεται στο σύστημα). Ή, αλλιώς, η Ενέργεια διατηρείται, ή δεν «χάνεται». Ένας άλλος, πιο πολύπλοκος τρόπος να εκφράσουμε το 1ο Νόμο είναι να πούμε ότι όταν ζεστάνεις ένα σύστημα, αυξάνεις την εσωτερική του ενέργεια, συν παίρνεις και λίγο έργο. Σε μια ατμομηχανή, ή μια θερμοηλεκτρική μονάδα, βάζεις πετρέλαιο ή κάρβουνο και παράγεις έργο, αλλά ζεσταίνεις και την ατμόσφαιρα, είτε στην εξάτμιση, είτε εκεί που υγροποιείς τον ατμό και τον ξαναστέλνεις στο καζάνι. Ό,τι μπαίνει, είναι ίσο με ό,τι βγαίνει. Ή, «η Ενέργεια δεν καταστρέφεται», απλά μετατρέπεται σε διαφορετικές μορφές.


Ο Δεύτερος Νόμος είναι δύσκολος. Στο παράδειγμα της ατμομηχανής, ο Δεύτερος Νόμος λέει ότι είναι αδύνατο να μετατρέψεις όλη την ενέργεια το καυσίμου σε «έργο». Μια άλλη διατύπωση είναι ότι η θερμότητα δεν μεταφέρεται από μόνη της από ένα κρύο σε ένα ζεστό αντικείμενο, με εύκολο παράδειγμα τα σύγχρονα κλιματιστικά που χρησιμοποιούνται για θέρμανση τον χειμώνα. Καταναλώνουν ενέργεια (κιλοβατώρες) για να «αντλήσουν» ζέστη από το εξωτερικό κρύο, στο εσωτερικό ζεστό δωμάτιο. Ο Δεύτερος Νόμος προβλέπει ότι η θερμότητα πηγαίνει από μόνη της, χωρίς προσθήκη «έργου», από ένα ζεστό προς ένα κρύο αντικείμενο. Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, σημαντικός Έλληνας του χώρου αυτού, εξέφρασε τον Δεύτερο Νόμο ως εξής: «σε κάθε κατάσταση θερμοδυναμικής ισορροπίας ενός συστήματος υπάρχουν μερικές απείρως γειτονικές καταστάσεις ισορροπίας στις οποίες δεν μπορούμε να φτάσουμε με αδιαβατικές μεταβολές». Μην προσπαθήσετε να το καταλάβετε, αν δεν το ξέρετε, θα χαθείτε.

Το δύσκολο στον Δεύτερο Νόμο είναι η «Εντροπία», την οποία, μέχρι τώρα απέφυγα. Η «Εντροπία» είναι αυτό που μετράει πόση ενέργεια δεν είναι διαθέσιμη για την παραγωγή ωφέλιμου έργου. Ο Δεύτερος Νόμος λέει ότι η Εντροπία ενός συστήματος μεγαλώνει. Ή ένα παγάκι, σε ένα ποτήρι με νερό, σε ένα δωμάτιο, θα λιώσει. Ένα πιο πολύπλοκο παράδειγμα είναι ένα ψυγείο που λειτουργεί με ανοιχτή την πόρτα του σε ένα κλειστό δωμάτιο: όσο πιο πολύ δουλεύει, τόσο πιο πολύ ανεβαίνει η θερμοκρασία του δωματίου. Ή, δεν υπάρχει αεικίνητο. Ορισμένες πηγές ενέργειας είναι υψηλής εντροπίας (λίγη ενέργεια διαθέσιμη για ωφέλιμο έργο) και ορισμένες είναι χαμηλής εντροπίας (πολλή ενέργεια διαθέσιμη για ωφέλιμο έργο).

Ο Δεύτερος Νόμος έχει πολλές επεκτάσεις σε άλλους τομείς της επιστήμης, της ανθρώπινης σκέψης, και της θρησκείας (!) Πάντα με απαισιοδοξία, και πάντα υπερισχύει.

Ο Τρίτος Νόμος είναι πιο εξειδικευμένος: «Όσο η θερμοκρασία ενός συστήματος πλησιάζει το απόλυτο μηδέν, τα πάντα σταματάνε, και η εντροπία του συστήματος ελαχιστοποιείται». Δεν είναι σαφές αν η εντροπία του συστήματος σε θερμοκρασία «απόλυτο μηδέν» γίνεται «μηδέν», ή αν υπάρχει «απόλυτο μηδέν», αλλά, ομολογώ δεν το έχω ψάξει.


Η εικονιζόμενη μονάδα είναι από εδώ, όπου έχει και καλή παρουσίαση του θέματος. Αν προλάβω να φτάσω στα ενεργειακά θέματα για τα οποία "συζητάμε" στο antinews, τα περί "ισχύος", "εντροπίας" κλπ., θα είναι χρήσιμα.