Εάν... Εάν η Ελλάδα δεν είχε μπει στο ευρώ και άλλα "εάν"

http://www.bloomberg.com/news/articles/2015-06-19/what-things-might-be-like-if-greece-had-never-joined-the-euro

"Ο οικονομολόγος του ΔΝΤ Olivier Blanchard, πρόσφατα ρώτησε μια απλή και σημαντική ερώτηση: "Τι προσαρμογή πρέπει να κάνει η Ελλάδα, και τι προσαρμογή πρέπει να κάνουν οι πιστωτές";  Αλλά αυτή η ερώτηση θέτει δύο άλλες ερωτήσεις:  Τι προσαρμογή έχει ήδη κάνει η Ελλάδα;  Και τι έχουν δώσει, αν έχουν δώσει κάτι, οι πιστωτές;

Εάν...

Εάν δεν είχε υπάρξει ευρώ;  Εάν δεν είχε ζητηθεί "ενωτικό" νόμισμα το 1929 στην Κοινωνία των Εθνών;  Εάν ο Jacques Delors δεν είχε πιέσει για την αντικατάσταση του ECU με το ευρώ, τον Δεκέμβριο του 1995;  Εάν...

Εάν η Ελλάδα δεν είχε μπει στον χορό;

Για πολιορκούμενη Ελλάδα, αυτή είναι βαθειά ερώτηση.  Με όλα όσα έχουν πάει στραβά, υπάρχει αυτή η ενοχλητική πραγματικότητα ότι η Ελλάδα, με δικό της νόμισμα, θα είχε υποτιμήσει, βοηθώντας τις εξαγωγές, ακόμα και με την καταστροφή κεφαλαίου που επιφέρουν οι υποτιμήσεις.

Η ιστορική και η υποθετική σχέση δραχμής/μάρκου λέει την ιστορία. Η δραχμή υποτιμήθηκε συνεχώς και έντονα έναντι του μάρκου από το 1981 μέχρι το 1986.   Λιγότερο έντονα από το 1986 μέχρι το 1996.  Και επίπεδα και σταθερά από το 1999 μέχρι σήμερα.  Εάν δεν έμενε σταθερή η ισοτιμία μετά το 1999, θα υπήρχε πολύ ασθενής δραχμή.  Αλλά αυτό μπορεί να είχε λιγότερο δραματικές συνέπειες.

Μια ανεξάρτητη δραχμή θα είχε συνέπειες στις εξαγωγές και στις εισαγωγές της Ελλάδας, και σε μικρότερο βαθμό σε αυτές της Γερμανίας.  Λιγότερο προφανής θα ήταν ο αντίκτυπος στην πραγματική Ελληνική οικονομία.

Ας δούμε την πραγματικότητα:  Από το ευρώ, το 1999 μέχρι το 2013 το κατά κεφαλή ΑΕΠ της Ελλάδας ανέβηκε λιγότερο από 1%.  Το Γερμανικό ανέβηκε 19,4%.   Βέβαια η σφαγή συντελέστηκε το 2014-2015.  Το 1981, η διαφορά σε αποπληθωρισμένο κατά κεφαλή ΑΕΠ μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας ήταν $8.102.  Αυτή η διαφορά, το 2013, ήταν $20.976.

Η Ελληνική ανεργία διπλασιάστηκε την περίοδο 1999-2015, από 11,4% σε 25,6%.  Την ίδια περίοδο, στην Γερμανία, η ανεργία έπεσε από 8,8% στο εντυπωσιακό 4,7%.

Πίσω στο παρόν:  Για το διάβασμα του Σαββατοκύριακου [ό,τι έχει μείνει από αυτό] σχετικά με το Ελληνική τραγωδία, ξεκινήστε με το άρθρο του J.K. Galbraith, primal scream στο  Project Syndicate.  Ο Galbraith κριτικάρει το ΔΝΤ, αλλά παρακαλεί για αναδιάρθρωση του χρέους.  Μετά, διαβαστε τον Barry Ritholtz, που κάπως πάει από την Αθήνα στο  [φανταστικό]  King's Landing."

Ο Barry Ritholtz και όχι μόνο, λέει ότι η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να είναι στο ευρώ, και ότι με έξοδο από το ευρώ) και με διαγραφή του εξωτερικού της χρέους, και η Ελλάδα θα βρει τον δρόμο της και η ευρωζώνη.  Με δραχμή. Με ανεξάρτητη Τράπεζα της Ελλάδος.  Οι ΄Έλληνες, λέει, έχουν επιλογή:  Να κάνουν αυτό που τους λένε οι Γερμανοί ή η ΕΕ και το ΔΝΤ, ή να πάρουν τον έλεγχο του μέλλοντός τους. Λέει, χαρακτηριστικά, ότι έχουμε βαρεθεί το Ελληνικό δράμα γιατί είναι στην 5η σαιζόν και ζούνε ακόμα όλοι οι βασικοί χαρακτήρες.

Να σας πω τι λέω εγώ;

Μία ρύθμιση για να πετύχει, πρέπει να είναι δίκαιη και βιώσιμη

Τον τίτλο αυτής της ανάρτησης, που έχει εμφανιστεί από τον Απρίλιο του 2010, στο Antinews, τον είχε πει, αν και μάλλον όχι έτσι ακριβώς, ο εικονιζόμενος κάτω αριστερά, γνωστός για τον ρόλο του στην διάσωση της πόλης της Νέας Υόρκης από χρεοκοπία. Τότε, ήταν στην Lazard.

Πολλοί φτάνουν σε χρεοκοπία, σχεδόν πάντα από απερισκεψία, καμιά φορά από πρόθεση ή/και βλακεία, η Νέα Υόρκη του 1975 δεν είναι σαν την Ελλάδα του 2000-2015 αλλά έχουν και μερικά κοινά. Χρωστάμε περισσότερα από όσα μπορούμε να ξεπληρώσουμε, είμαστε σε αδιέξοδο ρευστότητας και καταρρέει το ΑΕΠ μας για fundamental λόγους, που γίνονται χειρότεροι από τους ίδιους τους χειρισμούς που ακολουθούμε ή που μας επιβάλλουν.  Μην νομίσετε ότι η Νέα Υόρκη (ή οι ΗΠΑ) ήταν σε ρόδινη κατάσταση το 1975...

Το 2010 πίστευα ότι "υπάρχει ελπίς".

Το 2010 έγραψα ότι "μια ρύθμιση, για να πετύχει, πρέπει να είναι αποδεκτή, βιώσιμη και δίκαιη και επώδυνη για όλους τους εμπλεκόμενους – και για τις τράπεζες

Τα ξαναείπα το 2011 όταν είχα καταλάβει ότι μάλλον δεν υπάρχει ελπίς

Τώρα είναι 5 χρόνια αργότερα. Τα 5 αυτά χρόνια είμαστε σε εκκαθάριση εν λειτουργία (είναι δόκιμος όρος αυτός, ρωτήστε κανένα τραπεζικό να σας τον εξηγήσει).  Η οικονομία μας είναι πραγματικά κατεστραμμένη.  Έχουμε άνεργους και άνεργες, αλλά εισάγουμε φρέσκα κρεμμυδάκια από την Γερμανία, πόρνες από την Ανατολική Ευρώπη, και εργάτες από άλλες περίεργες χώρες.  Δεν βγαίνει με 50 σεντς στο δολάριο (ή στο ευρώ). Δεν υπάρχουν αποθεματικά. Δεν υπάρχει καν ηθικό, νομίζω, ελπίζω να μην κρίνω εξ ιδίων... Δεν υπάρχει καν αίσθηση σε πολλούς της "καλής κοινωνίας" ότι κάτι τρέχει.

Το αδιέξοδό μας ανάγεται στους λόγους για τους οποίους φτάσαμε έως εδώ. Οι λόγοι ξεκινάνε από τις διαπιστώσεις της έκθεσης Πόρτερ, του 1947:

 ...μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα...  Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδο­σκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν έν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς...

Η δημόσια διοίκηση είναι υπερβολικά εκτεταμένη...

Εις ολόκληρον την χώρα, απ΄ άκρου εις άκρη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον - μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία προς το παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίαι δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχαι δεν αποθηκεύουν προμήθειες.... Σημαντικά ποσά ξένου συναλλάγματος εσπαταλήθησαν κατά τό πα­ρελθόν έτος [1946] εις εϊσαγωγάς ειδών πολυτελείας, εις πώλησιν χρυσών λιρών από το κράτος και εις πράξεις επί του νομίσματος εις την μαύρην αγοράν.

Το 2015 πάλι έχουμε μόνο τους μαυραγορίτες, που όλοι φωνάζουν "Βάστα Ρόμελ".  Κι ο Ρόμελ ήταν ο ...καλός της παρέας!

Λυπάμαι, αλλά το μόνο που βλέπω, σήμερα, είναι έξοδος από το ευρώ, με ελπίδα ενδιάμεσης χρηματοδότησης, αλλά σιγά μην την δώσει ο Γερμανός Θεσμός, και ούτε να ελπίζετε σε Ρώσο, και η Αμερική είναι μακριά, δηλαδή δεν βλέπω ποιος μηχανισμός, ποια φωτισμένα κεφάλια, και με τι κόλπα θα πετύχουν τι... Τι θέλετε να πετύχουμε; Είμαστε μια χώρα που ευχαρίστως κλέβουμε ο ένας τους υπόλοιπους, πάντα με την βοήθεια και για λογαριασμό κάποιου ξένου, και οι μαυραγορίτες γράφουν Νόμους.  Και φυσικά, ό,τι Ελληνικό κεφάλαιο υπάρχει, ακόμα κι αυτό των μαυραγοριτών, είναι πάντα ένοχο και πάντα φευγάτο... Όλα αυτά τα παράδοξα έχουν μια εξήγηση... Απλά εγώ δεν μπορώ να την βρω (κι όταν την βρω δεν μου αρέσει).

Αλλά ο τίτλος της ανάρτησης παραμένει. Μια ρύθμιση πρέπει να είναι δίκαιη και βιώσιμη. Ο F.R. ήξερε τι έλεγε...

«ελάφρυνση του χρέους με επιμήκυνση»

 

"Newspeak" (κυριολεκτικά "νέα ομιλία") είναι η ελεγχόμενη, φτιαχτή γλώσσα του απολυταρχικού καθεστώτος στο μυθιστόρημα "1984" του Όργουελ, που είχε σκοπό να περιορίσει την ελευθερία σκέψης.  Σκέψης. Όχι πράξης ή κίνησης ή επιλογής. Σκέψης. Κάι επειδή η σκέψη μάλλον εκφράζεται ή εμπεριέχεται στην χρήση της γλώσσας, η παραποίηση των εννοιών και των λέξεων είναι μάλλον αποτελεσματικό εργαλείο στην παραπληροφόρηση, τον αποπροσανατολισμό και την αποβλάκωση που είναι σημάδια της επιστροφής σε κάποιο νεοφεουδαρχικό και σίγουρα ανελεύθερο ή λιγότερο ελεύθερο status quo.

Η αναδιάρθρωση που δεν έγινε (ακόμα)

Τώρα που αρχίζετε και εμπεδώνετε ότι υπάρχει κάποια διαφορά στην προσέγγιση του ΔΝΤ και της "Ευρώπης" στο θέμα μας, θα σάς πάω πίσω 2-3 χρόνια... Η διαφορά της σημερινής Κασσάνδρας από την πρωτότυπη, είναι ότι η σημερινή έχει την πολυτέλεια να πει το "μα σάς τα έλεγα..."

Τον Απρίλιο του 2010, όταν έγινε φως φανάρι ότι πάμε σε εκκαθάριση εν λειτουργία (δόκιμος όρος, ενημερωθείτε), έγραψα 2-3 κομμάτια στο αντινιούζ, που μού έκανε την τιμή να τα φιλοξενήσει, για την ανάγκη "αναδιάρθρωσης".  Αν δεν βαριέστε, δείτε τα, είναι, κατά την γνώμη μου, επίκαιρα, και ό,τι ξέρω και δεν ξέρω για αναδιαρθρώσεις. Και αυτό που ξέρω πιο καλά από όλα, είναι ότι "μία αναδιάρθρωση, για να πετύχει, πρέπει να είναι δίκαιη και βιώσιμη".  Η κεφαλαιακή δομή της χώρας, σήμερα, δεν είναι βιώσιμη (το λέει και το ΔΝΤ, χεχεχε, αλλά το έχει πει προ πολλού, άσε τι λέω εγώ...)

30/4/10:  Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι ότι όλα γίνονται χωρίς σχέδιο και προοπτική, ή μάλλον έχει και παραέχει προοπτική, αλλά είναι ξένη, όχι δική μας.

10/5/10:  Τα δάνεια θα επιτείνουν απλώς την αγωνία πριν από τον θάνατο. Αυτή είναι η εκκαθάριση εν λειτουργία. Σε δανείζουν μέχρι να στα πάρουν, και μετά... πάπαλα.

21.5.10:  Έκκαθαριστής ή αναισθησιολόγος; Και τα δύο, ο άθλιος, αλλά καλώς προωθούσε το ΔΝΤ, και για αυτό τον έφαγαν οι Ευρωπέη και η Καϊλή (αν είναι δυνατόν...)

5/11/10:   This iS - Πάρτα! Το μόνο όπλο μας. Η αδυναμία προετοιμασίας δείχνει ότι μας κυβέρνησαν στόκοι που ίσως υπήρξαν και προδότες

6/3/11:  Μία ρύθμιση για να πετύχει πρέπει να είναι δίκαιη και βιώσιμη. Να το επαναλάβετε 100 φορές μέχρι να το εμπεδώσετε.

14/10/11:  Αν το ΔΝΤ κάνει κόνξες το παιχνίδι χοντραίνει! Η είδηση εκείνης της ημέρας ήταν η φαινομενική διάσταση απόψεων ΔΝΤ και "Ευρώπης" για το εάν επαρκούσαν ή όχι τα κεφάλαια του ΔΝΤ (ή της Ευρώπης) για εμάς (ή για την Ισπανία ή την Ιταλία ή την ...Γαλλία).  Για να καταλάβετε το θέμα, πρέπει να καταλάβετε λιγάκι τις παραπάνω αναρτήσεις. Φυσικά και δεν επαρκούν τα κεφάλαια κανενός, ούτε για τα 350 τα δικά μας ούτε για τα 2.350 των υπολοίπων. Τα 350, είναι λεφτά που δανειστήκαμε και τα φάγαμε σε Γερμανογαλλικές καραμέλες (και μία δύο Ισπανικές). Φαγώθηκαν, χάθηκαν. Το να μάς πάρουν πίσω την Γέφυρα ή το Αεροδρόμιο ή τα Ολυμπιακά έργα είναι μία κουβέντα., Το να μας πάρουν την γη ή τα νησιά είναι άλλη κουβέντα. Αλλά εφ' όσον τους χρωστάμε, ή θα τα χάσουν. ή θα τα βρουν από αλλού. ΣΥΝ θα πρέπει να βρούνε και μελλοντική χρηματοδότηση για εμάς για να μην γίνουμε Ρώσοι ή Τούρκοι.  Το ΔΝΤ και κάθε ΔΝΤ έχει την μελλοντική χρηματοδότηση και φυσικά δεν έχει τα 350 που χρωστάμε εμείς, επειδή μας λάδωνε η Ζήμενς ή η Χόκτηφ για να ψωνίζουμε με δανεικά. Ο καυγάς είναι ποιός θα πληρώσει αυτά τα δανεικά. Η απάντηση είναι αυτός που πούλησε βερεσέ, αφού εισπράξει ό,τι εισπράξει αλλά να αφήσει ένα μαγαζί βιώσιμο και όχι εκκαθαρισμένο.

Αυτά για το "κακό" ΔΝΤ. Χάλια είναι το ΔΝΤ και επιβάλει την πειθαρχία που δεν μπορούν ή δεν θέλουν οι γυμνοσάλιαγκες και ενίοτε φαύλοι πολιτικοί.  Χάλια. Αλλά οι άλλοι είναι τρισχειρότερες λέρες, γιατί οι άλλοι, οι "Ευρωπαίοι", μας την έκαναν την δουλειά.

Τα έχω βάλει όλα αυτά σε μία νέα ενότητα με ετικέτα "η αναδιάρθρωση (που δεν έγινε)". Έτσι, για να μην ξεχνάω... Ό,τι δεν λύνεται, κόβεται, και είναι κακό πράγμα να μην αναγνωρίζεις της ζημιές σου... Μη συντηρητική λογιστική... Πάρα πολύ κακό...

Η εκκαθάριση, δύο χρόνια αργότερα

Τον Μάϊο του 2010, περίπου ένα μήνα μετά το ξεκίνημα της ιντερνετικής μου ύπαρξης,  είχα αναρωτηθεί τότε, εάν ο ΓΑΠ είχε αναλάβει εκκαθαριστής, ή αναισθησιολόγος (και μού είχε κάνει την τιμή να δημοσιεύσει την απορία  μου και το antinews και άλλες ιστοσελίδες).

Εκκαθάριση είναι η διάλυση μιας εταιρίας, ή στην προκειμένη περίπτωση μιας χώρας, της δικιάς μας, και η πώλησή της, κομματάκι κομματάκι, προκειμένου να εισπράξουν οι πιστωτές ό,τι μπορέσουν και ό,τι προλάβουν, και όταν δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να αξίζει, τότε γίνεται και επίσημα πτώχευση. 

Είμαστε πτωχευμένοι από τον Απρίλιο του 2010, και οι καθυστερήσεις είναι 1) για να γραφτούν υποθήκες στα ανοιχτά δάνεια, 2) για να προστατευτούν (νομίζουν) οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι και 3) για να μεθοδευτεί η μη αντίδραση του κόσμου.

Θα πάρουν τα πάντα. Για την ΔΕΗ (ή ό,τι αξίζει από την ΔΕΗ) έχω σχεδόν βαρεθεί να γράφω. Για την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ και τα νερά, θα το έχετε καταλάβει. Οι Τράπεζες είναι προφανής στόχος (και φάνηκε στις τροποποιήσεις της τελευταίας στιγμής με το PSI).   Με μηδενισμένη την αξία τους θα αποκτηθεί ο έλεγχος με πενταροδεκάρες. Και ο έλεγχος των Βαλκανικών θυγατρικών τους. Πολύς πληθυσμός... 

Τα δίκτυα διανομής τροφίμων είναι ήδη ξένα. Και ο ΟΤΕ. Ό,τι έχει απομείνει από βιομηχανία, και ό,τι δεν αποδεκατισθεί από τα εγκλήματα του Ζερβού (και των  τελευταίων μηνών της προηγούμενης ΝΔ), επίσης θα περιοριστεί σε δουλειές φασόν για τους Ευρωπαίους άρχοντες, αν μας κάνουν την χάρη. Το καλό σενάριο είναι να παραμείνουμε εργάτες και σερβιτόροι στον τόπο μας. Το κακό σενάριο είναι να υποκατασταθούμε και σε αυτό (μια βόλτα στον Μαραθώνα ή την Αμαλιάδα, θα σας πείσει για το ποιοι είναι οι αγρότες σήμερα).

Φωνάζω για στάση εξωτερικών πληρωμών με ό,τι αυτό συνεπάγεται (έξοδο από το ευρώ, έξοδο από την ΕΕ, ο,τιδήποτε) από το καλοκαίρι του 2010. Και γραπτώς εδώ από τον Νοέμβριο του 2010. Τα επιχειρήματα που έχω ακούσει εναντίον αυτού είναι από βλακώδη έως ηλίθια (και βασικά καλλιεργημένα από τον Εκκαθαριστή).  "Δεν θα έχουμε πετρέλαιο, δεν θα έχουμε φάρμακα, δεν θα έχουμε μισθούς και συντάξεις", λες και δεν υπήρξαμε πριν το 1999!   Σάς το ξαναλέω: Αυτά, δεν θα τα έχουμε ούτως ή άλλως. Και εάν δεν το κάνουμε, χτες, δεν θα έχουμε ούτε νερό να πιούμε (εκτός εάν το πληρώνουμε εμφιαλωμένο), και θα τρώμε μόνο τα σκουπίδια του Lidl.

Μέρος των περιουσιακών στοιχείων προς εκκαθάριση είμαστε εμείς οι ίδιοι, ο πληθυσμός. Αξίζουμε περισσότερο ζωντανοί από ότι νεκροί, τόσο σαν ειδικευμένα ή ανειδίκευτα εργατικά χέρια, όσο και ελεγχόμενοι καταναλωτές και φορολογούμενοι. Επομένως, μην φοβάστε, δεν θα μας ...εκτελέσουν, αξίζουμε περισσότερο ζωντανοί.

Δεν θα γίνουμε φτωχότεροι εάν βγούμε τώρα, αμέσως από το ευρώ και την ΕΕ. Θα γίνουμε πιο ελεύθεροι.  Ούτε να βγούμε προσωρινά, για να διευκολύνουμε περισσότερο την εκκαθάριση (όπως λέει και ο Καζάκης).

Βέβαια, όπως πάνε τα πράγματα, πιο εύκολα φεύγουν οι αντιφρονούντες από την Ελλάδα, από ότι φεύγει η Ελλάδα από την "Ευρώπη".  Εκτός εάν υπάρξει αντιμνημονιακό πολιτικό μέτωπο...

Aν το ΔΝΤ κάνει κόνξες το παιχνίδι χοντραίνει!

O Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Τίμοθι Γκάιτνερ δήλωσε ότι τα κεφάλαια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης επαρκούν για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη. Η δήλωση του κ. Γκάιτνερ έρχεται σε αντίθεση με δήλωση υψηλόβαθμης πηγής του G20 την οποία επικαλείται το Reuters.

H πηγή ανέφερε ότι το ΔΝΤ ενδέχεται να χρειαστεί αύξηση των κεφαλαίων του κατά 350 δισ. δολάρια, προκειμένου να μπορέσει να βοηθήσει την Ελλάδα. Ωστόσο, ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών δήλωσε πως «το ΔΝΤ έχει ισχυρούς και ανεξάρτητους οικονομικούς πόρους».

Επεσήμανε δε, ότι «η Ευρώπη ως σύνολο έχει διαθέσιμους πόρους για να βοηθήσει στα οικονομικά προβλήματα. Τα προβλήματα που υπάρχουν εκεί είναι περίπλοκα, ωστόσο βρίσκονται μέσα στις ευρωπαϊκές δυνατότητες».

Πηγή: kathimerini.gr

Αυτή η ανάρτηση είναι από το antinews της 14/10/2011. Η συμβολή μου ήταν ο ...τίτλος. Τότε πρωτοκατάλαβα ότι ...αν το ΔΝΤ έκανει κόνξες (re το εάν επαρκούν τα κεφάλαια, ΚΑΙ της ΕΚΤ) σήμαινε ότι η λύση που προέκρινε το ΔΝΤ ήταν η λύση που θα προέκρινε και ο κάθε archaeopteryx, συμπεριλαμβανομένου και του τ. Felix Rohatyn, δηλαδή

"γράψτε τις ζημιές από τα βερεσέδια σας βρε euroκέρατα, τους λαδώνατε για να δανείζονται για να ψωνίζουν βερεσέ από εσάς, και είναι ταπί. Γράψτε τις ζημιές σας, και τα κεφάλαια που υπάρχουν φτάνουν και περισσεύουν για νέο funding".

Μία ρύθμιση για να πετύχει πρέπει να είναι δίκαιη και βιώσιμη

Να θυμίσω λίγο το ιστορικό…

Στις 30/4/2010, ως «τ. Felix Rohaytn» είχα γράψει ότι «Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι ότι όλα γίνονται χωρίς σχέδιο και προοπτική»

Στις 2/5/2010, το antinews είχε θέσει το ερώτημα: «Ενδεχόμενη, ή αναπόφευκτη η ελληνική χρεοκοπία»;

Στις 10/5/2010, είχα ξαναεμφανιστεί με το παραπάνω ψευδώνυμο και είχα πει ότι «τα δάνεια θα επιτείνουν απλώς την αγωνία πριν από τον θάνατο».

Δεν σας ξέρω, δεν με ξέρετε, και σίγουρα δεν κάνω πολιτική και δεν είμαι πολιτικός.

Αυτά λοιπόν που ανέφερα είναι αδιαπραγμάτευτα, και θα γίνουν, νομοτελειακά, εκτός εάν γίνει πόλεμος, εισβολή, κατοχή ή κάτι αντίστοιχο. Δεν θα γίνουν σωστά, γιατί τα υλοποιούν άνθρωποι που δηλώνουν «πολιτικοί» και που, το ξέρω, από το 1993 περίπου, εκτελούν εντολές. Ξέρω ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει 3-4 προϊσταμένους Έλληνες και 3-4 Γερμανούς, ή Γάλλους ή Βέλγους. Άνθρωποι ισχυρότεροι από αυτόν και σε καλύτερες καταστάσεις δεν ήταν ανεξάρτητοι.

Ακόμα και σήμερα, στέκομαι πίσω από το κείμενο της 30/4/2010, και το υποβάλω ξανά έχοντας διαβάσει όλα τα σχόλια (και τις απαντήσεις μου) στις τρεις αναρτήσεις.

Μια ρύθμιση, για να πετύχει, πρέπει να είναι αποδεκτή, βιώσιμη και δίκαιη και επώδυνη για όλους τους εμπλεκόμενους – και για τις τράπεζες

Το έγκλημα του Πρωθυπουργού (ή είναι άγνοια;) δεν είναι ότι θα μας φορολογήσει. Το έγκλημα είναι ότι γίνεται χωρίς εκπεφρασμένο σχέδιο και προοπτική.

Κατ’ αρχάς, δεν είναι ειλικρινείς. Αναδιάρθρωση κάνουμε, και τα δάνεια του ΔΝΤ ή της ΕΕ (αν είχαμε τα πτυχία μας μερικοί μερικοί, τίμια, και όχι από αντιγραφές και σκονάκια) είναι “bridge loans” κοινώς ενδιάμεση χρηματοδότηση, μέρος της αναδιάρθρωσης, ή “ρύθμισης”. Μία ρύθμιση ή αναδιάρθρωση πρέπει να αντιμετωπισθεί συνολικά, όχι για να γράφουμε διατριβές, αλλά για να υπάρξει αποδοχή από τον Λαό, και έχει πολλά συστατικά:

A. Παράλληλα με το bridge financing θα έπρεπε να έχει ήδη συμφωνηθεί επιμήκυνση των χρόνων αποπληρωμής, γιατί αυτό είναι το 30% του προβλήματος. Δεν νοείται να χρηματοδοτείς κράτος με 6μηνιαία και τριετή. 10ετή και βάλε. Οι τράπεζες δεν θα το δεχτούν εύκολα, αλλά θα είναι μέρος του πακέτου ρύθμισης.

B. Μέρος του πακέτου ρύθμισης θα πρέπει να είναι μια διαγραφή. Όχι για να χάσουν οι τράπεζες (αυτές δεν κάνει να χάνουν) αλλά για να πειστεί ο Ελληνικός λαός ότι ΟΛΟΙ θα χάσουν κάτι. Χωρίς καθολική συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων, καμία ρύθμιση δεν είναι βιώσιμη. Η διαγραφή δεν θα γίνει με “διαγραφή”, αυτή είναι συνήθως πρωτοσέλιδο, αλλά με μείωση του επιτοκίου για μέρος του χαρτοφυλακίου. Το αποτέλεσμα θα είναι μείωση κατά 20-30% της παρούσας αξίας του χρέους μας, αλλά λογιστικά, είναι πιο εύπεπτο για τους πιστωτές μας.

Γ. Αναπόσπαστο τμήμα της ρύθμισης είναι τα “μέτρα”. Αλλά τα μέτρα πρέπει να είναι βιώσιμα. Μέτρα που θα σκοτώσουν την οικονομία, δεν έχουν νόημα. Τα μέτρα έχουν 3 κατηγορίες:

Γ(1). Πώληση παγίων. Δημόσια γη, με δικαίωμα προτίμησης σε Έλληνες. Χωρίς πόθεν έσχες. Προσθέτω κατάργηση του πόθεν έσχες, πλην προϊόντος εγκλήματος (ναρκωτικά, όπλα, πορνεία…). Χωρίς μελλοντική φορολογία. Ιδιωτικοποιήσεις δεν έχουν μείνει πολλά, και η πώληση της ΕΥΔΑΠ σε Γάλλους δεν είναι ιδιωτικοποίηση που θα φέρει μετρητά. Μάλλον θα πληρώσουμε εμείς, στον λογαριασμό, το τίμημα.

Γ(2). Αύξηση φορολογικού εισοδήματος. Αύξηση φόρων και μείωση εισοδημάτων, τώρα, θα μας φέρει τον φαύλο κύκλο της βαθιάς ύφεσης. Ωστόσο χρειάζεται αύξηση του εισοδήματος. Θα φορολογούσα καύσιμα και ψυχαγωγία, λυπάμαι. Αλλά όχι εισόδημα και ΦΠΑ, και θα το θυμηθούν οι κρατούντες όσο περνάει ο καιρός.

Γ(3). Μείωση εξόδων. Εδώ κατά την γνώμη μου είναι το κλειδί της επιτυχίας της ρύθμισης. Και το πιο απαραίτητο για την ανάκτηση αξιοπιστίας στις αγορές. Προεδρία, Βουλή κλπ, Α%, Κυβέρνηση Β%, ΟΤΑ Γ%, ΔΕΚΟ Ε%. Χωρίς πολλά λόγια.

Τέλος, προσέξτε, Τα δάνεια του ΔΝΤ και τα διακρατικά δάνεια είναι νομίζω εγγυημένα με υποθήκες σε Ελληνικά περιουσιακά στοιχεία. Άρα, ευλόγως πρέπει να είναι φτηνότερα των αγοραίων δανείων. Μην μας κλέβουν οι σωτήρες μας στα ψιλά γράμματα. Και δεν πρέπει να ανεχθούμε άλλα ενυπόθηκα δάνεια. Είναι θανάσιμη παγίδα.

τ. Felix Rohatyn

ΥΓ1. Προφανώς δεν είμαι ο Felix Rohatyn, πού τέτοια τύχη… Είμαι «τύπου» Felix Rohatyn. Χρησιμοποιώ το όνομά του μόνο από εκτίμηση.

ΥΓ2 Τα παραπάνω, δεν είναι πολιτική. Είναι στοιχειώδης πρακτική σε αυτές τις δουλειές. Είναι μπακαλική, λογιστική, μηχανιστική, κοινή λογική.

ΥΓ3. Το μεγαλύτερο λάθος είναι η σαλαμοποίηση.

ΥΓ4. Η μεγαλύτερη αδυναμία μας είναι ότι the leading party που χρειάζεται σε αυτές τις δουλειές είναι εμπλεκόμενος, εγωιστής, αλαζονικός και έχει και αυτός πολιτικά κριτήρια στην χώρα του. Επομένως, the leading party πρέπει να είναι ο πιο αποδεκτός, αξιόπιστος και ισχυρός άνθρωπος στην Ελλάδα. Και δεν σηκώνει άλλη στάχτη στα μάτια, και οι ψεύτες δεν είναι αποδεκτοί.

ΥΓ5. Τα αναπτυξιακά τα αφήνω σε πολιτικούς. Το μείζον αναπτυξιακό είναι λιγότεροι φόροι. Ξέρω, είναι δύσκολο να το καταλάβετε μετά 60 χρόνια κρατισμού (εκ των οποίων 30 σοσιαλισμού).

ΥΓ6. Δάνεια που πήραμε για να αγοράσουμε εισαγόμενα πράγματα ή έργα υπό καθεστώς καταναγκασμού, εκβιασμού, ή διαφθοράς, πάνε χαμηλά στον πίνακα κατάταξης. Για αυτό χρειαζόμαστε ΜΟΝΟ αδιάφθορους στην Βουλή και την Κυβέρνηση. Μέχρι 2ο βαθμό συγγενείας.

Η ανάρτηση αυτή δημοσιεύτηκε στο antinews, στις 6/3/2011. Ο τ. Felix Rohatyn ήταν ένας από τους αρχαιοπτέρυγες...  Ο πραγματικός Felix Rohatyn (στην φωτό) ήταν στην Lazard όταν έκανε την αναδιάρθρωση του χρέους της Νέας Υόρκης. Οι αναδιαρθρώσεις, πρέπει να εμπλέκουν όλους όσους αφορούν (όχι μόνο τους πιστωτές) και για να είναι βιώσιμες, πρέπει να είναι και δίκαιες... Κοινή λογική... δεν χρειάζεται σοφία, μόνο κοινή λογική... Και θέληση...

28 σχόλια στο Μία ρύθμιση για να πετύχει πρέπει να είναι δίκαιη και βιώσιμη

(συχνά, τα σχόλια ήταν όλα τα λεφτά...)

This iS - Πάρτα!

Απόψε θα φύγω από τα ενεργειακά. Πολλά λέγονται, και νευριάζω να ακούω τόσα για αναδιαρθρώσεις, ιδίως από Κυβερνητικούς που δεν θα ήξεραν τι είναι «Αναδιάρθρωση» ακόμα κι αν μία τους έπεφτε στο κεφάλι τους. Μπαρουφολογίας το ανάγνωσμα, και συγγνώμη αν ακούγομαι ασεβής. Αλλά αν η Κυβέρνηση πιστεύει έστω και κατά 3% ότι η μόνη διέξοδος είναι η Πράσινη Ανάπτυξη και άλλες ιδεοληψίες από Fluo ensemble, τι να περιμένεις; Θα έλεγα «τρίχες κατσαρές», αλλά δεν προβλέπονται με πράσινο fluo (και χίλια συγγνώμη από τις κυρίες).

Υπάρχει λύση για το δημοσιονομικό αδιέξοδο, και είναι στα πλαίσια του Μνημονίου, και δεν χρειαζόταν ένας χρόνος ανοησιών και πανάκριβων καθυστερήσεων: Απελευθέρωση επαγγελμάτων με μεταβατικές διατάξεις, απελευθέρωση ωραρίων, απελευθέρωση εργασιακών σχέσεων (de jure για κάτι που ισχύει de facto), μείωση δαπανών Δημοσίου, εκλογίκευση Δημόσιας Διοίκησης. Εγώ που δεν είμαι πολιτικός, το λέω εδώ και 2-3 χρόνια που ανακάλυψα το blogging. Αυτά, βραχυπρόθεσμα θα πονέσουν πολύ κόσμο, αλλά αν δεν γίνουν, οσονούπω θα πονέσουν τους πάντες (και περισσότερο τον «πολύ κόσμο»). Και, με συγχωρείτε, με ενδιαφέρει να πάρει μπρος η παραγωγή σε αυτή την χώρα που σε αντίθεση με το 1960 ή το 1980, δεν παράγει σχεδόν τίποτα.

Πιστεύω ότι έχουμε περάσει προ πολλού το σημείο που η φορολογία είναι αντικίνητρο –φαίνεται εκ του αποτελέσματος. Πρέπει να μειωθεί. Ενδεικτικά, ενιαίος συντελεστής φορολογία εισοδήματος 10%. Κατάργηση του πόθεν έσχες (όλων πλην πολιτικών και διορισμένων). Αν αυτοί που είναι φοροφυγάδες δεν μπορούν να φέρουν τα λεφτά τους πίσω, δεν θα τα φέρουν, τόσο απλό. Ή θα καταφύγουν σε μεθόδους λαθρεμπορίας σαν αυτές πριν την απελευθέρωση του συναλλάγματος.

Ούτε πλούσιος είμαι ούτε δουλεύω για πλούσιο. Είναι εύκολο να πάρετε ότι φανερό πλούτο έχουν οι πλούσιοι. Και μετά; Οι πλούσιοι πρέπει να έχουν κίνητρο να επενδύουν, όχι να κρύβονται. Και, η προσωπική μου γνώμη, εκτός εάν δείξετε μείωση 1€ σε Δημόσια έξοδα για κάθε 1€ σε φορολόγηση περιουσίας εγώ, αν ήμουν πλούσιος, θα σας θεωρούσα κλέφτες, και θα κρυβόμουν. Δέχομαι εφ ‘απαξ χαράτσι, αλλά να το δω να πιάνει τόπο. Να μειώσει το χρέος. Όχι για να πληρώνει Ινδούς υπεργολάβους που φτιάχνουν ποδηλατόδορομους σε μέρη που δεν έχουν ποδήλατα, ή να σκάβει τα βουνά για να καταστρέψει την ΔΕΗ.

Τέλος, η φιλολογία του κάθε κάθε λαγού για Αναδιάρθρωση. Αναδιάρθρωση τώρα. Σε στυλ και γλώσσα Λεωνίδα: «This is Πάρτα». « Δεν πληρώνουμε μέχρι να έχουμε», «έλα όταν έχω» κι αν γουστάρετε, βγάλτε μας από το ευρώ. Ο μόνος τρόπος να πιέσουν είναι να στείλουν στρατό κατοχής. Δεν θα το κάνουν γιατί κανένας από τους δανειστές δεν αντέχει να δει τα δάνειά του σε body bags. Δεν θα αρνηθούμε να ξεπληρώσουμε, αλλά όχι τώρα, όταν μπορούμε. Θα έχουν κάποιο write-down οι πιστωτές, αλλά όχι write-off. Αν δεν το καταλάβατε να βρείτε κάποιον να σας το πει πιο τεχνοκρατικά. Και μία λεπτομέρεια: Ξέρω πόσο πιεσμένες και οριακές είναι οι Ελληνικές Τράπεζες. Χρόνια προστατευτισμού, και κακώς νοουμένου ελέγχου του κάθε ΥΠΕΘΟ. Το «this is Πάρτα» δεν θα ισχύσει για αυτές, αλλά μία ίσως δύο, είναι κραυγαλέα Πασοκομάγαζα που κατέστρεψαν την Αγορά και θα τους άξιζε να πάνε περίπατο, για την θεσμική ζημιά που έχουν κάνει. Αν υπάρχει θεία δίκη και ο νοών, νοείτω.

Αυτό το κομμάτι το έγραψα με την βοήθεια του Θυμόσοφου. Το «S Πάρτα» ήταν δικιά του ιδέα. Ο νέος Λεωνίδας είναι από το http://www.neb.gr/phpBB2/viewtopic.php?f=6&t=1798 . Tα πράσινα fluo τα έφτιαξα εγώ… Ούτε σε βρακάκια δεν μου αρέσει, πιά, το Πράσινο.

Έκκαθαριστής ή αναισθησιολόγος;

Κύριε Πρωθυπουργέ:

Νομίζω έχει γίνει κάποια παρεξήγηση, από τις εκλογές και μετά, και για αυτό γράφω αυτές τις σκέψεις.

Στην προεκλογική περίοδο, όχι μόνο ήμουν ήσυχος, αλλά υπεράσπιζα αυτό που ήλπιζα θα είναι ευπρέπεια, και διαχειριστική ικανότητα, καλύτερη από τις προφανείς δυσκολίες της ΝΔ, πριν από εσάς. Η προεκλογική ομιλία στην ΔΕΘ, μου έκανε εντύπωση. Η δημόσια δήλωση ότι οι περικοπές μισθών και η αύξηση φόρων θα μας έβαζε σε φαύλο κύκλο ύφεσης, συμφωνούσε απόλυτα με τις δικές μου πεποιθήσεις. Σωστός όμως ήταν και ο προκάτοχός σας, που είπε, επίσης δημόσια, ότι δεν πάμε καλά, και πρέπει να σφίξουμε τα ζωνάρια. Εκεί κύριε Παπανδρέου έκανα ένα λάθος: Σας θεώρησα ειλικρινή, και γνώστη. Θεώρησα ότι αφού πρέπει να σφίξουμε το ζωνάρι, η φωτισμένη δήλωσή σας σήμαινε ότι θα απελευθερώσετε την αγκυλωμένη οικονομία, κόβοντας έξοδα και τις τρομερές κρατικές σπατάλες.

8 μήνες αργότερα, έχω μείνει με την απορία: Λέγατε ψέματα; Δεν είχατε καταλάβει; Ή σας χάλασε στην πορεία; Ή και τα τρία μαζί; Και τώρα, τι κάνετε;

Μήνες τώρα που ο κόσμος όλος λέει για το επικείμενο τέλος μας, και τι μορφή θα έχει, εσείς μας λέτε «όλα είναι καλά», και «πράσινη ανάπτυξη», και οι «φίλοι μας οι Ευρωπαίοι», και οι «φίλοι μας οι Τούρκοι», οι «φίλοι μας οι Λιβανέζοι» και «πρώτα ο πολίτης»… Αυτά λέτε, αλλά τι κάνετε;

Λειτουργείτε σαν παρασκηνιακός εκκαθαριστής, μαγαζιού που είναι ανίδεο για τα τεκταινόμενα. Μαγαζί που δεν είναι καν δικό σας! Δεν είναι δικιά σας η Ελλάδα. Ούτε σας εξέλεξε ο Ελληνικός λαός για «εκκαθαριστή». Γιατί, μετά συγχωρήσεως, ενεργείτε σαν αυτοδιορισμένος εκκαθαριστής, αυτό συνειδητοποίησα όταν έγραφα, αυτά που έγραφα, χτες το βράδυ.


Δεν εκλέξαμε εκκαθαριστή κύριε Παπανδρέου. Δεν ζητήσαμε να φέρετε ειδικούς να μας μετρήσουν να δουν πόσο πιάνουμε στην πιάτσα, και πιο κομμάτι μας τους κάνει, για να το πάρουν. Επί 6 μήνες κάνουν παρέλαση τα κοράκια, άλλος θέλει την ΔΕΗ, άλλος την ΕΥΔΑΠ, άλλος νησιά, άλλος θάλασσα, άλλος βουνά, άλλος επαρχίες, άλλος το όνομά μας, άλλος το σπίτι μας, άλλος την μνήμη μας, και εσείς χαμογελάτε σε αυτούς και λέτε «έλα, έλα, πάρε πάρε». Αλλά δεν είναι δικά σας αυτά που προσφέρετε, ούτε έχετε τέτοια εντολή. Και το χειρότερο, μοιάζει να το ξέρατε και να τα είχατε προμελετήσει, εσείς και οι δικοί σας, σαν να ήταν στημένο… Να το ξέρετε, η αντίδραση θα είναι άσκημη…


Αλλά εάν νομίζετε ότι έχετε εντολή να κάνετε εκκαθάριση – που δεν έχετε – προφανώς νομίζετε ότι είστε και αναισθησιολόγος. Αυτός που θα λέει άσπρο και θα εννοεί μαύρο, αυτός που θα λέει στον ετοιμοθάνατο, «μην σε νοιάζει όλα θα πάνε καλά», ή «έλα, λίγη θάλασσα είναι, λίγη ανεξαρτησία, μην φοβάσαι». Αυτός που έχει και 2-3 πράσινες Ιφιγένειες για δημόσια θυσία, για να εξευμενίσει τα πλήθη… Που με φέρνει στο τελευταίο ερώτημα: Εκκαθαριστής ή αναισθησιολόγος;

http://www.antinews.gr/?p=46722
τα κοράκια είναι της Marion Rose

Τα δάνεια θα επιτείνουν απλώς την αγωνία πριν από τον θάνατο

Χρεοκοπίες, διασώσεις και αναδιαρθρώσεις σε καιρό παρακμής

Πανηγυρίζουμε. Ίσως πανηγυρίζουμε που οι Ευρωπαίοι συμφώνησαν σε κάτι που περιλαμβάνει λεφτά. Περίπου €1 τρις. Εγώ, δεν πανηγυρίζω ωστόσο, γιατί η «σωτηρία» είναι, για την ώρα ενδιάμεση χρηματοδότηση ώστε να μην πληρώσουμε επιτόκια αγοράς (…κερδοσκόπων) και να κάνουμε κάτι για τα δημοσιονομικά μας. Ο κόσμος μπορεί να πανηγυρίζει που ο ουρανός δεν έπεσε, και εμείς που δεν έπεσε αυτό τον μήνα Μάιο.

Η Ελλάδα, χρωστάει πολύ περισσότερα από ότι χρωστούσε η Αργεντινή, και σαν αριθμό, και σαν ποσοστό στο ΑΕΠ, είναι μάλλον λιγότερο παραγωγική, ανταγωνιστική, και αυτάρκης σε βασικά από ότι ήταν η Αργεντινή – και φως για απεξάρτηση από τις ελεημοσύνες και τις επιδοτήσεις δεν βλέπω, ούτε εγώ, ούτε οι κακές αγορές. Είμαστε ΒΒ+ και άσχετα τι μας λένε, αυτό είναι κομψός τρόπος να πούνε “D” για default. Το χαμηλότοκο δάνειο που θα πάρουμε, δεν είναι παρά άλλη μία, ακόμα, επιδότηση, και απλά παρατείνει την αγωνία, λυπάμαι που το λέω, προς το πιθανό μας άδοξο τέλος. Και αυτό γιατί τα νούμερα είναι αδυσώπητα.

Κατ’ αρχάς, δεν ξέρω αν θα δούμε αυστηρές δημοσιονομικές μειώσεις. Κι αν τις δούμε, αν θα γίνουμε πιο παραγωγικοί και ανταγωνιστικοί… Και αν γίνουν, τώρα είναι αργά για ανάκτηση αξιοπιστίας. Έπρεπε τον Οκτώβριο. Και θα υπάρξουν τα περίπου €120-150 δις, επιδοτούμενο χρήμα, σημερινά ευρώ που θα χρειαστούν στην τριετία; Και αυτή η αναχρηματοδότηση, θα μειώσει το απόλυτο νούμερο του χρέους; Και πες ότι έχει πατριωτικό τρόπο ο Παπακωνσταντίνου να φορολογήσει τους έχοντες. Πόσους θα φορολογήσει; Πόσο; Θα μαζέψει, π.χ. €50.000 μέσο όρο από 250.000 άτομα σε 1-3 χρόνια; €12,5 δις. Σιγά τα αυγά. Και άλλα τόσα πρόσθετη φορολογία εχόντων; €25 δις. Και πες ότι αυτό φτάνει για να ξανακερδίσει την εντελώς χαμένη αξιοπιστία από την αγορά, πιστεύει ότι θα υπάρξει οικονομία ή επενδύσεις με τέτοιο ξεζούμισμα; Ή θα αναπτύξει την οικονομία όταν το φτηνό φυσικό αέριο που εισάγει τώρα, ανέβει 20 ή 40% με το πρώτο δείγμα διεθνούς ανάκαμψης; Ή αν απολύσει 250.000 α λα Ρουμανία, αυτοί θα γίνουν κάτι πιο παραγωγικό από αυτό που θα ήταν αν δεν είχε υπάρξει ο Αντρέας Π.;

Αυτό που φοβάμαι, είναι ότι άσχετα με τον θρίαμβο της υπαγωγής μας στο ΔΝΤ και τον θρίαμβο ότι μπόρεσαν οι Ευρωπαίοι να βρουν μια κοινή γραμμή και 1 τρις ευρώ υπέρ σταθερότητος του νομίσματος και της Ένωσης, πιστεύω ότι, όπως και σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα, εθελοτυφλούμε, ή μάλλον δεν τολμούμε να εκστομίσουμε την αλήθεια: Η ενδιάμεση χρηματοδότηση είναι σχήμα προστασίας του Ευρωπαϊκού και κατ’ επέκταση του διεθνούς τραπεζικού συστήματος, που και αυτό εθελοτυφλεί: Έχει χάσει λεφτά. Και θα χάσει και άλλα. Και ας μου πούνε εμένα τι πιστοποιητικό θα εκδώσουν οι ελεγκτικές εταιρίες για την αξία των χαρτοφυλακίων που έχουν ελληνικά ομόλογα στο τέλος του 2010. Και αν πράγματι λειτουργούμε με το full faith and credit των Μεγάλων Δυνάμεων, οι ορκωτοί ίσως δεν θα έχουν πρόβλημα, αλλά οι Μεγάλες Δυνάμεις προστατεύουν τα δικά τους μαγαζάκια, όχι το δικό μας.

Φυσικά και η τωρινή έκβαση είναι καλύτερη από την άμεση καταστροφή. Αλλά τεχνητό μου φαίνεται αυτό το δίλημμα. Κάτι λείπει από τις εναλλακτικές λύσεις, και αυτό το κάτι είναι η «ρύθμιση». Κατά την γνώμη μου θα ήταν η ιδανική λύση, επειδή στην διαπραγμάτευσή της θα έμπαινε, πακέτο, και η δημοσιονομική ρύθμιση. Ρυθμίσεις γίνονται κάθε μέρα, μεγάλες και μικρές. Επιμηκύνεις τους χρόνους αποπληρωμής, ρυθμίζεις το επιτόκιο (αυτό, εν μέρει, το κάναμε ήδη!). Που κολλάει εδώ; Η ευκολία με την οποία Γερμανός αξιωματούχος πρότεινε, σαν αναπόφευκτη λύση, την μερική διαγραφή από τις πιστώτριες τράπεζες, με έκανε να χαχανίσω: Για δες, είπα, θα πληρώσουν πιο πολλά οι Γάλλοι, και πράγματι είμαστε μια κουτσουλιά σαν απόλυτα νούμερα, ή, για την ακρίβεια, σαν η απαραίτητη διαγραφή του 10, 20 ή 30% του υπολοίπου. Με δεδομένη την διακομματική απόρριψη της «ρύθμισης», η εξήγηση είναι μάλλον στις …Ελληνικές τράπεζες.

Δεν έχουν μόνο οι Γάλλοι και οι Γερμανοί ελληνικά χαρτιά, έχουν και οι Ελληνικές τράπεζες, €40 ή 50 δις. Κάποτε, τα ελληνικά ομόλογα ήταν ο αέρας που ανέπνεαν. Τώρα δεν μπορούν να αντέξουν διαγραφή €5 ή 10 δις. Ακόμα κι αν μηδενιστούν μία η δύο ή/και απορροφηθούν από τις άλλες. Εκτός εάν το ΔΝΤ αναλάβει την σωτηρία τους, κάτι που θα αλλάξει την δομή της …διαπλοκής. Όπως και με το πακέτο των 28 δις, που «βρίζαμε» τον Αλογοσκούφη (ή ήταν ο Παπαθανασίου;) έτσι και με την «σωτηρία» της Ελλάδος: Οι Ελληνικές τράπεζες.

Για το αν η πορεία που ακολουθούμε είναι η ενδεδειγμένη, θα δείξει το μέλλον. Δεν είμαι κατά των Ελληνικών τραπεζών, αν κάποια χάσει τον έλεγχο θα έχει τραγικές συνέπειες για την οικονομία και ίσως και την ναυτιλία. Με την δημοσιονομική ολιγωρία έχω πρόβλημα. 7 μήνες, ή 2,5 χρόνια χαμένα. Και με το θέατρο.

τ. Felix Rohatyn

ΥΓ, το ξαναλέω, για να μην υπάρχει παρεξήγηση, ότι είμαι «τύπου» και όχι ο πραγματικός, που είναι πολύ πιο αξιόλογος από εμένα.

Το άρθρο αυτό εμφανίστηκε στο antinews, στις 10/5/2010.  Έχω χάσει λογαριασμό με όλους τους αρχαιοπτέρυγες, αλλά ο τ. Felix Rohatyn πρέπει να είναι ένας από αυτούς. Η φωτό έχει τον πραγματικό, τιμής ένεκεν.

Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι ότι όλα γίνονται χωρίς σχέδιο και προοπτική

Μια ρύθμιση, για να πετύχει, πρέπει να είναι αποδεκτή, βιώσιμη και δίκαιη και επώδυνη για όλους τους εμπλεκόμενους – και για τις τράπεζες

Κυρίες και κύριοι,

Το έγκλημα του Πρωθυπουργού (ή είναι άγνοια;) δεν είναι ότι θα μας φορολογήσει. Το έγκλημα είναι ότι γίνεται χωρίς εκπεφρασμένο σχέδιο και προοπτική.

Κατ’ αρχάς, δεν είναι ειλικρινείς. Αναδιάρθρωση κάνουμε, και τα δάνεια του ΔΝΤ ή της ΕΕ (αν είχαμε τα πτυχία μας μερικοί μερικοί, τίμια, και όχι από αντιγραφές και σκονάκια) είναι “bridge loans” κοινώς ενδιάμεση χρηματοδότηση, μέρος της αναδιάρθρωσης, ή “ρύθμισης”. Μία ρύθμιση ή αναδιάρθρωση πρέπει να αντιμετωπισθεί συνολικά, όχι για να γράφουμε διατριβές, αλλά για να υπάρξει αποδοχή από τον Λαό, και έχει πολλά συστατικά:

A. Παράλληλα με το bridge financing θα έπρεπε να έχει ήδη συμφωνηθεί επιμήκυνση των χρόνων αποπληρωμής, γιατί αυτό είναι το 30% του προβλήματος. Δεν νοείται να χρηματοδοτείς Κράτος με 6μηνιαία και τριετή. 10ετή και βάλε. Οι τράπεζες δεν θα το δεχτούν εύκολα, αλλά θα είναι μέρος του πακέτου ρύθμισης.

B. Μέρος του πακέτου ρύθμισης θα πρέπει να είναι μια διαγραφή. Όχι για να χάσουν οι τράπεζες (αυτές δεν κάνει να χάνουν) αλλά για να πειστεί ο Ελληνικός λαός ότι ΟΛΟΙ θα χάσουν κάτι. Χωρίς καθολική συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων, καμία ρύθμιση δεν είναι βιώσιμη. Η διαγραφή δεν θα γίνει με “διαγραφή”, αυτή είναι συνήθως πρωτοσέλιδο, αλλά με μείωση του επιτοκίου για μέρος του χαρτοφυλακίου. Το αποτέλεσμα θα είναι μείωση κατά 20-30% της παρούσας αξίας του χρέους μας, αλλά λογιστικά, είναι πιο εύπεπτο για τους πιστωτές μας.

Γ. Αναπόσπαστο τμήμα της ρύθμισης είναι τα “μέτρα”. Αλλά τα μέτρα πρέπει να είναι βιώσιμα. Μέτρα που θα σκοτώσουν την οικονομία, δεν έχουν νόημα. Τα μέτρα έχουν 3 κατηγορίες:

Γ(1). Πώληση παγίων. Δημόσια γη, με δικαίωμα προτίμησης σε Έλληνες. Χωρίς πόθεν έσχες. Χωρίς μελλοντική φορολογία. Ιδιωτικοποιήσεις δεν έχουν μείνει πολλά, και η πώληση της ΕΥΔΑΠ σε Γάλλους δεν είναι ιδιωτικοποίηση που θα φέρει μετρητά. Μάλλον θα πληρώσουμε εμείς, στον λογαριασμό, στο τίμημα.

Γ(2). Αύξηση φορολογικού εισοδήματος. Αύξηση φόρων και μείωση εισοδημάτων, τώρα, θα μας φέρει τον φαύλο κύκλο της βαθειάς ύφεσης. Ωστόσο χρειάζεται αύξηση του εισοδήματος. Θα φορολογούσα καύσιμα και ψυχαγωγία, λυπάμαι. Αλλά όχι εισόδημα και ΦΠΑ, και θα το θυμηθούν οι κρατούντες όσο περνάει ο καιρός.

Γ(3). Μείωση εξόδων. Εδώ κατά την γνώμη μου είναι το κλειδί της επιτυχίας της ρύθμισης. Και το πιο απαραίτητο για την ανάκτηση αξιοπιστίας στις αγορές. Προεδρία, Βουλή κλπ, 60%, Κυβέρνηση 40%, ΟΤΑ 60%, ΔΕΚΟ 20%. Χωρίς πολλά λόγια.

Τέλος, προσέξτε, Τα δάνεια του ΔΝΤ και τα διακρατικά δάνεια είναι νομίζω εγγυημένα με υποθήκες σε Ελληνικά περιουσιακά στοιχεία. Άρα, ευλόγως πρέπει να είναι φτηνότερα των αγοραίων δανείων με τα 900 ή 1100 bp spread. Μην μας κλέβουν οι σωτήρες μας στα ψιλά γράμματα.

τ. Felix Rohatyn

ΥΓ 1. Προφανώς δεν είμαι ο Felix Rohatyn, πού τέτοια τύχη… Είμαι «τύπου» Felix Rohatyn

ΥΓ 2. Είμαστε de facto σε ρύθμιση, μην ακούτε τι λένε. Οι Γερμανοί λένε να διαγράψουν οι Τράπεζες κομμάτι του χρέους… Ο Mobius λέει ότι πρέπει να χρεοκοπήσουμε και να πληρώσουμε 50 σεντς στο δολάριο… Όταν έχουν αρχίσει τέτοια βιολιά, καλά θα κάνει η Κυβέρνηση, αν δεν θέλει απλά ν α μας χχχχχχ, να προσέξει αυτές τις συμβουλές. Μια ρύθμιση, για να πετύχει, πρέπει να είναι αποδεκτή, βιώσιμη και δίκαιη και επώδυνη για όλους τους εμπλεκόμενους, και για τις τράπεζες.

Αυτ'η η ανάρτηση είναι από το antinews, 30/4/2010.  O τύπου Felix Rohatyn είναι ένας από τους αρχαιοπτέρυγες. Ο πραγματικός Felix Rohatyn θεωρείται αυθεντία στις αναδιαρθρώσεις... Κάπου αυτές οι θεωρίες μπορεί να είναι και δικές του, αλλά έχουν γίνει στάνταρ πρακτική στον χώρο των ...αναδιαρθρώσεων.