Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Πώς να κάνετε φίλους στις Κυκλάδες (και όχι μόνο... ), ή γιατί δεν μιλάνε οι ΟΤΑ για αιολικά...


Εγκληματικά Αδιάφοροι ή Συνειδητά Συνένοχοι ;

22 Τερατώδεις Ανεμογεννήτριες στα Βουνά της Πάρου

Ο Υπουργός ΥΠΕΚΑ Γ. Μανιάτης υπέγραψε,αιφνιδιαστικά στις 23/12/2013, την έγκριση των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), για την εγκατάσταση 95 (!) Ανεμογεννητριών σε 4 Νησιά των Κυκλάδων, παρ’ όλο που το θέμα συζητιόταν από το 2011 και υπήρχαν ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ και από τους 4 Δήμους (Πάρος, Νάξος, Άνδρος, Τήνος) καθώς και από το ίδιο το Περιφερειακό Συμβούλιο Νότιου Αιγαίου.

Στις 2 Γενάρη 2014 ο Περιφερειακός Σύμβουλος της Πάρου Κώστας Μπιζάς, έστειλε στο Περιφερειακό Συμβούλιο, στούς 4 Δήμους  και τα ΜΜΕ, έγγραφο που ενημέρωνε τις Κοινωνίες των Νησιών για τις 95 (!) Ανεμογεννήτριες που θα εγκατασταθούν στα Νησιά μας, μαζί με προτάσεις για την αντιμετώπιση του ζητήματος από τις Τοπικές Κοινωνίες.

Ενημερωτικά οι Αποφάσεις :

Περιφερειακό Συμβούλιο, Αρνητικά 7850/24-11-2011. Δήμος Πάρου, Αρνητικά 378/2011. Δήμος Νάξου, Αρνητικά 303/2011. Δήμος Τήνου, Αρνητικά 246/2011. Δήμος Άνδρου, Αρνητικά 205/2011.

Ο  Δήμαρχος Πάρου και η Παράταξη του, μέχρι σήμερα δεν έβγαλαν, έτσι για τα μάτια του κόσμου, ούτε μια ανακοίνωση. Σιγή Ιχθύος !!!! Μπορεί για τη πλακόστρωση της «Λεωφόρου» Αλυκής να μας έπηξαν στις ανακοινώσεις αλλά για την καταστροφή του Νησιώτικου Περιβάλλοντος  από την εγκατάσταση των 22 τεράτων στη Πάρο, ούτε λέξη.

Αναρωτιόμαστε και προσπαθούμε να καταλάβουμε το λόγο. Υπενθυμίζουμε την ΟΜΟΦΩΝΗ απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, που παραθέτουμε αυτούσια:

 O Δήμος Πάρου με την υπ’ αριθμ.378/2011 απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου ομόφωνα αποφάσισε : 

α. Να εκφράσει την αντίθεση στην πρακτική της εγκατάστασης κάθε μορφής ΑΠΕ στην Ν. Πάρο, Ν. Κυκλάδων, χωρίς την σύμφωνη γνώμη του Δήμου Πάρου 

β. Να υπάρξει συντονισμένη συνεργασία με τους Δήμους Νάξου, Τήνου και Άνδρου επί του εν λόγω θέματος.

γ. Να διευρυνθεί από την Νομική Υπηρεσία του Δήμου η προσφυγή στο Συμβούλιο Επικρατείας κατά των διοικητικών πράξεων, όλων των περιπτώσεων εγκατάστασης ΑΠΕ στην Πάρο.

δ. Οργάνωση λαϊκής συνέλευσης για το θέμα των ΑΠΕ με συγκεκριμένη επιστημονική παρέμβαση

ε. Ευαισθητοποίηση Παριανού Λαού για την οργάνωση κινητοποιήσεων.

 

Η πιο πάνω απόφαση προέβλεπε συγκεκριμένες ενέργειες και κινητοποιήσεις  από τη πλευρά του Δήμου, που ποτέ δεν έγιναν. Η απόφαση αυτή ήταν άλλο ένα χαρτί που στάλθηκε στους Γραφειοκράτες του Υπουργείου και μετά έμεινε στα αζήτητα.  Καμιά απο τις δεσμεύσεις δεν τηρήθηκε. Για δυο ολόκληρα χρόνια το θέμα θάφτηκε. Πάρθηκε μια απόφαση για το θεαθήναι και μόνον.

Η εφαρμογή της πιο πάνω απόφασης θα απαιτούσε ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ με την Κεντρική Εξουσία και τις Μνημονιακές Πολιτικές, τον Καλλικράτη και τις Δομές Εξουσίας που αυτός προβλέπει. Τότε ο Δήμαρχος και η Παράταξη του δεν είχαν ανακαλύψει ακόμη τις «Αντιμνημονιακές» τους «απόψεις», γιατί σέρνονταν πειθήνια πίσω από τις Κυβερνητικές Επιλογές. Πραχτική που απ’ ότι φαίνεται συνεχίζουν μέχρι σήμερα, με μικροπαραλλαγές.

Με την αφωνία τους εξυπηρετούν την Κυβερνητική Πολιτική , που με τη σειρά της υπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των Μεγαλοεργολάβων, Μυτιληναίος- Κοπελούζος και σία, χωρίς να παίρνει υπ’ όψη της την ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΉ Καταστροφή που η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών θα επιφέρει στην Πάρο και τα άλλα νησιά. Η Κλίμακα των Κυκλαδονήσων δεν αντέχει την εγκατάσταση τέτοιων Μεγαθηρίων, διπλάσιου μεγέθους από τις 4 της ΔΕΗ, γιατί αλλοιώνουν το φυσικό περιβάλλον. Τα πάντα για το Κέρδος των Λίγων, για τους πολλούς, κουβέντα.....

Ερωτηματικά βέβαια προκαλεί και η εκ των υστέρων ένταξη χώρων για βιομηχανικές ΑΠΕ στο ΓΠΣ της Πάρου, παρ’ όλο που αυτό δεν προβλέπονταν στις προτάσεις που ψήφισε το Δημοτικό Συμβούλιο. Το θέμα είναι τεράστιο και η εξέλιξή του δείχνει ότι το έγκλημα ήταν προμελετημένο και καθ’ υπόδειξη των Ιδιωτικών Συμφερόντων.

Βέβαια τεράστιο είναι και το θέμα που δημιουργεί η απόφαση του Υπουργού, που με απόλυτο «Δημοκρατικό» τρόπο εγραψε στα παλιά του τα παπούτσια τις Ομόφωνες Αρνητικές Αποφάσεις των 4 Νησιών και της Περιφέρειας (κατά πλειοψηφία). Βασισμένος, τυπικά, στις Γνωμοδοτήσεις των διάφορων Υπηρεσιακών Οργάνων, που ξέρουμε πολύ καλά , πόσο «ευάλωτες» είναι στις Πολιτικές Πιέσεις, υπέγραψε τις ΜΠΕ.

Και καλά ο Υπουργός, αυτός βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία, η Πλειοψηφία όμως του Δήμου Πάρου γιατί σιωπά ; Τι εξυπηρετεί ; Μήπως και αυτή εξυπηρετεί τα ίδια, πολιτικά και όχι μόνο, συμφέροντα ; Ερωτήματα που χρειάζονται πειστικές απαντήσεις. Αλλιώς η Παριανή Κοινωνία δεν θα τους κατηγορήσει για «έγκλημα» εξ αμελείας αλλά για συνειδητή συνενοχή στο «έγκλημα».

Έστω και εκ των υστέρων , έστω και την τελευταία στιγμή, είναι απαραίτητη η ΑΜΕΣΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ μας για να ανατρέψουμε τα καταστροφικά σχέδια τους. Είναι άμεση ανάγκη να κινηθούμε για την ΑΝΑΚΛΗΣΗ της απόφασης του ΥΠΕΚΑ, με Προσφυγή όλων των θιγόμενων Νησιών και της Περιφέρειας στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αν αυτό, το όλοι μαζί, δεν είναι εφικτό, τότε ας προσφύγουμε μόνοι μας σαν Δήμος Πάρου. Ταυτόχρονα πρέπει να κινητοποιηθούμε  μαζικά οργανώνοντας την αντίσταση των Πολιτών της Πάρου και των άλλων Νησιών, διεκδικώντας το Δικαίωμα μας να αποφασίζουμε εμείς για το Νησί μας και όχι αυτοί που είναι έρμαια άλλων και εξυπηρετούν  μόνο τα συμφέροντα των Μνημονιακών Αφεντικών τους. Αν το αφήσουμε έτσι, αν το καταπιούμε και αυτό, είναι δεδομένο ότι τελικά, οι 22 Τερατώδεις Ανεμογεννήτριες θα εγκατασταθούν και τότε, παραφράζοντας τον Αλεξανδρινό ποιητή, θα αναφωνήσουμε με θλίψη : «...αποχαιρέτα την, την Πάρο που φεύγει...» 

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ, ΜΕ ΤΟ ΑΖΗΜΙΩΤΟ!

spiral architect είπε...

[..] Οι Τριάντα σκοτώνανε κι αρπάζανε δίχως προσκήματα. Καταργήσανε νόμους, δικαστήρια, λαοσύναξες -την κυριαρχία του λαού! Και κάνανε βουλή δικιά τους από μπράβους και μαχαιροβγάλτες. [...] Ξέρανε, πως θα μένανε λίγο και βιαζόντανε. Σεις θέλετε να μείνετε για πάντα και μεταχειρίζεστε κάποια προσκήματα. [...] Η δημοκρατία σας είναι, καθώς βλέπετε, μασκαρεμένη τυραννία. [...]

Μικρά αποσπάσματα από το εβδομηντασέλιδο βιβλίο "Η αληθινή απολογία του Σωκράτη" του Κώστα Βάρναλη.
(1932)