Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Αυτήν την ανάρτηση δείτε την πριν, όσο, και αφού διαβάσετε τις επόμενες (με την Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων)

Δεν έχω ψευδαίσθηση ότι ούτε καταλαβαίνω τα πάντα, αλλά ούτε ο πολύς κόσμος ενδιαφέρεται να καταλάβει τα πάντα.

Η δεύτερη ανάρτηση σε αυτό το blog ήταν ένα ενδιαφέρον (αλλά πολύπλοκο) διάγραμμα για τις πηγές και χρήσεις ενέργειας σε μία χώρα που καταναλώνει πολλή ενέργεια. Όχι για κουτσομπολιό (για την χώρα), αλλά για τις ...τάξεις μεγέθους, για μια ιδέα "ποιο είναι το θέμα" (με την ενέργεια).  Το διάγραμμα αυτό έχει επικαιροποιηθεί, αν καταλαβαίνετε τι περίπου λέει καλώς, αν δεν καταλαβαίνετε, αξίζει μια προσπάθεια.  Εξ άλλου τα ευνόητα είναι συνήθως ...άχρηστα.

Το θέμα σε αυτό το blog είναι "1) γιατί οι ΑΠΕ δεν είναι αυτό που λένε τα αρχικά τους, 2) γιατί τελικά κάτι "άλλο" παίζει με την ενέργεια και 3) τι είναι, τελικά, οι ΑΠΕ (που δεν είναι ΑΠΕ).

Μια ματιά στην μεγάλη εικόνα (μερικά από τα γραφήματα από εδώ και αναφέρονται οι πηγές):


Η παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας έχει ...εκτιναχθεί από το 1850 και μετά. Ρίξτε μια ματιά (όπου σας βολεύει) πώς ζούσε ο κόσμος και πόσος ήταν ο κόσμος πριν το 1850. Και μην ξεχνάτε, α) "βιομάζα" ήταν και είναι η πηγή ενέργεια των φτωχών και λεγόμενων "αειφόρων", β) το πετρέλαιο είναι κυρίως για μεταφορές και γ) μην ψάχνετε για τις λεγόμενες ΑΠΕ σε τέτοια γραφήματα:  Με εξαίρεση την βιομάζα και τα (μεγάλα) υδροηλεκτρικά, δεν υπάρχει.  Θα αφήσω για το τέλος κάτι αστειάκια με τα εξαζούλ και τα ισοδύναμα βαρέλια πετρελαίου.

Και επειδή ανέφερα το "πόσος ήταν ο κόσμος" πριν το 1850 και πόσος είναι μετά", ρίξτε και μία ματιά  στην επόμενη "μεγάλη εικόνα", στην παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας ανα κεφαλή:


1) μέχρι περίπου το 1975, η ανά κεφαλή κατανάλωση ενέργειας μεγάλωνε, 2) η ανά κεφαλή κατανάλωση βιομάζας πέφτει από το 1850 και μετά, αφού ο κόσμος βρήκε και άλλες πηγές, (αν και οι φτωχοί ακόμα την χρησιμοποιούν, αλλά αυτό δεν φαίνεται εδώ), 3) κάτι έγινε εκεί στην δεκαετία του 1970 (που είχε ξαναγίνει στην δεκαετία του 1930) και σταμάτησε η άνοδος της ανά κεφαλή κατανάλωσης: κόστος, ύφεση, κρίσεις... 4) Ό,τι κι αν έγινε την δεκαετία του 1970 έβαλε απότομο φρένο στην ανά κεφαλή κατανάλωσης πετρελαίου (και τα εμπάργκο ήταν σύμπτωμα και όχι η αιτία, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). 5) Με το που φρέναρε το πετρέλαιο, ξεκίνησε η πυρηνική αλλά και αυτή κάπου κόλλησε μετά το 3 Mile Island και το Τσερνόμπυλ και 6) και πολύ σημαντικό, κατά την γνώμη μου η Κίνα, που ξύπνησε κάπως στην δεκαετία του 1970, αύξησε την κατανάλωση και την ανά κεφαλή κατανάλωσης ενέργειας, εμφανώς κάρβουνου και όχι μόνο.

Δεν θα βάλω άλλα γραφήματα από την ...συλλεκτική αυτή ανάρτηση, αλλά κρατείστε αν αντέχετε, ότι και άλλα πράγματα χτύπησαν πλαφόν στην παραπάνω χρονική περίοδο, όπως πχ το χρέος των ΗΠΑ (και όχι μόνο των ΗΠΑ)  σαν ποσοστό του AEP τους, και οι ρυθμοί αύξησης του πληθυσμού. Και φυσικά, ότι οι "εκπομπές CO2" αφού δεν γλιτώνουμε τον όρο, είναι κυρίως, μαντέψετε πού.  Το περί χρέους (και ρευστότητας) είναι σημαντικό. Τα μακροικονομικά είναι περισσότερο μαύρη μαγεία παρά "επιστήμη", αλλά η αύξηση του χρέους σαν μέσο τόνωσης, στήριξης, διατήρησης κλπ μάλλον και αυτή χτυπάει πλαφόν όταν η συνεπαγόμενη φαινομενική ευμάρεια (με δανεικά) δεν στηρίζεται από μελλοντικό πραγματικό πλούτο, και είτε δημιουργεί φούσκες, είτε κάνει πλούσιους μερικούς που δεν αρέσουν ή δεν βολεύουν άλλους.  Ή για να παραστήσω ότι το βλέπω "γεωπολιτικά" οι συνθήκες που ανάγκασαν, που επέβαλαν, την αύξηση χρέους και "κάθε κατεργάρης στον πάγκο του".  Όπου ο καυγάς είναι "ποιοι είναι οι κατεργάρηδες" και "ποιος ο πάγκος". Κατεργάρηδες είναι σχεδόν εξ ορισμού όσοι δεν έχουν το (γεωπολιτικό) πάνω χέρι.

Το τελευταίο γράφημα είναι από την τελευταία έκθεση της ExxonMobil )που παρ' ότι έχει υποκύψει, λιγάκι, σε πιέσεις και έχει αρχίσει να γράφει, και αυτή, πολιτικά ορθούς νεολογισμούς περί "Κλιματικής Αλλαγής"), είναι αμείλικτη (ειλικρινής, κυνική, πείτε την ό,τι θέλετε):

 
Δεν έχει όλος ο κόσμος το ίδιο βιοτικό επίπεδο και ο μισός κόσμος ζει με ελάχιστο ρεύμα (και 1,2 δις κόσμος χωρίς καθόλου ρεύμα.  Αν έχετε κανένα γνωστό πάνω από 70-80 ετών που να μεγάλωσε στην επαρχία, ρωτήστε τον πώς ήταν.
 
Πάμε τώρα στα συμπληρωματικά και στα αστεία.


 
1) Εδώ, θα βρείτε πολλά ιστορικά στατιστικά στοιχεία για την ενέργεια, την κατανάλωση και την παραγωγή κλπ (αν και η αναφορά της ExxonMobil έχει πολύ περισσότερα από όσο φαίνεται στον όγκο της. Κάθε γράφημα είναι και από 2-3 ...μαθήματα.
 
2) Θα προσέξατε πώς σε κάθε αναφορά "ενέργειας" στα γραφήματα έβαζα "σε πόσα βαρέλια πετρέλαιο αντιστοιχεί" η κάθε αναφερόμενη μονάδα ενέργειας. Όχι ότι είναι όλα πετρέλαιο, αφού το πετρέλαιο είναι μόνο μία πηγή (με συγκεκριμένες χρήσεις).  Στο τελευταίο γράφημα περί ανά κεφαλή ζήτηση ρεύματος, τόνισα ότι αν αναφέρουμε τα "βαρέλια πετρελαίου" που αντιστοιχούν σε κιλοβατώρες (ή 1000άδες κιλοβατώρες) ...κλέβουμε. Εάν καίγαμε πετρέλαιο ή οποιοδήποτε καύσιμο για να παράξουμε ρεύμα, θα θέλαμε περίπου το ρεύμα (σε κιλοβατώρες) διαιρεμένο με την "αποδοτικότητα" της μονάδας ηλεκτροπαραγωγής (πχ  περίπου 30%) για να βρούμε την ανάγκη σε πραγματικά καύσιμα. 1000 κιλοβατώρες "αντιστοιχούν" σε 0,6 βαρέλια πετρελαίου (ή σε αντίστοιχο κάρβουνο) αλλά για να παραχθούν αυτές οι κιλοβατώρες χρειάζονται 0,6/(0,30)= περίπου 2 βαρέλια.  Αυτό είναι για τους λόγους που ανέφερα στην τρίτη ανάρτηση αυτού του blog (συν απώλειες μεταφοράς κλπ).  
 
3) Όταν ανάβετε έναν ηλεκτρικό θερμοσίφωνα, 4 κιλοβάτ (ή ό,τι γράφει στην ταμπελίτσα), για ένα τέταρτο της ώρας, δηλαδή 1 κιλοβατώρα, θέλετε το αντίστοιχο 2/1000 βαρελιών πετρελαίου (ή αντίστοιχο περίπου μισού λίτρου πετρελαίου -- 2/1000 *55 γαλόνια/βαρέλι * 4 λίτρα/γαλ). Θα μου πείτε, "και τι είναι μισό λίτρο πετρελαίου";  Τίποτα, αλλά για ένα τέταρτο της ώρας.  Πολύ πιο "ενεργειακά αποδοτικό"  (αν και όχι υποχρεωτικά πιο φθηνό) αν είχατε boiler, συμπαραγωγή, και, ίσως, δεν ορκίζομαι, ηλιακό θερμοσίφωνα. Ο ηλιακός χρησιμοποιεί λαμαρίνες, χαλκό, γυαλί κλπ που έχουν φτιαχτεί κάπου αλλού, μάλλον με κάρβουνο, για να συλλέξει θερμότητα, από διαλείπουσα πηγή, σε χαμηλή θερμοκρασία (σημαντική η χαμηλή θερμοκρασία) που όμως αποθηκεύεται εύκολα και φτηνά για 1-2 24ωρα. Εμπεδώστε αυτήν την τελευτάι προτασούλα (ή θα την κάνω ξεχωριστή ανάρτηση)
 
4) Πάμε τώρα στην χυδαία κοροϊδία (μία από τις πολλές) των ΑΠΕτεώνων: 
  
Με ελάχιστο ψάξιμο θα βρείτε πόσο αστρονομικά μεγάλη ποσότητα ηλιακής ενέργειας μάς έρχεται, κάθε μέρα στην Γη και πώς θα μπορούσαμε με ελάχιστο ποσοστό αυτής της ενέργειας να ηλεκτροδοτήσουμε όλη την Ευρώπη, και πώς αντιστοιχεί σε όλο το πετρέλαιο καίμε σε δεν ξέρω πόσα χρόνια  και πόσα τρισεκατομμύρια τόνων CO2 θα γλιτώναμε  και ένα σωρό τέτοιες αρλούμπες.  Η ηλιακή ενέργεια που έρχεται στην Γη είναι πολλή, διαλείπουσα και διάχυτη. Μια χαρά για να πρασινίζουν δέντρα και να τρώμε σταφύλια. Μια χαρά για να υπάρχει βροχή, αέρας, ζέστη  κλπ. Μια χαρά για να στεγνώνει θάλασσα σε αλυκές, ή να ζεσταίνει νερό σε ηλιακούς (από λαμαρίνα, χαλκό, μονωτικά και γυαλί). Εντελώς άχρηστη για να κατασκευάσει λαμαρίνες, γυαλί, χαλκό, μονωτικά κλπ. Καλούτσικη για να φορτίζετε μπαταρίες σε κάποια ερημιά. Καταπληκτική για να ροκανίζουν επιδοτήσεις οι στεγατζήδες και για να κλέβουν οι Ευρωπαίοι που την προωθούν σε ιθαγενείς,  με κάθε λογής κατασκευασμένο γκάτζετ. Μια χαρά για αναδιανομή, ανέκδοτο για ενέργεια -- εκτός πια κι αν περισσεύει το αέριο και ψάχνεις για ακριβές ασκήσεις να το εξοικονομείς. Βασικά για να ακριβαίνουν το ρεύμα (που ίσως είναι αυτοσκοπός).  

Δεν υπάρχουν σχόλια: