Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Ανεβάσαμε το ...δολάριο



μα... λες να είμαστε βαλτοί;

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ακριβαίνει το πετρέλαιο σε περίοδο που θέλουν φόρους στα καύσιμα.

Ανώνυμος είπε...

Σκέφτονατι να κρατικοποιήσουν την BP γιατί δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει στα έξοδα της πετρελαιοκηλίδας, σε μια προσπάθεια να την προστατέψουν από την κατάρρευση.

Τί είδους παιχνίδι παίζεται με το ευρώ?
Τί είδους παιχνίδι παίχτηκε στην Wall Street σήμερα?
Περίεργα πράγματα συμβαίνουν Αρχαίε.
Πολύ περίεργα. Όχι όμως εκτός των φυσικών νόμων. Αυτοί δεν μπορούν να παραβιαστούν με τίποτα. Όσο και να προσπαθούν οι έχοντες φαντασία στην εξουσία.

Ανώνυμος είπε...

Τι έπαθε το δεκαετές την νύχτα και πήγε το spread στα 1200?

nikos είπε...

http://wyborcza.biz/biznes/1,100896,7851661,Kto_uratuje_europejska_walute_przed_katastrofa.html

αλλενάκι είπε...

Αρχαιοπτέρυγα ίσως μια ισοτιμία 1 προς 1, 1 δολ = 1 ευρώ να συνέφερε πολύ τις ΗΠΑ, για κει κατατεινει το πράγμα, θα τονώσει τις εξαγωγές της.

archaeopteryx είπε...

ανάποδα είναι αλλενάκι. Όσο δυναμώνει το δολλάριο δυσκολεύονται οι αμερικανικές εξαγωγές προς Ευρώπη, και ακριβαίνει στην Ευρώπη το πετρέλαιο, που είναι σε δολλάρια. Χαμηλό ευρώ, βοηθάει δικές μας εξαγωγές στις ΗΠΑ (και χώρες μέσης ανατολής). Δεν πάει καιρός που ήταν 1:1, και δεν έχω ιδέα που θα πάει (αν ήξερα θα έκανα "πράξεις"), και σου απάντησα αυστηρά θεωρητικά (και μην κάνεις αστείο και παίξεις νομίσματα τέτοιες πονηρές μέρες)

Ο νοών...νοείτω είπε...

Είνα όμως άλλο ένα παράδοξο της οικονομίας.
Η Γερμανία και η ΕΕ να θέλει χαμηλά το ευρώ για τις εξαγωγές της, και οι ΗΠΑ να θέλουν φθηνό δολλάριο για να παραμείνει ελκυστικό στις αγορές προκειμένου να καλύπτει τα ελλείματά της.
Τι λες Αρχαίε, ισχύει;

archaeopteryx είπε...

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι θέλει ο καθένας. Αυτό που θέλουν όλοι είναι να εξάγουν ή κάπως να μαζεύουν τα κεφάλαια (και τους πόρους) τρίτων και να έχουν υψηλή αγοραστική δύναμη για να περνάνε καλά. Αν αυτό ισχύει, η Γερμανία βολεύεται να είναι η μητρόπολη μια Ευρώπης που ψωνίζει Γερμανικά, με ένα ισχυρό νόμισμα που να διευκολύνει την αγορά πρωτων υλών, αλλά να μην είναι εμπόδιο στην εξαγωγή των ομολογουμένως εξαιρετικών μηχανημάτων τους, παγκοσμίως.

Έτσι θα έλεγα και από τα λίγα που ξέρω πρώτο χέρι, η Γερμανία μια χαρά είναι με το ισχυρό ευρώ, πουλάει τις BMW750 στις ΗΠΑ και τις 316 εδώ. Εμείς, αντίθετα, με υποβιβασμένο ποιοτικά ό,τι έχουμε και ελάχιστα συγκριτικά πλεονεκτήματα στις εξαγωγές είμαστε πεθαμένοι με το σκλήρό ευρώ. Δανειζόμαστε φτηνά, αγοράσαμε ότι μπορέσαμε, και τώρα...

Ο κόσμος κατα τους Γερμανούς προϋποθέτει πειθαρχία και δεν την έχουν όλοι. Τα υπεραπλοιώ λιγάκι.. Δεν βλέπω πειθαρχία στο λάδωμα με €80 εκατ. για αγορά υποβρυχίων ένατι €250 εκατ. Και θεωρώ τους Γερμανούς συνυπεύθυνους σε αυτό.

Η Γερμανία τα θέλει και λίγο δικά της, μονά ζυγά, δεν έιμαστε μόνο εμείς λαμόγια. Απλά εμείς δεν μπορεσαμε να παράξουμε. Δεν βγάλαμε ποτέ ποιότητα. Και το τοπίο που είχαμε... πήγαινε στην Βόρεια και την Νότια Κρήτη και πες μου.

Η Αμερική τώρα, άβυσσος. Την βοηθάει το φτηνό δολλάριο στις εξαγωγες αγροτικών κλπ, αλλά έχουν και τα υπόλοιπα στην Κίνα, και τους Άραβες και τα στρατιωτικά... Δεν είμαι αρκετά έξυπνος να καταλάβω αν θέλουν ισχυρό ή αδύνατο δολάριο, λογικά ισχυρό θέλουν και αυτοί...

Εμείς είμαστε οι φουκαράδες σαν τον Πειναλέον του Μποστ...

nikos είπε...

Οι Έλληνες κινούνται εδώ και πολλά χρόνια με «συνάλλαγμα», αφού τα ευρώ μας ΔΕΝ είναι ελληνικά...


Μας λένε ότι είμαστε όλοι στο ευρώ, άρα ούτε και "αυτούς" (τους Ευρωπαίους) τους συμφέρει να μας αφήσουν να χρεοκοπήσουμε. Μόνο που ταπράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Δεν είμαστε όλοι στο ίδιο ευρώ, όσο και αν αυτό δεν είναι ευρέως γνωστό για ευνόητους λόγους.
Η κοινή ευρωπαϊκή νομισματική μονάδα έχει ως εκδότες τις κεντρικές τράπεζες των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Η κάθε χώρα τυπώνει όσα ευρώ (χαρτονομίσματα) δικαιολογούν το μέγεθος της και η πορεία της οικονομίας της. Αν κοιτάξετε στα ευρώ σας θα δείτε ότι μπροστά από τον αριθμό σειράς, υπάρχει ένα γράμμα. Αυτό υποδηλώνει τον εκδότη του τραπεζογραμματίου. Έτσι κάθε χώρα έχει το δικό της ευρώ.
Η κωδικοποίηση έχει ως εξής:



Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η πληροφορία έχει κρατηθεί στο σκοτάδι. Οι πολιτικές και νομισματικές αρχές δεν θέλουν να την γνωρίζετε. Παρατηρήστε δε, ότι το γράμμα-σύμβολο κάθε χώρας δεν έχει την παραμικρή σχέση με το όνομά της. Δηλαδή, γιατί η Γαλλία να μην είχε το F (France) αντί για το U που δεν λέει τίποτα. Ομοίως για την Γερμανία η οποία δεν έχει το G για Germany αλλά το X. Είναι προφανές ότι κάποιοι δεν θέλουν να ξέρουμε τι έχουμε μέσα στο πορτοφόλι μας. Γιατί όμως;
Η απάντηση είναι απλή. Κάντε μια δοκιμή. Ας κάνουμε μια ανάληψη 1000 ευρώ από 1 ATM.Τσεκάρετε τους κωδικούς των χαρτονομισμάτων. Θα δείτε ότι σχεδόν όλοι είναι από άλλες χώρες. Ελάχιστα θα είναι τα ελληνικά, αν υπάρχουν καθόλου. Κυρίως θα βρείτε γερμανικά και ιταλικά ευρώ. Τι σημαίνει αυτό; Ότι κινούμαστε και ζούμε με ξένα χρήματα, δανεικά από άλλες χώρες. Αν δεν υπήρχε αυτό το οιονεί συνάλλαγμα, αντί για 1000,θα είχαμε 100 στην τσέπη μας.
Αυτό σημαίνει ότι έχουμε χρεοκοπήσει. Οριστικά και αμετάκλητα. Γιατί, για να τυπωθούν νέα ελληνικά ευρώ πρέπει η οικονομία να αναπτύσσεται (ενώ εμείς είμαστε σε συνεχή ύφεση), ή θα πρέπει η ανταγωνιστικότητα προϊόντων και υπηρεσιών να κάνει άλματα (σ.σ: σενάριο επιστημονικής φαντασίας για εμάς)....
Η σημασία που έχει ο κωδικός σε κάθε χαρτονόμισμα είναι απλή. Σε τυχόν διάσπαση της Ευρωζώνης, τα ευρώ θα μετατραπούν στο αντίστοιχο, παλιό εθνικό νόμισμα. Οι τραπεζικοί λογαριασμοί θα έχουν ήδη μετατραπεί, εκείνη την Παρασκευή απόγευμα που θα μας ανακοινωθεί το μαντάτο. Σε εμάς εννοείται, με μια υποτίμηση τουλάχιστον 50%, γιατί η νέα δραχμή θα πρέπει να απηχεί και την τρέχουσα κατάσταση της οικονομίας (500-600 δρχ / 1 ευρώ). Αυτό λέγεται και ληστεία της μεσαίας τάξης...
Οι Γερμανοί για παράδειγμα θα δεχτούν για μετατροπή σε μάρκα (στο μελλοντικά νέο ισχυρό νόμισμα της Ευρώπης), μόνο όσα ευρώ έχουν το X μπροστά. Τα άλλα χάσανε.
Δυστυχώς με τους πολιτικούς που έχουμε μπλέξει, κάποια στιγμή θα καταφέρουν και το αδιανόητο. Να μας "πετάξουν" έξω από την Ευρωζώνη και το Ευρώ, με τις όποιες συνέπειες...