Επέτειος ελληνικών αδυναμιών

https://sarantakos.wordpress.com/2015/07/17/mpost50-18/
Τα Ιουλιανά του 1920
Όσα αποσιωπούν για τα Ιουλιανά του 1965
Αποστασία 1965
Ιουλιανά 1974

θέλομεν νέους σοβαρούς δια μερικά ημέρας
ήτοι γκαρσόνια πρόθυμα κε πρόθυμους λαντζέρας.
Είνε ορέον μαγαζί, δια κόσμον αστικόν
κι ανοίξαμε προσορινώς ος δοκιμαστικόν.
Θα δίδονται αι εντολαί απ της Αβλής το βάθος
κι εσείς τυφλώς θα τρέχετε χωρίς να γίνη λάθος.
Το Κέντρον είναι πλούσιον, έχει κε ποληθρόνας,
μόνον δησκολεβόμεθα λίγον με τους θαμόνας.
είνε πολύ ιδιότροποι κι όλοι τους αντιλέγουν
κε μας ζητούν το φαγιτόν οι ίδιοι να διαλέγουν
κε ο καθένας δηστηχώς αξίοσιν εγείριε
και δησφορεί δια τον μενού που στέλνουν οι μαγήροι
Αλά κι αφτό το λύσαμε χορίς διοχογνομίας
με κλήσιν λίγων αντλιώ κε μιας αστηνομίας.
Προσωρινώς κρατούμεθα με τον εν λόγω τρόπον
κι έχομεν ομαλότητα κε πάφσιν των εκτρόπων.
Το νέο μικρομάγαζον δια τούτο επιχαίρει:
Δεν επιτρέπει τσιμουδιά σ εκείνα που πρσφέρει

Η νεοελληνική (και όχι μόνο) Ιστορία είναι (μάλλον) προϊόν της γεωγραφικής της θέσης σε διάφορες γεωπολιτικές κόντρες, είτε είναι το Μεγάλο Παιχνίδι, είτε ο Ψυχρός Πόλεμος.

Η ίδρυσή μας το 1830 ήταν προϊόν του Μεγάλου Παιχνιδιού,  όπως αυτό διαμορφώθηκε από, ή με, τους Ρωσοτουρκικούς πολέμους.  Ο Δραγούμης ήταν θύμα του Μεγάλου Παιχνιδιού.  Τα Ιουλιανά του 1965 και του ...1974, μάλλον έκφραση του Ψυχρού Πολέμου (που και αυτός είναι έκφραση του Μεγάλου Παιχνιδιού.

Το Μεγάλο Παιχνίδι υπάρχει σαν λήμμα Great Game, αν ενδιαφέρεστε έχω μαζέψει και εγώ κάτι σκόρπια. Αναφέρεται σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αλλά είναι και αυτό προϊόν γεωγραφίας και συσχετισμού δυνάμεων.  Μέχρι το 1918, ή το 1945, το Παιχνίδι είχε ενδωευρωπαϊκούς ατέλειωτους  καυγάδες, με την Ρωσία κάπου δίπλα. Τώρα φυσικά έχουν μπει στην άσκηση και οι ΗΠΑ και, από το 1972, και η Κίνα.  Η γεωγραφία δεν αλλάζει, οι συσχετισμοί αλλάζουν και αυτό έχει σαν συνέπεια το μπρος-πίσω, ανατολικά-δυτικά και εμείς πάνω σ' έναν από τους δρόμους.

Εμείς υποφέρουμε επειδή οι διάφοροι Μεγάλοι ευχαρίστως εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες μας:  1) Την κακή συνήθεια να έχουμε μαυραγορίτες ολιγάρχες για άρχουσα τάξη, και 2) την κάκιστη συνήθεια να εγείρουν αξιώσεις για φαγητό οι "ιδιότροποι" του Μποστ.

Επειδή στην Ελλάδα ψάχνουμε πάντα για υπαρξιακά μοντέλα διαχείρισης (και πάντα αναρωτιόμαστε "με ποιον είναι αυτός;"), εγώ είμαι με τον ...Porter του 1947.

Γιατί απέτυχαν οι απόψεις του Porter;  Οι ολιγάρχες (με τους εκάστοτε σπόνσορές τους) διαχρονικά ποτέ δεν κατάφεραν να τα βρουν, ή να διαχειριστούν, τους "ιδιότροπους" -- και πάντα βρίσκεται σπόνσορας και για τους "ιδιότροπους".

Ο Porter είναι, τώρα, ουτοπία. Τώρα είμαστε σε νεοφεουδαρχική Κατοχή, όχι πολύ διαφορετική από αυτή του 1204, και να θυμίσω ότι κατά μια άποψη, τους Σταυροφόρους τους έφερε στην Κωνσταντινούπολη ο Αλέξιος ο 4ος  Άγγελος.  Και εμείς, θα αναρωτιόμαστε εάν πρέπει να ξεφορτωθούμε τους ολιγάρχες μας, ή να βρούμε καινούργιους και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα μας ρωτήσουν.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο έγινε σαφές ότι παρακολουθούμε την λάθος ιστορία

"this weekend, it became clear that the world has been following the wrong story"

(Σε ελεύθερη περίληψη και μετάφραση)

Αυτό που νομίζαμε ότι παρακολουθούμε ήταν η διαφωνία του μηχανόβιου καθηγητή Υπουργού που έκανε διάλεξη μακροοικονομικών σε Υπουργούς που τους ένοιαζαν τα μικροοικονομικά. [Τα "μακρο" αφορούν κράτη, έθνη, τα "΄μικρο" αφορούν οικονομική διαχείριση εταιριών] .

Στο τέλος η Ελλάδα αναγκάστηκε να δεχθεί μια ανέφικτη (impossible)επιλογή.

Η σκληρότητα δεν είναι τυπική της σύγχρονης Γερμανίας, και φέρνει στην επιφάνεια δυσάρεστες μνήμες. Η επιβολή απώλειας κυριαρχίας κάνει την συμφωνία "σχεδιασμένη για να απορριφθεί" με αξιοσημείωτη την προθυμία της Γερμανίας να συνοδεύσει την Ελλάδα στην έξοδο.

Η αποδοχή της πρότασης από τους Έλληνες, δεν πείθει ότι ο Σύριζα θέλει, πραγματικά να υλοποιήσει συμφωνηθέντα.

Η Ελληνική εμπειρία φέρνει στην επιφάνεια δομικές αδυναμίες της ευρωζώνης. Το ευρώ ήταν Γαλλική επινόηση και το σχετικά φθηνό ευρώ βοήθησε τους Γερμανούς εξαγωγείς. Αλλά οι εξαγωγές των Γερμανών ήταν με δανεισμό των υπολοίπων, και αναμενόμενο πρόβλημα μα την όποια πρώτη ύφεση.

Η ιστορία, η γεωγραφία και η κουλτούρα της Ελλάδας είναι διαφορετική από την Γερμανική, και οι Γερμανοί δεν ενδιαφέρονται να στηρίξουν μη "δικούς τους".  Και αυτό αφορά και σε άλλες χώρες με αντίστοιχα προβλήματα. Το πρόβλημα του ευρώ είναι ότι δεν αντέχει υφέσεις.  Και η Ιταλία και η Γαλλία έχουν προβλήματα παρέκκλισης των προϋπολογισμών τους.

Η οικονομική δύναμη της Γερμανίας είναι να εξάγει ελεύθερα, χωρίς οι άλλοι να μπορούν να έχουν δασμούς για προστασία.  Και τώρα οι άλλοι χρωστάνε.

Το Grexit μπορεί να αναβληθεί αλλά όχι αναγκαστικά να αποφευχθεί.  Η δημοτικότητα της Ευρώπης πέφτει και η Γερμανία πέρασε την κόκκινη γραμμή αναγνωρίζοντας ότι η νομισματική ένωση δεν αξίζει να διατηρηθεί ασχέτως κόστους, και ότι υπάρχουν χειρότερα από Grexit.

Η δική μου ερμηνεία είναι τα πήραν και έφυγαν. Η άποψή μου είναι ότι εάν, αντί να δανειζόμαστε για χωματουργικά σε ερημιές, ή για κατανάλωση εισαγωγών, επενδύαμε σε δική μας παραγωγή και ανταγωνιστικότητα, δεν θα είμαστε εδώ σήμερα. Η Ιστορία από το 2000 μέχρι σήμερα βρωμάει.  Οι βάσεις αυτής της βρώμας ήταν ατυχώς ο ΑΓΠ, αλλά κανείς δεν έκανε κάτι περί αυτού. Κάτι πήγε να γίνει την πρώτη τετραετία Σημίτη, αλλά χάθηκε στην φούσκα Σημίτη. Οι Ολυμπιακοί (και όχι μόνο)ήταν πεταμένα λεφτά.  Θλίψη... Αλλά και 20 χρόνια βαρεμάρας που έχουν ήδη γίνει 25.

Αντί για grexit η Βουλή θα εγκρίνει το eugrexit

Κανείς φυσιολογικός άνθρωπος δεν επιθυμεί Grexit.   Την άτακτη έξοδο από κάτι που συνηθίσαμε κα μας βολεύει την φοβούνται όλοι. Αλλά δεν είναι κάτι που θέλουμε είναι απότομη διόρθωση σωρευμένων ανισορροπιών:  Καταναλώναμε εισαγόμενα πράγματα με δανεικά, και δεν επενδύσαμε σε κάτι παραγωγικό, πόσο μάλλον εξαγωγικό, αλλά σε λάϊφστάϊλ, άνεση και status. Μα η ίδια η λέξη status είναι εισαγόμενη. Τώρα χρωστάμε, δεν έχουμε παραγωγή, (την εκχωρήσαμε), πουλήσαμε πάγια για κατανάλωση, μας έχουν μείνει κάτι ελάχιστα ακόμα, δικά μας.

Αν οι Υπουργοί μας ήταν σοβαροί (δείτε παρακαλώ σχετικά) δεν θα χρειαζόταν απότομη διόρθωση σωρευμένων ανισορροπιών. Αλλά, αργά για δάκρυα.  Το Grexit είναι αναπόφευκτο, λένε ΟΛΟΙ οι ξένοι αναλυτές. Και νομίζετε ότι το γλυτώσαμε? Λάθος!

Υπάρχουν δύο ειδών Grexit:

1. Με το κλασσικό grexit, βγαίνουμε εμείς από το ευρώ. Αυτό  που εικάζω ότι μπορεί να ήθελε ο Βαρουφάκης. Αυτό που θα προτιμούσα εγώ. Και τόσο εγώ, όσο και ξένοι, λέμε ότι "δεν είναι το τέλος του κόσμου, μπορεί και να μας συμφέρει". Το περιέγραψα εδώ.

Σε κλασσικό grexit, θα ταλαιπωρηθούμε πολύ, αλλά μπορεί να συνέλθουμε.  Θα συνέλθουμε.  Μπορεί και να αρχίσουμε να εξυπηρετούμε τμήμα του χρέους, κάποτε. Ο μόνος πραγματικός κίνδυνος αυτού του σεναρίου είναι να εισβάλουν τίποτα γείτονες, αλλά είπα "grexit" δεν είπα ούτε αποχώρηση από την Ευρώπη, ούτε από το ΝΑΤΟ, και ελπίζω αυτοί οι δύο να συνεννοούνται.

2. Αυτό που πάει να γίνει τώρα, επίσης διορθώνει ανισορροπίες, και το ονομάζω συμβατικά, το eurogrexit. Δεν θα φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, θα φύγουμε εμείς από την Ελλάδα.  Δεν υπερβάλλω.

Συνταγή επιβίωσης για ένα βραχώδες ακρωτήριο μακριά από τις Βρυξέλλες

Είμαστε αυτοί που είμαστε. Δεν είμαστε μια πλούσια χώρα, αλλά κάθε χώρα, που θέλει να είναι χώρα, μπορεί και πρέπει να πατάει στα πόδια της. Για να πατήσουμε στα πόδια μας πρέπει να είμαστε, πάνω από όλα ενωμένοι, και όχι διχασμένοι και διχαζόμενοι από υπαλλήλους τρίτων.

Αρνούμαι να είμαι το επιδοτούμενο ανδράποδο περίεργων που ασχολούνται με το πόσο γάλα θα μας πουλήσουν. Προτιμώ να μην έχω γάλα. Προτιμώ να έχω λιγότερο, ακριβότερο, σπανιότερο, δεν με νοιάζει, γάλα, αλλά όχι να εκβιάζομαι για αυτό. Έλεος... Παράγουμε και εμείς γάλα, εάν ξυπνήσουμε από την αποχαύνωση.

Η "Ευρώπη" μπορεί να είναι μια χαρά για αυτούς που την σχεδίασαν, αλλά, εμάς, απλά μας έχει διαλύσει. Έχει διαλύσει ηθικά, μας έχει στερήσει κάθε έννοια οικονομικής αυτονομίας, κάθε έννοια αξιοπρέπειας και το έκανε με μίζες, παροχές, και "πακέτα" που ροκάνισαν αυτοί που υποστηρίζουν αυτή την απίθανη ανισορροπία.

Η γεωγραφική και ιστορική μας θέση δεν αλλάζει. Η γεωπολιτική μας θέση δεν αλλάζει, ακόμα κι αν είναι μειωμένη σήμερα σε σχέση με άλλες εποχές.

Η συνταγή της επιβίωσης και της ανεξαρτησίας είναι απλή, δεν χρειάζεται δικτατορίες, δεν χρειάζεται θέατρο, χρειάζεται λίγη ειλικρίνεια, λίγο κοινό νου (και την λέω σε ανάποδη σειρά):

1. Κάποιο "κοινωνικό" συμβόλαιο να μην τρελαθεί ο πολύς κόσμος
2. Όχι άλλες αρπαχτές.  Άλλο ελεύθερη αγορά, άλλο αρπαχτές
3. Αγροτική παραγωγή, βιομηχανία, μεταποίηση, τουρισμός, ναυτιλία. Απλά πράγματα
4. Φορολογία της εισαγόμενης κατανάλωσης. Όχι της παραγωγής.
5. Ελεύθερο, διασφαλισμένο, κεφάλαιο -- για να έχουμε κεφάλαιο

Και φυσικά χρειάζεται λίγη ειλικρίνεια, λίγη ομοψυχία και ξεκόλλημα από παλαιολιθικά, δήθεν ιδεολογικά, διλήμματα.  Το ψωμί, κερδίζεται. Η ελευθερία κερδίζεται. Η παιδεία θέλει δασκάλους και μαθητές. Και αυτή κερδίζεται.

Από τα παραπάνω 1 έως 5, τα 2, 3 και 4 δεν μπορούν να γίνουν εντός Ευρωζώνης. Η Ευρωζώνη μας μπερδεύει με το ...Λουξεμβούργο της Ευρωζώνης. Εμείς είμαστε ένα βραχώδες ακρωτήριο με πολλά νησάκια, στην άλλη άκρη.  Αυτό, δεν αλλάζει.

Υπάρχει και εναλλακτική λύση:  Να ψηφίσουμε ότι είμαστε ανίκανοι και ότι θέλουμε να ...μείνουμε Ευρώπη. Ρίξτε μια ματιά στον χάρτη βρε χαϊβάνια... Το "μένουμε Ευρώπη" είναι "στέλνε κι άλλα λεφτά για να περνάω καλά".  Δεν θα το κάνουν και καλά θα κάνουν. Κι αν το κάνουν θα κερδίσουν από αυτό. Αυτοί θα κερδίσουν. Όπως για τα τελευταία 15 χρόνια.

Θα είναι καταστροφή το Grexit? Μάλλον όχι, λέει η Ιστορία

http://www.marketwatch.com/story/the-greeks-ought-to-avoid-this-one-myth-2015-07-10

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ, πολλές οικονομικές "ειδήσεις" λένε ότι στάση πληρωμών εξωτερικού χρέους (δηλαδή η χρεωκοπία) και η έξοδος από το ευρώ θα ήταν κατάρρευση και καταστροφή.

Όμως η Ιστορία λέει κάτι εντελώς διαφορετικό.  Η Αγγλία ανέκαμψε με το που βγήκε από τον ERM (τον προθάλαμο του ευρώ) το 1992.  Οι χώρες της Ανατολικής Ασίας αναπτύχθηκαν ραγδαία με το βγήκαν από την ισοτιμία με το δολάριο το 1997-98. Τα ίδια και η Ρωσία το 1998. Και η Αργεντινή μεταξύ 2002 και 2007.

Ακόμη και οι ΗΠΑ το έχουν περάσει.  Ο Ρούσβελτ, το 1933, έκανε έξαλλους τους τραπεζίτες όταν εγκατέλειψε τον χρυσό και υποτίμησε το δολάριο κατά 70%. Το ΑΕΠ των ΗΠΑ αυξήθηκε κατά 40% (σε σταθερές τιμές) τα επόμενα 5 χρόνια.

Η Ιρλανδία υπέφερε από τρεις τραπεζικές απεργίες την δεκαετία του 1960 και 1970, και με μία που κράτησε 6 μήνες. Ο κόσμος ήταν χωρίς μετρητά. Η πραγματική οικονομία ανέκαμψε. Λειτούργησαν με υποσχετικές και άτυπο χρήμα.  Ο κόσμος κατάλαβε ότι το "χρήμα" δεν είναι παρά λογιστικό σύστημα. Το ίδιο και οι Αμερικάνοι την δεκαετία του 1930.

Το χρήμα είναι μία συμβατική παραδοχή, έκφραση της ζήτησης, συναλλακτικό μέσο για απόκτηση αγαθών.  Υπάρχει μόνο με νόμο, όχι από την φύση, και είναι στο χέρι μας να το αλλάξουμε. Αυτό το είπε ο Αριστοτέλης.

Φυσικά και θα είναι δύσκολη η μετάβαση.

Οι αλλοδαποί στα φανάρια δεν θέλουν την δραχμή

Έχουμε χρεωκοπήσει. Από το 2010. Επισήμως και από προχτές.   Κατά πάσα πιθανότητα θα βγούμε και από το ευρώ. Όχι επειδή δεν μ' αρέσει το ευρώ -- ξέρω πάρα πολύ καλά πόσο δυσάρεστο θα είναι.  Θα βγούμε από το ευρώ επειδή θα μειώνεται κι άλλο το ΑΕΠ. Επειδή θα βραχυκυκλώσουμε από την έλλειψη ρευστότητας.  Από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Από τον φαύλο κύκλο στον οποίο είμαστε από το 2010, και να θυμίσω ότι τότε μόνο ο Σύριζα αντέδρασε, ίσως για λάθος λόγους, δεν έχει σημασία.  (δεν θυμάμαι εάν υπήρχε Χρυσή Αυγή, ή τι ψήφισε). Το ΚΚΕ δεν μετράει. Είναι αλεξικέραυνο να μειώνει τους "αριστερούς" κατά το ποσοστό του.

Το ευρώ το θέλουν 100, 1.000 άντε 10.000 οικογένειες που είναι οι ενδιάμεσοι, με τον ένα ή άλλο τρόπο, ανάμεσα τους Γερμανούς εξαγωγείς και σε όλους τους υπόλοιπους.   Το ευρώ το θέλει και ο ιδιοκτήτης του Ποταμιού. Οι τεχνικές του εταιρίες χρωστάνε, σε ευρώ, σε ξένες τράπεζες, με πολύπλοκα σχήματα εγγυήσεων, και δεν θα χρειαστούν κανονιοφόρους για να του πάρουν τα πάντα Όλη η πρεμούρα του Μέγκα και του Ποταμιού είναι για αυτό και μόνο.  Ο Σκάει μπορεί απλά να πληρώνεται για υπηρεσίες, όπως με το Εκονιούζ.  Απ ευθείας από Γερμανούς εξαγωγείς, ή τους αντιπροσώπους τους.

Την δραχμή την θέλουν οι εξαγωγείς (και οι έχοντες σχέση με τουρισμό).  Την δραχμή νομίζουν ότι την θέλουν αυτή που έχουν πολλά σε δολάρια αν και αυτό είναι λάθος. Στην κατάσταση που έρχεται, ασχέτως ευρώ ή δραχμής, οι σόφρωνες μάλλον θα φύγουν διακριτικά.  Την δραχμή κανονικά θα την ήθελαν οι αγρότες, αλλά δεν ξέρω εάν έχουμε αγρότες. Την δραχμή δεν την θέλουν οι αλλοδαποί στα φανάρια και οι ΑΠΕτζήδες.  Με δραχμή θα έχει λεφτά όπως παράγει και όποιος εξάγει. Οι άλλοι θα ψάχνουν να γίνουν χρήσιμοι (και θα καταλάβουν τι έκαναν οι Αλβανοί και οι Φιλιππινέζες από το 1991).

Με ευρώ θα είμαστε μια Γερμανική αποικία, μούλτι κούλτι, αν προτιμούν Έλληνες για υπηρετικό προσωπικό, καλώς, ειδεμή η Ανατολική Ευρώπη και η Ασία έχουν πολύ κόσμο. Υδραυλικούς, γιατρούς, νοσοκόμες, τεχνίτες χρειάζονται στην Μητρόπολη.

Με δραχμή θα ταλαιπωρηθούμε απίθανα για ένα χρόνο. Μετά θα είμαστε εμείς στην χώρα μας.

Μην μου πείτε για συντάξεις, εκτός εάν πιστεύετε ότι θα σας τις δίνει ο Σόϊμπλε...

Λογικά ο Σύριζα, εάν δεν πέσει, ή εάν δεν παραιτηθεί τώρα, θα το κάνει αργότερα, ειδικά εάν ακολουθήσει γραμμή Ποταμιού.

Αν ήμουν Τσίπρας, ή Σύριζα, και δεν είχα τα κότσια να διαχειριστώ το αναπόφευκτο,  θα ...έπεφτα. Θα παρέδιδα την πατάτα σε όλους αυτούς τους που έχουν άποψη για το πως θα διαπραγματευτεί ο Σύριζα. Οι ίδιοι νάνοι που κυβερνούν την Ελλάδα επί 25-30-40 χρόνια. Πάρτε την παιδιά, την πατάτα, ενημερώστε μας τι θα κάνετε.  Σιγά μην το δεχτούν... 

Οι λεγόμενοι "δεξιοί" ή "ευρωπαϊστές"  θέλουν αριστερή κυβέρνηση εσωτερικού για να περάσει τα μέτρα, για να είναι πιο ήσυχος ο φτωχός, αλλά την εξωτερική κυβέρνηση την θέλουν οι ίδιοι μην της ξεφύγει της Μακρή ή του Λαφαζάνη τίποτα...

Το πλάνο του Ράϊχ είναι στον χάρτη.  Θέλετε? Θέλετε να το διαχειριστείτε?  Σας θέλουν για διαχειριστές?  Δεν σας θέλουν. Θέλουν αυτούς που εκπροσωπούν 10, 100, το πολύ 1.000 οικογένειες. Και τους υπαλλήλους τους. Εσάς,  σας θέλουν για να μην διαμαρτύρεται ο λαός (αυτός που κατά το Ποτάμι δεν ξέρει να ψηφίζει). Θα παραμυθιάζετε αυτούς που δεν ξέρουν να ψηφίζουν.

Ή θα πέσετε, ή θα πείτε ΟΧΙ.   Και θα βγούμε από το ευρώ, ούτως ή άλλως, ασχέτως τι θα κάνετε.  Μα δεν στέκει, δεν το βλέπετε? Μην ακούτε το Μέγκα, ρωτήστε κάποιον στην πραγματική οικονομία.   Εκεί καταλήγω εγώ στην ενστικτώδη μου ανάλυση.  Συνήθως δεν μου βγαίνουν αμέσως οι αναλύσεις μου, καθυστερούν 2-3 τέρμινα.

Ο Βαρουφάκης μας κατέστρεψε, ο Τσακαλώτος είναι ανίκανος και φταίει ο Τσίπρας

Ο λόγος που, νομίζω, είναι θυμωμένοι οι λεγόμενοι "δεξιοί" σήμερα, με τον "αριστερό" Τσίπρα, είναι ότι περιμένουν από τον Τσίπρα να βγάλει κάστανα από την φωτιά που οι "μη αριστεροί"  δεν μπόρεσαν, δεν τόλμησαν, ή δεν σκέφτηκαν να βγάλουν από... από πότε?  Βάλτε και λίγο γεωπολιτικό, και λίγο άγχος για το αύριο, και λίγο τηλεόραση, και λίγο 5 χρόνια ζόρια, και να τον ο Νέος Διχασμός.

Κατ΄ αρχάς φταίνε οι Αμερικάνοι.

Άγχη με 5-6 χρόνια καθυστέρηση

Τώρα λοιπόν που με 5-6 χρόνια καθυστέρηση κατάλαβαν στα κόμματα με μονοψήφια, πλέον, ποσοστά, ότι χρειάζεται "βιώσιμη" λύση, αναρωτιέμαι τι θα συμβεί. Ποια "πόρτα" και τι ακριβώς θα έχει από πίσω (αναφερόμενος στην χθεσινή ανάρτηση).

Ήταν αναπόφευκτο το αδιέξοδο;  Εγώ λέω "ναι", από την στιγμή που έγινε αυτό το 2000, το άλλο το 2008, ή το τρίτο, το 2010. Πολλοί πιο σοφοί από εμένα, θα διαφωνήσετε, και θα πείτε ότι φταίει ο Τσίπρας.  Φταίει αυτός που άφηνε δάνεια για φούσκες, go find him.

Ποιος την έχει πατήσει;  Η Ελλάδα ή η Γερμανία;   Εμείς θα την πληρώσουμε, στα σίγουρα, ειδικά αυτοί που ξέχασαν τι είναι η Ελλάδα (καλοί μου άνθρωποι, ρωτήστε για την ζωή το 1965, είμαστε πολύ πιο πλούσιοι τότε).  Αλλά η Γερμανία;  Ξαφνικά προεδρεύει μιάς Ευρώπης λίγο στα κάγκελα, και λίγο διχασμένης. Με μεταφυσικές ανησυχίες.  Θα συσπειρωθεί ή θα διασπαστεί η Ευρώπη εάν εμείς ...φύγουμε;  Χμμμ... μάλλον το πρώτο. Αλλά ο μέσος Έλληνας, λογικά δεν νοιάζεται για αυτό.

Θα αλλάξει γνώμη ο Σόϊμπλε;  Μα μάλλον είναι ή έγινε, δημοφιλής στην χώρα του, σιγά μην αλλάξει γνώμη... Θα πει ΝΑΙ ο Σύριζα σε μια συμφωνία Σόϊμπλε;  Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο... και σήμερα...

Θα αντέξει ο Σύριζα; Θα αντέξει πόσες μέρες με κλειστές τράπεζες;  Για την ώρα, η είδηση είναι η ψυχραιμία και η στωικότητα, ή απλά η πραγματικά ενδόμυχη ελληνικότητα των Ελλήνων που ξέρουν ότι τελικά δεν τους νοιάζουν τα απλικέησιο για τα άϊ-φόουν;  Ή θα προσπαθήσουν οι Γερμανοί να τον ...αλλάξουν με άλλο τρόπο, τώρα που η Σία η Όλγα, η Σάρα και η Μάρα απέτυχαν; Ή θα έχουμε το τέλος του Ρωμανού του Δ' του Διογένη;

Δεν μπορούμε να κάνουμε κάποιες επώδυνες μεταρρυθμίσεις για 200 δις διαγραφή;  Που σιγά μην την δώσουν, λέμε τώρα...  Ή παίζουμε το λεγόμενο game of chicken;

Μήπως ήταν και είναι τελικά αναπόφευκτη η έξοδός μας από την ευρωζώνη;  Ασχέτως, ΝΑΙ, ΟΧΙ κλπ... Εξ άλλου και οι απερίγραπτοι τύποι που παριστάνουν τους πολιτικούς αρχηγούς τώρα λένε "βιώσιμη συμφωνία", δηλαδή ΟΧΙ.  Ζω σε χώρα που η Φώφη, ο ντιζέρ και άλλοι συμπαθείς είναι πολιτικοί αρχηγοί. Αν δεν πάτε τον Τσίπρα, θα επικαλεστείτε αυτόν, με τον ίδιο τρόπο.  Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα χωρίς το χιούμορ...  Και περιμένω να σχεδιάσουν εύρυθμο αυτό ή εκείνο, τώρα που ...συνεννοήθηκαν. Ή μας το έχουν έτοιμο το πλάνο (Πόρτα #2) και παίζουμε θέατρο;

Θα γίνει κάτι σύντομα;  'Η θα σέρνεται για λίγα τέρμινα;  Αμφιβάλλω (αλλά δεν ξέρω κιόλας) αν υπάρχει κάτι μαγικό που κρύβεται, λογικά δεν βλέπω ...δραχμή μέχρι την Δευτέρα (αλλά με σπόρια χαρουπιάς, κάτι γίνεται), συμβιβασμός τώρα για ...ρήξη αργότερα;  Με ποιόν θα γίνει η ρήξη αργότερα;

Ήταν πλάνο;  Ή ήταν ...τυχαίο;  Το περίμενε ο Τσίπρας το ΟΧΙ;  Θα έκανε διαφορά εάν ήταν ΝΑΙ;  Μα θα μπορούσε ποτέ να είναι ΝΑΙ;  Θα μου πείτε, ξέρω, δεν έπρεπε να τεθεί το ερώτημα. Και είναι βιώσιμη η όποια προτεινόμενη λύση ή μη λύση;   Ή ήταν η μη λύση, λύση;  Συσπειρωθήκαμε, διχαστήκαμε ή είμαστε αδιάφοροι; Λύω, λύεις, λύει... Το θυμάστε;

Η δική μου πρόβλεψη;  Θα τρενάρει ακόμα λίγο, δηλαδή κι άλλη εκκαθάριση εν λειτουργία, με άγνωστη (και αδιάφορη για την ώρα) έκβαση. Καταλαβαίνω πόσο έξαλλοι είναι μερικοί "με τον Τσίπρα, αλλά, βρε παιδιά, 5 χρόνια τώρα, με μέτρα, όποια μέτρα, τι κάναμε;

Τρεις πόρτες έχει η ζωή και εμείς έχουμε ένα διαχρονικό πρόβλημα

Δυο Τρεις πόρτες έχει η ζωή
άνοιξα μια και μπήκα
σεργιάνισα ένα πρωινό
κι ώσπου να `ρθει το δειλινό
από την άλλη βγήκα

Όλα είναι ένα ψέμα , μια ανάσα μια πνοή , σαν λουλούδι κάποιο χέρι , θα μας κόψει μιαν αυγή...

Θα το ξαναπώ, το σημερινό ψέμα, δεν είναι σημερινό, είναι του 2000. Τότε φαλιρίσαμε, αλλά κρατήθηκε μυστικό για να ροκανιστούν Ολυμπιακοί, ΣΔΙΤ, ακίνητα, και λοιπές φούσκες με δανεικά. Και το ΟΧΙ προχτές, το ανέλυσε ο Friedman του STRATFOR μια χαρά, έβαλα και περίληψη στα Ελληνικά.

Τώρα τι γίνεται?

Δεν έχω ιδέα.

Α. Λογικά, θα έπρεπε να ακολουθηθεί η "παραίνεση του ΔΝΤ" που περιλαμβάνει, όλα τα παρακάτω, μαζί, και χωρίς παρεκκλίσεις: 1) Αναδιάρθρωση χρέους δηλαδή 1.α) διαγραφή με κάποιο ευθύ ή δημιουργικό τρόπο ΣΥΝ 1.β) πρόγραμμα για νέα λεφτά αλλά όχι για να κάνουμε επιδοτούμενες σφολιάτες, αρπαχτές, ΑΠΕ, χωματουργικά στο πουθενά,  και λοιπές μαϊμουδιές 2) Διαρθρωτικές αλλαγές, δηλαδή, 2.α) Περικοπές χωρίς θανάτους, ΣΥΝ 2.β) φορολογία που να ενθαρρύνει επενδύσεις, με ίδια κεφάλαια, και όχι λάϊφστάϊλ με πιλάτες με Γερμανικά μηχανήματα, ΣΥΝ κλείσιμο παρασιτικών άντρων Δημόσιας διαφθοράς.  ΣΥΝ 3) Απομάκρυνση, εξορία, ανασκολοπισμός κλπ των ολιγαρχών που μαστίζουν τον τόπο από το ...1824. ΔΕΝ το λέει κάποιος κομμουνιστής αυτό, το λέει ο Αμερικάνος Πόρτερ. Μην με αρχίσετε με την ΔΕΗ, εάν δεν είχαμε ΔΕΗ θα έπρεπε να την εφεύρουμε για να έχουμε βιομηχανία και φτηνό ρεύμα.  Εάν δεν είχαμε ολιγάρχες, κανείς δεν θα ασχολιόταν με την ΔΕΗ.  Έχετε δει ολιγάρχη βιομήχανο?

Β. Ουτοπιστικά, θα μας δώσουν μια αποζημιωσούλα, 100 επίχρυσες παντόφλες, 400 κιβώτια νόκβουρστ, 50 τσουβάλια γάλα σκόνη από το περίσσευμα του German Marshall Fund, 2 φορτηγά κατεψυγμένα πρόβατα Αργεντινής, και 1.000 ανεμογεννήτριες και θα βγούμε από την ευρωζώνη. Θα χαρώ να βγούμε από την ευρωζώνη, αλλά πολύ φοβάμαι ότι και αυτή την έξοδο θα την διαχειριστούν οι Μπομπολοκοπελούζοι, και λοιποί ολιγάρχες, και όχι κάποιος κύριος Πόρτερ, ή άλλη πραγματικά φιλελεύθερη δύναμη. Καινούργιες "100 οικογένειες περί την Πατριάρχου Ιωακείμ".

Γ. Εκδοχή ρεαλπολιτίκ 2015:  Δεν θα αυξηθεί τώρα ο ΦΠΑ στα νησιά και το ΕΚΑΣ θα μειωθεί σταδιακά αλλά μετά τον Σεπτέμβριο, οι Γερμανοί είναι φίλοι μας και θα αναπτυχθούμε με 10.000 και όχι 1.000 ανεμογεννήτριες (του παραπάνω "Β") και οι ολιγάρχες θα μείνουν στα πόστα τους, η Κοσιώνη θα μπει στην Άγια Οικογένεια, και η Χριστοφιλίδου θα γίνει ευρωβουλευτής και ο Μπάμπης νέος Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας (πάει το "της Ελλάδος").  Και όλα τα άλλα, αργότερα, αργότερα, μέχρι την επόμενη δόση, που θα έχουμε το ίδιο θέατρο.

Άσχετα με ποια πόρτα έχει η ζωή, αν δεν το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα, έχουμε ένα διαχρονικό πρόβλημα:  Τους ολιγάρχες μας...   Όχι το ιδιωτικό κεφάλαιο (όσο έχει μείνει στην Ελλάδα, μακάρι να είχαμε κι άλλο), αλλά οι μπαμ-μπαμ, 30% πάρε εσύ τα 4%, δώσε 2% στον άλλο, και 1% στο ΚΚΕ,  και πάμε για το επόμενο.  Αυτοί έχουν φτιάξει το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα.  Έχετε δει ολιγάρχη να έχει βιομηχανία? Όχι βέβαια, όχι μετά το 1981 (ή ήταν 1974?)

Μετά την Ευρωπαϊκή στρατηγική εκφοβισμού, φανταστείτε να υπάρχει ζωή έξω από την Ευρωζώνη...

(θα βρω κανέναν μπελά που αντιγράφω συνδρομητικά άρθρα, αλλά τι να κάνω...)
(οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου)

Κανείς δεν πρέπει να έχει εκπλαγεί που οι Έλληνες ψήφισαν όπως ψήφισαν. Οι επιλογές ήταν ανάμεσα σε δύο μορφές καταστροφής. Το ΔΝΤ, παρά την σκληρή του θέση σχετικά με την Ελλάδα, έχει πει ότι οι Έλληνες δεν μπορούν να αποπληρώσουν ή να ξεφύγουν από τον εφιάλτη χωρίς σημαντική αναδιάρθρωση του χρέους.  Η περαιτέρω λιτότητα, μειώνει περαιτέρω την δυνατότητα αποπληρωμής χρέους.  Αυτό το ξέρουν και οι Ευρωπαίοι, αλλά παρ' όλα αυτά θέλουν συνθηκολόγηση άνευ όρων.  Δεν θέλουν να δημιουργήσουν προηγούμενο (για μελλοντικά προβλήματα με άλλες χώρες του Νότου).

Η στρατηγική της ΕΕ ήταν στρατηγική εκφοβισμού. Εκφοβισμού για να πιέσουν τον Σύριζα να συνεχίσει το θέατρο. Ο Σύριζα όμως εξελέγη για να σταματήσει το θέατρο.  Αν ο Σύριζα υπέκυπτε, απλά άλλο, πιο ευρωσκεπτικιστικό κόμμα θα ανέβαινε στην εξουσία, και στο κάτω κάτω, οι Έλληνες δεν έχουν να δώσουν. Οι Ευρωπαίοι δεν εκτίμησαν σωστά την κατάσταση.  Η Ευρώπη τώρα διακινδυνεύει να εμφανιστεί ότι στηρίζει τράπεζες και καταστρέφει κόσμο. Η διαπραγματευτική θέση του πραγματικού ενδεχόμενου εξόδου από την Ευρωζώνη ήταν σωστή και οι Έλληνες ήξεραν τις δύσκολες συνέπειες.  Καμιά φορά, οι λαοί τα καταφέρνουν καλύτερα σε βραχυπρόθεσμες κρίσεις όπως πχ οι Έλληνες το 1940.

Εάν η Ελλάδα βγει από την Ευρωζώνη, οι συνέπειες για το ευρώ θα είναι ελάχιστες.  Ο κίνδυνος για την Ευρώπη είναι να βγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη και να επιζήσει, ή να ευδοκιμήσει.  Η Ευρώπη δεν είναι η μόνη πηγή χρηματοδότησης. Υπάρχει η Ρωσία (που με χαρά θα πάρει ό,τι πάρει και θα πειράξει και το ΝΑΤΟ), η Κίνα, και ιδιωτικά κεφάλαια από τις ΗΠΑ (σε αναζήτηση αποδόσεων).

Οι Γερμανοί δεν νοιάζονται για το ευρώ ή για το Ελληνικό χρέος, αλλά για αγορά για τις εξαγωγές τους. Δεν θα πάθουν τίποτα αν χάσουν την Ελληνική αγορά, αλλά θα πάθουν αν το φαινόμενο επεκταθεί σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και η Γερμανία έχει στριμωχτεί στην γωνία, σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτά, τα λέει το STRATFOR. Εγώ που είμαι πολύ λιγότερο έξυπνος από αυτούς, λέω ότι οι Γερμανοί κατά βάθος δεν έχουν αποφασίσει αν είναι με τους υπερατλαντικούς, ή με τους Ρώσους και ίσως βολεύονται από τρύπες στην ΝΑ πτέρυγα. Δηλαδή τι έχει αλλάξει από την εποχή του σιδηρόδρομου Βερολίνου-Βαγδάτης?

"In a result that should surprise no one, the Greeks voted to reject European demands for additional austerity measures as the price for providing funds to allow Greek banks to operate. There are three reasons this should have been no surprise. First, the ruling Coalition of the Radical Left, or Syriza party, is ruling because it has an understanding of the Greek mood. Second, the constant scorn and contempt that the European leadership heaped on the prime minister and finance minister convinced the Greeks not only that the scorn was meant for them as well but also that anyone so despised by the European leadership wasn't all bad. Finally, and most important, the European leadership put the Greek voters in a position in which they had nothing to lose. The Greeks were left to choose between two forms of devastation — one that was immediate but possible to recover from, and one that was a longer-term strangulation with no exit.

The Europeans' Mistaken Reasoning

Abbott and Costello 2015

Αυτή είναι η σύγχρονη εκδοχή:

Και αυτό είναι το πρωτότυπο:

Τα λόγια από το πρωτότυπο, τα έχω παραθέσει στο τέλος της ανάρτησης. Φυσικά είναι λογοπαίγνιο ανάμεσα στην λέξη "who" (ποιός) και στο παρατσούκλι Who κάποιου υποθετικού παίκτη του baseball.  Η Στάη πχ, που είναι η ορίτζιναλ εκδοχή της Κοσιώνη,   και η Κοσιώνη, νομίζουν ότι είναι ...δημοσιογράφοι!  Και αυτό είναι λογοπαίγνιο. Δεν είναι δημοσιογράφοι, είναι "δημοσιογράφοι".   Γκιόσες επί το συντομότερο, αν και είμαι σίγουρος ότι δεν ξέρουν καν τι σημαίνει η λέξη.    Λογοπαίγνιο.

Το λυπηρό είναι ότι όπως ο Βαρβιτσιώτης ο Β' δεν καταλαβαίνει ότι ήταν προκλητική μακακία και ένδειξη απύθμενης ηλιθιότητας αυτό που είπε, έτσι και ο Κυριάκος, και όλοι αυτοί, και οι γκιόσες της Τι-Βι, δεν καταλαβαίνουν (ο καθένας αυτά που τον εμπλέκουν).  Αυτοί βέβαια είναι πεπεισμένοι ότι ΕΓΩ δεν καταλαβαίνω.  Πράγματι... Εγώ δεν έχω I-phone και είμαι χαμένος στην ψευδαίσθηση των αποτελεσματικών αγορών...  

Αν δεν ήταν τραγωδία, θα ήταν πολύ αστείο...

(Lou Costello is considering becoming a ballplayer. Bud Abbott wants to make sure he knows what he's getting into.)

Abbott: Strange as it may seem, they give ball players nowadays very peculiar names.
Costello: Funny names?
Abbott: Nicknames, nicknames. Now, on the St. Louis team we have Who's on first, What's on second, I Don't Know is on third--

Το κόμμα "Βάστα Ρόμελ" στο Δημοψήφισμα του 2015

Η "Tokyo Rose" ήταν γενικό όνομα που είχαν δώσει οι Αμερικάνοι, κατά τον Β' ΠΠ, στον Ειρηνικό,  σε διάφορες εκφωνήτριες του Γιαπωνέζικου ραδιοφώνου που εξέπεμπαν προπαγάνδα, στα Αγγλικά, για να τους σπάσουν τα νεύρα και να τους κάνουν να μην θέλουν να πολεμήσουν.  Τουλάχιστον μία από τις Tokyo Rose είναι γεννηθεί στις ΗΠΑ και λέγεται ότι ήταν εκφωνήτρια παρά την θέλησή της...

Στην Ελλάδα δεν έχουμε πόλεμο, αυτή την στιγμή. Πόλεμο είχαμε και εμείς στις αρχές της δεκαετίας του '40. Λένε ότι τότε ξεκίνησε η άρχουσα τάξη που κατά την Κατοχή ήταν ...μαυραγορίτες. Η έκφραση "Βάστα Ρόμελ" προέρχεται από εκείνη την περίοδο. Οι μαυραγορίτες εύχονταν να κρατήσει στη μάχη της Αφρικανικής ερήμου ο Γερμανός στρατηγός Ρόμελ, προκειμένου να διατηρηθεί η Γερμανική κατοχή στην Ελλάδα που εξασφάλιζε τον πλουτισμό τους.

Η Ελλάδα, δυστυχώς φτιάχτηκε σαν προτεκτοράτο και δεν κατάφερε να χειραφετηθεί. Έτσι δεν είναι τυχαίο που είχαμε το Γαλλικό κόμμα, το Γερμανικό κόμμα και το Αγγλικό κόμμα, και ο μεγάλος Εθνικός Διχασμός ήταν ανάμεσα, νομίζω, στο Αγγλικό και στο Γερμανικό κόμμα. Θα μου πείτε ότι φταίμε και εμείς που δεν χειραφετηθήκαμε, αλλά ακόμα κι αν δεν ξέρετε Ιστορία, μερικοί πολιτικοί που προσπάθησαν, είχαν άδοξο τέλος. Ή πάλι, θα σας πούνε μερικοί ήταν του Ρωσικού κόμματος. Η Επανάσταση στην Ελλάδα μπορεί να ήταν αυθόρμητη, αλλά οι επαναστάτες προφανώς ζητούσαν βοήθεια από "Μεγάλες Δυνάμεις" και κάπως δεν έχουμε κατορθώσει να το ξεπεράσουμε.

Το Γερμανικό κόμμα σήμερα είναι αυτοί που τρώνε, φανερά ή αφανώς από την Γερμανία, ή, όπως λέγεται κατ' ευφημισμόν "Ευρώπη". Είτε είναι μίζες, είτε είναι αντιπροσωπείες, είτε είναι ΑΠΕ, είτε είναι ΕΣΠΑ, είτε είναι διάφορες αγαθοεργίες made in Germany.  Αν πηγαίνατε στο Μέγαρο Μουσικής όταν υπήρχαν λεφτά, θα βλέπατε σύσσωμο το Γερμανικό κόμμα, κομ-ιλ-φω.  Οι Έθνικοί Εργολάβοι μας είναι η ραχοκοκαλιά του Γερμανικού κόμματος, αφού φτιάχτηκαν από τα διάφορα "προγράμματα" και συμπληρώνουν το πενιχρό τους εισόδημα από Γερμανικές ΑΠΕ.

Οι εικονιζόμενες κυρίες, παρ' όλον ότι είναι μόνο εκφωνήτριες (αλλά σαν καλές γκιόσες έχουν και άποψη), δεν ξέρω αν το συνειδητοποιούν, εξελίσσονται σε πρόσωπα περίπου όσο μισητά σε κάθε μη μέλος του Γερμανικού κόμματος, όσο και οι Tokyo Rose στους Αμερικάνους πεζοναύτες στον Ειρηνικό του Β' ΠΠ.

Δεν ξέρω τι θα βγάλει το Δημοψήφισμα... Λένε 60% "ΟΧΙ", 40% το κόμμα "Βάστα Ρόμελ" ό,τι βγει... Αν δεν είχαμε τα δύο βοθροκάναλα, πόσο θα ήταν το ΟΧΙ; 75%;  80%;

Τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα, αλλά μαθημένοι είμαστε....  Με λίγη τύχη μπορεί και έχουμε τέλος εποχής σήμερα, αν και σιγά μην αφήσει η Γερμανία τους πλασιέ της και τους πράκτορές της ξέμπαρκους.

Δημοψήφισμα 2015

Δεν θα αλλάξει η γεωγραφική θέση της Ελλάδας σήμερα.
Δεν θα αλλάξει η γλώσσα
Δεν θα αλλάξει η Ιστορία (αν και η ερμηνεία της αλλάζει -- αν το έχετε προσέξει)

Δεν πτωχεύσαμε την εβδομάδα που πέρασε... Πτωχεύσαμε το 2010, ή το 2008, ή το 2000...
Δεν ανέβασε το χρέος ο Τσίπρας ή ο Σύριζα ή οι ΑΝΕΛ, ή η Χρυσή Αυγή
Δεν θα βγούμε από το ευρώ εάν ψηφίσουμε ΟΧΙ
Δεν θα γίνουμε πλούσιοι (ή πιο φτωχοί) με ΟΧΙ
Δεν θα γίνουμε πλούσιοι (ή πιο φτωχοί) με ΝΑΙ

Δεν θα μας αγαπάνε περισσότερο οι ξένοι με ΝΑΙ ή με ΟΧΙ
Δεν θα κλείσουν οι Τράπεζες λόγω ΝΑΙ ή ΟΧΙ
Δεν θα ξανανοίξουν οι Τράπεζες λόγω ΝΑΙ ή ΟΧΙ
Δεν θα κάνετε καλύτερες σπουδές λόγω ΝΑΙ ή ΟΧΙ
Δεν θα χάσετε την σύνταξη λόγω ΝΑΙ ή ΟΧΙ (την χάσατε το 2000)

Το ΟΧΙ είναι όχι σε μία μη βιώσιμη συμφωνία. Οι συμφωνίες από το 2010 μέχρι σήμερα είναι μη βιώσιμες συμφωνίες. Προέβλεψαν εκχώρηση υποθηκών, εσωτερικές διαγραφές, εσωτερικές υποτιμήσεις. Δεν έπιασαν το πραγματικό θέμα, αν και το ήξεραν, επειδή φοβήθηκαν να πούνε ΟΧΙ. 

Εγώ λέω ΟΧΙ από την στιγμή που κατάλαβα ότι ο Αλογοσκούφης δεν έκανε τίποτα για το πρόβλημα που ξέραμε ότι υπάρχει, από το 2008, πριν τα Δεκεμβριανά.  Είπα ΟΧΙ στον αναισθησιολόγο που έγινε εκκαθαριστής και το μόνο που έκανε ήταν να εκχωρήσει υποθήκες.

Είπα ΟΧΙ σε "βουλευτές" που ψήφιζαν χωρίς να διαβάζουν και έχουν το θράσος να έχουν άποψη σήμερα.  Είπα ΟΧΙ στην απογοήτευση με τον Σαμαρά.  Είπα ΟΧΙ σε αχυρανθρώπους.

Δεν θα διαβάσετε γραφήματα σήμερα, αλλά

Πολλοί από εσάς θα πείτε ΝΑΙ επειδή περάσατε καλά τα τελευταία 15 χρόνια και τώρα σας κακοφαίνεται.  Μα αυτή η καλοπέραση (ή μάλλον η χρηματοδότησή της) φταίει για το σημερινό αδιέξοδο. Περάσαμε καλά με δανεικά, και με εισαγωγές με δανεικά.  Το "μαζί τα φάγαμε" σημαίνει ότι όσο μερικοί λαδώνονταν (πουλούσαν την ψήφο τους και την υπογραφή τους) για να παριστάνουν τον πολιτικό, όσο μερικοί έπαιρναν και μοίραζαν προμήθειες και ποσοστά για να είστε ήσυχοι και να καταναλώνετε (εισαγόμενα καλούδια με δανεικά), η χώρα χρεωκοπούσε.

Και, με συγχωρείτε, δεν ξέρω αν σας αρέσει η όχι ο Βαρουφάκης, αλλά από τον Αλογοσκούφη ή τον Παπακωνσταντίνου, ή τον Παπαδήμο, ή ποιον άσχετο είχαμε μέχρι το 2014, πολύ καλύτερος, τουλάχιστον μπόρεσε και ζήτησε το αυτονόητο. Αλλά δεν είναι το αυτόματου ΝΑΙ και δεν αρέσει...

Θα μείνουμε διχασμένοι μετά το δημοψήφισμα?  Ελπίζω όχι... Αν και δεν αισιοδοξώ.  Είμαστε διχασμένοι επειδή υπάρχει μια άρχουσα τάξη, που φτιάχτηκε βασικά στην Κατοχή, και δεν λέει να ...αφήσει την κουτάλα. Η διαπίστωση αυτή δεν είναι "κομμουνιστική", την έκανε ο Πόρτερ το 1947...