Το "filibuster" του Ραντ Πολ (Rand Paul) στην Γερουσία των ΗΠΑ στις 6 και 7 Μαρτίου του 2013

Ένα άσχετο (με αυτά που γράφω) θέμα: Το "filibuster" του Ραντ Πολ (Rand Paul) στην Γερουσία των ΗΠΑ στις 6 και 7 Μαρτίου του 2013. Ο μόνος λόγος που μου κινήθηκε η περιέργεια για το θέμα ήταν ότι τα "Νέα" και ο "Σκάϊ" αναφέρθηκαν στο "filibuster" αυτό σαν "λογοδιάρροια" (το Σκάϊ μάλιστα σύγκρινε το γεγονός με "σχοινοτενείς ομιλίες κομμουνιστών ηγετών".  Όταν βλέπω τα δύο αυτά ελεεινά Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης να έχουν άποψη, μου κινείται η περιέργεια.

Η πρώτη μου επισήμανση είναι ότι στο βαθμό που τα Ελληνικά ΜΜ"Ε" ασχολούνται με την Αμερικανική πολιτική, πάντα θεωρούν τους Δημοκρατικούς "καλούς", και τους Ρεπουμπλικάνους "κακούς". Ο Ραντ Πολ είναι Ρεπουμπλικάνος (και προς το Libertarian - κάτι που δεν μεταφράζεται μονολεκτικά και δεν είναι του παρόντος). Η προκατάληψη αυτή, επιφανειακά είναι ο καλλιεργημένος αντι-αμερικανισμός που έχει δήθεν αριστερές καταβολές από την δεκαετία του 50, 60 και 70, και που από το 1985 και μετά έχει, σαφώς κατά την γνώμη μου, γερμανογαλλική "βοήθεια". Προσωπικά θεωρώ τον δήθεν καλοπροαίρετο "σοσιαλισμό" των Δημοκρατικών την πηγή των προβλημάτων της Αμερικανικής οικονομίας (κάτι σαν μεταψυχροπολεμικό Cloward-Piven) που εικάζω έχει υποκινητή την προσπάθεια της "Κεντρικής Ευρώπης" να ανατρέψει την έκβαση του Β' ΠΠ -- αλλά φεύγω από το θέμα. Οι περισσότεροι Έλληνες ενστικτωδώς προτιμούν τους Δημοκρατικούς, και βλέπουν Σκάϊ, και διαβάζουν Νέα. Για αυτό είμαστε εδώ που είμαστε...

Η δεύτερή μου επισήμανση είναι ότι το "filibuster" (η κατά Σκάϊ και Νέα "λογοδιάρροια") είναι προβλεπόμενη κοινοβουλευτική διαδικασία, όπου μέλος της Βουλής ή της Γερουσίας μπορεί να καθυστερήσει ή και να παρεμποδίσει την λήψη απόφασης σε κάποιο θέμα, απλά και μόνο συνεχίζοντας την αγόρευσή του από το βήμα. Λέγεται ότι ο πρώτος κοινοβουλευτικός που χρησιμοποίησε αυτή την μέθοδο ήταν ο Κάτων ο Νεώτερος, "υπέρμαχος των πνευματικών ελευθεριών και αφοσιωμένος οπαδός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας". Ο Κάτων αγόρευε μέχρι αργά το βράδυ εμποδίζοντας την ψηφοφορία σε κάποιο θέμα αφού η Σύγκλητος σταματούσε τις εργασίες της μέχρι το σούρουπο. Στις ΗΠΑ μπήκε περιορισμός σε αυτή την διαδικασία στην Βουλή των Αντιπροσώπων που είναι πολυπληθέστερη της Γερουσίας, το 1842.

Η τρίτη μου επισήμανση είναι το θέμα για το οποίο ο Ραντ Πολ έκανε το filibuster. Δεν μας αφορά... Ήταν παρεμβολή σε έγκριση από την Γερουσία για τον νέο διευθυντή της CIA, αλλά κυρίως για την χρήση drones εντός των ΗΠΑ, και κατά πολιτών των ΗΠΑ, κάτι για το οποίο πήρε και σχετική απάντηση, δεν μάς αφορά.

Η τέταρτη επισήμανση (που νομίζω μας αφορά) είναι ότι, αν δείτε τι πρεσβεύει ο Ραντ Πολ, είναι σαφείς θέσεις, σε σαφή θέματα που απασχολούν τους ψηφοφόρους τους.  Δεν είναι οι θέσεις του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, είναι οι θέσεις του Γερουσιαστή Ραντ Πολ. Μπορεί να συμφωνούν ή να διαφωνούν οι όποιοι εμπλεκόμενοι στην χώρα του, μπορεί εμείς, που δεν ψηφίζουμε εκεί να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε,  αλλά αυτές είναι οι θέσεις του σε 12-13 σοβαρά για τους Αμερικάνους θέματα. ΠΟΙΟΣ Έλληνας πολιτικός τόλμησε να πει, γραπτώς, ποιές είναι οι θέσεις του; ΠΟΙΟΣ Έλληνας πολιτικός είχε γραπτές θέσεις που δεν ήταν αυτές του Κομματικού Αρχηγού (άσε πού τις βρίσκει αυτός!);

Έτσι, καλοί μου άνθρωποι, τα παπαγαλάκια των Νέων και του Σκάϊ, τόσο νοιώθουν, τόσα λένε, και βασικά περνάνε την "Ευρωπαϊκή" θέση που προωθεί Ευρωσοσιαλισμό  στις ΗΠΑ σε προσπάθεια νεοταξικής ανατροπής και των αποτελεσμάτων του Β' ΠΠ, και του 1776.

Δείτε, αν θέλετε, και εδώ.

Το ρεύμα και το νερό είναι "κοινή ωφέλεια"

http://omadeon.wordpress.com/2012/12/18/electric-catastroika/

Μικρές, ή σαλαμοποιημένες, "ΔΕΗ"  δεν είναι χρηματοδοτήσιμες αφ ενός (εξ ου και το χρηματοοικονομικό ρίσκο των μεγάλων πυρηνικών, που τα καθηλώνει ακόμα και με κρατικούς προϋπολογισμούς – και σπρώχνουν τώρα μικρά), και αφ' ετέρου, ο “μικρός” παραγωγός χρεώνει συνολικό κόστος και όχι οριακό κόστος . (Κάτι σαν το δανέζικο "κεφαλοτύρι" που σκοτώνει το ελληνικό — δεν είναι μόνο ντάμπινγκ, ή φτηνό γάλα, είναι χρέωση σε οριακό, έναντι χρέωση σε συνολικό, κόστος.

Σημειωτέον ότι αυτές οι απόψεις δεν είναι δεξιές ή αριστερές. Είναι στοιχειώδη μικροικονομικά. Δεν υπάρχουν αριστεροί και δεξιοί σε utility pricing, ούτε χρειάζεται να είσαι αριστερός ή δεξιός για να ξέρεις ότι το νερό είναι κοινή ωφέλεια. Δοκίμασε να μην πιείς νερό 1-2 μέρες, και το καταλαβαίνεις. Το ρεύμα γίνεται κοινή ωφέλεια από ανάγκη (μεγέθους) και από ανάγκη ενιαίου δικτύου.

Η αυτοπαραγωγή ρεύματος είναι ουτοπία για πλούσιους, ή για ρομαντικούς που μπορούν να ζουν χωρίς ρεύμα, η ψυγείο, ή που δεν ανησυχούν για παιδικές θνησιμότητες. Η πλέμπα χρειάζεται την ΔΕΗ της.

Παραδόξως την ΔΕΗ την χρειάζονται και οι ενεργειακοί βαρονίσκοι. Να πληρώνει η ΔΕΗ τα ακριβά και τις υποδομές, και αυτοί να τσιμπολογούν. Αν βάλει η ΔΕΗ την Υ/Τ στην Κωλοπετεινίτσα ή τον Πάρνωνα, και ανοίξει και τους απαραίτητους δρόμους, τότε με χαρά θα βάλω 3-4 αιολικά να βγάζω χαρτζιλίκι. Ή να θυμίσω την παλιά Ολυμπιακή. Έπρεπε να εξυπηρετεί την κάθε Κωλοπετεινίτσα, αλλά η Aegean ήθελε μόνο την Μύκονο, αλλά φώναζε για την ΟΑ... Κι αν έλεγε κάποιος στην ΟΑ "να κόψουμε την Κωλοπετεινίτσα, του την έπεφταν οι Πασόκοι συνδικάλες να μην το κάνει. Όχι, δεν τα έπιαναν ποτέ οι συνδικάλες από τους ιδιώτες.  Είναι μεγάλη και ατέλειωτη η αλητεία στην Ελλάδα.

Κάποτε, τα τηλέφωνα ήταν κοινή ωφέλεια. Η τεχνολογία όμως άλλαξε και έπαψαν να είναι. Η τεχνολογία δεν έχει αλλάξει στην ηλεκτροπαραγωγή. Οι ασήμαντες ΑΠΕ δεν είναι αλλαγή σε τεχνολογία. Τα πυρηνικά ήταν αλλαγή στην τεχνολογία.  Οι αλλαγές στην ηλεκτροπαραγωγή προσκρούουν στον Δεύτερο Νόμο της Θερμοδυναμικής. Αυτός, ΔΕΝ είναι διαπραγματεύσιμος. 

Αριστερά; Ποιά Αριστερά;

Ψάχνω, ψάχνω να βρω την "αριστερά", και δεν την βρίσκω. Δεν υπάρχει. Δεν έχει ταμπέλα ή ταυτότητα ή διακριτή πρόταση.  Ούτε θεωρώ "αριστερά" όσους έχουν διαφορετικό μοντέλο οικονομικής διαχείρισης, γιατί αυτό που ήταν "αριστερό" μεταξύ 1917 (ή 1949) και 1990 δεν υπάρχει. Ρώτησα κάθε συμπαθητικό προς το ΚΚΕ άτομο που ξέρω, "ρε συ, τι στην ευχή πιστεύετε ή προτείνετε"; και σε περίληψη άκουσα "λευκό" ή "ευρώ" στο θέμα ευρώ-δραχμής, άκουσα μία προτίμηση σε στάση πληρωμών εξωτερικού χρέους, αλλά για άλλους λόγους που την προτιμώ εγώ, και δεν άκουσα καμία αντι-ευρωπαϊκή κορώνα, απεναντίας άκουσα και ψιλο-φιλο-μνημονιακές κουβέντες, αλλά με την σιωπηλή παραδοχή κάποιας συνέχισης ευρωπαροχών.  Εκτός εάν "αριστερά" είναι ο

Η αυτοαναίρεση

"Η Ελλάδα με την υπογραφή των δανειακών συμβάσεων απεμπόλησε ένα στοιχειώδες κυριαρχικό δικαίωμα. Απεδέχθη την άρση της ασυλίας που προστάτευε την ιδιωτική περιουσία και τα έσοδα του Eλληνικού Δημοσίου, τον χρυσό και τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας από διαδικασίες κατασχέσεων για διασφάλιση οφειλών προς πιστώτριες χώρες! Η χώρα μας απεδέχθη επίσης τη δυνατότητα των δανειστών να διώκουν και να συλλαμβάνουν Eλληνες αξιωματούχους σε περίπτωση μη εμπρόθεσμης αποπληρωμής των νέων επαχθών δανείων καθώς και την απαγόρευση συμψηφισμού τυχόν απαιτήσεών της από τους δανειστές με τις οφειλές της από τα δάνεια, ώστε οι Γερμανοί να μη χάσουν ούτε ένα ευρώ!"

Συν τα μέτρα, φορολογικά, εργασιακά, τα μισθολογικά, οι επιδοτήσεις στις παραμεθόριους κλπ.

Το ειρωνικό είναι ότι με την αποδοχή αυτής της "σωτηρίας" όσοι ψήφισαν "όχι" για οποιονδήποτε λόγο θα δυσφημιστούν ή θα  ...ξεχαστούν, και όσοι ψήφισαν "ναι", θα μας λένε ότι ήξεραν τι έκαναν και θα αυτοανααιρεθούν.   Πολλοί σιώπησαν είτε από αμηχανία, είτε επειδή κατά βάθος ήξεραν ότι τα "μέτρα" είναι

Μαυρίστε κάθε Πράσινο "πολιτικό". Μ' ένα σμπάρο, δυό τριγόνια.

Δεν έχω ασχοληθεί με κομματικά ή με πολιτικά (εεε... εν τάξει, δεν γουστάρω πολλά ευρωμνημόνια, και δεν μου αρέσει να με δουλεύουν και να με καταπιέζουν) αλλά αν δείτε πόσο

Η Γερμανία θέλει να εκχωρήσει η Ελλάδα αρμοδιότητες προϋπολογισμού -- για τη δόση βρε γαμώ το

Η είδηση από το Reuters. Η σωστή είδηση είναι ότι οι Έλληνες πολιτικοί και η διαπλοκή που τους διακινεί έχουν κατέβει σε νέα βάθη.

Ξέρω, δεν έχει σημασία τι έλεγα τον Σεπτέμβριο του 2009 στους τότε υποψήφιους ΓΑΠ και ΚΚ. Δεν έχει ποτέ σημασία τι λέει η Κασσάνδρα. Έχουμε καμιά 10αριά Κασσάνδρες στην χώρα, αλλά ποιός τις ακούει... Η μία την άλλη ακούμε.

Anschluss εκ προμελέτης.  Δεν είναι τυχαία τόοοση

Παγωμάρα και τσιμουδιά

Δεν ξέρω εάν το έχετε συνειδητοποιήσει, αλλά έχει πέσει παγωμάρα και αμηχανία. Το μόνο που βλέπω είναι βουβή ένταση στην Εφορία, τουμπεκί από οποιοδήποτε Έλληνα αρμόδιο για οποιοδήποτε θέμα της αρμοδιότητάς του, μια κλινική παρακολούθηση των ...αγορών, πλήρη και απόλυτη "πολιτική" αποχαύνωση.  Για αυτό το τελευταίο, κοιταχτείτε στον καθρέφτη, μόνοι σας, και αναρωτηθείτε εάν είστε Δεξιός, Αριστερός, Πασόκος, Πράσινος, Ροζ, Κόκκινος, και εάν, στο όνομα οποιουδήποτε θεού πιστεύετε, έχετε ιδέα τι εκπροσωπεί η ιδεολογία σας και τι σημαίνει αυτό για το εάν θα έχουν τα παιδιά σας να φάνε μεθαύριο, ή τα δικά τους την μεθεπομένη. Ή από ποιόν περιμένετε να σας το απαντήσει.

Ο μόνος που έχει κάτι να πει είναι ο Ράϊχενμπαχ, που λέει αυτά που έγραφα εγώ στο antinews το 2008 ή το 2009, ή το 2010:  Κόψτε έξοδα, κόψτε φόρους. Ανάπτυξη. Ποιος, μα ποιος τολμάει να μιλήσει;  Ποιος τολμάει να πει έστω και την δική του εκδοχή αλήθειας; Μα δεν σας κάνει εντύπωση ότι δεν υπάρχει ούτε ένας επώνυμος πολιτικός με "λόγο";  Και ένας που είπε πριν μήνες την λέξη "Ανάπτυξη" είναι σιωπηλός και ...συναινετικός.   Ή το βούλωσαν όλοι για να μιλήσει ο ...αρμόδιος;

Για το τελευταίο, η εξήγηση είναι απλή:  ΔΕΝ υπάρχουν πολιτικοί με λόγο. Ή δεν τους αφήνει το αόρατο χέρι να μιλήσουν.  Ή ΔΕΝ υπάρχει οργανωμένη σκέψη. Σίγουρα δεν υφίστανται οι πολιτικές ταμπέλες με τις οποίες φτάσαμε έως εδώ.  Μόνο φωνές βοώσες εν τη ερήμω που προσπαθούν να συνδεθούν ...διαδικτυακά, σε μία εκτόνωση που δεν ξέρω κατά πόσο είναι παραγωγική.

Τα μηνύματα από την Γερμανία και την Αμερική είναι ξεκάθαρα. Οι Αμερικάνοι λένε στους Ευρωπαίους "κάνετε τις διαγραφές, σας, γράψτε τις ζημιές σας, χώστε ρευστότητα για τις ζημιές και για να αποφύγετε τον πανικό".   Οι Ευρωπαίοι ΔΕΝ υπάρχουν. Το EFSF δεν υπάρχει. H EKT δεν υπάρχει.  Το ΔΝΤ λέει ξεκάθαρα τι είναι και τι δεν είναι. Υπάρχουν οι Γερμανοί που, εάν έχουν κάποιο πλάνο, είναι μόνο αυτό που είχαν πάντα, και οι υπόλοιποι που φαντασιώνονται ότι θα υπάρξει από μηχανής θεός. Στο κάτω κάτω, εάν εμείς έχουμε σκύψει και προσκυνάμε περιμένοντας την δόση μας, και να θέλουν οι Ιταλοί και οι Ισπανοί, ή οι Γάλλοι να προσκυνήσουν, ΔΕΝ υπάρχει τόοοσο μεγάλη δόση.

Ο από μηχανής θεός είναι ΜΟΝΟ ένας. Αναγνώριση της πραγματικότητας και ctrl-alt-del.  Οι ψαλιδόκωλοι της ευρω-ελίτ, όμως, δεν χαμπαριάζουν. Ψάχνουν να βρουν τι μπορούνε να πούνε για να ακουστεί ...σοβαροφανές.

Το προχθεσινό μήνυμα της FED  και των άλλων κεντρικών τραπεζών ήταν προς τους Γερμανούς, ή τους Ευρωπαίους, αλλά δεν έλυσε κάποιο πρόβλημα.  Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν μη εξυπηρετήσιμα και μη ανανεούμενα δάνεια, και ο κόσμος χόρτασε να κατανλώνει Γερμανικά βιομηχανικά προϊόντα.   Η κρίση θα κρατήσει πολλά χρόνια είπε η Μέρκελ. Μα μόνο αυτό και όλη η στάση λέει στους πάντες: You are on your own baby, και εάν έχετε κάτι που με ενδιαφέρει, ευχαρίστως να μου το δώσετε. Και ανακοίνωσε και υφυπουργό επί των Ελληνικών...

Εγώ, όλα αυτά τα ερμηνεύω πάντα και σταθερά με τον ίδιο τρόπο. Στάση εξωτερικών πληρωμών, έξοδος από την Ευρωζώνη, μόνιμη ή προσωρινή, δεν έχει σημασία, την αλήθεια, μα την ΑΛΗΘΕΙΑ στον κόσμο και back to basics, μείωση φορολογίας, μείωση παροχών. Αλβανία;   Αλβανία! Αυτοί τουλάχιστον μπορούν και κάνουν χειρωνακτικές δουλειές.   Ειδεμή θα κοιταζόμαστε μέχρι να γίνει κανένα εξωγενές μιράκολο, να σκάσει καμία τράπεζα (πήγε κατά τα κουτσομπολιά να σκάσει προχτές η Credit Agricole αλλά την έσωσε, πρόσκαιρα το Ιππικό).  Ή το παίζουμε όπως στις παραμονές του Β' ΠΠ. Άψογη ουδετερότητα μέχρι να μας βάλουν σε Κατοχή, μετά από σύντομη αναλαμπή αντίστασης.

Εκτός πια και εάν η σιωπή, και η παγωμάρα, και οι περίεργες δηλώσεις του Έττιγκερ περί χαρατσιού σε λογαριασμό ΔΕΗ κλπ, υποδηλώνουν ότι μαζεύει ρευστότητα το δικό μας σύστημα για να την κάνει με ελαφριά πηδηματάκια. Αλλά ποιο δικό μας σύστημα;  Οι "επιχειρηματίες" και τα πολιτικά τους υποχείρια που μας έφεραν έως εδώ;  Αμφιβάλω.

Άρα, δικαιολογημένη η βουβαμάρα και η αμηχανία.

Η πρώτη εικόνα είναι από εδώ και η δεύτερη από εδώ. Ωραίες φωτό του Φούχτελ έχει και ο πιτσιρίκος.

Για να το λένε και οι ξένοι, πάει να πει ότι έγινε πραξικόπημα.

Μου λένε οι παλαιότεροι, ότι επί Χούντας, αν ήθελες να μάθεις τι γίνεται, έπρεπε να βρεις καμιά ξένη εφημερίδα ή να ακούς ξένους ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Σήμερα, οι New York Times το λένε ωμά:

Έγινε πραξικόπημα στην Ελλάδα και την Ιταλία, με σκοπό την προστασία του ...ευρώ. Το πραξικόπημα το ενορχήστρωσε τον περασμένο μήνα η λεγόμενη Ομάδα της Φρανκφούρτης, ή "Groupe de Francfort (GdF)", δηλαδή η Μερκοζύ, και λίγοι Ευρωκράτες και Τραπεζίτες. Ο άξονας Βερολίνου-Βρυξελλών-Παρισιού.  Οι Άγγλοι δεν εκλήθησαν.

Και τώρα που πέρασε η κρίση, θα υπάρξει λαϊκή νομιμοποίηση; Μάλλον όχι. Τώρα που το έστησαν, ιδίως οι Γερμανοί, με την δικαιολογία ότι αυτοί πληρώνουν, δεν πρόκειται να το αφήσουν. Ωστόσο η "Ευρωπαϊκή Ένωση" δεν έχει υπάρξει ακριβώς λαοπρόβλητη. Τα δημοψηφίσματα είτε δεν έγιναν, είτε έγινα και ξανα-έγιναν μέχρι να βγει το ποθητό αποτέλεσμα και οι λαοί της Ευρώπης πότε δεν ήταν ευτυχείς να ανταλλάσσουν την εθνική κυριαρχία τους για περισσότερη "ενότητα".

Από την Αμερικανική προοπτική [λέει ο συγγραφέας του άρθρου], η συγκεντρωτική και μη δημοκρατική Ευρώπη είναι προτιμότερη από άλλη μία ύφεση, και για την παγκόσμια οικονομία θα ήταν καταστροφική μία έξαρση εθνικισμού. Αλλά αυτό είναι εύκολο να το πει η Αμερική, αφού δεν διακυβεύεται το δικαίωμα των Αμερικανών για αυτοδιάθεση.

Δείτε όλο το άρθρο: New York Times. Η δικιά μου άποψη για την παγκόσμια οικονομία, ή την Αμερικανική μη-ύφεση, ή τις εκλογές του Ομπάμα, (ιδίως για αυτές) είναι αυτή που διατύπωσε ο Καραϊσκάκης (που ρώτησε τον αποτέτοιο του και του είπε "Όχι").

Η "Ευρώπη" είναι το αντίδοτο της Δημοκρατίας

Το ότι η Ευρώπη είναι αντίδοτο της Δημοκρατίας, το έχω αντιγράψει από εδώ.  Μήπως η διαπίστωση αυτή είναι υπερκομματική;

Οι προφητείες της Κασσάνδρας

Τι περίεργη χώρα... Όλοι ξέρουμε το σωστό, κανείς δεν το κάνει, και ερχόμαστε εκ των υστέρων και λέμε "σας τα 'λεγα εγώ"...

Δεν ξέρω εάν θυμάστε το κλίμα πριν τις εκλογές του 2009.  Είχαμε περάσει πολλά χρόνια με "αποκαλύψεις σκανδάλων" της ΝΔ, ένα κάθε δύο εβδομάδες, με τις κάμερες και τους προβολείς στην θέση τους, όλως τυχαίως, η Λήμαν είχε σκάσει, τα spreads είχαν εμφανιστεί στην ζωή μας, στο κράχ στις αγορές είχε γίνει, η Αμερική είχε εφαρμόσει το T.A.R.P., η Αθήνα καιγόταν για κανένα μήνα...  Αυτό που θα λέγαμε, είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε.

Όχι ότι διαβάζουν οι υποψήφιοι Πρωθυπουργοί ψευδώνυμες επιστολές, αλλά εγώ τους είχα γράψει μία: Ανοιχτή επιστολή προς τους υποψηφίους πρωθυπουργούς.

Δύο χρόνια αργότερα, δεν θα άλλαζα λέξη σε αυτά πού είχα πει τότε. Δύο χρόνια αργότερα διορίσαμε μη εκλεγμένο σωτήρα να κάνει, κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες, αυτό που έλεγα εγώ τότε.

Δεν έχει ενδιαφέρον να λες "αααα... σας τα 'λεγα εγώ". Κάθε μακάκας μπορεί να λέει αρλούμπες και να ψάχνει να βρει εκ των υστέρων δικαίωση. Το ενδιαφέρον είναι να ψάχνεις να βρεις την κακοδαιμονία στην ρίζα των προβλημάτων.  Και "χρατς", σαν τον Γόρδιο Δεσμό.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι υπάρχουν σαφείς και ορατές  ρίζες στο πρόβλημα, και έχουν μηχανισμούς αυτοπροστασίας και διαιώνισης που τις προστατεύει από τρελούς με σπαθιά που θέλουν να τις κόψουν.

Να κι άλλη ανάρτηση της προεκλογικής εκείνης περιόδου.  Αν οι εικασίες μου είναι βάσιμες, εμπεριέχει και την σημερινή κακοδαιμονία του μικροκόσμου των πολιτικών μας, και της ΝΔ.

Είχα πει, τότε, σε σχόλιο, στην ίδια ανάρτηση:

 Όταν φτιάξει κόμμα ο greekpoliticalreview, ο ιθαγενής, ο νοών, ο σουχόϊ, ο εξάκτινος που τον έχω χάσει, ο ψυχραιμίας, θα προσφερθώ εγώ και άλλες 3-4 ψυχές να κάνουμε καφέδες. Θα ψήσω και τον Προφήτη τον Π-Π και τον άτακτο να έρθουν. Μπορεί να έρθει και ο Παράξενος ελκυστής και ο τιραμόλα, και οι factorx αν τους ξεκολλήσουμε από το αντινιουζ. Θα είμαστε αριστεροκεντροδεξιοί, νεοφιλελευθεροσυντηρητκοί, άκαρδοπονόψυχοι, ελληνοδιεθνιστές, με γνώμονα το προφανές, τον κοινό νου, και απαγορεύονται οι εργολάβοι και τα ΜΜΕ. Ενδιαφέρεστε;

Δυστυχώς, κάθε κόμμα που φτιάχνεται είναι των εργολάβων και των ΜΜΕ. Για αυτό πάμε ...καλά.

Οι περίεργες «πολιτικές» επιλογές

Με αφορμή το ερώτημα «πῶς φτάσαμε έως εδώ;» που είναι της μόδας εδώ και ενάμιση χρόνο, νόμιζα ότι είχα κάνει την μεγάλη κοινωνικο-πολιτική ανακάλυψη ότι ο ...σοσιαλισμός μας έφερε έως εδώ, μέχρι που είδα ότι το θέμα είναι μάλλον ...καταγεγραμμένο. Μπανάλ όσο κι αν είναι το πράγμα, θα πω την περίληψη αυτών που θεωρώ σημαντικά, όπως τα καταλαβαίνει, αφοριστικά, το δικό μου κεφάλι:

Η Δημοκρατία προέκυψε από την ανάγκη για ελευθερία από "καταπίεση".  Σταδιακά, η ανάγκη απελευθέρωσης από καταπίεση έφερε την ανάγκη απελευθέρωσης από την "φτώχεια". Εκεί το πράγμα μπλέχτηκε, γιατί η φτώχεια μπορεί να είναι συστημική. Η φτώχεια, μπορεί να εξορκιστεί με λίγη τύχη, καλές σοδειές, τεχνολογία, δουλειά, εξυπνάδα, εφευρέσεις και συνδυασμό αυτών και άλλων παραγόντων. Ή μπορεί να απαλειφθεί εάν κλέψεις τον γείτονα με πόλεμο ή με πονηριά.

Ή μπορεί να απαλειφθεί με ..."Δημοκρατία": Ψηφίζει η πλειοψηφία να μοιράσει στους φτωχούς τα λεφτά των πλουσίων, που (δικαιολογεί εαυτόν η πλειοψηφία) σίγουρα τα απέκτησαν με κάποιο δόλιο τρόπο. Αυτό είναι όμως η παγίδα: Ο πλούτος, ή παράγεται ή αναδιανέμεται, και η πολλή αναδιανομή απλά φτωχαίνει και του πλούσιους, και πάμε στο επόμενο:

Ο πλούτος και η δημιουργία του κάπως έχει σχέση με τους Νόμους της Θερμοδυναμικής, αλλά δεν είμαι τόσο σοφός να το πω με απλά λόγια. Εάν είσαι σε ένα μικρό, "κλειστό", σύστημα, η αναδιανομή της πίτας, γρήγορα προσκρούει  στην έλλειψη πίτας, ή την ανάγκη δημιουργίας πίτας. Εάν είσαι έξυπνος, κοιτάς έξω από το καβούκι σου και βλέπεις ότι ο κόσμος είναι μεγαλύτερος, είτε για να δουλέψεις είτε για να ανακαλύψεις, είτε για να αρπάξεις, είτε για να ...επιδοτηθείς. Σε κάθε σχεδόν περίπτωση ισχύει ο Δεύτερος Νόμος και πάντα χρειάζεσαι είτε ρεζερβουάρ με χαμηλή θερμοκρασία, είτε κάποιον λάκκο με ...σκατά, κατά προτίμηση ...μακριά.

Είτε μείνεις στο καβούκι σου είτε ανοιχτείς, πάντα θα υπάρχει το δίλημμα της Ελεύθερης Αγοράς ή του Κεντρικού Σχεδιασμού. Ο Κεντρικός Σχεδιασμός έχει σαν παραδοχή ότι μια ομάδα πανέξυπνων "ξέρει καλύτερα από τους άλλους" αλλά σχεδόν πάντα καταλήγει ανελεύθερος και καταπιεστικός. Η Ελεύθερη Αγορά εξασφαλίζει την συμμετοχή, με την θέλησή τους, περισσοτέρων και είναι και πιο εκούσια, και στο τέλος της ημέρας, εκτός εάν είσαι σε φεουδαρχικό σύστημα, πιο αποτελεσματική.

Η Δημοκρατία, δεν είναι για να ψηφίζει η πλειοψηφία πῶς θα μοιράσει τα λεφτά της μειοψηφίας, αλλά για το πῶς οι κανόνες και οι ευκαιρίες θα είναι περίπου ίδιοι για περίπου όλους. Όταν το δίχτυ της ελάχιστης κοινωνικής προστασίας και παροχής υπερβαίνει την δυνατότητα του εκάστοτε (εξ ορισμού κλειστού) συστήματος τότε απλά το σύστημα καταρρέει ή υποδουλώνεται, ντε φάκτο, σε κάποιο άλλο επίσης κλειστό σύστημα.

Αυτά τα θεωρητικά και κοινότοπα αγνοούν ότι οι άνθρωποι προσπαθούν σε κάθε περίπτωση να αποκτήσουν συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι άλλων ανθρώπων με μέτρα που είναι θεμιτά ή αθέμιτα, αναλόγως γούστων και μόδας (εξ ου και οι ανάγκη για συμφωνημένους κανόνες) και όταν ομάδες ανθρώπων το κάνουν αυτό σε "εθνικά" επίπεδα, το πράγμα μπερδεύει ακόμα περισσότερο, γιατί ο χρυσός κανόνας είναι ότι αυτός που έχει τον χρυσό, κάνει τους κανόνες.

Εμείς καταφέραμε, συνειδητά, να οδεύουμε τάχιστα στον δρόμο της υποδούλωσης. Βασικά, γιατί φτιάξαμε) ή μάλλον μας έφτιαξαν ένα πολίτευμα που επιλέγουμε με βάση χρώματα, και οι επιλογές είναι λίγο ...στημένες. Πολύ "Δημοκρατικά" πήραμε αποφάσεις που δεν είναι της Δημοκρατίας: Να δώσουμε παροχές, από αναδιανομή και πολλά δανεικά. Παροχές για κατανάλωση και όχι για Παιδεία. Δώσαμε επιδοτήσεις για γρήγορες αρπαχτές και κρυφή αποταμίευση, και όχι για παραγωγή ή για εξαγωγές. Βέβαια, η τράπουλα σε αυτό το τελευταίο ήταν σημαδεμένη... από αυτόν που είχε τον χρυσό και έκανε τους κανόνες. Όταν κάποιος αρχίσει, κάποτε, να μιλάει για ...ανάπτυξη, θα το καταλάβουμε.

Έχουμε δυστοπικές ή παρά φύσιν  πολιτικές επιλογές. Το "αριστερά-δεξιά" δεν είναι αυτό που ήταν το 1947 ή το 1967. Ούτε είναι το "αριστερά-δεξιά" υποκατάστατο το "τίμιο-ανέντιμο" ή "πλούσιο-φτωχό" ή "πατριωτικό-ξενόδουλο", ή "ικανό-ανίκανο". Πιστεύω ότι πρέπει ο καθένας να ξεκαθαρίσει την "ιδεολογία" του, εάν κανείς ασχολείται πια με τέτοια θέματα, και μετά να μετελίξουμε τα κόμματα σε κάτι που αντανακλά λύσεις σε υπαρκτά προβλήματα, ή να φτιάξουμε καινούργια κόμματα. Βέβαια, με το καθεστώς Διαπλοκής στα ΜΜΕ, τέτοια λόγια είναι γραφικές αερολογίες. Παραδόξως, ο ΓΑΠ, ασχέτως προθέσεων, ηθελημένα ή άθελά του, προκάλεσε μία πρώτη τέτοια εξέλιξη: την Κυβέρνηση της 6ης Δόσης. Μονότερμα. Ναι, ξέρω, και "πῶς θα πληρώναμε μισθούς και συντάξεις;"...

Αν το παραπάνω poll έχει οποιαδήποτε εγκυρότητα, (α) πόσοι θα ψήφιζαν "όχι" στο δημοψήφισμα ΓΑΠ;  (β) Πόσοι θα ψήφιζαν "όχι" αν το δημοψήφισμα δεν ήταν του ΓΑΠ;  Και (γ) πόσοι είναι υπέρ της Κυβέρνησης της 6ης Δόσης; 35/55/30;

Καλό Σ/Κ

Για τους κανόνες της κομματικής ζωής και τις αρχές της κομματικής καθοδήγησης, και τι χρώμα σας αρέσει;

Όχι, δεν είμαι ο ...Λένιν. Αλλά εδώ και καιρό παρατηρώ δύο πράγματα που με έχουν φέρει στο ίδιο συμπέρασμα. Το πρώτο πράγμα είναι ότι τα ελλαδικά κόμματα δεν έχουν, τουλάχιστον από το 1989 και μετά, καμία σχέση με αυτό που θα λέγαμε κομματική ιδεολογία πριν το 1967. Το δεύτερο πράγμα είναι ότι αυτό έχει εμφανιστεί σε όλο τον Δυτικό και Αγγλοσαξονικό κόσμο, φουλ στην Ευρώπη, πολύ στην Αυστραλία και μετ' εμποδίων στην Αμερική.

Μια φορά και έναν καιρό, μετά τον Β' Π.Π., τα πράγματα ήταν απλά:  Ή ήσουν με την Δύση, ή με την Ανατολή. Με την πτώση της Σαϊγκόν το 1975, ο απλός κόσμος άρχισε να γίνεται πολύπλοκος, και με την αποχώρηση των Σοβιετικών από το Αφγανιστάν το 1989, ο κόσμος είχε αλλάξει. Και επειδή, σαν καλό μυρμήγκι, βλέπω μόνο τον δικό μου κόσμο, θα μείνω στην Ελλάδα: Από το 1989 μέχρι το 2008, περίπου, ο πολιτικός "κόσμος" είχε μπλε, πράσινο και λίγο κόκκινο, και ίχνη από άλλα χρώματα, που εμφανιζόταν και εξαφανιζόταν ως δια μαγείας, αλλά η επιλογή στις κάλπες (ελέω εκλογικού νόμου, κομματικών χρηματοδοτών, και ΜΜΕ) ήταν εύκολη: Μπλε ή πράσινο;

Από την χρεοκοπία μας τον Μάϊο του 2010 μέχρι την 10η Νοεμβρίου 2011 φάνηκε ότι ο "πολιτικός" κόσμος της μεταπολίτευσης (όπως τον φανταζόμαστε οι αφελείς) είχε τελειώσει, και ότι το αόρατο χέρι της μαύρης σκιάς, που μάλλον ομιλεί γερμανικά, έχει κεντήσει με καινούργιες κλωστές και έχει μετεξελίξει τα χρώματα σε κάτι άλλο.

Οι εξελίξεις όμως έτρεξαν, και όπως το 1967, χτες, χρειάστηκε "παρέμβαση" για να διορθωθεί το κέντημα, έτσι, και χτες, υπήρξε παρέμβαση που μας έφτιαξε καινούργιο πολιτικό σκηνικό:

Σήμερα, καλοί μου άνθρωποι, ξημέρωσε μέρα με δύο, πάλι, κόμματα:  Το Πάνω και το Κάτω. Το Κάτω κόμμα σας δίνει την ψευδαίσθηση ότι εξακολουθείτε και είστε μαύρος, μπλε, πράσινος, παρδαλός ή κόκκινος, αλλά στην πραγματικότητα και πίσω από τα βίτσια και το βερνίκι του καθενός, είστε ...Γερμανός, είτε μασκαρεύεστε σαν λάτρης του Βάγκνερ, ή της Τάξης, ή της Ευρώπης, ή του Διεθνισμού, ή είστε απλά λιγούρηδες ζητιάνοι, με την Πράσινη Μούχλα οριζοντίως και παντού. Νομίζετε ότι έχετε "προτιμήσεις" αλλά είστε ενωμένοι και αποφασισμένοι. Προέχει η Τάξη και το πεντικιούρ με οικολογικό βερνίκι. Και οι Νέοι Πράσινοι; Μα δεν σας κάνει εντύπωση ότι έχουν εμφανιστεί, ως δια μαγείας, και παριστάνουν τους ρυθμιστές, από την Γερμανία μέχρι την Αυστραλία; Μέχρι και σε εμάς εμφανίστηκαν με ...εθνοσωτήρια άποψη! Μας ποιος να τους χρηματοδοτεί, άραγε...

Το Πάνω κόμμα ΔΕΝ υπάρχει ή είναι σε σύγχυση.  Το μόνο κοινό τους σημείο είναι ότι δεν είναι στο Κάτω κόμμα. Οι μαύροι αντιπαθούν τους κόκκινους, οι κόκκινοι αμφισβητούν τους μπλε, και οι παρδαλοί βρίζουν τους πάντες προσπαθώντας να βρουν τον ορθό δρόμο. Οι παλιοί πράσινοι είναι κατάλοιπα νοικοκυρέων μικροαστών που διάβαζαν τα "Νέα" επί Χούντας και τους αρέσει το εξοχικό τους. Το αόρατο μαύρο χέρι φροντίζει να είναι μονίμως διασπασμένο το Πάνω κόμμα, όπως, παλιότερα, άλλο αόρατο χέρι φρόντισε να είναι διασπασμένο το κόκκινο κόμμα..

Και αν σας περάσει η ιδέα ότι και το κόκκινο κόμμα υπήρξε μαϊμού δημιούργημα αόρατου χεριού για να ξεφορτωθεί το Ανατολικό Μέτωπο στον Α' Π.Π., τότε καταλαβαίνετε γιατί επιμένω, ότι οδεύουμε ολοταχώς σε Νεοφεουδαρχικές καταστάσεις που θυμίζουν 1900-1910. Ελπίζω το Πάνω κόμμα να βρει τρόπο να ...οργανωθεί.

Αντίδοτο στην Πράσινη Ανάπτυξη, στην "Ευρώπη", και στην μούχλα

Υποθέτω, ότι με τον αχταρμά που φτιάχνουν για Κυβέρνηση το πρώτο ζητούμενο είναι να μου αφαιρέσουν τον λόγο, αφού θεωρούν ότι εγώ είμαι κομματικός και δεν θα έχω την ...προστασία της Εταιρίας. Ή ότι δεν θα έχω ακροατήριο αφού μόνο η ...αντιπολίτευση ενδιαφέρεται για μένα.

Ο αχταρμάς είναι περίτρανη απόδειξη ότι το πολιτικό σύστημα είναι βασικά μαϊμού, και το αόρατο μαύρο χέρι, απλά ψάχνει για λιγούρια και πεθαμένους να κουνάνε το στόμα τους στο μικρόφωνο. Η πολιτική είναι δεδομένη, και επιτρέπεται να ψηφίζεις, εφ' όσον ψηφίζεις αυτό που σου λένε. Αυτή είναι η νέα Δημοκρατία (όχι το κόμμα, το πολίτευμα)

Αυτό θα λύσει και τις απορίες μου, τόσο καιρό παιδεύομαι να καταλάβω τι λένε οι κρατιστές δεξιοί και οι φιλελεύθεροι κομμουνιστές.

Τα μέτωπα θα είναι τουλάχιστον τέσσερα:

1) Ο κοσμάκης που θα έχει το ίδιο ζόρικο πρόβλημα, αλλά σε σύγχυση, δεν θα ξέρει εναντίον τίνος να πετάει λεμονόκουπες.  Είμαι περίεργος να δω εάν οι αντιδράσεις θα αντιμετωπίζονται με βίαια καταστολή ή με εκβιασμό περί της επόμενης δόσης. Το δεύτερο, εικάζω. Πεινάς; Αν αντιδράσεις δεν θα πάρεις την δόση σου μεθαύριο. Και δεν είναι σχήμα λόγου. Το 1941 και το 1967, είχαμε αγρότες στην επαρχία. Τώρα;  Θα περιμένουμε την δόση για να εισάγουμε πορτοκάλια Ισπανίας ή τα εγκεκριμένα Πράσινα ποδήλατα.

2) Οι πολιτικές εξελίξεις:  Τα κόμματα έπαψαν να υφίστανται και όσο πιο γρήγορα τους κόψουμε τους μισθούς, και την σημασία, τόσο καλύτερα. Η Βουλή εδώ και καιρό, απλά σφραγίζει ειλημμένες αποφάσεις. Τώρα θα είναι σφραγισμένες, δεν χρειάζονται βουλευτές.  Το ίδιο και οι Τοπικές Μαφίες. Εάν συμμορφώνονται, θα τους χορηγούνται κονδύλια για να ροκανίζουν.  Περιμένω να δω εάν και πώς και ποιος θα οργανώσει. Μόνο ένα κόμμα ξέρει από τέτοια αλλά μάλλον περιμένει γραμμή, και αυτό.

3) Η Ευρώπη. Είμαι περίεργος να δω εάν η διάλυση είναι σχεδιασμένη και προς όφελος της Γερμανίας, ή εάν είναι η επίθεση κατά της Γερμανίας. Μάλλον το δεύτερο, αλλά αυτοί οι χάρτες του '40, μπορεί να συνηγορούν και για το πρώτο. Θεωρώ δεδομένο ότι μέχρι τον Φεβρουάριο, η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων θα είναι φανερή. Εκτός αν πετάξει καμιά πεταλούδα.

4) Το Μεγάλο Παιχνίδι. Μετά από χρόνια είναι εύκολο να αμπελοφιλοσοφούμε για το περιβάλλον της 21ης Απριλίου.Τώρα είμαστε μέσα στον χορό και δεν βλέπουμε εάν όλα αυτά στην Μεσόγειο γίνονται για το Desertec, ή κατά του Desertec. Ή παίζει το Ιράν;  Ή η Νεο-Φεουδαρχία; Και ποιος από όλους κινεί τα δικά μας νήματα; 

Ή με λίγη τύχη, θα σκάσει το παραμύθι (τους; μας;) και θα νικήσει η Αγορά. Εγώ το δηλώνω, είμαι με την Αγορά.

Και να και αντίδοτο για την Αυστρία. Γουστάρω...

Εμπρός της γης οι κολασμένοι, της πείνας σκλάβοι εμπρός - εμπρός

Εν αρχή ἦν η ελέω Θεού Βασιλική Φεουδαρχία... Δηλαδή αυτό προέκυψε από τον Καρλομάγνο και μετά.. Πριν, είχαμε την Ρώμη, αλλά δεν θυμάμαι τόσο πίσω. Το "Ευρωπαϊκό" σύστημα, που τόσο μου κάθεται στο στομάχι, είναι η μετεξέλιξη της Φεουδαρχίας. Έχει στην κορυφή ελέω Θεού Βασιλείς, και ελέω Βασιλέως (δηλαδή Θεού), τους Ευγενείς, και όσο το Κεφάλαιο ήταν η Γη, η ζωή ήταν απλή: Κάτω κάτω οι Δουλοπάροικοι. Αυτή είναι η περίληψη. Εξελίχθηκε, βέβαια, αλλά η δομή είναι η ίδια, και ο νεο-σοσιαλισμός έχει σαν μετεξέλιξη την νεο-φεουδαρχία. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Και μετά ανακαλύφθηκε η Αμερική και όλα τα αποβράσματα και οι καταπιεσμένοι, και όσοι είχαν βαρεθεί να πεινάνε ή τους πηδάνε τις γυναίκες οι ευγενείς, ή να τους λένε ποιο δόγμα ήταν το επιτρεπτό, ή να τους ...φορολογούνε, μετακόμισαν. Η Αμερική, στην ανεξαρτησία της, είχε την τύχη να έχει τις συνταγματικές εμπειρίες των Άγγλων, την υποστήριξη των Γάλλων ενάντια στην Αγγλική μοναρχία (και φορολογία), αρκετούς και μορφωμένους αστούς και ξεπεσμένους "ευγενείς", και ένα αρκετά "δημοκρατικό", λαϊκό στρατό. Όλα αυτά τους βοήθησαν να φτιάξουν ένα καταπληκτικό Σύνταγμα, μία άλλη πυραμίδα, αντεστραμμένη, όπου, κάτω από τον Θεό, είναι τα άτομα, και αυτά αποφασίζουν τι και πώς, και όχι κάποιος κληρονομικός Βασιλιάς. Μερικοί (συνήθως ...Ευρωπαίοι) βλέπουν σκοταδιστικές συνωμοσίες γύρω από το e pluribus unum ("από τα πολλά το ένα" που αποδίδεται στον ...Ηράκλειτο ή στους ...illuminati), αλλά τον 18ο αιώνα, οι Αμερικάνοι μάλλον τους αυτοκράτορες και τους ...εφοριακούς ήθελαν να ξεφορτωθούν.

Και ο Ναπολέων έκανε κάτι τέτοια ...λαοκρατικά, αλλά, μέσα στην Ευρώπη, και ενόχλησε τους ελέω Θεού αυτοκράτοες, και τον ...έφαγαν. Και οι Ρώσοι πήγαν κάτι να κάνουν αλλά αντί να είναι σε κάποια καινούργια ήπειρο, με μόνο Ινδιάνους, ήταν μέσα στην χώρα τους και αυτό είχε ...μειονεκτήματα, και ένα μειονέκτημα ήταν ότι αντί για Γάλλους συμμάχους και υποκινητές,  μπορεί και να είχαν Γερμανικό Αυτοκρατορικό αντι-αγγλικό δάκτυλο και, εν πάσει περιπτώσει, δεν ξέρω κιόλας,  στράβωσε.

Στο θέμα των ημερών, από την μία έχουμε μία συλλογή από συμβατικές πυραμίδες που πάνε να γίνουν μία, μεγάλη, αλλά λίγο με το ζόρι, και λίγο με ...ανορθόδοξα λογιστικά, και από την άλλη την αλλοπρόσαλλη, ανάποδη, πυραμίδα. Σε εμάς τους Έλληνες δεν αρέσει νομίζω καμία Πυραμίδα, αλλά πιο εύκολα μας επιβάλλουν την ...Ευρωπαϊκή, παρά να αποφασίζουμε μόνοι μας, υπέρ της αντεστραμμένης.

Το αόρατο χέρι της μαύρης σκιάς

Γιάννης Φαίλτωρ είπε:
30/10/2011 στις 9:43 am
Φάκτορ εύγε.

«Ας θυμηθούμε ιστορικά ότι μετά το τέλος του ελληνοϊταλικού πολέμου και την τελική κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς, η συνθηκολόγηση της τότε άρχουσα τάξη, είτε γιατί αυτή ήταν φιλικά διακείμενη προς τους Γερμανούς, είτε γιατί θεωρούσε μάταια κάθε μορφή αντίστασης, δημιούργησε ένα τεράστιο πολιτικό κενό το οποίο το αναπλήρωσαν οι κομμουνιστές, μια πολύ μικρή πολιτική δύναμη ως τότε. Αυτοί ανέλαβαν και οργάνωσαν τη μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση της χώρας και έγιναν κυρίαρχη πολιτική δύναμη, σημαδεύοντας πολιτικά τη μεταπολεμική Ελλάδα. Εξέφρασαν την κατάλληλη στιγμή το λαϊκό αίσθημα – άσχετα με τις δικές τους επιδιώξεις.»

Άρα όπως και η φύση, έτσι και η πολιτική απεχθάνεται τα κενά. Στο κάτω κάτω αυτή είναι η έννοια της πολιτικής. Να αφουγκράζεσαι το κοινωνικό αίσθημα και να το μετουσιώνεις πολιτικά σε πλειοψηφικό ρεύμα

Αναλύουμε, διαπιστώνουμε, γράφουμε, κλαίμε, θυμώνουμε. Η σημερινή άρχουσα τάξη, αυτή που φτιάχτηκε μεταξύ 1981 (ή το 1985) και 2004, είναι όχι απλά «φιλικά διακείμενη προς τους Γερμανούς», είναι made in Germany, αγοράζει από την Γερμανία, πουλάει στην Γερμανία, υπηρετεί, με ποσοστά, την Γερμανία. Οι πολιτικοί που έχουν αναδειχθεί από το 1981 και μετά, άλλοι λίγο, άλλοι πολύ είναι εκφραστές και υπάλληλοι αυτής της άρχουσας τάξης.

Όποιος τολμήσει να πει «άλλη άποψη», ή χάνεται σε κάποια σκοτεινή τρύπα, ή ποτέ δεν φτάνει στο μικρόφωνο ή την κάμερα της τηλεόρασης που αυτή όχι απλώς εκφράζει, αλλά ανήκει στην «άρχουσα τάξη». Φωνές που φωνάζουν, σαφώς και υπάρχουν, άλλες (πολλές) ψευδώνυμες, άλλες επώνυμες (να ένα τυχαίο link σε επώνυμο που μου ανέφερε ο ψευδώνυμος Εξάκτινος). Φωνές που χωρίς το «αόρατο χέρι της μάυρης σκιάς» που μας διοικεί από το 85 ή το 89 και μετά, είναι φωνές βοώντων στην έρημο, όσο κι αν συμφωνούμε μαζί τους, όσο κι αν συμφωνούμε ο ένας με τον άλλο.

Ο Σαμαράς έχει ένα παράδοξο, και μία (τελευταία, φοβάμαι) ευκαιρία: Το παράδοξο είναι ότι εξελέγη «περίεργα»: Χωρίς απόλυτο έλεγχο από το «αόρατο χέρι της μαύρης σκιάς». Η ευκαιρία είναι να πει «Παῖδες Ἑλλήνων ἴτε» σε όλες αυτές τις φωνές που φωνάζουν στην έρημο. Θα τον αφήσουν; Αμφίβολο... Η μαύρη σκιά είναι παντού. Θα μπορέσει; Η μαύρη σκιά ελέγχει (σχεδόν) τα πάντα. Αλλά δεν θα το μάθουμε εάν δεν δοκιμάσει, και η 29η Νοεμβρίου 2010 μπορεί να μείνει σαν η τελευταία απόπειρα της Ελληνικής Δημοκρατίας να υπάρξει (σε αυτήν, τουλάχιστον, την ζωή.

Την εικόνα την πήρα από εδώ. Ένα από τα έργα του «αόρατου χεριού της μαύρης σκιάς», κακό χρόνο να΄χει, ήταν και η επί πληρωμή καταστροφή καϊκιών.

H "Ευρώπη" αντίδοτο της Δημοκρατίας

"Χρειαζόμαστε την Ευρώπη επειδή δεν είναι δημοκρατική... Αποφάσεις που παίρνονται με τους πιο δημοκρατικούς θεσμούς είναι συχνά λανθασμένες..."

Έχω επίγνωση ότι λέξεις όπως Δημοκρατία, Ελευθερία κλπ, σημαίνουν διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς ανθρώπους (ή Σωτηρία, Αγάπη, Ισότητα κλπ).  Ξέρω επίσης ότι συχνά η "Ιστορία" εξελίσσεται αγνοώντας τις προσωπικές απόψεις του καθενός, είτε από αδράνεια, είτα από αμηχανία, είτε επειδή το "Αόρατο Χέρι" φροντίζει πριν από εμάς για εμάς (και δεν εννοώ τον Adam Smith). Απλά, σας μεταφέρω την ανησυχία μου.

Ο Μπαρόζο είναι "τίποτα".  Ένας καλός αχυράνθρωπος όσο άσχετος με το Κέντρο Αποφάσεων, όσο γινόταν. Εκλεγμένος από εκλεγμένους κάτω από συνθήκες και κανόνες που είναι κομμένες και ραμμένες κατά παραγγελία.  Το εννοεί όμως αυτό που λέει.  Με τις παροχές και τον εκφυλισμό (δεν είναι βλάκες αυτοί που τις δίνουν) φτιάχτηκε μία κοινωνία με αδιέξοδα.  Η οικονομική κρίση, είτε είναι τυχαία είτε έχει προβλεφθεί -- πολλοί έχουν επιστήμη τους τις ...κρίσεις -- είναι απλά η αφορμή.

Δεν περιμένω Σωτηρία από την "Ευρώπη" γιατί αρχίζει και μου μυρίζει ότι η "Ευρώπη", απλά, κάνει την τρίτη της προσπάθεια. Μία το 1914, μία το 1939 και μία από το 1990. Μόνο που αυτή την φορά το μελέτησε ακόμα καλύτερα από ότι τις προηγούμενες. Και φρόντισε οι "δημοκρατικοί θεσμοί" να είναι μαϊμούδες. Ο σημερινός Χίτλερ, δεν βγάζει παθιασμένους λόγους.  Έχει βαρετό, υπομονετικό, γραφειοκρατικό προσωπείο αλλά εκεί είναι.

Πώς, τώρα, κατέληξα, εγώ, σε τέτοια;  Δεν γουστάρω τα  επιδοτούμενα αιολικά, υποθέτω... Δεν θυμάμαι ποιός μου έστειλε αυτό το link, αλλά ευχαριστώ.

Τι ψηφίζετε; (χεχεχε)

Κουβέντιαζα, μέσω gmail, με φίλο που μου είπε ότι οι απόψεις μου ήταν «πιο δεξιές από τις δικές του». Αυτό μου έδωσε αφορμή να για αυτή την ανάρτηση, που ήθελα να γράψω εδώ και καιρό. Πιστεύω ότι στην Ελλάδα είμαστε παγιδευμένοι από τις λέξεις μας στα πολιτικά, με αριστερούς, δεξιούς και ενδιάμεσους. Προφανώς είναι μπερδεμένοι και οι πολιτικοί μας, και για αυτό έχουν κωδικοποιήσει με χρώματα. Το μπλε, το πράσινο, το κόκκινο, το ροζ και το τούτι φρούτι.

Έχουμε και λέμε:

Φιλοαμερικάνοι, φιλογερμανοί φιλορώσοι
Αυτοί που πληρώνουν φόρους και αυτοί που πληρώνονται από φόρους
Αυτοί που θέλουν αρπαχτές και οι ντροπαλοί
Οι φτωχοί, οι πλούσιοι και οι ντεμί
Οι φτωχοί με ακριβά αυτοκίνητα και οι πλούσιοι με φτωχά αυτοκίνητα
Με παλιά λεφτά, με νέα λεφτά, χωρίς λεφτά
Οι Παναθηναϊκοί, οι Ολυμπιακοί και οι Αεκζτήδες
Οι οπαδοί του Κεντρικού Σχεδιασμού και οι Φιλελεύθεροι
Οι Μητσοτακικοί Φιλελεύθεροι, και οι …άλλοι
Οι μορφωμένοι, οι αμόρφωτοι και τα ζόμπυς
Οι αιθεροβάμονες, οι ωφελιμιστές και οι ηλίθιοι
Οι φοβούμενοι τους εβραιομασόνους κερδοσκόπους και οι άλλοι

Αυτή την λίστα την έκανα τάκα-τάκα, και ελπίζω να μπορείτε να φτιάξετε μια πιο σοβαρή.  Έτσι θα βάζουμε πιο καλές ταμπέλες ο ένας στον άλλο, και δεν θα ψηφίζουμε αρνητικά. Και δες μπέρδεμα με τις ιδεολογικές μετεξελίξεις των άλλων...

Η καραμέλα της ισχυρής δημοκρατίας

Παρατράβηξε πια αυτή η καραμέλα με την ισχυρή δημοκρατία την οποία πιπιλίζει συνεχώς το πολιτικό σύστημα. Τελευταίο παράδειγμα προχθές στη Βουλή, όταν κυβερνητικό στέλεχος αναφέρθηκε και πάλι στην «ισχυρή δημοκρατία» που δήθεν έχουμε και τους δήθεν ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς.

Απόδειξη για το αντίθετο είναι η δόση των χρημάτων που περιμένουμε τώρα από τους δανειστές.

Ας μην δοθούν λοιπόν αυτά τα χρήματα (που δυστυχώς όμως θα δοθούν) και τότε θα δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Τότε θα δούμε πόσο ισχυρή είναι «δημοκρατία» μας. Τότε όχι μόνο οι υπάρχοντες κατ’ επίφαση «δημοκρατικοί θεσμοί» δεν θα μπορέσουν να λειτουργήσουν, αλλά ο κάθε «δημοκρατικά» εκλεγμένος πολιτικός θα ψάχνει να βρει τρύπα να κρυφτεί.

Η «δημοκρατία» μας λοιπόν έχει τόση αξία όσο υπάρχουν και τα δανεικά. Μια θεατρική δανεική «δημοκρατία», με θεατράνθρωπους πολιτικούς, η οποία τώρα καταργήθηκε προς όφελος των πραγματικών αφεντικών της, δηλαδή των δανειστών.

http://hassapis-peter.blogspot.com/2011/10/blog-post_514.html

Πρόεδρος Δημοκρατίας "γλάστρα". Πρωθυπουργός "αχυράνρωπος" (είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε τον ψηφίσαμε είτε όχι). Βουλευτές "βολευτές" χωρίς άποψη ή βολή και διορισμένοι κομματικά. Δικαστικό (που είναι ο Χ ή ο Ψ, σήμερα;). ΜΜΕ φερέφωνα και προπαγανδιστές αγνώστων συμφερόντων. Κατά τα λοιπά, ψωμί, παιδεία ελευθερία, η Ελλάδα στους Έλληνες, τι ωραία, τι καλά, θα έρθουν Καταριανοί για να βγάλει χρυσό ο Ζ, και εάν δεν βάλουμε πολλάαααα φ/β, δεν θα πάρουμε την δόση μας. Πράσινη Ανάπτυξη.

Η προστασία της Ελευθερίας

"Δεν υπάρχει καμμιά δύναμη, καμμιά ομάδα και καμμία τάξη που να είναι ο προστάτης της ελευθερίας. Η ελευθερία διαφυλάσσεται απ’ όσους είναι αντίθετοι στην υπαρκτή κυρίαρχη εξουσία. Αντιπολίτευση που δεν εκφράζει γνήσιες κοινωνικές δυνάμεις είναι τόσο ασήμαντη, εν αναφορά προς την εδραιωμένη εξουσία, όσο οι παλιοί γελωτοποιοί της αυλής".

http://feltor.wordpress.com/2011/09/22/85010/

Δημοψήφισμα!

Η είδηση δεν είναι ότι οι Ισλανδοί αποφάσισαν για δεύτερη φορά, με δημοψήφισμα, να μην πληρώσουν τα σπασμένα κάποιας τράπεζας. Ούτε είναι ότι επέλεξαν την εκδοχή του "this is Sparta" που θα προτιμούσα και για την χώρα μας.  Η είδηση είναι ότι οι Ισλανδοί αποφασίζουν για σχετικά σοβαρά θέματα με Δημοψηφίσματα. Αποφασίζει ο κόσμος.  Δημοκρατία.

Για περισσότερα στο θέμα, στο euro2day.  Το είδα αρχικά εδώ. Η παραπάνω φωτό είναι από τους ΝΥΤ.

Τo "this is Sparta" δεν είναι ανυπακοή ή τσαμπουκάς.  Είναι απόλυτα δόκιμος τρόπος διαπραγμάτευσης.  Χρωστάμε πάνω από €300 ή 350 δις στους πιστωτές μας.  Πολλά από αυτά τα χρωστάμε επειδή είτε μας παραμύθιασαν, είτε μας λάδωσαν για να αγοράζουμε σαβούρες.  Ωραία και η Γέφυρα, και το Αεροδρόμιο, αλλά εάν πρέπει να υποθηκεύσω το σπίτι μου, να μην έσωνα να έχω Γέφυρα ή Αεροδρόμιο (ή υποβρύχια).  Και οι τρεις αυτές δουλειές έχουν, λένε οι κακές γλώσσες, πολλά ...παράπλευρα οφέλη για μερικούς μερικούς. Αλλά, τώρα, δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει ότι δεν βγαίνουμε και καταστρέφουμε την χώρα προσπαθώντας να ξεπληρώσουμε νούμερα που δεν βγαίνουν.  Ούτε οι Ισλανδοί, ούτε εγώ είμαστε μπαταχτζήδες ή ανέντιμοι. Απλά δεν έχουμε. Το this is Sparta είναι σχήμα λόγου. "Έλα όταν έχω".  "Έλα να δούμε πότε θα έχω και τι μπορώ να δίνω εν τω μεταξύ". 'Έλα να βρούμε μια λύση που να μην με πεθάνει. Γιατί εάν είναι να πεθάνω το this is Sparta θα στο κάνω δις ιζ Πάρτα, και θα γράψεις μια ζημιά 350, και θα διαλυθεί η Τράπεζα Χ ή Ψ στην Ελλάδα, αλλά εάν είναι να πεθάνω, ας διαλυθεί και αυτή.  Έτσι, καλοί μου άνθρωποι, γίνονται οι διαπραγματεύσεις για αναδιαρθρώσεις.  Όχι με την γλώσσα έξω και τα βρακιά κατεβασμένα. Οι πιστωτές έχουν να χάσουν πιο πολλά από εμάς.  Υπάρχει βέλτιστη λύση που δεν μας ξεβρακώνει.

Τώρα έπιασα άλλα δύο θέματα:

1) Σαβούρες που αγοράζουμε με δανεικά επειδή μας παραμυθιάζουν ή μας λαδώνουν, και στην περίπτωση των αιολικών, μας εκβιάζουν. Τα αιολικά είναι άχρηστα από άποψη ηλεκτροπαραγωγής, είναι με δανεικά (μέσα από τον λογαριασμό της ΔΕΗ που δεν μπορείς να πεις και όχι), είναι με έμμεσα και άμεσα "κίνητρα", και με πολύ εκβιασμό.

2) Η μικρούλα Δημοκρατική Ισλανδία, λόγω γεωμορφίας έχει πολλή γεωθερμία και υδροηλεκτρική ενέργεια. Τόση , που συντηρεί βιομηχανία παραγωγής αλουμινίου και λιπασμάτων (για εξαγωγή και τα δύο). Τα σπίτια (και οι πισίνες) θερμαίνονται γεωθερμικά (η Ισλανδία είναι στο ρήγμα του Ατλαντικού και έχει μερικές εκατοντάδες ηφαίστεια και άλλες τόσες θερμές πηγές).

Επίσης πειραματίζονται με υδρογόνο το οποίο παράγεται στα σημεία διανομής από ηλεκτρόλυση και χρησιμοποιείται σε κυψέλες καυσίμου π.χ σε λεωφορεία. Επειδή κάτι δικοί μας φωστήρες φαντασιώνονται υδρογόνα σε νησιά, τονίζω ότι αυτά είναι εφικτά στην Ισλανδία, επειδή έχει πολύ, φτηνό και αδιάλειπτο ρεύμα από τα Υ/Η της. Τόσο που δεν ξέρει τι να το κάνει, εξ ου και τα αλουμίνια και τα λιπάσματα. Τα αιολικά της ΕΛΕΤΑΕΝ παράγουν λίγο, πανάκριβο και τυχαίο ρεύμα.   Περισσότερα για τα ενεργειακά της Ισλανδίας εδώ και εδώ.