Το γράφημα αυτό (μεγαλώνει με κλικ), ξεκίνησε από το
Why the Eurozone and the Euro Are Both Doomed. Υπάρχουν δύο σημαντικές διαφορές, με εμάς, (την μία την έβαλα με κόκκινα γράμματα).
1)
Εμείς φροντίσαμε και εκχωρήσαμε υποθήκες στο χρέος μας. Αντί να χάσουν 100% ή 80% οι πιστωτές μας, τους δώσαμε και το οικόπεδο, ό,τι έχει αξία για αυτούς. Και,
χειρότερα, εκχωρήσαμε και εκχωρούμε μελλοντικές εισπράξεις από ανελαστικές δαπάνες όπως πχ νερού ή ρεύματος. Και,
ακόμα χειρότερα, πληρώνουμε και εκχωρούμε γη για τον μηχανισμό είσπραξης αυτών των ανελαστικών δαπανών, και αυτές είναι οι ΑΠΕ. Αγοράζουμε, ξανά, από αυτούς, κάτι σχετικά άχρηστο, που αποπληρώνεται από λογαριασμούς ΔΕΗ.
2) Η δεύτερη πολύ χαριτωμένη διαφορά είναι ότι
ο μπακάλης που μας πουλούσε βερεσέ, δεν είναι ο ίδιος, 100% ο τραπεζίτης που μας χρηματοδοτούσε κιόλας.
Ο Γερμανός μπακάλης έβαλε τον Γάλλο τραπεζίτη να δανείσει. Και οι Γάλλοι είχαν μπακάληδες που πουλούσαν βερεσέ, αλλά πιο πολλά ψωνίσαμε από τον Γερμανό μπακάλη, παρά από τον Γάλλο.
Για το "ποιός και τι φταίει", αποφασίστε εσείς, ποιός και τι φταίει. Ο πολιτικοοικονομικός συρφετός της μεταπολίτευσης, νομίζω εγώ. Ο ευρωφτιαγμένος, ευρωεπιδοτημένος, ευρωβραβευμένος πολιτικοοικονομικός συρφετός. Αυτό που δεν ξέρω ήταν τι ήξερε ο Αντρέας όταν έκανε αυτά που έκανε...
Αν ο Παπαδήμος δεν είχε εμφανιστεί συνεργός στην μοιραία 18η Μαρτίου του 2000, θα έλεγα ότι ήταν άπειρος, ή αρχάριος και δεν ήξερε τι έκανε, αυτός, τότε, και ο Γκαργκάνας, και ο Προβόπουλος, αργότερα. Αλλά... Εξ άλλου αμείφθηκε με την ΕΚΤ... Φτωχός λαός, ΜΜΕ που τον έκαναν λιγούρη, καλό νόμισμα, φτηνά δάνεια... Κι αν δεν έπαιζες το παιχνίδι, δεν πλησίαζες καρέκλα... Και το κεφάλι κάτω. Τώρα, ξέρω, ότι μερικοί από εσάς πιστεύετε ότι αυτός είναι ο καπιταλισμός. Δεν νομίζω...
