Ο Πρόεδρος της Ισλανδίας στο Νταβός

Η Ισλανδία έχει την τιμή να κάθεται πάνω σε ένα ρήγμα. Αυτό μπορεί να δημιουργεί υπαρξιακά άγχη, αλλά της επιτρέπει να έχει 2/3 της πρωτογενούς της (συνολικής) ενέργειας από γεωθερμία. Επίσης λόγω πάγων, υποθέτω, 15% από υδροηλεκτρικά  (που είναι όμως 70% της ηλεκτροδότησης, με το 30% από γεωθερμία). Η θέρμανση και οι θερμαινόμενες πισίνες είναι από δίκτυο γεωθερμίας. 'Εχουν τόσο πολλή γεωθερμία που έχουν την πολυτέλεια να την εξάγουν σε μορφή αμμωνίας,  λιπασμάτων και αλουμινίου, να παράγουν ηλεκτρολυτικό υδρογόνο, να μετατρέπουν CO2 σε μεθάνιο, να σκέφτονται άλλες ενεργειακές εξαγωγές, με καλώδια κλπ. Και όπως κάπου έχω ξαναγράψει πειραματίζονται και με κίνηση από υδρογόνο και κυψέλες καυσίμων, αφού περίπου όλοι είναι σε μία κοινότητα και η υποδομή διανομής είναι σχετικά εφικτή, και, για να μην ξεχνιόμαστε, έχουν φτηνή και απρόσκοπτη ενέργεια και ηλεκτροδότηση πίσω από όλα αυτά.

Και φυσικά, έχουν τα ιδανικά σύνορα, κανέναν να τους ενοχλεί και με εξαίρεση τριβές στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου (είναι σε στρατηγική θέση η Ισλανδία), αν εξαιρέσει κανείς το ...κλίμα, και τα πολλά ηφαίστεια, έχει την πολυτέλεια ορθολογικής συμπεριφοράς.  Συναλλαγματικός έλεγχος, δεν ήταν ιερές αγελάδες οι τράπεζες, δεν εξαθλιώθηκε ο κόσμος, και συνήρθαν.

Αα! Κάνουν και δημοψηφίσματα, για θέματα ουσίας... Σε εμάς, απαγορεύονται τα θέματα ουσίας. Αποφασίζουν άλλοι, πριν από εμάς, για εμάς.

Όσο για τις ιερές αγελάδες... Καμιά φορά στοχοποιούνται από εχθρούς και χρειάζονται ...προστασία. Καμιά φορά είναι χοντρά κηφηναριά αλλά ελέγχουν τους φαινομενικά αποφασίζοντες... Ναι, οι Κεντρικές Τράπεζες είναι το πρόβλημα, αλλά και αυτές είναι εκφραστές άλλων... Έχω κάνει 1-2 φορές την άσκηση να δείξω, κουτουρού, ποιές είναι οι μεγαλύτερες ή/και ισχυρότερες εταιρίες σε μερικές χώρες, ή στον κόσμο. Αυτές καθορίζουν πολιτική και στις Κεντρικές Τράπεζες. Υπάλληλος ήταν ο Γκρήνσπαν και ο κάθε Γκρήνσπαν...

Δημοψήφισμα!

Η είδηση δεν είναι ότι οι Ισλανδοί αποφάσισαν για δεύτερη φορά, με δημοψήφισμα, να μην πληρώσουν τα σπασμένα κάποιας τράπεζας. Ούτε είναι ότι επέλεξαν την εκδοχή του "this is Sparta" που θα προτιμούσα και για την χώρα μας.  Η είδηση είναι ότι οι Ισλανδοί αποφασίζουν για σχετικά σοβαρά θέματα με Δημοψηφίσματα. Αποφασίζει ο κόσμος.  Δημοκρατία.

Για περισσότερα στο θέμα, στο euro2day.  Το είδα αρχικά εδώ. Η παραπάνω φωτό είναι από τους ΝΥΤ.

Τo "this is Sparta" δεν είναι ανυπακοή ή τσαμπουκάς.  Είναι απόλυτα δόκιμος τρόπος διαπραγμάτευσης.  Χρωστάμε πάνω από €300 ή 350 δις στους πιστωτές μας.  Πολλά από αυτά τα χρωστάμε επειδή είτε μας παραμύθιασαν, είτε μας λάδωσαν για να αγοράζουμε σαβούρες.  Ωραία και η Γέφυρα, και το Αεροδρόμιο, αλλά εάν πρέπει να υποθηκεύσω το σπίτι μου, να μην έσωνα να έχω Γέφυρα ή Αεροδρόμιο (ή υποβρύχια).  Και οι τρεις αυτές δουλειές έχουν, λένε οι κακές γλώσσες, πολλά ...παράπλευρα οφέλη για μερικούς μερικούς. Αλλά, τώρα, δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει ότι δεν βγαίνουμε και καταστρέφουμε την χώρα προσπαθώντας να ξεπληρώσουμε νούμερα που δεν βγαίνουν.  Ούτε οι Ισλανδοί, ούτε εγώ είμαστε μπαταχτζήδες ή ανέντιμοι. Απλά δεν έχουμε. Το this is Sparta είναι σχήμα λόγου. "Έλα όταν έχω".  "Έλα να δούμε πότε θα έχω και τι μπορώ να δίνω εν τω μεταξύ". 'Έλα να βρούμε μια λύση που να μην με πεθάνει. Γιατί εάν είναι να πεθάνω το this is Sparta θα στο κάνω δις ιζ Πάρτα, και θα γράψεις μια ζημιά 350, και θα διαλυθεί η Τράπεζα Χ ή Ψ στην Ελλάδα, αλλά εάν είναι να πεθάνω, ας διαλυθεί και αυτή.  Έτσι, καλοί μου άνθρωποι, γίνονται οι διαπραγματεύσεις για αναδιαρθρώσεις.  Όχι με την γλώσσα έξω και τα βρακιά κατεβασμένα. Οι πιστωτές έχουν να χάσουν πιο πολλά από εμάς.  Υπάρχει βέλτιστη λύση που δεν μας ξεβρακώνει.

Τώρα έπιασα άλλα δύο θέματα:

1) Σαβούρες που αγοράζουμε με δανεικά επειδή μας παραμυθιάζουν ή μας λαδώνουν, και στην περίπτωση των αιολικών, μας εκβιάζουν. Τα αιολικά είναι άχρηστα από άποψη ηλεκτροπαραγωγής, είναι με δανεικά (μέσα από τον λογαριασμό της ΔΕΗ που δεν μπορείς να πεις και όχι), είναι με έμμεσα και άμεσα "κίνητρα", και με πολύ εκβιασμό.

2) Η μικρούλα Δημοκρατική Ισλανδία, λόγω γεωμορφίας έχει πολλή γεωθερμία και υδροηλεκτρική ενέργεια. Τόση , που συντηρεί βιομηχανία παραγωγής αλουμινίου και λιπασμάτων (για εξαγωγή και τα δύο). Τα σπίτια (και οι πισίνες) θερμαίνονται γεωθερμικά (η Ισλανδία είναι στο ρήγμα του Ατλαντικού και έχει μερικές εκατοντάδες ηφαίστεια και άλλες τόσες θερμές πηγές).

Επίσης πειραματίζονται με υδρογόνο το οποίο παράγεται στα σημεία διανομής από ηλεκτρόλυση και χρησιμοποιείται σε κυψέλες καυσίμου π.χ σε λεωφορεία. Επειδή κάτι δικοί μας φωστήρες φαντασιώνονται υδρογόνα σε νησιά, τονίζω ότι αυτά είναι εφικτά στην Ισλανδία, επειδή έχει πολύ, φτηνό και αδιάλειπτο ρεύμα από τα Υ/Η της. Τόσο που δεν ξέρει τι να το κάνει, εξ ου και τα αλουμίνια και τα λιπάσματα. Τα αιολικά της ΕΛΕΤΑΕΝ παράγουν λίγο, πανάκριβο και τυχαίο ρεύμα.   Περισσότερα για τα ενεργειακά της Ισλανδίας εδώ και εδώ.