Scripta Manent

Αυτή είναι μία προσπάθεια συλλογής περιληπτικών αναρτήσεων, ανά θέμα. Το blog αυτό ξεκίνησε σαν συλλογή στοιχείων που τεκμηριώνουν, ότι η Πράσινη Ενέργεια (αιολικά και φ/β) είναι κάτι μεταξύ οφθαλμπάτης και σκέτης απάτης, ότι η Πράσινη Ανάπτυξη είναι σχήμα οξύμωρον, newspeak, και ότι "Ευρωπαϊκές" και άλλες δυνάμεις βασικά την προωθούν για εμπορικούς και ...φεουδαρχικούς λόγους. Αναπόφευκτα, το blog έχει πιάσει και άλλα θέματα. Εδώ παρουσιάζω την σύνοψη των συνόψεων που σχετίζονται με την οφθαλμαπάτη, ή απάτη, της Πράσινης Ενέργειας.

Αν κάποιος, που δεν έχει παρακολουθήσει από την αρχή τι γράφω, προσπαθήσει να βγάλει άκρη τι στην ευχή λέω, σίγουρα θα χαθεί. Συγγνώμη, blog είναι αυτό και όχι εγκυκλοπαίδεια. Ωστόσο, κάτω δεξιά, υπάρχουν "ετικέτες".   Αλλά και αυτές μπερδεύουν. Να λοιπόν ένας μπούσουλας:

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ (που έγραψα Πάσχα του 2011)

1. Εισαγωγή
2. Ενέργεια και ηλεκτρική ενέργεια
3. Περιβάλλον και Κλιματολογία
4. Το αιολικό λόμπυ και εμείς
5.  Εάν
6. Ανακεφαλαίωση (που είχα γράψει τον Ιούνιο του 2010)

ΜΑΘΗΜΑ ΑΙΟΛΙΚΩΝ

1. Μάθημα αιολικών (1) (από την Ε.ΟΝ)
2. Μάθημα αιολικών (2)
3. Θα έχετε ρεύμα όταν φυσάει
4. Η αιολική ενέργεια με μια ματιά (1)
5. Η αιολική ενέργεια με μια ματιά (2)
6. Πώς λένε ψέματα οι αιολικοί
7. Όνειρο ή οφθαλμαπάτη;
8. Γιατί έχουμε ενεργειακό πρόβλημα αφού βάλαμε 1.626 αιολικά μεγαβάτ;

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

Αυτό είναι ολόκληρη ενότητα και όχι πολύ σαφής, γιατί υπάρχει κόστος, χοντρική τιμή και λιανική τιμή, χώρια οι προσαυξήσεις. Θα πρότεινα:

Πόσο κοστίζει η αιολική κιλοβατώρα (2)
Η Οριακή Τιμή Συστήματος
Ελλάδα - Τουρκία 2-0

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Μια προσπάθεια να πω τι πιστεύω
Τι προτείνω; (απάντηση σε ερώτημα)

Η ΑΞΙΑ ΚΑΙ Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΔΕΗ

Αξία και Τιμή (1)
Αξία και Τιμή (2)
Αξία και Τιμή (3)

ΠΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ

Τα κρυφά μου αισθήματα
Οι ευσεβείς μου πόθοι

Από εκεί και πέρα, καλή διασκέδαση με τις "ετικέτες".  Το Γερμανικό Πράσινο Πλάνο, η Πράσινη Πυραμίδα και το τι κάνουν άλλες χώρες, μπορεί να είναι χρήσιμα.  Πολλά, που φαίνονται ακαταλαβίστικα στον Κόσμο, εξηγούνται με το Μεγάλο Παιχνίδι. Μου έχουν πει να ...γράψω βιβλίο, αλλά βαριέμαι, και δεν θα το τελείωνα ποτέ. Ό,τι είχα να πω, στην ουσία το έχω ήδη πει. Και θα νευριάζω να γράφω "μα σας τα ΄λεγα"!  Αλλά θα το κάνω, και εάν "εξαφανιστώ" εγώ, ο "άλλος" θα φροντίσει να σας θυμίζει ποιοι μας πηδάνε στα ενεργειακά. Τα γραπτά μένουν.

Τα ...Χριστούγεννα, πρέπει να καθαρίσω τα links και τα tags...

Ανασκόπηση – 5) «Εάν»

Κάτω από άλλες συνθήκες, αυτά που γράφω εδώ και ένα χρόνο θα ήταν επουσιώδεις και ανούσιες επαναλήψεις του προφανούς:1+1=2, όταν κάνει ζέστη ζεσταίνεσαι, όταν φυσάει, φυσάει , το μήλο πέφτει κάτω από την μηλιά κλπ.

Το 1) Εάν τελικά υπάρχει κάποιο Φαινόμενο του Θερμοκηπίου, διαφορετικό από αυτά που έχουν βγάλει την Γη από τους παγετώνες τα τελευταία …δισεκατομμύρια χρόνια και 2) εάν αυτό το «Φαινόμενο» είναι Ανθρωπογενές, είναι επιστημονικά ερωτήματα. Έχει αποδειχθεί, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι οι «επιστήμονες» υποστηρικτές του ΑΦΘ μαγείρεψαν τα συμπεράσματά τους, και οι ενδείξεις είναι ότι ήταν καθοδηγούμενοι και λιγάκι …επηρεασμένοι. Αυτό, από μόνο του, δεν αποδεικνύει, επιστημονικά, ότι έκαναν λάθος, αλλά η μελέτη των Lindzen και Choi  μάλλον κατέρριψε την ιδέα ότι υπάρχει κάποια αόρατη κουβέρτα που παγιδεύει θερμότητα. Η μετάλλαξη του ΑΦΘ σε «Κλιματική Αλλαγή» ή «Ακραία Καιρικά Φαινόμενα» είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Είμαι σίγουρος ότι εάν περισσεύουν λεφτά για έρευνες, οι έρευνες θα συνεχίζονται. Κάπου διάβασα ότι κάνουν μοντέλα του ... Ήλιου.

Υπάρχουν όμως άλλα δύο «εάν»: 3) Εάν μπορούμε ή πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό το Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου και 4) εάν αυτό που «μπορούμε και πρέπει» να κάνουμε, είναι να βάλουμε πολλά αιολικά.

Το τρίτο «εάν» είναι ή πολιτικό, ή θρησκευτικό, ή κοινωνικό:  Το ότι 6-7 δις πληθυσμός αφήνουν ίχνη και ίσως κάνουν ζημιά, δεν το αμφισβητώ, αλλά η ζημιά δεν είναι αναγκαστικά το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου.  Και το ερώτημα είναι εάν μπορούν π.χ. 4-5 οικογένειες ή 1-2 κράτη να αποφασίσουν για το τι πρέπει να κάνουν τα 6-7 δις κόσμος! Αλλά και αυτό σηκώνει συζήτηση. (Ίσως διαφωνήσουμε στις οικογένειες ή τα κράτη)

Το τέταρτο «εάν» είναι μία αρλούμπα και μισή, που ούτε προκύπτει ούτε έχει σχέση με τα προηγούμενα τρία.  Ακόμα και εάν απαντήσουμε ρητά και κατηγορηματικά «ναι» στα προηγούμενα τρία «εάν», όλα τα αιολικά του κόσμου δεν πρόκειται ούτε να αποτρέψουν, ούτε να θεραπεύσουν, κανένα Φαινόμενο, Ανθρωπογενές ή μη.  Απλά θα βελτιώσουν τους τζίρους και τα κέρδη των εμπλεκομένων, σε βάρος των ηλιθίων που τα εγκαθιστούν.  Τα αιολικά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να υποκαταστήσουν ισχύ βάσης.  Μπορούν, σε μικρές δόσεις να συνυπάρξουν με το δίκτυο, αλλά η ενεργειακή τους συμβολή  είναι πολύ μικρή σε σχέση με το κόστος τους.  Και εάν κανείς πάει να τα χρησιμοποιήσει για υποκατάσταση ισχύος βάσης, θα ανακαλύψει, όπως οι Γερμανοί, ότι το κόστος θα ανεβαίνει εκθετικά και απαγορευτικά.  Η Ε.ΟΝ το έχει πει από το 2005.

Γιατί λοιπόν τόση φασαρία;  Απλά και μόνο για το επιδοτούμενο ρεύμα. Μερικοί θα πληρώνονται €100 για κάθε (καθ' όλα άχρηστη στο δίκτυο) αιολική μεγαβατώρα.  Και θα εισπράττουν πουλώντας τα δικαιώματα ρύπων, που όμως δεν ανάβουν την λάμπα, όταν ανοίγει κάποιος τον διακόπτη.   Και ποιός τα πληρώνει;  Ποιός άλλος;  Eμείς!  Γιατί;  Μα για να θεραπεύσουμε το Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου. Χωρίς να έχουμε υποκαταστήσει τίποτα.  Εικονικές μειώσεις CO2!

Υπάρχουν και άλλα «εάν». Είναι στο ευφυολόγημα του κυρίου Καθηγητή και του κυρίου ΕΣΗΑΠΕ.  Να σας ξαναθυμίσω τι είπε;  Είπε ότι «εάν» αποφασίσουμε να τριπλασιάσουμε (300%) το κόστος του ρεύματος με πανάκριβο αέριο, τότε, «εάν» φυσάει σε ώρα αιχμής, και «εάν» κάποιος μας έχει χαρίσει υδροηλεκτρικά και διασυνδέσεις και αποψιλώσεις σε δάση, τότε θα μειώνουμε την χρήση του αερίου με διπλασιασμένο (200%) αιολικό ρεύμα (όσο φυσάει σε ώρα αιχμής).  Γιατί, είπαμε αποφασίσαμε να τριπλασιάσουμε το κόστος του ρεύματος;

Έτσι, πέρασε ένας χρόνος από τις 26 Απριλίου 2010... Σας είπα, νομίζω, αυτά που είχα πει στην πρώτη μου ανάρτηση ότι θα σας πω. Αν και είχα γράψει μια-δυο και στο antinews...  Μία ήταν με τα καλαμπόκια... Η άλλη ήταν η απορία μου γιατί τα υδροηλεκτρικά μετράνε για ΑΠΕ σε όλη την Ευρώπη, πλην Ελλάδας!  Τα καλαμπόκια, είναι παλιά ιστορία που έκλεισε. Τα υδροηλεκτρικά παίζουν ακόμα.  Κάποιος πονηρός τα έχει σταμπάρει εδώ και καιρό τα υδροηλεκτρικά... Και είχε πρόσβαση στον τότε Υπουργό Ανάπτυξης... Που θα μου πας;

Εδώ τελειώνει και η Ανασκόπηση, να δούμε πότε θα φτιάξω έναν πίνακα περιεχομένων της προκοπής.

Ανασκόπηση – 4) Το αιολικό λόμπυ και εμείς

Υπάρχουν πολλές οργανωμένες ομάδες που προσπαθούν να πουλήσουν κάτι, αλλά όσο αρχαίος κι αν είμαι, δεν θυμάμαι καμία ομάδα να προσπαθεί κάτι τόσο έντονα, τόσο επίμονα και για τόσο καιρό, όσο το Πράσινο λόμπυ.  Ίσως η οδοντόκρεμα Colgate ή το απορρυπαντικό Tide… Χρόνια διαφήμισης για να πλένω τα δόντια μου και τα ρούχα μου.

Το αιολικό λόμπυ είναι ένας καινούργιο και ιδιότυπος τρόπος marketing. Καινούργια έκφραση του καπιταλισμού. Δεν βασίζεται μόνο στην προπαγάνδα για να μας πείσει ότι πρέπει να ψωνίσουμε το προϊόν τους. Το αιολικό λόμπυ βασίζεται 1) στην προπαγάνδα, 2) στην διαφθορά και 3) στον καταναγκασμό.

Α. Η Προπαγάνδα

Την προπαγάνδα την μάθαμε: (α) Ο Πλανήτης θερμαίνεται από την καύση κάρβουνου, (β) τελειώνουν τα συμβατικά καύσιμα, (γ) πρέπει να μειώσουμε το CO2 και να βρούμε εναλλακτικά καύσιμα, (δ) τα αιολικά δεν παράγουν CO2 και είναι εναλλακτική ηλεκτροδότηση, επομένως (ε) βάλτε αιολικά που όμως είναι ακριβά και (στ) χρειάζονται πολλές επιδοτήσεις και φόρο άνθρακα.

Και ο αντίλογος: (α) Ο πλανήτης δεν θερμαίνεται (τουλάχιστον όχι από την ηλεκτροδότηση και όχι σημαντικά), (β) τα συμβατικά καύσιμα δεν τελειώνουν όπως μας λένε, (γ) τα αιολικά δεν μειώνουν το CO2 γιατί (δ) η υποκατάσταση συμβατικής ενέργειας που παρέχουν είναι ασήμαντη (αλλά το αέριο και τα πυρηνικά μειώνουν CO2), (ε) η επιδότηση ων αιολικών είναι μη ανταποδοτική (δηλαδή επιδοτείς τον κλάδο και όχι την παραγωγή ενέργειας) και (στ) ο φόρος άνθρακα είναι έξωθεν επιβληθείς φόρος υποτέλειας και τίποτε άλλο.

Κάθε ένα από τα σημεία του αντιλόγου είναι σημαντικά, δεν θα τα επαναλάβω εδώ αλλά τα έβαλα σε ένα καινούργιο tag, αιολικά -- αλήθειες και ψέματα.

Β. Η Διαφθορά

Υπάρχουν πολλών ειδών διαφθοράς: (α) Το λάδωμα για να αγοράσουμε υποβρύχια ή τηλεπικοινωνιακά συστήματα είναι ο παραδοσιακός τρόπος. Ντεμοντέ. (β) Οι χορηγίες, κομματικές ή προσωπικές, επίσης λάδωμα με καινούργιο περιτύλιγμα. Οι χορηγίες, είτε είναι σε Υπουργούς, είτε είναι σε ΜΚΟ που ψηφίζουν τον Υπουργό, είτε είναι σε ΜΚΟ που χρηματοδοτούν κάποιον άλλο Υπουργό, είτε είναι χορηγίες για έρευνες μαϊμούδες που αποδεικνύουν ότι πετάνε οι ελέφαντες, είτε είναι χορηγίες σε κοινωνικά club ή Μουσεία και Ιδρύματα (κάτι που έχουν ανάγει σε επιστήμη η Siemens και η Deutsche Bank στην χώρα μας).  Αλλά ότι και εάν είναι έχουν τον ίδιο σκοπό: πληρωμή για marketing. Η χορηγία για συγγραφή και ψήφιση Νόμων είναι διαφθορά. Η πληρωμή για την αποδοχή του αγορασμένου νόμου είναι διαφθορά του ψηφοφόρου. (γ) Η αναγνώριση. Αυτή την μορφή διαφθοράς την κατάλαβα στο όλο της το μεγαλείο από την ομιλία του Lindzen: Εάν αναγνωρίσεις, ή επιβραβεύσεις ή δώσεις Νόμπελ σε κάποιον που παπαγαλίζει το επιθυμητό marketing, είτε είναι το IPCC είτε ο Πράσινος Ομπάμα, ή εάν τάξεις υπερεθνικά οφίκια σε ασήμαντους Πορτογάλους ή διάφορρους δικούς μας, έμμεσα λαδώνεις. Και δεν λαδώνεις απλά τους αποδέκτες των οφικίων και των βραβείων, λαδώνεις τις συνειδήσεις του απλού κόσμου που δακρύζει από συγκίνηση βλέποντας τον άνθρωπό του Πρόεδρο της ΕΕ, η βραβευόμενο από Ακαδημίες-μαϊμούδες φτιαγμένες επί τούτου. Η αναγνώριση είναι φτηνός και ασφαλής τρόπος διαφθοράς. Δείτε πόσοι κλιματολόγοι, που τεκμηρίωσαν το Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου, βραβεύτηκαν και πόσοι που το αμφισβήτησαν χάθηκαν στο πυρ το εξώτερον. Και άντε να παραδεχθείς ότι επειδή η ζωή σου έγινε ευκολότερη, αφού είπες τα σωστά, ότι λαδώθηκες.

Τα λαδώματα και οι χορηγίες έχουν την Ελλάδα στην κατάταξη διαφθοράς που είναι. Δεν ξέρω εάν η κατάταξη μετράει και την «αναγνώριση».  Η φρίκη είναι ότι και οι εκπαιδευτικοί μας έχουν υποκύψει (να και ένας από πέρυσι), με ότι αυτό συνεπάγεται για το προφίλ του Έλληνα το 2020.

Γ. Ο καταναγκασμός

Να θυμίσω πως προέκυψαν τα αιολικά και το λόμπυ τους;  Ξεκίνησε σαν επιδοτούμενη δραστηριότητα.  Πλήρωνε η Ε.Ε., δηλαδή οι Γερμανοί και άλλοι πλούσιοι φορολογούμενοι, ένα μέρος των ιδίων κεφαλαίων (και ίσως των εξόδων, δεν θυμάμαι) που χρειαζόταν για να βάλουμε αιολικά. Θυμάμαι πριν 3 ή 5 χρόνια, πριν το κραχ του 2008, πριν καν καταλάβω ότι με ενοχλούν, να ρωτάω συναδέλφους και φίλους να μου εξηγήσουν γιατί δεχόμαστε τον ενεργειακό και οικονομικό παραλογισμό των αιολικών.  Η πιο ψύχραιμη απάντηση ήταν «μα αφού πληρώνει η Ε.Ε. την επιδότηση, τι σε νοιάζει;  Πληρώνουν αυτοί, κάτι βγάζουμε και εμείς». Βέβαια, αυτό άλλαξε, και τώρα όχι μόνο η επιδότηση πληρώνεται από τον λογαριασμό του ρεύματος, αλλά με πρακτικές Γερμανικού Στρατού που «δεν είχε επιμελητεία», στέλνουμε κάτι και στην Μητέρα Πατρίδα με τον φόρο άνθρακα.  Ο μηχανισμός που είχε φτιαχτεί για να ροκανίζει την Ευρωπαϊκή Επιδότηση, τώρα θέλει να ροκανίζει το δικό μας ...περίσσευμα και να κάνει και τον εισπράκτορα των ξένων.

Μπορεί η ΕΛΕΤΑΕΝ ή η ΕΣΗΑΠΕ, ή άλλες περιβαλλοντικές ή …πολιτιστικές ΜΚΟ να λένε παραμύθια, ή να διαφημίζουν, ή να είναι χορηγοί, ή χορηγούμενοι, αλλά είναι μικρά κομματάκια του παζλ.  Ακούγεται συνομωσιολογικό, αλλά όλο το αιολικό λόμπυ είναι υποσύνολο του Γερμανικού Πράσινου Πλάνου και κομματάκι της Πράσινης Πυραμίδας, και, κατά την άποψή μου, μία από της εκφράσεις της λεγόμενης «Νέας Τάξης», που προσπαθεί με το δήθεν «καλό» να πετύχει αυτό που δεν έχει καταφέρει με άλλους πιο «άγριους» τρόπους. Ο καταναγκασμός φαίνεται, στην επιβολή φόρου άνθρακα που είναι ο μηχανισμός να πληρώνει ο κατεχόμενος λαουτζίκος την επιδότηση που θέλει το λόμπυ, μέχρι τέρμα Μόναχο.  Ποιόν ρώτησαν αυτοί που τον σκέφτηκαν ή τον επέβαλαν; Ποιός Έλληνας Βουλευτής συμφώνησε; Ποιος ψηφοφόρος τον ψήφισε;  Ποιός με ρώτησε;  Κανείς!
Αυτά δεν τα λέω για να τρομοκρατηθούμε και να βάλουμε κάτω το κεφάλι. Το λέω επειδή η «άμυνα» πρέπει να είναι σε πολλά επίπεδα. Η απλή αριθμητική είναι άμυνα. Η λογική είναι άμυνα. Η αλήθεια είναι άμυνα. Η Δημοκρατία είναι άμυνα. Το Φως (μέρες που είναι) είναι άμυνα. Η αντίδραση στην ψυχανώμαλη εξοικείωση με τον καταναγκασμό από τα παιχνίδια μας είναι άμυνα.

Σχολίασε ανώνυμος σχολιαστής ότι μέχρι να βγουν τα κόμματα ή κάποιο κόμμα και να συμφωνήσει με αυτά που λέω, δεν θα με πιστέψει. Χμμ… «Ποια κόμματα» είναι η απάντηση; Αυτά που εκπροσωπούν το 40% όλα μαζί; Αυτά που είναι η «Βουλή» μιας χώρας που ανέχεται ακόμα την Siemens μετά από όσα έχουν γίνει; Αυτά που παίζουν με «εξεταστικές επιτροπές»;

Η Ακαδημία Αθηνών, αμφισβήτησε τα αιολικά. Το ΙΟΒΕ αμφισβήτησε τα αιολικά. Και ο Καρτάλης του ΠΑΣΟΚ τα αμφισβήτησε, ευγενικά μεν, σαφώς δε.  Ο Παλαιοκρασάς αμφισβήτησε τα αιολικά. Οι δημοσιογράφοι αμφισβητούν τα αιολικά. Ο ΣΕΒ αμφισβητεί τα αιολικά. Το ΕΒΕΑ αμφισβητεί τα αιολικά. Ο κόσμος που βλέπει τον λογαριασμό του και δεν ξέρει ακόμα τα 100άδες εκατομμύρια τρύπα του ΔΕΣΜΗΕ θα αμφισβητήσει τα αιολικά. Οι Τράπεζες που θα φάνε τα φέσια θα αμφισβητήσουν τα αιολικά. Όχι επειδή είμαι πανέξυπνος και δεν τα γουστάρω, αλλά επειδή αυτό λέει η απλή αριθμητική , και επειδή αυτό έχει ήδη γίνει …έξω!

Ανασκόπηση -- 3) Περιβάλλον και Κλιματολογία

Δεν χρειάζεται να είσαι «οικολόγος» για να νοιάζεσαι για το περιβάλλον. Χρειάζεται να είσαι στοιχειωδώς χορτάτος. Όλοι θέλουμε ένα καλύτερο περιβάλλον για εμάς και τα παιδιά μας, αλλά πώς το ορίζει αυτό καθένας σηκώνει συζήτηση. Ωστόσο, υπάρχει σαφές πρόβλημα στα αστικά κέντρα, από βιομηχανίες, από καταστροφές δασών, και το ξέρουμε όλοι. Άλλοι φαντάζονται λύσεις, άλλοι προτιμούν λιγότερη κατανάλωση και το θέμα γίνεται και λίγο πολιτικό.

Σχεδόν κάθε μορφή ηλεκτροπαραγωγής από ορυκτά καύσιμα παράγει ρύπους. Το κάρβουνο παράγει διοξείδιο του θείου (SO2), οξείδια του αζώτου (NOx,) σωματίδια και αφήνει ίχνη από τοξικά βαριά μέταλλα. Το πετρέλαιο παράγει NOx, SO2 και (λιγότερα) σωματίδια. Το αέριο παράγει NOx.

Τo SO2, τα σωματίδια και τα βαριά μέταλλα, ελέγχονται με εύλογο κόστος και σχετικά απλή τεχνολογία. Τα NOx παράγονται σε κάθε καύση υψηλής θερμοκρασίας (και στα αυτοκίνητα). Με τον καυστήρα σε χαμηλότερη θερμοκρασία μειώνεται το ΝΟx (αλλά πέφτει και η απόδοση). Τα πυρηνικά δεν παράγουν ΝΟx, αλλά έχουν άλλα θέματα, κυρίως τις συνέπειες ανεξέλεγκτης ζημιάς (και του φόβου της ανεξέλεγκτης ζημιάς), και, δευτερεύοντος, της αποθήκευσης υπολειμμάτων.

Ενώ η ρύπανση από την ηλεκτροπαραγωγή είναι παλιό θέμα, το CO2, σαν «ρύπανση» είναι μάλλον πρόσφατη επινόηση. Ένας Σουηδός, το 1985, παρατήρησε ότι υπήρξε άνοδος της θερμοκρασία μετά τον μίνι-παγετό 1975-1980, παρατήρησε ότι υπήρχε και άνοδος του CO2, θεώρησε ότι η άνοδος του CO2 ήταν ανθρωπογενής και ανέπτυξε την θεωρία του Ανθρωπογενούς Φαινομένου του Θερμοκηπίου (ΑΦΘ ή AGW). Αυτό πέρασε σε νόμους της τότε Δυτικής Γερμανίας και σύντομα έγινε μείζον παγκόσμιο θέμα με την διάσκεψη του Ρίο. Τον πιθανό ρόλο της Γερμανίας στην προώθηση του ΑΦΘ τον έχω αναπτύξει εδώ και εδώ. Βέβαια, εκείνη την περίοδο, για όποιον θυμάται, στα τέλη του Ψυχρού Πολέμου, η Δύση είχε άλλους λόγους να πιέζει την Ρωσία και ίσως την Κίνα. Το "περιβάλλον" ήταν μια καλή πρόφαση πίεσης, και η Θάτσερ είχε και αυτή τους λόγους της να δαιμονοποιήσει το κάρβουνο και τα σωματεία ανθρακωρύχων που είχαν απεργίες.

Η ενθάρρυνση και η στήριξη έρευνας και απόψεων υπέρ του ΑΦΘ είχε πολλούς υποστηρικτές, κάθε ένας με τα δικά του κίνητρα, και από το 1990 έως το 2009 φτιάχτηκε ολόκληρη βιομηχανία μελετών, μελετητών, κλιματολόγων, σεναριογράφων, ευαγγελιστών, και προπαγανδιστών, που κατέληξε και προώθησε με θρησκευτικό μένος το συμπέρασμα ότι υπάρχει ΑΦΘ, ότι φταίμε εμείς και το CO2 μας (και το κάρβουνο) για αυτό, και έχει σαν άμεση και προφανή συνέπεια να ανεβαίνει η θάλασσα, λειώνουν οι πάγοι και τα Ιμαλάϊα και λιμοκτονούν τα αρκουδάκια της …Ανταρκτικής (αυτό το έχω ακούσει στο ραδιόφωνο).

Αλλά κάτι άλλαξε μέχρι την Σύνοδο της Κοπεγχάγης (π.χ. το κραχ του 2008), αποσύρθηκαν μερικοί υποστηρικτές από την εξόφθαλμη υπερβολή και παραμονές της Κοπεγχάγης μάθαμε ότι 1) οι «επιστήμονες» μαγείρευαν τα στοιχεία, και βολικά ξεχνούσαν προηγούμενες περιόδου ζέστης. Και έκτοτε, 2) από δορυφορικές μετρήσεις δεν είναι καθόλου σαφές ότι κάτι θερμαίνεται, 3) εμφανίστηκαν μελέτες ότι η αύξηση του CO2 από το 1800 είναι αποτέλεσμα και όχι αιτία, του 4) τέλους του μίνι-παγετώνα του 17-18ου αιώνα, 5) τα Ιμαλάϊα δεν λιώνουν 6) η στάθμη της θάλασσας τελικά δεν ανεβαίνει και σίγουρα όχι με τις προβλέψεις των «επιστημόνων» ,7) οι πάγοι στην Ανταρκτική ίσως μεγαλώνουν και στην Αρκτική που μικραίνουν μάλλον φταίνε τα ρεύματα και έχει ξαναγίνει το 1920, 8) οι όποιες φαινομενικές αλλαγές στάθμης της θάλασσας είναι μάλλον τεκτονικό φαινόμενο κλπ κλπ..

Τόσο πολύ εξευτελίστηκαν όλοι οι σεναριογράφοι, που το ΑΦΘ άλλαξε όνομα και άρχισε να λέγεται «Κλιματική Αλλαγή». Και επειδή και ο τελευταίος φουκαράς έμαθε ότι τι κλίμα αλλάζει εδώ και 2 δις χρόνια, άλλαξε και αυτή η ονομασία και τώρα λέγεται «Ακραία Καιρικά Φαινόμενα» αλλά και αυτά υπήρχαν όσο υπήρχε καταγραφή από ιστοριογράφους είτε αφορούν κατακλυσμούς στην Νέα Υόρκη τον 15ο αιώνα είτε την ανατύπωση από την Εστία του 1900.

Όλα αυτά τα έχω αποτυπώσει, λίγο άναρχα, στην ετικέτα «Κλιματολογία». Το άναρχο οφείλεται στο ότι ενώ ήταν προφανής η παιδαριώδης υπερβολή, δεν ήμουν και 100% σίγουρος για το θέμα, και ειδικά για το ενδεχόμενο, παρά τις καταγεγραμμένες αλλαγές κλίματος τα τελευταία 2 …δις χρόνια, που σαφώς δεν ήταν ανθρωπογενείς, δεν ήμουν 100% βέβαιος ότι κάτι εξαιρετικό και διαφορετικό δεν έχει συμβεί τα τελευταία 200 χρόνια. Την αμφιβολία αυτή μου την έβγαλε ο καθηγητής Lindzen για τον οποίο έγραψα εδώ.

Αυτό που μπορώ να πω σήμερα με βεβαιότητα, χωρίς να είμαι κλιματολόγος και με δηλωμένη αντιπάθεια για τις ΑΠΕ είναι το εξής: 1) Όλη η καταστροφολογία περί υπερθέρμανσης του πλανήτη, είναι μάλλον εσκεμμένη και συντονισμένη παραπλάνηση. 2) Από κάποιο σημείο και μετά η συντονισμένη παραπλάνηση έχει χώρα και ονομασία προέλευσης, και είναι στην Κεντρική Ευρώπη. 3) Οι κλιματολογικοί μηχανισμοί που έχουν αναφερθεί είναι μάλλον μικρό μόνο μέρος του τι γίνεται. 4) Τα μόνο ενδιαφέρον που βλέπω στο θέμα είναι το μελετητικό εφ’ όσον κάποιος το χρηματοδοτεί, αλλά βλέπω και σκοπιμότητες. 5) Δεν είναι καθόλου προφανές ότι το κλίμα αλλάζει σήμερα διαφορετικά από ότι πριν 100.000 χρόνια. 6) Δεν είναι σαφές ότι αυτή η αλλαγή, εάν υπάρχει, είναι ανθρωπογενής.  Όσο για το συμπέρασμα ότι η λύση είναι ...φόρος άνθρακα, ας φορολογήσουμε πρώτα τους τερμίτες και μετά τους ανρθώπους.

Όπως το ΑΦΘ μάλλον δεν έχει πολύ σχέση με το περιβάλλον, η απόρριψη ή η αμφισβήτηση του δεν σημαίνει ότι, εάν μπορούμε, δεν πρέπει να προσέχουμε τα περιβαλλοντικά θέματα είτε αφορούν πραγματική ρύπανση είτε αφορούν περιορισμό της σπατάλης. Ο έλεγχος των ρύπων στην ηλεκτροπαραγωγή είναι επιβεβλημένος για όσους τον αντέχουν.

Οι αλλαγές στο κλίμα συντελούνται από καταβολής κόσμου και θα συντελούνται μέχρι ο Ήλιος να γίνει κόκκινος γίγας και να καταπιεί την Γη (σε μερικά δις χρόνια). Τότε, δεν θα γίνουμε θερμοκήπιο αλλά …ψησταριά.  Για όποιον ενδιαφέρεται να δει τους κύκλους τον παγετώνων εδώ και 2 …δις χρόνια, σήμερα βρισκόμαστε σε «ενδιάμεση παγετώδη περίοδο» που ξεκίνησε πριν 11.000 χρόνια, και θα τελειώσει σε περίπου 9.000 χρόνια, και τότε θα ξαναμπούμε στην βαθιά κατάψυξη. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα …πεθάνουμε. Οι Νεάντερνταλ εμφανίστηκαν πριν 500.000 χρόνια, εξαφανίστηκαν πριν περίπου 30.000 χρόνια, και έζησαν με κατάψυξη. Οι αρχαιοπτέρυγες ζήσαμε πριν 150.000.000 χρόνια σε έναν ευχάριστο ζεστό κόσμο χωρίς πάγους.

Απολαύστε λοιπόν την όμορφη και εύκρατη ενδιάμεσο παγετώδη την οποία διανύουμε.

Ανασκόπηση -- 2) Ενέργεια και ηλεκτρική ενέργεια

Τα παρακάτω είναι περιγραφική περίληψη για ποιητές και φιλοσόφους (και για καθηγητές του ΕΜΠ και πολιτικούς που έχουν προσκυνήσει το αιολικό λόμπυ).  Απέφυγα τους πολλούς συνδέσμους, που εξ άλλου φαίνονται στα tags δεξιά, κάτω.

Α. Ενέργεια

Υπάρχουν πολλών ειδών πηγές ενέργειας και χρήσεις ενέργειας. Οι χρήσεις ενέργειας είναι για μετακίνηση (αυτοκίνητα, αεροπλάνα, πλοία) για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος (οικιακού και βιομηχανικού), για οικιακή θέρμανση και για βιομηχανικές εφαρμογές που χρειάζονται θερμότητα (πχ το τσιμέντο ή ο χάλυβας). Η ενέργεια για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος είναι υποσύνολο της συνολικής ενέργειας.

Οι πηγές συνολικής ενέργειας είναι το πετρέλαιο, το κάρβουνο, το φυσικό αέριο, η βιομάζα, η πυρηνική, τα υδροηλεκτρικά, και άλλα. Τα «άλλα» περιλαμβάνουν τα ηλιακά, τα αιολικά, την γεωθερμία, τα φωτοβολταϊκά κλπ. Το πετρέλαιο πάει κυρίως για μετακίνηση και μεταφορές, και θέρμανση. Το κάρβουνο πάει κυρίως στην ηλεκτροπαραγωγή και την βιομηχανία. Το αέριο για θέρμανση, ηλεκτροπαραγωγή και την βιομηχανία. Η βιομάζα είναι σημαντικό ποσοστό και πάει σε οικιακή χρήση (πολλή σε φτωχές και υπανάπτυκτες χώρες). Η πυρηνική και τα υδροηλεκτρικά είναι αποκλειστικά για ηλεκτρικό ρεύμα.

Τα παραπάνω γραφήματα (τα έχω ξαναδείξει) δείχνουν τις διάφορες πηγές και τις διάφορες χρήσεις ενέργειας. Το σημαντικό είναι οι τάξεις μεγέθους. Οι ΑΠΕ (πλην υδροηλεκτρικών) είναι ασήμαντες. Η λέξη "ασήμαντες" σημαίνει ότι, ενεργειακά, οι ΑΠΕ δεν έχουν σημασία.  Οι διάφορες θεωρίες περί υποκατάστασης των συμβατικών πηγών από ΑΠΕ προσκρούουν σε αυτές και μόνο τις τάξεις μεγέθους . Αυτές οι διαφορές, και το γεγονός ότι ο περισσότερος κόσμος δεν δίνει σημασία στις θεωρίες καταστροφολογίας και εσχατολογίας (αλλά απλά προσπαθεί να επιζήσεις με φως, θέρμανση, βιομηχανία και μετακίνηση) καθιστούν την όλη συζήτηση περί ΑΠΕ έναν γραφικό (αλλά ακριβό) παραλογισμό. Ωστόσο, αυτός ο παραλογισμός έχει καλλιεργηθεί με βασική σκοπιμότητα τον περιορισμό της ζήτησης ενέργειας στον Τρίτο κόσμο και την επικερδή πώληση βιομηχανικών προϊόντων δήθεν παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ στον Δεύτερο.

Υπάρχει το βάσιμο επιχείρημα ότι κάποτε θα τελειώσουν τα ορυκτά καύσιμα. Αυτό είναι λογικό, αλλά δεν λέει «πότε» και «πώς». Το «πότε», έχει την τάση να μετατοπίζεται στο μέλλον από 1) νέες τεχνολογίες εξόρυξης ορυκτών καυσίμων και πυρηνικής ενέργειας και 2) αλλαγές στην ζήτηση από την ευρύτερη οικονομική δραστηριότητα. Υπάρχουν διάφορα μοντέλα για το «πότε» θα συμβούν όλα αυτά.  Πρόλαβα μοντέλο που προέβλεπε το τέλος του πετρελαίου το 1995.  Κάποτε, όλα τελειώνουν, και το ηλιακό μας σύστημα θα τελειώσει.  Το «πώς» είναι περισσότερο αντικείμενο εσχατολογίας και επιστημονικής φαντασίας. Ιστορικά, οι άνθρωποι αυξομειώνονται και είμαστε σαφώς σε …αυξητική φάση. Η προσπάθεια υποκατάστασης συμβατικής ενέργειας από ΑΠΕ, απλά θα κάνει πλούσιους και θα παρατείνει την άνεση αυτών που τις πουλάνε. Μην μπερδεύουμε τις εσχατολογικές μας ανησυχίες με το πώς θα γίνει πλούσια η ΤΕΡΝΑ, η Siemens ή η Iberdrola.

Έχω μαζέψει επίσης γενικά στοιχεία για συμβατικές μορφές ενέργειας,, που αφορούν κυρίως την ηλεκτροπαραγωγή από αυτές τις πηγές, και υπάρχουν στα tags "πετρέλαιο", "κάρβουνο", "αέριο", και "υδροηλεκτρικά". Τα στοιχεία που έχω μαζέψει δεν αποτελούν πλήρη μελέτη, αλλά αυτά που μου φάνηκαν ενδιαφέροντα όταν έγραφα. Για παράδειγμα, στο αέριο και στο πετρέλαιο βλέπω περισσότερο ενδιαφέρον σε γεωπολιτικά θέματα, αγωγούς, το Μεγάλο Παιχνίδι κλπ. Επομένως αυτά που παρουσιάζω είναι η προσωπική μου προσέγγιση στο θέμα, μάλλον, παρά πλήρης εγκυκλοπαιδική καταγραφή.

Β. Ηλεκτρική ενέργεια

Η ηλεκτρική ενέργεια είναι υποσύνολο της συνολικής ενέργειας, αλλά η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος καταναλώνει το μεγαλύτερο ποσοστό (περίπου 57%) της συνολικής ενέργειας, από τις πηγές που ανέφερα παραπάνω. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας έχει ένα θεμελιώδες πρόβλημα: Η περισσότερη παράγεται με μηχανήματα που υπόκεινται σε θεμελιώδεις και απαράβατους νόμους της Φυσικής από τους οποίους προκύπτει ότι από 100 μονάδες αρχικής ενέργειας, μόνο οι 40-50% μετατρέπονται σε ρεύμα και οι υπόλοιπες πάνε «χαμένες» σε θερμότητα που ενώ έχει «ενεργειακό περιεχόμενο» αυτό είναι χαμηλής «ποιότητας» και δεν μπορεί να παράξει κι άλλο ρεύμα. Το δε ποσοστό 40-50% εξαρτάται τόσο από τα συγκεκριμένα μηχανήματα και καύσιμα όσο και από την διαδικασία της παραγωγής ρεύματος. Γενικά, τα ακριβά μηχανήματα επιτρέπουν υψηλή απόδοση. Τα φτηνά, χαμηλή απόδοση. Η χαμηλή απόδοση παράγει λιγότερο ρεύμα με υψηλότερη κατανάλωση καυσίμου και εκπομπή ρύπων, η υψηλή απόδοση παράγει περισσότερο ρεύμα με λιγότερα καύσιμα και λιγότερους ρύπους. Μία πλούσια, καλοδιαχειριζόμενη χώρα τείνει να έχει τα ακριβότερα μηχανήματα. Μια χώρα με πολλή διαφθορά έχει τα φτηνά μηχανήματα αλλά τα πληρώνει ακριβά. Η διαφορά μεταξύ της απόδοσης του 40% και του 50% είναι μάλλον πιο σημαντική στην ενεργειακή κατανάλωση και τους ρύπους, από οποιοδήποτε πρόγραμμα ΑΠΕ. Η προώθηση ηλεκτρικής ενέργειας για θέρμανση και μεταφορά, προϋποθέτει πολύ και φθηνό ρεύμα.

Το ηλεκτρικό ρεύμα έχει άλλη μία ιδιαιτερότητα: Μεταφέρεται με δίκτυο καλωδίων, που εκτός από κόστος έχει και απώλειες στην μεταφορά. Οι απώλειες μειώνονται εάν τα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής είναι κοντά στην κατανάλωση, ή εάν υπάρχει ακριβό σύστημα μεταφοράς, με ακριβά καλώδια. Συχνά τα εργοστάσια δεν είναι κοντά στην κατανάλωση όχι μόνο επειδή ο πολύς κόσμος δεν τα θέλει κοντά του, αλλά επειδή συμφέρει να είναι κοντά στην πηγή του καυσίμου, π.χ., λιγνίτη. Τα δίκτυα μεταφοράς είναι ακριβά. Η θεωρητική χρήση της Γυάρου για αιολική ενέργεια, ή της Νεβάδας ή της Σαχάρας για ηλιακή, προσκρούουν στο κόστος και τις απώλειες μεταφοράς, δεδομένης της χαμηλής διαθεσιμότητας τόσο του αιολικού όσο και του φωτοβολταϊκού ρεύματος.

Άλλη ιδιαιτερότητα είναι η πιθανή αξιοποίηση της χαμένης θερμότητας: Το ότι 50% έως 60% της ενέργειας για την παραγωγή ρεύματος πάει χαμένη σε «χαμηλής ποιότητας» θερμότητα σημαίνει ότι υπάρχουν οφέλη στην χρησιμοποίηση αυτής της θερμότητας εάν αυτό είναι εφικτό. Π.χ., μία πόλη 5.000-10.000 ατόμων, σε κρύο κλίμα, με αυτόνομη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής, μπορεί να χρησιμοποιήσει σημαντικό ποσοστό της χαμένης θερμότητας για να ζεσταίνεται τον χειμώνα και (με πρόσθετο κόστος) να δροσίζεται το καλοκαίρι. Ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάποια βιομηχανική δραστηριότητα που την χρειάζεται (π.χ στέγνωμα ή προθέρμανση κάποιου υλικού).  Αυτή είναι η ΣΥΘΗΑ ή cogeneration.  Μια χαρά, σε ειδικές περιπτώσεις, εάν έχεις τα κεφάλαια.

Για τις διάφορες πηγές ενέργειας εκτός από τα γενικά στοιχεία που ανέφερα παραπάνω, έχω μαζέψει λίγα περισσότερα στοιχεία για το κάρβουνο, και για το «τι κάνουν οι άλλες χώρες». Έχω αναφερθεί στις σχετικά μεγάλες χώρες ή τις Ευρωπαϊκές για τις οποίες υπάρχουν εύκολα στοιχεία, και αυτές είναι οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Αγγλία, και η Γαλλία.  Ειδικά, τα στοιχεία της Γερμανίας, που μάλλον προωθεί όλη την άσκηση, είναι εκπληκτικά:  Με 22.000 εγκατεστημένα αιολικά μεγαβάτ παρέχει μόλις το 6,3% της ηλεκτρικής ζήτησης, και είναι προφανές ότι με άλλα 22.000 δεν μπορεί να πάει στο 12,6%.  Το έχει πει και η μελέτη της Ε.ΟΝ, από το 2005.  Τα αιολικά, σαν τρόπος συμβατικής ηλεκτροδότησης είναι ένα ακριβό αδιέξοδο.  Προσέθεσα την Δανία και τις Σκανδιναβικές χώρες λόγω της διαφημισμένης αλλά παραπλανητικής τους σχέσης με τις ΑΠΕ, και την Ισπανία λόγω επικαιρότητας. Η Ισπανία είναι μία θλιβερή περίπτωση:  Γεμάτη αιολικά, κατάφερε έναν μήνα,που φυσούσε συνέχεια, να περάσει το 20%. Και τους υπόλοιπους;

Τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά, δεν αποτελούν σημαντική πηγή ηλεκτρικής ενέργειας σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά καλή συζήτηση για επιδοτήσεις προς όφελος αυτών που τα προωθούν. Πρόκειται για βασικά Ευρωπαϊκή άσκηση. Σενάρια υπάρχουν άφθονα, κάθε ένα με τις παραδοχές του και τα προωθούν οι διάφοροι κατασκευαστές μηχανημάτων. Το κόστος ή αποσιωπάται, ή έχει πολλά μηδενικά μετά τους πρώτους αριθμούς.

Γ. Το κόστος του ρεύματος

Το κόστος του ρεύματος είναι δύσκολο να προϋπολογιστεί γιατί επηρεάζεται από πολλές τεχνικές, γεωγραφικές και διοικητικές παραμέτρους. Βασικά υπάρχει ο διαχωρισμός της ισχύος βάσης και ισχύος αιχμής και η διαχείριση της διαφοράς τους. Η ισχύς βάσης δίνει συνήθως το φθηνότερο ρεύμα (και με μεγαλύτερη ενεργειακή αποδοτικότητα) από την ισχύ αιχμής. Το συνολικό κόστος έχει δύο συστατικά: Το «σταθερό» (που περιλαμβάνει και το κόστος κεφαλαίου) και το «μεταβλητό» που είναι κυρίως το κόστος καυσίμου. Οι μελέτες για το συνολικό κόστος (ανά κιλοβατώρα) καταλήγουν στο γενικό συμπέρασμα ότι το κάρβουνο και τα πυρηνικά δίνουν το φθηνότερο ρεύμα, και το αέριο, όπου υπάρχει πολύ και απρόσκοπτο αέριο, και τα υδροηλεκτρικά όπου υπάρχει η κατάλληλη γεωμορφία και νερά. Τα αιολικά είναι ακριβότερα από τις συμβατικές πηγές . Το μείζον πρόβλημά τους ωστόσο είναι ότι δεν παράγουν ρεύμα όταν το χρειάζεται το δίκτυο. Η προσπάθεια παράκαμψης αυτού του προβλήματος με περισσότερες διασυνδέσεις ή/και αντλησιοταμιεύσεις, απλά ανεβάζει το κόστος εκθετικά. Τα φωτοβολταϊκά, για την ώρα είναι πανάκριβα.

Τα αιολικά είναι περίεργα, γιατί δεν δίνουν ρεύμα ούτε για ισχύ βάσης, ούτε για ισχύ αιχμής. Τα αιολικά, εάν υπάρχουν, μπορούν να υποκαταστήσουν ισχύ αιχμής, και μόνο εάν αυτή είναι ακριβότερη, και μόνο όταν φυσάει. Οι αιολικοί πάντα επιχειρηματολογούν ότι τα κάρβουνο πρέπει να φορολογείται με φόρο …κάρβουνου, και ότι τα πυρηνικά έχουν επιδοτηθεί πολύ και έχουν άλλους κινδύνους. Δυστυχώς, όσο και εάν επιδοτηθούν τα αιολικά, και όσο και εάν φορολογηθούν τα συμβατικά, δεν παρακάμπτεται το πρόβλημα ότι τα αιολικά δεν παράγουν ρεύμα με προβλέψιμο τρόπο. Η επιδότηση των αιολικών είναι βασικά μη ανταποδοτική.  Αντλησιοταμιεύσεις και διασυνδέσεις μειώνουν κατά τι το πρόβλημα σε ημερήσια βάση αλλά με εκθετικά αυξανόμενο κόστος και ποτέ για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους.

Οι κατ' επάγγλεμα «Πράσινοι», για κάποιο λόγο, δεν καταλαβαίνουν, ή παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, θέματα που έχουν σχέση με λεφτά, κόστος, κεφάλαια κλπ. Ίσως παραμένουν μικρά παιδιά και θεωρούν ότι το κόστος είναι για τους «μεγάλους» ή, απλά, όχι δικό τους πρόβλημα (και τους βολεύει να παίζουν με ξένα λεφτά).  Και αναφέρομαι στα τρωκτικά, και όχι στους ειλικρινείς με οικολογικές ευαισθησίες, όλοι ξέρουμε την διαφορά.

Εάν υπάρχει μία λακωνική περίληψη για το θέμα των ενεργειακών και των ηλεκτροπαραγωγικών επιλογών, είναι πέντε λέξεις στα αγγλικά: There is no free lunch. Το πλήρες νόημα αυτών των πέντε λέξεων (δυστυχώς) δύσκολα αποδίδεται στην γλώσσα μας.

Δ. Το (ηλεκτροπαραγωγικό) ενεργειακό μέλλον

Αν και έχουν κυκλοφορήσει μελέτες ότι είναι εφικτό ο κόσμος να τροφοδοτείται μόνο από ΑΠΕ μέχρι το …2050, είμαι σίγουρος ότι είναι εφικτό να φτιάξω μία μελέτη που μας δείχνει να ζούμε όλοι στον Άρη μέχρι το 2100 (νομίζω ότι υπάρχει και σχετική ταινία επιστημονικής φαντασίας).

Υπάρχει αυτό το κλασσικό παράδειγμα με την ηλιακή ενέργεια που πέφτει στην Σαχάρα και πόσο μικρό ποσοστό αυτής αρκεί για να ηλεκτροδοτήσει την Ευρώπη. Αυτό είναι αντίστοιχο του πόσο πολύ και εύκολο δευτέριο (ισότοπο του υδρογόνου) υπάρχει στην θάλασσα και πόσο αυτό φτάνει για τις ενεργειακές μας ανάγκες στον αιώνα τον άπαντα. Εάν η Σαχάρα ήταν ελεύθερη, εάν οι βερβερίνοι πλήρωναν για τα ηλιοθερμικά, εάν οι παραμεσόγειοι πλήρωναν για την διασύνδεση, εάν υπήρχε και τρόπος αποθήκευσης του ρεύματος, πληρωμένος από κάποιον άλλον, τότε, ναι, σίγουρα η Γερμανία θα είχε ρεύμα από την Σαχάρα.

Γενικά οι μελλοντολογίες είναι καλές για κοινωνικές εκδηλώσεις και ευγενικές χορηγίες. Είμαι σίγουρος ότι οι Γερμανοί έκαναν σχέδια το 1900 για τον κόσμο μέχρι το 1940, ή το 1940 για τον κόσμο μέχρι το 1980. Κάπως έτσι και τώρα…

Θεωρώ λίγο πιο αξιόπιστη την μελλοντολογία κατά ExxonMobil για την ηλεκτροπαραγωγή μέχρι το 2030. Προέβλεπε στάσιμη την Ευρώπη και την Αμερική και ανάπτυξη στην Ασία. Στην Ευρώπη και την Αμερική προέβλεπε υποκατάσταση κάρβουνου από αέριο και μικρή αύξηση της πυρηνικής, και μεγάλη αύξηση στην Ασία με πολύ κάρβουνο και αύξηση σε αέριο και πυρηνική. Προέβλεπε και ΑΠΕ (βασικά Υ/Η). Ήδη το πλάνο αυτό, μετά το Fukushima, μάλλον θέλει αναθεώρηση και αδυνατώ να αξιολογήσω τα γεγονότα στην Βόρεια Αφρική.

Χριστός Ανέστη!

Ανασκόπηση -- 1) Εισαγωγή

Έχει περάσει περίπου ένα χρόνος από τότε που ξεκίνησα αυτή την ιστοσελίδα. Αλλιώς ξεκίνησα και αλλιώς εξελίχθηκε, τόσο από την φύση του «προβλήματος», όσο και από τα διάφορα πράγματα που έμαθα, ή που κατάλαβα στην πορεία – χωρίς να υπαινίσσομαι ότι τα έμαθα, ή ότι τα έχω καταλάβει όλα.

Θα κάνω προσπαθήσω να κάνω μία ανασκόπηση στην προσπάθεια να βάλω λίγη τάξη.

Ξεκίνησα να τεκμηριώσω την άποψη που είχα, ότι οι ΑΠΕ, με τον τρόπο που μας παρουσιάζονται και που προωθούνται, είναι λανθασμένη επιλογή, τόσο για τεχνικούς όσο και για οικονομικούς λόγους.

Οι ΑΠΕ αφορούν «ενέργεια». Χωρίς ενέργεια δεν θα υπήρχαμε, γενικά. Ειδικά, η ανάπτυξη μετά το 1800 έχει σχέση και με την τεχνολογία και με την χρήση ορυκτών καυσίμων για μετακίνηση, ηλεκτροδότηση και άνετη ζωή. Πάντα χρησιμοποιούσαμε ενέργεια, αλλά, προφανώς, αλλιώς ήταν η λιτή αγροτική επιβίωση και το εμπόριο με ιστιοφόρα και αλλιώς είναι τώρα. Φανταστείτε προς στιγμή 12 μήνες χωρίς ρεύμα, βενζίνη και τηλέφωνο και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Το εάν θα υπάρχει ρεύμα, βενζίνη και τηλέφωνα στο μέλλον, είναι ένα θέμα. Στην διάρκεια της ιστορίας τους οι άνθρωποι προσαρμοστήκαμε σε θετικές και αρνητικές εξελίξεις, πολλές εξωγενείς, και πολλές αποτέλεσμα του χαρακτήρα μας. Το πώς ορίζουμε το μέλλον, και, κυρίως, πώς προγραμματίζουμε σήμερα για το μέλλον, είναι άλλο θέμα. Οι άνθρωποι το 500 π.Χ. ή το 500 μ.Χ. είχαν και αυτοί βιοθεωρίες και κοσμοθεωρίες, και νομίζω είναι από αλαζονικό έως ηλίθιο να νομίζουμε ότι οι δικές μας είναι πιο έγκυρες από ήταν οι δικές τους.

Καλλιεργείται, ωστόσο, η άποψη ότι ο τρόπος ζωής που έχει προκύψει είναι «λανθασμένος» και ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί, και επομένως κάτι πρέπει να κάνουμε. Εδώ χρειάζεται λίγη προσοχή: Το κήρυγμα ότι «κάνουμε κάτι λάθος» και «κάτι πρέπει να κάνουμε για να το διορθώσουμε» είναι παλιά άσκηση, και η άποψή μου είναι ότι η έννοια της «αμαρτίας» και της «εξιλέωσης» χρησιμοποιούνται περισσότερο για άσκηση εξουσίας και καταπίεσης παρά για την λύση κάποιου προβλήματος, καθ εαυτού. Απόδειξη είναι ότι πολλές δήθεν «αμαρτίες» και «εξιλεώσεις» που αιματοκύλισαν τον κόσμο τα τελευταία 4.000 χρόνια αποδείχθηκαν μάλλον ανοησίες και προφάσεις.

Νομίζω λοιπόν, ότι η άποψη ότι ο τρόπος ζωής μας είναι λανθασμένος και ότι «δεν είμαστε αειφόροι» κλπ, ενώ μπορεί να έχει κάποια βάση για συζήτηση, κακώς χρησιμοποιείται σαν δόγμα για την επιβολή ειλημμένων αποφάσεων, που όμως έχει σαφή και απτά οικονομικά οφέλη για αυτούς που την επιβάλουν.

Έχω, κάπως, παρακολουθήσει το θέμα της ενέργειας από την πετρελαϊκή κρίση του 1973. Το 1973 δεν ήταν η πρώτη φορά που φάνηκε η στρατηγική σημασία του πετρελαίου, αλλά ήταν η πρώτη φορά που οργανωμένοι παραγωγοί έκλεισαν την στρόφιγγα. Και ο Πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος και ο Δεύτερος είχαν εν μέρει σαν αντικείμενο τα πετρέλαια, και στον Δεύτερο, οι Γερμανοί ανέπτυξαν τεχνολογία υποκατάστασης του πετρελαίου από κάρβουνο. Οι ΑΠΕ (πλην υδροηλεκτρικών) έγιναν λίγο της μόδας το 1973, και από τότε μέχρι και σήμερα πάσχουν από το ίδιο πρόβλημα: κόστος, διαθεσιμότητα και εγγενής αδυναμία χρηματοδότησης. Μετά το 1981 ξεχάστηκαν για λίγο.

Οι ΑΠΕ επανεμφανίστηκαν μετά το 1990, με την εφεύρεση του Ανθρωπογενούς Φαινομένου του Θερμοκηπίου (ΑΦΘ ή AGW) και της ιδέας του παγκόσμιου φόρου άνθρακα για την δήθεν αντιμετώπισή του. Το ΑΦΘ, σαν «πολιτική», ξεκίνησε στην Ευρώπη μεταξύ 1985 κι 1987, εδραιώθηκε σαν αποδεκτό από όλον τον Δυτικό κόσμο (Ευρώπη και Β. Αμερική) περί το 1990 αλλά από το 2005 και μετά, αρχικά οι Η.Π.Α. και σταδιακά οι Αγγλόφωνες χώρες διαχώρισαν την θέση του από την «Ευρώπη». Σημειωτέον ότι η Ρωσία και η Κίνα και φυσικά οι χώρες του OPEC μάλλον αδιαφόρησαν για το όλο θέμα, ασχέτως δημοσίων τοποθετήσεων. Με λίγη ποιητική ελευθερία θα έλεγα ότι σήμερα, κάποια εκδοχή του γεωπολιτικού Μεγάλου Παιχνιδιού παίζεται με σκηνικό το ΑΦΘ.

Αλλά για να μείνω στις ΑΠΕ, ενώ δεν έχουν ξεπεράσει το πρόβλημα του κόστους, και διαθεσιμότητας, με τον φόρο άνθρακα για την δήθεν αποσόβηση του ΑΦΘ, και με χρηματοδότηση από αυξημένους λογαριασμούς ρεύματος και επιδοτήσεις, προσπαθούν να ξεπεράσουν τις εγγενείς αδυναμίες τους.  Βρέθηκε  ο τρόπος παρουσίασης και προώθησής τους: Η σωτηρία της Γης!  Και ενώ υπάχουν μόνο για τα οικονομικά οφέλη από επιδοτήσεις,  έχει ντυθεί τον μανδύα της εξιλέωσης από την αμαρτία, και την αναζήτηση της «αειφορίας». Η δε ταύτισή τους με την λεγόμενη Πράσινη Ανάπτυξη, περαιτέρω ενδυναμώνει το συμπέαρασμα ότι πρόκειται περί απάτης. Η Πράσινη Ανάπτυξη είναι ένας ασαφής και οξύμωρος όρος. Εάν πρόκειται να επιστρέψουμε σε μεσαιωνικές και φεουδαρχικές δομές, αυτοί που το προωθούν, έκριναν ότι «Πράσινη Ανάπτυξη» είναι ένας εύηχος όρος.

Παρατηρώ ότι αυτοί που ενοχλούνται με την «Πράσινη Ανάπτυξη» έχουν πολλά κοινά με αυτούς που ενοχλούνται και με την «Νέα Τάξη». Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτά που βλέπουμε και μας ενοχλούν είναι έκφραση κοινών συμφερόντων με λίγη δόση παραπλάνησης, παρανόησης και παρεξήγησης. Τα συμφέροντα δεν είναι πάντα και μόνο οικονομικά, αλλά επειδή αυτά καταλαβαίνω καλύτερα, η ρήση του «παγωτατζή» “follow the money” ήταν και είναι χρήσιμη. Η αναζήτηση των οικονομικών συμφερόντων πίσω από την Πράσινη Ανάπτυξη (και των ΑΠΕ) ήταν από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της άσκησης.

Ελπίζω αυτή η Εισαγωγή να βοηθάει.  Οι υπογραμμισμένες προτάσεις είναι οι βασικές ενότητες της ιστοσελίδας.

Καλή Ανάσταση