Όποτε ακούτε την έκφραση "Κλιματική Αλλαγή", να βάζετε στην θέση της την "Ζήτηση για Ενέργεια"

Prominent scientists warn UN Secretary-General Guterres

A group of 500 prominent scientists and professionals, led by the CLINTEL co-founder Guus Berkhout, has sent a registered letter to the Secretary-General of the UN, António Guterres. They warn the Secretary-General that “Current climate policies pointlessly and grievously undermine the economic system, putting lives at risk in countries denied access to affordable, reliable electrical energy.”

They add: “We urge you to follow a climate policy based on sound science, realistic economics and genuine concern for those harmed by costly but unnecessary attempts at mitigation.”

Νομίζω ότι περίπου 10 χρόνια αφού ξεκίνησα να γράφω (τέλη 2008 ξεκίνησα στο antinews) , η "αλήθεια" με κοιτάει κατάματα, αλλά απλά φοβάμαι να την συνειδητοποιήσω.

Η επιστολή των 500 διακεκριμένων επιστημόνων λέει ότι οι "πολιτικές για το Κλίμα" θα υπονομεύσουν σοβαρά και χωρίς λόγο το οικονομικό σύστημα, διακινδυνεύοντας ζωές σε χώρες που δεν θα έχουν πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή και αξιόπιστη ηλεκτρική ενέργεια".  Και, προσθέτουν, "σας παροτρύνουμε να ακολουθήσετε μία κλιματική πολιτική που βασίζεται στην επιστήμη, σε ρεαλιστικά οικονομικά και μέριμνα για αυτούς που θα βλαφτούν από τις ακριβές και άχρηστες προσπάθειες μετριασμού της Κλιματικής Αλλαγής.

10 χρόνια αργότερα νομίζω ότι οι αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες δεν είναι συνέπειες. Ήταν και είναι το ζητούμενο. Ή, το "ελεγχόμενο ζητούμενο".

Η "Κλιματική Αλλαγή" είναι πολιτική, ή "γεωπολιτική" επιλογή. Χρειάζεται για να επιτευχθούν ορισμένοι στόχοι. Για να διορθωθούν "λάθη" που δημιουργήθηκαν πριν το 1990. Και η  Κλιματική Αλλαγή δεν έχει σχέση με κανένα "κλίμα" ή με κάποια "θερμοκρασία". Ή μάλλον έχει, αλλά έχει με την μεταφορική έννοια του "κλίματος" και της "θερμοκρασίας", όχι με την πραγματική.

Όταν γίνονται τέτοιες "επιλογές", ανοίγονται και διάφορες "ευκαιρίες", μερικές ελεγχόμενες, μερικές ανεξέλεγκτες. "Ευκαιρίες" για τους ισχυρούς και πονηρούς, "παρενέργειες" για τους υπόλοιπους.

Στην χώρα μας ζούμε την Κλιματική Αλλαγή" από το 1973-1979 και τις παρενέργειές της από το 2000.

Τα έχει πει και τα λέει η ExxonMobil...: Η κοινωνική πρόοδος είναι συνυφασμένη με την ενέργεια (σελ. 6).   Τα δημογραφικά ευνοούν την ...Αφρική και την Ινδία,  το παγκόσμιο ΑΕΠ θα διπλασιασθεί μεταξύ 2000 και 2040, με μεγαλύτερη ανάπτυξη στην Κίνα και στην Ινδία (σελ. 7). Η αγοραστική δύναμη αυξάνει και η μεσαία τάξη επίσης (στην Ασία) (σελ. 8). Και έβγαλε το γραφηματάκι που μου άνοιξε τα μάτια, το αντικατέστησε με δύο άλλα, πιο διακριτικά, στην σελίδα 9 και όλα τα λεφτά είναι στην σελίδα 47:

Είμαι σίγουρος ότι θα νομίζετε ότι παραμιλάω...

Όπου ακούτε την έκφραση "Κλιματική Αλλαγή" να βάζετε στην θέση της την έκφραση "Ζήτηση για ενέργεια" και ὅπερ ἔδει δεῖξαι.

Μην χάνετε τον καιρό σας με την πραγματική Κλιματική Αλλαγή, δεν είναι τίποτα, ο θεός Απόλλωνας είναι, που έχει κεσάτια και ζοχάδες, ή οι ...αμαρτίες σας και πρέπει να πάτε να μετανοήσετε. Αν η "Κλιματική Αλλαγή" επηρεάζεται από το CO2, να θυμάστε μόνο ότι τα αιολικά είναι ενεργειακά ασήμαντα, και στην ασημαντότητά τους, δεν μειώνουν καν CO2.  Τα αιολικά είναι φόρος στην ενέργεια, χωρίς τα ίδια να παράγουν χρήσιμη ενέργεια. Αλλά είναι εξαιρετικός φόρος.

Θα προτιμούσα να μου λένε την αλήθεια και όχι παπάρες για Κλιματικές Αλλαγές

Υπάρχει κάτι που θέλω να γράψω εδώ και καιρό, αλλά είτε ...ντρέπομαι, είτε φοβάμαι ότι θα θεωρηθεί συνομωσιολογικό.

Αλλά το άκουσα σήμερα το πρωί σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό η μουσική του οποίου ήταν υπόκρουση εκεί που περίμενα. Ρώτησα μάλιστα τον υπάλληλο: "Τι ακούμε"; Και μου είπε "Κόσμος" (που αν δεν κάνω λάθος είναι της ΕΡΤ).

Είπε λοιπόν ο εκφωνητής, με ευχάριστη φωνή, ανάμεσα σε ευχάριστη σύγχρονη μουσική, και μεταφέρω όπως το θυμάμαι:

Ο παγκόσμιος πληθυσμός έχει αυξηθεί πολύ και ο κόσμος θέλει να ζει καλύτερα, και πόσο θα αυξηθεί ο πληθυσμός της Ασίας και της Αφρικής και θα θέλουν και αυτοί να ζουν καλύτερα, και όσο γίνεται αυτό, δεν θα αντέξει το περιβάλλον και πολλά τα σκουπίδια κλπ κλπ και συγγνώμη αν δεν το μεταφέρω επακριβώς, αλλά αυτό θυμάμαι. Και είναι 100% αλήθεια, αλλά δεν είναι τα σκουπίδια το βασικό πρόβλημα, το βασικό πρόβλημα είναι η ενέργεια. Και χωρίς ενέργεια δεν θα είχαμε σκουπίδια.

Κυρίες και κύριοι, να διαβάσετε, προσεκτικά το Energy Outlook της ExxonMobil που έχω επικαλεστεί εδώ, κατ' επανάληψη.  Δεν κλαίγεται για τα σκουπίδια, αλλά λέει κάτι δραματικά απλό και πανίσχυρο (και δεν σας κρύβω, εκτιμώ ότι η ExxonMobil δεν λέει ψέματα με τα ενεργειακά της):

Ο πληθυσμός έχει αυξηθεί και οι μέχρι τώρα πάμφτωχες χώρες αρχίζουν να ζούνε καλύτερα (δηλαδή να θέλουν περισσότερη ενέργεια: Πετρέλαιο για μεταφορές, κάρβουνο για ρεύμα, αέριο για τα πάντα, πυρηνικά για ανεπτυγμένους, βιομάζα για υπανάπτυκτους.  Προφανώς δεν υπάρχει τόση ενέργεια για όλους,

Ο πιο απλός τρόπος να φτάνει η ενέργεια για όλους είναι να ανέβει η τιμή της εκεί που θα ταιριάζει με την ζήτηση. Προσφορά-ζήτηση-τιμή, το πρώτο πράγμα που μαθαίνουν όσοι κάνουν μάθημα σε οικονομικά. Αυτό όμως θα έχει σαν συνέπεια α) να έχουν ενέργεια μόνο οι ισχυροί και πλούσιοι, β) να βγάζουν απίθανα λεφτά οι παραγωγοί ενέργειας (που δεν είναι αναγκαστικά οι καταναλωτές ενέργειας), κάτι που έγινε δραματικά μεταξύ 1973 και 1979 και έχει ένα σωρό γεωπολιτικές ουρές.

Ο δεύτερος πιο απλός τρόπος να φτάνει η ενέργεια από όλους, πέραν της τιμής και των παρενεργειών της είναι να εξοικονομούμε ενέργεια. "Εξοικονομώ" σημαίνει πολλά πράγματα: Λιγότερη κατανάλωση γενικά, μεγαλύτερη αποδοτικότητα στις χρήσεις και ...φόροι. Η λιγότερη κατανάλωση, άσχετα πώς θα την βαφτίσει κανείς, είναι ....σφίξιμο ζωναριού, ή δεν πας παραλία το Σ/Κ ή για σκι τον χειμώνα.  Μεγαλύτερη αποδοτικότητα, είναι θαυμάσιο και πανάκριβο. Οι εναλλάκτες θερμότητας είναι ακριβοί.  Τα καινούργια πιο αποδοτικά μηχανήματα θέλουν λεφτά. Και φτάνουμε στους φόρους: Ο φόρος ανεβάζει την τιμή στον καταναλωτή χωρίς να ανεβάζει την τιμή στον παραγωγό: Αλλάζει την θέση της τιμής στο διάγραμμα προσφορά-ζήτησης.  Με πιάνετε;

Ο τρίτος πιο απλός τρόπος να φτάνει η ενέργεια για όλους είναι να αξιοποιήσουμε το αέριο, που είναι πολύ ωραίο, αλλά είναι μέγας μπελάς να το μεταφέρεις, δεν μπαίνει σε απλά μπιντονάκια ή βυτία. Θέλει πολύ χρήμα για υποδομές. Πρέπει να μαζευτεί χρήμα, και άντε βρες το.

Να συνεχίσω; Ή έχετε αρχίσει να καταλαβαίνεται τι είναι ο λεγόμενη "Κλιματική Αλλαγή"; Όχι η πραγματική, η μαϊμού. Θα το κάνω, σε επόμενη ανάρτηση, τώρα βιάζομαι.

ΥΓ. Η ExxonMobil δείχνει το παραπάνω γράφημα εδώ και πολύ καιρό. Μέχρι πρόσφατα έβγαζε σπυριά με την δήθεν Κλιματική Αλλαγή. Τώρα παριστάνει ότι την δέχεται. Τελικά είναι πιο απλό να κοροϊδεύεις την πλέμπα, παρά να τους λες την αλήθεια.... Προτιμώ την αλήθεια.

Το "Κουτί της Πανδώρας" άνοιξε μεταξύ 1971 και 1973

Το παραπάνω γράφημα είναι από εδώ και, αν αντέχετε, θα πρότεινα να το κοιτάξετε αυτό το άρθρο.  Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες (πχ τα απόλυτα νούμερα, και όχι τα ποσοστά, εδώ και εδώ).

Το γράφημα δείχνει το "ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών σαν ποσοστό του ΑΕΠ", των ΗΠΑ, από το 1895 μέχρι περίπου σήμερα. Το ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών είναι η διαφορά μεταξύ εξαγωγών και εισαγωγών. Το ΑΕΠ είναι το άθροισμα της κατανάλωσης, συν ιδιωτικές εγχώριες επενδύσεις, συν κρατικά έξοδα, συν το ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών, συν το εισόδημα ντόπιων σε ξένες χώρες, μείον το εισόδημα ξένων  στην χώρα. Κρατήστε δύο μικρές λεπτομέρειες:  1) Τα αρνητικά εμπορικά ισοζύγια μειώνουν το ΑΕΠ και 2) το εισόδημα ξένων στην χώρα (που μερικοί το σερβίρουν σαν "επενδύσεις") επίσης μειώνει το ΑΕΠ.

Αμερικανικοί δασμοί σε χάλυβα αλουμίνιο: Ο Trump άνοιξε το κουτί της Πανδώρας.

Το σύγχρονο Κουτί της Πανδώρας άνοιξε περί το 1971, επί Προεδρίας Νίξον. Επί Νίξον συνέβησαν διάφορα, που δεν τους δίνουμε σημασία, αλλά θα τους δώσουμε σημασία, επειδή οι ΗΠΑ, καλώς-κακώς κέρδισαν τον Ψυχρό (ή την φάση που τέλειωσε περί το 1990) και από τότε μέχρι σήμερα μαζεύουν τις ουρές και τους λογαριασμούς της περιόδου εκείνης.

Ο Νίξον πάγωσε τιμές και μισθούς, έβαλε δασμούς σε εισαγωγές και έβγαλε το δολάριο από το στάνταρ του χρυσού, μέτρα που έχουν μείνει σαν το Nixon shock.  Ένα χρόνο αργότερα, το 1972, ο Νίξον πήγε στην Κίνα.  Ένα χρόνο αργότερα, τον Ιανουάριο του 1973, είπε την φράση Peace with Honor. Μόνο που η "Peace" αφορούσε μια μόνο πτυχή του Ψυχρού Πολέμου... Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, του 1973, παραλίγο να γίνει ...πυρηνική η κατάσταση, αλλά δεν δίνουμε σημασία σε τέτοιες λεπτομέρειες, κοιτάμε ένα γράφημα που έχει κάποια σχέση με το παραπάνω...:

Έχω αυτή την θεωρία, ότι η επίσκεψη στην Κίνα, το 1971, ήταν μεν στρατηγικής σημασίας, αλλά άνοιξε και το Κουτί της Πανδώρας. Οι ΗΠΑ, κέρδισαν τον Ψυχρό, η Κίνα κέρδισε την βιομηχανική παραγωγή και τις εξαγωγές και τώρα θέλει να βάλει πυρηνική κίνηση στα αεροπλανοφόρα της.

Τώρα... Δεν ξέρω Ιστορία σε βάθος, αλλά ξέρω ότι οι αυτοκρατορίες φτιάχνονται και διαλύονται και αμφιβάλλω ότι οι ΗΠΑ είναι πρόθυμες να ...κλείσουν.  Δεν έχω ιδέα τι έχουν κατά νου, αλλά θεωρώ δεδομένο ότι μάλλον δεν θα ενθαρρύνουν την χρηματοδότηση του εξοπλισμού αυτών που θεωρούν "γεωπολιτικούς αντιπάλους".

Το ερώτημα είναι "ποιους, πραγματικά, θεωρούν γεωπολιτικούς αντιπάλους"...  Και μου κάνει εντύπωση, πώς σε μια χώρα που η πολιτικολογία σταματάει την επομένη των εκλογών, αυτή την φορά μερικοί στις ΗΠΑ νομίζουν ότι είναι ακόμα σε προεκλογική περίοδο.

Ααα... Να σας μεταφέρω μια προτασούλα από το λήμμα της Wikipedia που σας παρότρυνα να διαβάσετε: Factors that can affect the balance of trade include μπλα, μπλα, μπλα, μπλα, non-tariff barriers such as environmental, health or safety standards, μπλα, μπλα.

Καλοί μου άνθρωποι, είμαστε σε περίεργη φάση... Πέρα του ότι εμείς, έχουμε από τα υψηλότερα, ανά κεφαλή, ελλείμματα.

Η όχι τόσο πρόθυμη αυτοκρατορία

Για όσους μεγάλωσαν στις δεκαετίες μεταξύ 1950 και 1980, ο κόσμος πρέπει να είναι περίεργος. Οι δεκαετίες αυτές ήταν ο "Ψυχρός Πόλεμος", ο τρίτος, ή τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος που "κέρδισαν" οι ΗΠΑ[*]. Ο κόσμος έγινε περίεργος, επειδή, μεταξύ άλλων, περί το 1990 άλλαξαν εντελώς τα συνθήματα και χάθηκαν τα μέχρι τότε ιδεολογικά ερείσματα (π.χ., μέχρι τότε πχ η τότε ΕΣΣΔ προωθούσε διεθνισμό, ενώ σήμερα μάλλον είναι με τον ...εθνικισμό).  Στον περίεργο αυτό κόσμο κάπως άλλαξαν ή μεταλλάχθηκαν ή προσαρμόστηκαν υπό την πίεση του ...λογαριασμού και οι ΗΠΑ. Και, φυσικά, εκτός από την επανενωμένη Γερμανία, είχε προκύψει και η Κίνα. Και, για όσους ξεχνούν, άλλος πόλεμος είχε ξεκινήσει από τουλάχιστον το 1983...

https://www.hoover.org/research/reluctant-empire (2004)[+]

Οι ΗΠΑ σήμερα (2004) είναι μια περίεργη αυτοκρατορία.  Είναι πλούσια (προσθέτω εγώ ότι χρωστάει), έχει μοναδική στρατιωτική ισχύ (προσθέτω εγώ ότι μερικοί άλλοι το προσπαθούν) και έχει εκπληκτική πολιτισμική παρουσία. Έχει κάνει ένα σωρό πολέμους και έχει εισβάλει σε ισάριθμες χώρες. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλες αυτοκρατορίες οι αποτυχίες επιβολής Αμερικανικών θεσμών είναι περισσότερες από τις επιτυχίες.

Πληθυσμός, λεφτά (ΚΑΙ ενέργεια)

https://ourworldindata.org/world-population-growth  Όλοι έχουμε ακούσει το "πω πω πρόβλημα, ο πληθυσμός της Γης έχει αυξηθεί υπερβολικά".  Ή "ανάπτυξη" είναι τυπικά συνάρτηση του πληθυσμού.  Το πρόβλημα με τον πολύ πληθυσμό είναι ότι καμιά φορά υπάρχει περισσότερος πληθυσμός από ό,τι οι πόροι που χρειάζεται (πχ, τυχαία ας πούμε, "ενέργεια".  Και υπάρχουν δύο λεπτομέρειες:  Η πρώτη είναι ότι ο ρυθμός αύξησης μοιάζει να κορυφώθηκε στην δεκαετία του 1970 (να την θυμάστε αυτήν την δεκαετία όσοι την προλάβατε, όσοι δεν την προλάβατε να την μάθετε). Η δεύτερη λεπτομέρεια είναι ότι τα αναφερόμενα στατιστικά κρύβουν λεπτομέρειες. Μερικές από αυτές, στο επόμενο γράφημα:

Οι προοπτικές για την Ενέργεια: Από το παρελθόν μέχρι το μέλλον

Από τον καιρό του Προμηθέα, χρειαζόμαστε ενέργεια.  Και μπορεί να είναι χρήσιμο, πριν ή αφού δείτε αυτή την ανάρτηση, να ρίξετε μια ματιά και στην προηγούμενη.

Η οικονομική ανάπτυξη χρειάζεται ενέργεια. Η οικονομική ανάπτυξη αυξάνει τις ανάγκες για ενέργεια. Οι πιο ισχυρές και οι πιο οικονομικά ισχυρές χώρες καταναλώνουν πολλή ενέργεια.  Δεν θα παραθέσω 10άδες γραφήματα, αλλά μόνο 3-4 που νομίζω εξηγούν αυτό που μου φαίνεται σαν παραλογισμός, αλλά κρύβει μια αλήθεια που ...ντρέπονται να μάς πουν και την στολίζουν πότε έτσι, πότε αλλιώς.

Κατ' αρχάς, βγήκε η ετήσια παρουσίαση της ExxonMobil για τις "Προοπτικές για την Ενέργεια μέχρι το 2040:  http://cdn.exxonmobil.com/~/media/global/files/outlook-for-energy/2018/2018-outlook-for-energy.pdf .  Η φετινή παρουσίαση έχει μια σημαντική αλλαγή:  Άρχισε να τονίζει, και αυτή, περί "εκπομπών CO2", δηλαδή περί χρήσης ορυκτών καυσίμων.  Αλλά έχει στην αρχή ένα γράφημα, που το δείχνει εδώ και και καιρό και που αξίζει να το κοιτάξει κανείς προσεκτικά:

 Όσο ο πληθυσμός του κόσμου αυξάνει και όσο ανεβαίνει η οικονομική δραστηριότητα και το βιοτικό επίπεδο μεγάλου ποσοστού του πληθυσμού σε στην Ασία και στην Αφρική (εκτός δηλαδή χωρών ΟΟΣΑ)  τόσο θα αυξάνεται η ζήτηση για ενέργεια (για μεταφορές, για την βιομηχανία, για οικιακή χρήση, για ηλεκτροδότηση).

"Και χωρίς την εξοικονόμηση ενέργειας, από αποτελεσματικότερη χρήση της στην παγκόσμια οικονομία, η ζήτηση θα μπορούσε να διπλασιαστεί μέχρι το 2040".

Αυτή η πρόταση, αν προσεχθεί κάθε λέξη και όλες μαζί, εξηγούν σε μεγάλο βαθμό το τι συμβαίνει. Εξηγεί επίσης τους διάφορους νεολογισμούς που μας σερβίρονται μετά το 1990:  Σωτηρία του Κλίματος, Πράσινη Ανάπτυξη, Αποανάπτυξη, να μειωθεί ο ...υπερπληθυσμός κλπ. Εννοείται ότι θα είναι κακά μαντάτα εάν διπλασιαστεί η ζήτηση.

Στον θαυμαστό καινούργιο κόσμο, έχουμε περισσότερο κόσμο, δεν ζούνε όλοι το ίδιο καλά και αν δεν περιοριστεί κάπως η ζήτηση (η ExxonMobil λέει, ευγενικά, "energy savings by gains in energy efficiency of the world's economy"  ...δεν θα φτάνει για όλους και θα μοιράζεται με ...άλλα κριτήρια.

Αυτήν την ανάρτηση δείτε την πριν, όσο, και αφού διαβάσετε τις επόμενες (με την Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων)

Δεν έχω ψευδαίσθηση ότι ούτε καταλαβαίνω τα πάντα, αλλά ούτε ο πολύς κόσμος ενδιαφέρεται να καταλάβει τα πάντα.

Η δεύτερη ανάρτηση σε αυτό το blog ήταν ένα ενδιαφέρον (αλλά πολύπλοκο) διάγραμμα για τις πηγές και χρήσεις ενέργειας σε μία χώρα που καταναλώνει πολλή ενέργεια. Όχι για κουτσομπολιό (για την χώρα), αλλά για τις ...τάξεις μεγέθους, για μια ιδέα "ποιο είναι το θέμα" (με την ενέργεια).  Το διάγραμμα αυτό έχει επικαιροποιηθεί, αν καταλαβαίνετε τι περίπου λέει καλώς, αν δεν καταλαβαίνετε, αξίζει μια προσπάθεια.  Εξ άλλου τα ευνόητα είναι συνήθως ...άχρηστα.

Το θέμα σε αυτό το blog είναι "1) γιατί οι ΑΠΕ δεν είναι αυτό που λένε τα αρχικά τους, 2) γιατί τελικά κάτι "άλλο" παίζει με την ενέργεια και 3) τι είναι, τελικά, οι ΑΠΕ (που δεν είναι ΑΠΕ).

Μια ματιά στην μεγάλη εικόνα (μερικά από τα γραφήματα από εδώ και αναφέρονται οι πηγές):

Η παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας έχει ...εκτιναχθεί από το 1850 και μετά. Ρίξτε μια ματιά (όπου σας βολεύει) πώς ζούσε ο κόσμος και πόσος ήταν ο κόσμος πριν το 1850. Και μην ξεχνάτε, α) "βιομάζα" ήταν και είναι η πηγή ενέργεια των φτωχών και λεγόμενων "αειφόρων", β) το πετρέλαιο είναι κυρίως για μεταφορές και γ) μην ψάχνετε για τις λεγόμενες ΑΠΕ σε τέτοια γραφήματα:  Με εξαίρεση την βιομάζα και τα (μεγάλα) υδροηλεκτρικά, δεν υπάρχει.  Θα αφήσω για το τέλος κάτι αστειάκια με τα εξαζούλ και τα ισοδύναμα βαρέλια πετρελαίου.

Και επειδή ανέφερα το "πόσος ήταν ο κόσμος" πριν το 1850 και πόσος είναι μετά", ρίξτε και μία ματιά  στην επόμενη "μεγάλη εικόνα", στην παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας ανα κεφαλή:

1) μέχρι περίπου το 1975, η ανά κεφαλή κατανάλωση ενέργειας μεγάλωνε, 2) η ανά κεφαλή κατανάλωση βιομάζας πέφτει από το 1850 και μετά, αφού ο κόσμος βρήκε και άλλες πηγές, (αν και οι φτωχοί ακόμα την χρησιμοποιούν, αλλά αυτό δεν φαίνεται εδώ), 3) κάτι έγινε εκεί στην δεκαετία του 1970 (που είχε ξαναγίνει στην δεκαετία του 1930) και σταμάτησε η άνοδος της ανά κεφαλή κατανάλωσης: κόστος, ύφεση, κρίσεις... 4) Ό,τι κι αν έγινε την δεκαετία του 1970 έβαλε απότομο φρένο στην ανά κεφαλή κατανάλωσης πετρελαίου (και τα εμπάργκο ήταν σύμπτωμα και όχι η αιτία, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). 5) Με το που φρέναρε το πετρέλαιο, ξεκίνησε η πυρηνική αλλά και αυτή κάπου κόλλησε μετά το 3 Mile Island και το Τσερνόμπυλ και 6) και πολύ σημαντικό, κατά την γνώμη μου η Κίνα, που ξύπνησε κάπως στην δεκαετία του 1970, αύξησε την κατανάλωση και την ανά κεφαλή κατανάλωσης ενέργειας, εμφανώς κάρβουνου και όχι μόνο.

Δεν θα βάλω άλλα γραφήματα από την ...συλλεκτική αυτή ανάρτηση, αλλά κρατείστε αν αντέχετε, ότι και άλλα πράγματα χτύπησαν πλαφόν στην παραπάνω χρονική περίοδο, όπως πχ το χρέος των ΗΠΑ (και όχι μόνο των ΗΠΑ)  σαν ποσοστό του AEP τους, και οι ρυθμοί αύξησης του πληθυσμού. Και φυσικά, ότι οι "εκπομπές CO2" αφού δεν γλιτώνουμε τον όρο, είναι κυρίως, μαντέψετε πού.  Το περί χρέους (και ρευστότητας) είναι σημαντικό. Τα μακροικονομικά είναι περισσότερο μαύρη μαγεία παρά "επιστήμη", αλλά η αύξηση του χρέους σαν μέσο τόνωσης, στήριξης, διατήρησης κλπ μάλλον και αυτή χτυπάει πλαφόν όταν η συνεπαγόμενη φαινομενική ευμάρεια (με δανεικά) δεν στηρίζεται από μελλοντικό πραγματικό πλούτο, και είτε δημιουργεί φούσκες, είτε κάνει πλούσιους μερικούς που δεν αρέσουν ή δεν βολεύουν άλλους.  Ή για να παραστήσω ότι το βλέπω "γεωπολιτικά" οι συνθήκες που ανάγκασαν, που επέβαλαν, την αύξηση χρέους και "κάθε κατεργάρης στον πάγκο του".  Όπου ο καυγάς είναι "ποιοι είναι οι κατεργάρηδες" και "ποιος ο πάγκος". Κατεργάρηδες είναι σχεδόν εξ ορισμού όσοι δεν έχουν το (γεωπολιτικό) πάνω χέρι.

Το τελευταίο γράφημα είναι από την τελευταία έκθεση της ExxonMobil )που παρ' ότι έχει υποκύψει, λιγάκι, σε πιέσεις και έχει αρχίσει να γράφει, και αυτή, πολιτικά ορθούς νεολογισμούς περί "Κλιματικής Αλλαγής"), είναι αμείλικτη (ειλικρινής, κυνική, πείτε την ό,τι θέλετε):

 

Δεν έχει όλος ο κόσμος το ίδιο βιοτικό επίπεδο και ο μισός κόσμος ζει με ελάχιστο ρεύμα (και 1,2 δις κόσμος χωρίς καθόλου ρεύμα.  Αν έχετε κανένα γνωστό πάνω από 70-80 ετών που να μεγάλωσε στην επαρχία, ρωτήστε τον πώς ήταν.

 

Πάμε τώρα στα συμπληρωματικά και στα αστεία.