Ένα (πιθανότατο πλέον) σενάριο καταστροφής

Αυτό είναι αναδημοσίευση (σήμερα, 9 Οκτωβρίου 2013 -- που με έπιασε να ψάχνω τι έλεγα στο παρελθόν) από το http://www.antinews.gr/2010/01/29/32613/

Τουλάχιστον μια φορά την ημέρα λέω μέσα μου: «αυτό ήταν, σήκωσαν τα χέρια ψηλά», και ομολογώ απορώ ποια θα είναι η εξέλιξη, αφού αυτήν την εμπειρία που ζούμε στην Ελλάδα σήμερα δεν την έχω ξαναδεί. Η Αργεντινή ήταν διαφορετική… Είχε παραγωγή, ήταν μόνη της, ήταν αυτάρκης σε βασικά αγαθά. Τούτο εδώ που ζούμε είναι διαφορετικό. Δεν είμαστε ανεξάρτητη οντότητα, αλλά ούτε είμαστε εξαρτημένη πολιτεία μιας ισχυρής ομοσπονδίας. Δεν είμαστε αυτάρκεις ούτε σε τρόφιμα… Και το πρόβλημά μας είναι δικό μας, κατάδικό μας, αλλά είναι και σε ένα πρωτόγνωρο διεθνές οικονομικό περιβάλλον.

Ψάχνοντας να καταλάβω την λογική εξέλιξη των πραγμάτων, πιστεύω ότι η λογική εξέλιξη θα έρθει από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Υποψιάζομαι δηλαδή, ότι όσο θα κοιτάμε τα spreads και τους …Κινέζους, μία, δύο, τρεις τράπεζες θα αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερη δυσκολία να αναχρηματοδοτηθούν. Παράλληλα, το κόστος της αναχρηματοδότησής του θα ανεβαίνει.

Η εύκολη ρευστότητα από τραπεζικές καταθέσεις θα μειώνεται τόσο από την συνεχιζόμενη εκροή ιδιωτικών καταθέσεων και την πτώση της οικονομικής δραστηριότητας, όσο και από την ΕΚΤ. Μέχρι τώρα, η ΕΚΤ χρηματοδοτούσε ιδιωτικές ευρωπαϊκές τράπεζες με εγγυήσεις στοιχεία ενεργητικού αυτών των τραπεζών. Αυτό μάλλον θα μειώνεται και σίγουρα δεν θα προτιμώνται οι Ελληνικές τράπεζες, η πιστοληπτική ικανότητα των οποίων καταρρέει τόσο από την τάση της Ελληνικής Δημοκρατίας, όσο και από την για διάφορους λόγους μείωση στοιχείων ενεργητικού και ρευστότητάς τους. Δηλαδή φαύλος κύκλος…

Που σημαίνει αν σήμερα υπάρχω με €1 εκατομμύριο ίδια κεφάλαια και άλλα τόσα δανειακά, και από τα δανειακά τα μισά είναι για κεφάλαιο κίνησης (δηλαδή αποθέματα και απαιτήσεις από πελάτες), σε 3 μήνες θα συμβαίνουν τα εξής:

1) θα έχουν ανέβει τα επιτόκια που πληρώνω και , ταυτόχρονα,

2) θα μου έχουν μειωθεί τα πιστωτικά όρια. Που σημαίνει θα αναγκαστώ να μειώσω πωλήσεις σε ένα ήδη πτωτικό περιβάλλον, και θα μεγαλώνω της ζημιές μου, χάνοντας πελάτες που και οι ίδιοι είναι ήδη στο όριο.

Που σημαίνει ή θα κλείσω, ή θα χρεοκοπήσω, ή και τα δύο.

Αυτό, σε πανελλαδική κλίμακα, πάλι παραπέμπει σε πρωτόγνωρες καταστάσεις…

Τα γράφω αυτά και αναρωτιέμαι… Βρε μπας και τα έβλεπε αυτά ο ΚΚ ο β’ και για αυτό την έκανε «αντίο γεια σας χάρηκα»… Βρε μπας και το έχει καταλάβει και το επιτελείο του ΓΑΠ και για αυτό ασχολούνται με οτιδήποτε πλην της Οικονομίας;

Δεν πιστεύω ούτε σε κακούς κερδοσκόπους, ούτε σε κακούς ή καλούς Goldman Sachs, ούτε σε αγγλικές ή γερμανικές συνωμοσίες. Τα spreads των λεγόμενων PIGS πήραν την ανηφόρα την άνοιξη του 2008. Η Ελλάδα πήρε την ανηφόρα σε σχέση με τα PIGS τον Νοέμβριο του 2009. Μόλις οι αγορές μυρίστηκαν ότι ο ΓΑΠ δεν μπορεί ή δεν θέλει να ασχοληθεί με την Οικονομία.

Το να δανειστεί κι άλλο, ή όχι η Ελλάδα, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι όσο και να δανειστεί δεν είναι σαφές ότι μπορεί να πληρώσει. Τι ασημικά έχουν μείνει για πούλημα; Η Εθνική, η ΔΕΗ, οι ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ. Αυτά, χωρίς πελάτες και καταναλωτές δεν έχουν και μεγάλη αξία… Άρα μένουν οι παραλίες, τα βουνά και τα χωράφια. Εμείς που θα πάμε, δεν το ξέρω.

2030: Η Ελλάδα σε μια κατακερματισμένη Βαλκανική γεμάτη φτωχούς και ταλαίπωρους

Αυτό το άρθρο το είχα γράψει στο antinews, ίσως Πρωτοχρονιά του 2010, δεν το βρίσκω τώρα, αλλά το βρήκα εδώ.  Πέρα από τους χάρτες και την γεωγραφία που ...δεν αλλάζει, προφανώς είχα θορυβηθεί με τό τότε νομοσχέδιο για τους μετανάστες. Ούτε που το θυμάμαι.  Περίεργα χρόνια τα τελευταία 7-8 χρόνια...

1885-2030

Επειδή το θέμα του νομοσχεδίου για τους μετανάστες προφανώς καίει.

Επειδή ο Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών μάλλον δεν πρόλαβε Ιστορία στο Γυμνάσιο.

Επειδή μπορεί η Ιστορία να ξαναγράφεται από τους νικητές.

Επειδή τα ντοκουμέντα μένουν,

σας παραθέτω, για δική σας ερμηνεία και συμπεράσματα, χάρτες του χώρου μας από το 1885 μέχρι σήμερα, από

(α) The Penguin Atlas of Recent History (Europe since 1815) του Colin McEvedy και

(β) The Penguin Historical Atlas of the Third Reich, του Richard Overy.

Εκτιμώ ότι οι δύο κύριοι δεν είναι ούτε ακροδεξιοί, ούτε εθνικιστές ελληνάρες.

Προσέθεσα δύο πιθανούς χάρτες, έναν του 2020 και έναν του 2030, με ερωτηματικά. Προς τους φίλους σχολιαστές, θέτω την ανησυχία ότι το νομοσχέδιο ανοίγει διέξοδο για την υλοποίηση σχεδίων είτε του Δ’ Ράϊχ, είτε άλλων Μεγάλων Δυνάμεων, σε μία κατακερματισμένη Βαλκανική γεμάτη φτωχούς και ταλαίπωρους.

Η Penguin δεν έχει εκδώσει βιβλίο με τα σχέδια των Οθωμανών, αλλά, υποψιάζομαι, και αυτοί, πιόνια είναι στην άσκηση. Απλά, είναι μεγαλύτερα πιόνια από εμάς.

Δεν συνηθίζεται να αφιερώνονται αναρτήσεις που φιλοξενούνται εδώ, σε άλλους σχολιαστές, αλλά αυτήν εδώ, την αφιερώνω, εξαιρετικά, στον φίλο greek political review που αναρωτήθηκε αν βλέπω «πράκτορες». Η απάντηση είναι «Ναι, βλέπω».

Archaeopteryx

Προφήτης ήταν ο "Ειδικός Συνεργάτης"; Γιατί ο κ. Αλογοσκούφης δεν έπρεπε να κοιμάται (2 Νοεμβρίου 2008)

http://www.antinews.gr/2008/11/02/4113/

Είναι ενδιαφέρον τι γράφουν και κυρίως τι δεν γράφουν οι εφημερίδες για την ελληνική οικονομία και τις τράπεζες. Μερικά πράγματα δεν κρύβονται, αλλά μην περιμένετε από μένα να μάθετε όλη την αλήθεια, γιατί απλά δεν την ξέρω. Απλά ερμηνεύω πληροφορίες και μισόλογα και προσπαθώ να συνθέσω το παζλ….

Το πρώτο και σημαντικότερο για μας: To κόστος δανεισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας έχει μεγαλώσει σε σχέση με αυτό της Γερμανίας ή της Ιταλίας. Το «spread», στα δεκαετή ομόλογα έχει ανέβει στα 175 basis points. (100 basis points = 1 ποσοστιαία μονάδα). Αντίστοιχη αύξηση παρατηρείται, δυστυχώς και σε πιο κοντινές ληκτότητες. Αυτό σημαίνει ότι η δικιά μας καμπύλη αποδόσεων (ή επιτοκίων) έχει απομακρυνθεί, προς τα πάνω σε σχέση με αυτές των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών. Η αγορά θεωρεί την Ελλάδα μεγαλύτερο ρίσκο από τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Η τιμή των ελληνικών ομολόγων έχει πέσει και η Ελλάδα εφεξής δανείζεται ή επαναχρηματοδοτεί πιο ακριβά και πιο δύσκολα από ότι οι άλλοι.

Προφητείες Κασσάνδρας 18/03/2008

archaeopteryx says:  18/03/2008 at 09:01 (σχόλιο στο http://www.antinews.gr/2008/03/18/1378/)

Αυτό που συμβαίνει στην διεθνή οικονομία δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Η πρώτη και κλασσική κατάρευση ήταν το 1929. Πιό πρόσφατα, το 1971 (stagflation), το 1973 με την πρώτη πετρελαϊκή κρίση μετά τον πόλεμο του Yom Kippur, το 1979 με την δεύτερη πετρελαϊκή κρίση όταν την κοπάνησε ο Σάχης, το 1987 με την κατάρευση του της Νέας Υόρκης, το 2000 με το “.com bubble”. Τώρα είμαστε σε φάση που εύχομαι και προσεύχομαι να μην είναι σαν αυτή του 1929 (για τους περίεργους φιλομαθείς, η wikipedia και το google έχουν εύκολες παρουσιάσεις για τα παραπάνω και τι αποδεκτές αναλύσεις τους)