"Υπόθεση εργασίας" είναι ευφημισμός του ότι μου έχει μπει μια ιδέα που δεν μπορώ να τεκμηριώσω, μπορεί να είναι τραβηγμένη απ' τ' αυτιά, αλλά μου έχει μπει, και ψάχνω να βρω αν έχει βάση ή όχι...
Η ιδέα που μου έχει μπει είναι ότι αυτό που γίνεται με εμάς δεν έχει τόσο με εμάς, ούτε καν με την επιβολή πειθαρχίας σε άλλους Ευρωπαίους, ούτε με τα Γερμανικά ή τα Ελληνικά εσωκομματικά, αν και όλα τα παραπάνω δεν είναι ασήμαντα.
Η ιδέα που μου έχει μπει είναι ότι οι Γερμανοί δεν παίζουν τυχαίο σκάκι, ούτε λειτουργούν ...συγκινησιακά, ή θυμικά. Σχεδιάζουν τα πάντα, πριν από πολλούς άλλους. Είναι στην φιλοσοφία τους, νομίζω, να σχεδιάζουν προσεκτικά, (το είπε εξ άλλου και ο δικός τους στο 0:32, "carefully managed").
Ο Σόϊμπλε δεν είναι ...τυχαίος. Μα αν δείτε αυτά που έχουν γραφτεί για αυτόν, προκύπτει εικόνα ευφυούς τύπου που σαφώς έχει διαβάσει Μακιαβέλλι (ο Μακιαβέλλι είχε πει ότι ο πρίγκηπας μπορεί να λέει ψέματα για το καλό της χώρας του, ή κάτι τέτοιο).
Η φαινομενική σκλήρυνση διαπραγματευτικών θέσεων μπορεί να σημαίνει πολλά. Αλλά δεν θα είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα είναι πιόνι σε ξένη σκακιέρα. Σίγουρε ξέρει ο Σόϊμπλε τι θυμικές αντιδράσεις θα έχουμε εμείς, τι εναλλακτικές "γεωπολιτικές" συνέπειες θα εξετάσουμε και ποιοι είναι αυτοί που είναι δημοφιλείς είτε στο "Ναι", είτε στο "Όχι". Ο καλός παίκτης φροντίζει να κερδίσει ή να μην χάσει είτε με το "Ναι", είτε με το "Όχι του άλλου.
Τι πραγματικά θέλει η Γερμανία; Μα δεν είναι διάχυτη στα Γερμανικά ΜΜΕ η δυσανασχέτησή τους με τα προσκόμματα από τις ΗΠΑ για πιο στενή Γερμανο-ρωσική (ή ευρω-ρωσική) συνεργασία; Δεν έχει υπάρξει μήλον έριδος ο South Stream? Δεν έχει μεγαλο-Γερμανούς η Γκαζπρομ? Αν βγούμε από την Ευρώπη, θα είναι πιο εύκολος ή πιο δύσκολος, για αυτούς, η South Stream? Μήπως και πιο εύκολος ο δεύτερος Nordstream?
Ποιος χάνει αν βγούμε? Ποιος χάνει αν μείνουμε? Ποιος δεν χάνει είτε μείνουμε είτε βγούμε?
Για τον Σόϊμπλε, όποιος δεν βαριέται, στα εξής:
