...plus c'est la même chose

Στον πολύπλοκο κόσμο μας πολλά έχουν συμβεί μετά το φαινομενικό τέλος του Ψυχρού Πολέμου, και δεν παριστάνω ότι τα καταλαβαίνω όλα. Λίγο αφοριστικά, λέω ότι έχουμε ξαναγυρίσει στην περίοδο 1900-1910, με την διαφορά ότι η Αγγλική αυτοκρατορία έχει πάει Δυτικά, η Κίνα έχει γίνει μεγάλη και τρανή, και ο όχι τόσο παρασκηνιακός πόλεμος, για τις μουσουλμανικές πρώην σοβιετικές «δημοκρατίες», και τα καύσιμα και τους αγωγούς τους, καλά κρατεί.


Η Κίνα είναι ενδιαφέρουσα. Κατ' αρχάς, άσχετα με την φιλολογία περί κατάρρευσης του καπιταλισμού, αυτό που ζούμε από τότε που ο Νίξον πήγε στην Κίνα, το 1972, είναι η τρομερή ζήτηση της Κίνας για ενέργεια (πετρέλαιο) και πρώτες ύλες, η απίθανη μαζική παραγωγή και βελτίωση ποιότητας και τεχνολογικού περιεχομένου της Κίνας, οι τρομερές εξαγωγές της, κυρίως προς τις ΗΠΑ, και, προσθέτω εγώ, η ευκολία με την οποία μπορεί να κλείσει κάτι προστατευμένους Ευρωπαϊκούς κολοσσούς, έτσι και ανοίξουν οι πόρτες της Ευρώπης. Η αποδέσμευση του νομίσματός της σημαίνει ένα από δύο πράγματα: Ή θα το αφήσει να ανέβει, ή θα το σπρώξει να κατέβει. Παραδόξως, πάλι η Ελλάδα ήταν η αφορμή. Με την αδράνεια και τα ψέματα των 7 μηνών της Κυβέρνησης, …ρίξαμε το ευρώ, ανεβάσαμε το δολάριο, και απελευθερώσαμε το renminbi, γνωστό και ως yuan. Από το φθινόπωρο του 2008, που όλοι αναρωτιόμαστε αν ήρθε το τέλος της Αμερικής, ή το τέλος της Ευρώπης, έλεγα ότι το δολάριο θα πέσει, το ευρώ όμως θα πέσει περισσότερο, και όλα θα παιχθούν στην σχέση yuan – δολαρίου.


Και μέσα σε όλα, σε ένα μικρό κράτος, που κανείς μας δεν θυμόταν, με χρυσό και υδροηλεκτρικά, ξέσπασαν ταραχές, και μετακινήσεις αμάχων. Ούτε θα αποτολμήσω να σκεφτώ ποιόν εξυπηρετεί η αστάθεια... Οι Κινέζοι ενδιαφέρονται, κάπως, για το Kyrghyzstan, η Αμερική έχει μία μικρή διαμετακομιστική βάση, οι Ρώσοι μάλλον δεν γουστάρουν (λίγο βόρεια γίνεται πολύ ρωσικό παρασκήνιο για τον έλεγχο των αγωγών που φεύγουν από το Καζακστάν), και γενικά, ο παλιός δρόμος του μεταξιού δεν έχει ησυχία...


Όσο για τους μουσουλμάνους... Όχι ότι δεν έχουν τις δικές τους ιδέες και φιλοδοξίες, αλλά, από το 1910, και οι Άγγλοι, και οι Γερμανοί τους ξεσήκωσαν για τους δικούς τους σκοπούς, οι μέν εναντίον των δε. Και η μεν ιστοριούλα με τον Λώρενς της Αραβίας και τους Άραβες εναντίον των Τούρκων είναι γνωστή, τα έργα των Γερμανών είναι ίσως λιγότερο γνωστά. Ο Κάϊζερ Wilhelm II είχε ξεσηκώσει Τούρκους, Καυκάσιους, Πέρσες και Αφγανούς εναντίον των τότε συμμάχων Αγγλίας και Ρωσίας, και μάλιστα κατέλαβαν το Μπακού και τα πετρέλαιά του, το 1918 (δείτε και εδώ). Ο παραπάνω χάρτης δείχνει τα σχέδια της Ευρω-ρωσικής(;) Inogate για δίκτυα αγωγών πετρελαίου προς την Ευρώπη. Βέβαια ο νυν αγωγός Μπακού - Ceyhan (στον παρακάτω χάρτη) είναι μάλλον αμερικανικής έμπνευσης, αφού συνεχίζει δυτικά και σαν Nabucco.


Βλέπω ότι υπάρχει ή θα υπάρχει αγωγός και από το Κουρδιστάν προς τον Μπακού - Ceyhan, και αναρωτιέμαι... Οι Τούρκοι είναι πράγματι τσακωμένοι με τους Αμερικάνους; ή παίζουν θέατρο; Ή ξαναφτιάχνεται ο Γερμανοτουρκικός άξονας; Δεν έχω τα μέσα να ξέρω την απάντηση, αλλά πυροβολισμοί στην μία άκρη, με τους Κούρδους, βία στην άλλη, με τους Kyrghyz και τους Ουζμπέκους, ζόρικες μέρες στα κατάλοιπα του πάλαι ποτέ χανάτου των Τατάρων.


Η Κίνα παράγει περίπου 4 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα και εισάγει άλλα τόσα, από το Ιραν, την Σαουδική Αραβία και την Αφρική (κυρίως την Αγκόλα). Δεν ξέρω αν έχει βλέψεις στην Κεντρική Ασία (άλλες εκτός από εμπορικές), αλλά γλυκοκοιτάει την Ανατολική Θάλασσα και την Νότια Θάλασσα. Μακριά από εμάς...

Και αναρωτιέμαι... θα ανοίξει η "Ευρώπη" τις πόρτες στην Κίνα; Όταν βγήκε το Πασόκ, τον Οκτώβριο, οι εντολές ήταν μάλλον όχι. Τώρα μάλλον άλαξε γνώμη η "Ευρώπη". Ακούστε τον spokesman της Ευρώπης εδώ να μας λέει ότι άλλαξαν γνώμη τα αφεντικά του. Εργάζεται νυχθημερόν να μου ανεβάσει το ηθικό, και ενάντια στην χειραγώγηση της λαϊκής ψήφου.

plus ça change...

Ζούμε σε περίεργους και επικίνδυνους καιρούς, πάντα έτσι ήταν, αλλά η γενιές που σήμερα είναι μεταξύ 30 και 60 χρονών ίσως δεν το ξέρουμε ή έχουμε χάσει το δάσος μέσα στα δέντρα. Ή πιστέψαμε την «ελευθερία» που ευαγγελιζόταν η Δύση όσο υπήρχε ο ψυχρός πόλεμος, ή την pax Americana, όταν τέλειωσε ο ψυχρός πόλεμος τον Φεβρουάριο του 1989 στο Αφγανιστάν, και τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου στο Βερολίνο. Το 1993 έγινε η πρώτη επίθεση στους δίδυμους πύργους, το 2000 η επίθεση στο USS Cole, και το 2001 επέστρεψε ο πόλεμος στις τηλεοράσεις μας, τον Σεπτέμβριο του 2001, ξανά, στην Νέα Υόρκη και τον Οκτώβριο, ξανά, στο Αφγανιστάν. Να θυμίσω ότι ο Ahmad Shah Massoud πολεμούσε εναντίον των Σοβιετικών μέχρι το 1989 και σκοτώθηκε, λένε, από Ταλιμπάν δύο μέρες πριν την 11η Σεπτεμβρίου του 2001.


Η χρηματιστηριακή κρίση του 2008, δεν ξεκίνησε το 2008, ξεκίνησε νωρίτερα, ίσως το 1995 με τις ιτερνετικές εταιρίες (και κράτησε μέχρι το 2000), ίσως νωρίτερα. Ίσως ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1981 που χάρη στις αποπληθωριστικές προσπάθειες του τότε αφεντικού της Fed, Paul Volcker, την φορολογική μεταρρύθμιση του supply-side Reagan, και τους τρομερούς εξοπλισμούς της περιόδου, έστειλε πρώτα την αγορά ομολόγων και λίγο αργότερα την αγορά μετοχών στον ουρανό, μέχρι τον λόξιγκα του 1987, λίγο πριν το «τέλος» του Ψυχρού Πολέμου, δύο χρόνια αργότερα.


Αλλά και το 1981, δεν προέκυψε από μόνο του… Είχε προηγηθεί η ύφεση και ο πληθωρισμός, η επανάσταση στο Ιράν, το 1979, τέσσερα χρόνια μετά το τέλος του Βιετνάμ, έξη χρόνια μετά τον Πόλεμο του Yom Kippur, σε συνέχεια του Πολέμου των 6 Ημερών (τότε, με τον Πόλεμο στο Βιετνάμ σε έξαρση). Από το 1971 έως το 1981 η τιμή του πετρελαίου εκτοξεύτηκε στα ουράνια, για να ξαναφέρει στο θέμα αυτής της ιστοσελίδας, την ενέργεια: Κάθε εναλλακτική ενεργειακή πρόταση, κάθε ιδέα για ΑΠΕ, από κουτσουλιές πτηνοτροφείου μέχρι κυψέλες υδρογόνου, και από ζύμωση λιγνοκυτταρίνης, μέχρι προβλέψεις για το τέλος του κόσμου από μοντέλα υπολογιστών, είναι αυτής της περιόδου. Και, πιστέψτε με, ελάχιστα έχουν αλλάξει από τότε, τα φ/β κατέβηκαν λίγο σε κόστος και ανέβηκαν σε απόδοση, οι Α/Γ έγιναν μεγαλύτερες (δυστυχώς, ο αέρας εξακολουθεί να είναι τζαναμπέτης, τα ηλεκτρόνια δεν αποθηκεύονται και ο καπριτσιόζος Δεύτερος Νόμος ισχύει, πάντα). Τα δε νούμερα, είναι όπως σας τα περιγράφω εδώ και δύο μήνες (προσαρμοσμένα για τον πληθωρισμό), και με καλύτερα control systems και composites και laminates διαθέσιμα σαν υλικά. Βέβαια, τότε, η πλύση εγκεφάλου είναι ότι έρχεται περίοδος …παγετώνων.


Κάτι άλλο δεν έχει αλλάξει από την δεκαετία του ’70: H κατάσταση της οικονομίας. Μπαίνουμε σε ύφεση χειρότερη, νομίζω, από αυτήν του ‘70-80. Τότε είχε και πληθωρισμό, τώρα, για κάποιον μαγικό λόγο δεν φαίνεται, αλλά φαίνονται τα τρομερά δάνεια από όλους προς όλους. Η αύξηση του πετρελαίου, τότε, καλύφθηκε με φρέσκο χρήμα. Οι ΗΠΑ βγήκαν από το Bretton Woods, το 71 ή το 72. Και από το 1981, η Αμερική, και από το 1989, η Ευρώπη, ανακάλυψαν τα εύκολα δανεικά.


Τι έχει αλλάξει από το 70; (1) Η Γερμανία είναι ενωμένη και έχει τα κομμάτια της παραδοσιακής της αυτοκρατορίας, συν έναν κόσμο περιοίκους. (2) Η Ρωσία δεν είναι πια ΕΣΣΔ, αλλά όλο και κουνιέται στο υπογάστριό της σε χώρες που ήταν «δικές της» επί ΕΣΣΔ. Η Ρωσία, εκτός από μέταλλα που εξήγε στην Ευρώπη, τώρα εξάγει και ενέργεια. (3) Μας προέκυψε η Κίνα. Θα έλεγα χάρη στο άνοιγμα του Νίξον, τις ανάγκες αντιστάθμισης της ΕΣΣΔ, τις αμερικανικές καταναλωτικές συνήθειες και την εργατικότητα και φιλοδοξίες των Κινέζων. (4) Μας προέκυψε και η Τουρκία, που από αντισοβιετική γίνεται ή παριστάνει ότι γίνεται φιλορωσική (αν ζούσε ο Samuel Huntington, θα είχε ..κουφαθεί. Οι Μουσουλμάνοι δεν μας προέκυψαν, έτσι ήταν και στις παραμονές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Λίγοι με τους μεν, λίγοι με τους δε, και οι Ιρανοί να κοιτάνε …βόρεια.


Με εξαίρεση τις ΗΠΑ που διαφημίζουν τους εξοπλισμούς τους, η Κίνα σαφώς εξοπλίζεται, η Ρωσία κάπως κουνιέται με τα ευρώ που εισπράττει, η Γερμανία, παραδοσιακά, δεν λέει τι κάνει, αλλά σαφώς προωθεί την Πράσινη Ανάπτυξη, στους απανταχού σοσιαλιστές, όπως η Σοβιετία προωθούσε την «ειρήνη» την δεκαετία του ’60 και ’70, και οι Γερμανοί τον σοσιαλισμό, λίγο πριν το 1917. Εμένα όλα αυτά μου θυμίζουν λιγάκι 1910, με τα Βαλκάνια πιο ήσυχα, αλλά όλες αυτές τις χώρες μεταξύ Καυκάσου και Κίνας, που τελειώνουν σε «-αν», να βράζουν. Πόσα proxy wars έχουμε; 3, 4, 5; Δεν μου βγάζει κανείς από το κεφάλι μου την υποψία ότι δεν είναι σύμπτωση ότι τα χτυπήματα στην Νέα Υόρκη έγιναν λίγο μετά την επανένωση της Γερμανίας και το «τέλος» του Ψυχρού Πολέμου. Γιατί, ο Ψυχρός Πόλεμος μπορεί να τέλειωσε, αλλά το Μεγάλο Παιχνίδι δεν έχει σταματήσει.

Η φωτό στο Kyrgyzstan είναι από εδώ. Οι δορυφορικές είναι από το Google Earth, στον Ινδικό Ωκεανό.

Οι ξένοι, και εμείς

Φυσικά και δεν πιστεύω ό,τι διαβάζω, αλλά να τι διαβάζω:


Η Τουρκία χρειάζεται πολλές πυρηνικές μονάδες, το ταχύτερο δυνατόν, για να αντιμετωπίσει τις ανάγκες ηλεκτρικής ισχύος με την συνεχιζόμενη οικονομική άνοδο. Η ζήτηση το 2018 θα είναι 357 δις κιλοβατώρες, από 210 δις το 2010. Θα παραγγείλουν τρείς μονάδες φέτος. http://en.rian.ru/world/20100130/157724048.html (μην διαβάσετε τα άλλα σχετικά ενεργειακά links, θα σας πιάσει μελαγχολία).


Η Areva επενδύει $100 εκατομ. στις ΗΠΑ για marketing και πιστοποίηση από την NRC. Προπορεύονται η General Electric και η Westinghouse, αλλά μετά 30 χρόνια πάγωμα με το Three Mile Island, υπάρχει ξανά έντονο ενδιαφέρον. http://www.msnbc.msn.com/id/8143079/. Ο επιχειρηματικός κίνδυνος στην Αμερική είναι οι καθυστερήσεις στην έναρξη, και οι εταιρίες παραγωγής ρεύματος έχουν κάνει consortium για την αντιμετώπιση αυτού του ρίσκου.


Η Σουηδία ήδη έχει το μισό ρεύμα της από πυρηνικά, απαγόρευσε την κατασκευή καινούργιων λίγο μετά το Three Mile Island, και μόλις ήρε την απαγόρευση. Η Φινλανδία χτίζει φουλ, αν και σε ένα έχει τεχνικές καθυστερήσεις, Στοιχηματίζω το πληκτρολόγιό μου ότι και η Γερμανία ακολουθεί, προσεχώς (η Μέρκελ το έχει ήδη πει, ότι "θα αρχίσει ο διάλογος")


Η Κϊνα, μέχρι το 2020, που εμείς θα έχουμε καταστρέψει τα βουνά μας για να ζήσει το όνειρό της η ΥΠΕΚΑ και οι ΜΚΟ της, η Κϊνα θα έχει 20 GWe, και μέχρι το 2030 θα έχει 200 GWe. http://www.world-nuclear.org/info/inf63.html

Και η λίστα συνεχίζεται... Οι Γάλλοι, στο link της Areva, διαφημίζουν νέο τρόπο χειρισμού αποβλήτων, οι Ρώσοι εξάγουν και στο Πακιστάν, τροφοδοσία με καύσιμο πάει πακέττο με αποκομιδή αποβλήτων. Και μία από τις πρώτες αναρτήσεις μου ...διαφήμιζε πυρηνικές μονάδες μινιόν, για μικρότερες ανάγκες. Στους επόμενους 12 μήνες, θα φανεί έλλειμμα σε πυρηνικά καζάνια. Λίγοι είναι αυτοί που τα φτιάχνουν.

Βέβαια, υπάρχει και ή άλλη άποψη, η Ελληνική: Μην πάρετε θάρος από τον τίτλο της μελέτης. Όταν λέει "Τέλος ΑΠΕ", το εννοεί όπως το Τέλος Κυκλοφορίας. Εγώ κατάλαβα ότι θέλει (1) να αυξηθεί η τιμή του ρεύματος (σύμβουλος της ΥΠΕΚΑ;! ) και (2) να φυσάει σε ώρες αιχμής. Σε άλλη μελέτη αναφέρει ότι τα αιολικά πάρκα δεν ενοχλούν και ενίοτε προσελκύουν τουρίστες φωτογράφους. Ελλάς. Την μελέτη την βρήκα σε pdf αλλά δεν μπορώ να βρω link. Με Google θα την βρείτε, να την διαβάσετε, είναι, για την ώρα, είναι το ενεργειακό ΜΑΣ μέλλον. Κάπου λέει ότι, όπου μπαίνουν αιολικά, δεν γίνεται κρανίου τόπος. Μεγάλε... η φωτογραφία που εσύ έβαλες στο εξώφυλο, και ή θέα της Εύβοιας σε ...διαψεύδουν. Ben türkçe konuşmayı öğreneceksiniz...


Το γράφημα στην πρώτη εικόνα (πάνω-πάνω, κλικ για μεγέθυνση) δείχνει κόστος ανά kWhr διαφόρων εναλλακτικών μορφών παραγωγής ενέργειας. Φυσικά και έχουν μεγάλα αρχικά κόστη τα πυρηνικά (το μεγαλύτερο είναι οι καθυστερήσεις, τικ τικ τικ οι τόκοι) αλλά, στο "κόστος ανά κιλοβατώρα", ο παρανομαστής είναι επίσης θεόρατος.

Ενεργειακές επιχειρηματολογίες

Αν προσέξετε όλη την επιχειρηματολογία και την «επιχειρηματολογία» γύρω από το παγκόσμιο ενεργειακό, αλλά και την ελληνική εκδοχή του, η περίληψη, όπως μπορώ να την καταλάβω έχει ως εξής:

«Το εύκολο ή το φτηνό πετρέλαιο τελειώνει, ή θα τελειώσει, και επομένως χρειαζόμαστε εναλλακτικές λύσεις».

Κάποτε όλα τελειώνουν, αλλά εκτός από το εύκολο και συμβατικό πετρέλαιο υπάρχει πολύ περισσότερο δεσμευμένο σε πίσσες και άμμους, το μείζον πρόβλημα με το πετρέλαιο δεν είναι πότε θα τελειώσει, αλλά (α) το χρειάζονται τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα, (β) η Κίνα θα έχει όλο και μεγαλύτερες απαιτήσεις, και (γ) οι Παγκόσμιοι Πόλεμοι, έχουν …μειονεκτήματα.

«Το κάρβουνο, που υπάρχει σε ποσότητες 10 ή 100 ή παραπάνω φορές από το πετρέλαιο, είναι κακό, γιατί εκλύει παραπάνω CO2 από το πετρέλαιο ή το αέριο, και ρυπαίνει γενικώς».

Ό,τι και να λένε οι ευαγγελιστές την Πράσινης Θρησκείας, θα καίμε κάρβουνο για παραγωγή ηλεκτρισμού, τουλάχιστον για την ζωή την δικιά μας και των παιδιών μας. Πιστεύω ότι πιο εύκολα κόβεις ή μειώνεις την χρήση του συμβατικού αυτοκινήτου, σαν τρόπο ζωή, παρά μειώνεις την παραγωγή ρεύματος από κάρβουνο. Το consensus είναι ότι το πολύ CO2 κάνει, ή έχει κάνει, κακό, ωστόσο το θέμα δεν είναι για δημοψηφίσματα και καλλιστεία. Δεν είναι ούτε αποδεδειγμένο ούτε ξεκάθαρο ότι το ανθρωπογενές CO2 φταίει για τις όποιες αλλαγές κλίματος. Το ότι το λένε οι ΜΚΟ ή οι πλασιέ αιολικών δεν φτάνει -- για μένα. Εμπλέκεται, το CO2 έμμεσα ή άμεσα αλλά είναι θεωρία, και δεν είναι η μόνη θεωρία. Kαι ενώ δεν υπάρχει «καθαρό» κάρβουνο, υπάρχει συμβατική αποτελεσματική αντιρρυπαντική τεχνολογία. Μου κάνει εντύπωση ωστόσο που ελάχιστοι μιλούν για τα οξείδια του αζώτου (Nox) και του θείου (SO2) και τα μικροσωματίδια. Αυτά έχουν την δυνατότητα να μας σκοτώσουν πολύ πιο γρήγορα από ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου (αν υπάρχει).

«Αέριο υπάρχει άφθονο, αλλά και αυτό δεν θα κρατήσει για πάντα, και έχει το μειονέκτημα ότι μεταφέρεται μόνο με αγωγούς , που κάποιος κακός μπορεί να κλείσει».

Το αέριο θα καλύψει σημαντικό μέρος των άμεσων και μεσοπρόθεσμων αναγκών μας. Όσο όμορφο και καθαρό είναι σαν καύσιμο, τόσο ευαίσθητο είναι σε γεωπολιτικά, και αυτό γιατί μεταφέρεται, εύκολα, μόνο με ένα τρόπο, με αγωγό. Στην Ελλάδα έχουμε εμπειρία από γεωπολιτικά με τις επιλογές Southstream και Nabucco. Η «ελεύθερη ναυσιπλοΐα» που μεταφέρει πετρέλαιο, δεν είναι τόσο εύκολη ή οικονομική με το αέριο.

«Τα πυρηνικά είναι λύση για ηλεκτρικό ρεύμα, αλλά ο κόσμος δεν τα θέλει και τα φοβάται από παλαιά ατυχήματα και από το θέμα διαρροών και επεξεργασίας αποβλήτων».

Παραδόξως, στις διαδικτυακές συζητήσεις, βλέπω περισσότερο πάθος υπέρ των αιολικών, παρά πάθος κατά των πυρηνικών. Ίσως γιατί κανείς δεν πιστεύει ότι παίζουν στην Ελλάδα. Και πιστεύω ότι είναι κρίμα, ιδίως εάν βάλουν γείτονες. Η Γαλλία είναι πυρηνική. Η Κίνα στοχεύει στο ίδιο. Η Σουηδία μόλις το ανακοίνωσε. Όταν το ανακοινώσουν και οι ΗΠΑ, πολλή από την ενεργειακή φιλολογία των τελευταίων ετών απλά θα εξαφανιστεί. Ωστόσο, με σημερινές τεχνολογίες, τα πυρηνικά μειώνουν την εξάρτηση σε ορυκτά καύσιμα μόνο στην ηλεκτροπαραγωγή (καθόλου ευκαταφρόνητο), και όχι στις μεταφορές, στον Δυτικό κόσμο. Αεροπλάνα υδρογόνου και τρένο TGV Αθήνα-Αλεξανδρούπολη, είναι σε άλλη ζωή. Οι Δανοί είναι αντιπυρηνικοί επειδή πουλάνε αιολικά. Στην Ελλάδα, είμαστε αντιπυρηνικοί, πιστεύω, επειδή οι Έλληνες εφοπλιστές μεταφέρουν πετρέλαιο (και αέριο).

«Οι ΑΠΕ μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στο να υποκαταστήσουν μια ή περισσότερες από τις παραπάνω πηγές, και να το κάνουν αυτό στο διηνεκές, με κλασσικό παράδειγμα, τον ήλιο που πέφτει στην Σαχάρα, και τον αέρα στην Βόρεια Θάλασσα ή στο Κάβο Ντόρο».

Το καλύτερο που μπορούν να πετύχουν τα αιολικά, είναι να σπρώξουν την υποκατάσταση κάρβουνου με αέριο, τίποτε άλλο. Η συμβολή τους καθ’ εαυτή, με προνομιακές τιμές, υποχρεωτική αγορά του ρεύματός τους κλπ, θα μηδενιστεί, μόλις εκλείψει η προνομιακή μεταχείριση. Αν η Δανία είχε υδροηλεκτρικά, ή 1-2 πυρηνικά, δεν θα είχε λόγο να έχει αιολικά και τον μπελά τους, αλλά για την Δανία τα αιολικά είναι ο εξαγωγικός λόγος ύπαρξης (όσο υπάρχουν κορόϊδα).


Μαζικά αιολικά και ηλιακά, με παγκόσμια διαδικτύωση, τύπου Desertec, είναι ωραία και φιλόδοξη ιδέα, αλλά έχει, κατά την άποψή μου άλλες σκοπιμότητες. Αν η Γερμανία έχει κέφια, και θέλει να το πληρώσει, και αν την αφήσουν να περνάει καλώδια, χωρίς κυριαρχικά ή άλλα δικαιώματα, από την Σαχάρα στο Μόναχο, εγώ δεν έχω πρόβλημα. Αν ωστόσο έβαζε καλώδιο μερικών τεραβάτ από την Σαχάρα στην Γερμανία, 200-300 πυρηνικές ή Θ/Η μονάδες θα ήταν καλύτερη ιδέα (αν και αυτά θέλουν νερό για ψύξη, και για τα "capricious water cycles" όπως χαρακτηριστικά λέει το ταγμένο στην καταστροφολογία της κλιματικής αλλαγής National Geographic, αναφερόμενο στις συνέπειες του Δεύτερου Νόμου της Θερμοδυναμικής). Παρεμπιπτόντως, και τα ηλιακά θερμικά έχουν ανάγκες ψύξης Δεύτερου Νόμου Θερμοδυναμικής -- μα δεν έχουμε νερό, θα σας κάνουμε και νερό. Πάντως, με αυτά τα μεγαλεπήβολα σχέδια, εγώ θα ήθελα να πουλάω τα ...καλώδια, ή τις ηλεκτρικές σκούπες να σκουπίζω την άμμο μετά τις ...αμμοβολές.

Πόσο καλοί είναι οι Δανοί στα ενεργειακά;

Denmark is "Energy Smart"? Think Again.

Though it beats the U.S. in per-capita energy usage, its emissions improvements have been unremarkable

By Robert Bryce
Posted December 17, 2009

Promoters of "green" energy love Denmark.

On Earth Day, President Barack Obama pointed out that the northern European country now "produces almost 20 percent" of its electricity with wind turbines. Last year, New York Times columnist Thomas Friedman visited Copenhagen, where he marveled at the Danes, declaring, "Oh, if only we could be as energy smart as Denmark!" Given that world leaders are now meeting in Copenhagen to discuss drastic cuts in global carbon dioxide emissions, it's worth separating the hype about Denmark from the reality.

Here's the reality: When it comes to carbon dioxide emissions, coal consumption, or energy prices, the Danes have no reason to brag.

First, carbon dioxide emissions. Denmark's embrace of wind power has repeatedly been lauded as a model for other countries. But according to data from the International Energy Agency, Denmark's overall carbon emissions have remained relatively unchanged over the past two decades. In 1990, Denmark emitted a total of 50.7 million tons of carbon dioxide. In 2007, the country's emissions totaled 50.6 million tons, a reduction of just 0.1 percent.

Η χρήση αιολικών από την Δανία έχει πάρει επάινους σαν μοντέλο για άλλες χώρες. Αλλά σύμφωνα με στοιχεία της International Energy Agency, οι εκπομπές της Δανίας έχουν μείνει σχετικά αμετάβλητες τα τελευταία 20 χρόνια. Το 1990, η Δανία εξέπεμπψε 50,7 εκατομ. τόνους CO2, σε σχέση με 50,6 εκατομ. τόνους το 2007, ή μείωση 0,1%

Indeed, while journalists and politicos are hyping Denmark's wind sector, the Danes themselves are not claiming that wind power cuts carbon dioxide emissions. Earlier this year, Energinet.dk, the operator of Denmark's electricity and natural gas grids, published a report showing that in 2007, carbon dioxide levels from electricity generation totaled about 23 million tons, about the same level as they were back in 1990, before the country began its frenzied construction of wind turbines. The grid operator also made it clear that variations in the amount of carbon dioxide emitted from Denmark's electricity generation sector varied from year to year due to changes in the amount of hydropower that the Danes import from Norway and Sweden.

Και ενώ οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί διαφημίζουν τα αιολικά της Δανίας, οι ίδιοι οι Δανοί δεν ισχυρίζονται ότι η αιολική ενέργεια μειώνει τις εκπομπές CO2. H Energitek.dk (αντίστοιχη του ΔΕΣΜΗΕ και ΔΕΣΦΑ) δημοσίευσε έκθεση που έδειχνε εκπομπές το 2007 περίπου 23 εκτομ. τόννους, περίπου το ίδιο με το 1990, πριν ξεκινήσει η φρενήρης εγκατάσταση αιολικών. Η Energitek.dk διευκρίνησε ότι οι διακυμάνσεις σε εκπομπές CO2 από το ηλεκτρικό δίκτυο της Δανίας οφείλονται σε μεταβολές στις εισαγωγές Υδροηλεκτρικού ρεύματος από την Νορβηγία και την Σουηδία.

Meanwhile, despite lavish government subsidies for wind power, coal use has remained remarkably stable. In 1999, Denmark's daily coal consumption was the equivalent of about 94,400 barrels of oil per day. By 2007, despite a 136 percent increase in the amount of electricity produced from wind power, Denmark's coal consumption was exactly the same as it was back in 1999. In fact, Denmark's coal consumption in 2007 was only about 4 percent lower than it was back in 1981. And while coal use dropped slightly over that period, natural gas consumption went from zero to over 400 million cubic feet per day.

Εν τω μεταξύ, παρά τις γεναιόδωρες επιδοτήσεις για αιολικά, η χρήση κάρβουνου έχει μείνει εντυπωσιακά σταθερή. Το 1999, η Δανία έκαιγε κάρβουνο αντίστοιχο με 94.440 βαρελιών πετρελαίου την ημέρα. Το 2007, παρά την κατά 136% αύξηση σε αιολικό ηλεκτρικό ρεύμα, η ημερήσια κατανάλωση κάρβουνου ήταν όπως το 1999. Η συνολική κατανάλωση κάρβουνου το 2007 ήταν μόνο περίπου 4% κάτω από αυτήν του 1981, αλλά την ίδια περίοδο αυξήθηκε η κατανάλωση φυσικού αερίου από μηδέν σε 11,33 εκατομ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ημερησίως....

...Thus, over the past three decades or so, the United States—even in the absence of exorbitant energy taxes, cap-and-trade schemes, or mandatory investments in renewable energy sources—has done just as well as Denmark. Perhaps we need a new definition for what qualifies as "energy smart."

Ολόκληρο το άρθρο είναι στο http://www.usnews.com/articles/opinion/2009/12/17/denmark-is-energy-smart-think-again.html, και ένα σχόλιο γράφει ότι η εφοπλιστική Moller-Maersk της Δανίας εκλύει περισσότερα αέρια του θερμοκηπίου από την ...Δανία. Το άρθρο προφανώς απευθύνεται σε αναγνώστες της ξένης εφημερίδας.


Δεν ξέρω αν ο Robert Bryce είναι δεξιός ή αριστερός, νομίζω ότι είναι δηλωμένος κατά αυτού που θεωρεί "απάτη" στις ΑΠΕ, έχει φήμη σωστού και εμπεριστατωμένου συγγραφέα, και εγώ τον πρωτοδιάβασα όταν έγραψε ένα βιβλίο για το σκάνδαλο της Enron, μετά την χρεωκοπία της το 2001.

Δεν έχω κανένα μα κανένα πρόβλημα με την δήλωση της ΥΠΕΚΑ ότι "η Ελλάδα θα έχει ενέργεια από αέριο και Υ/Η". Είναι μια λογική άποψη, όπως σχολίασα και στον φίλο sawas, αν και το αέριο έχει γενικά περισσότερο πολιτικό ρίσκο από το πετρέλαιο ή το κάρβουνο, ακόμα κι αν έχεις δύο αγωγούς, και LNG και CNG από την Αφρική. Αλλά η άποψη είναι λογική. Θα δυσαρεστήσει πολλούς, θα ευχαριστήσει άλλους. Προσωπικά πιστέυω ότι με σωστά φίλτρα και τεχνολογία, ο λιγνίτης είναι μέρος της ενέργειας στην Ελλάδα.

Η Δανία και εμείς

Σήμερα, το μενού έχει δύο πράγματα. 1) Το μέλλον μας σαν «Δανία του Νότου» και 2) τεστ αληθείας σε αντικρουόμενους ισχυρισμούς.

Το πρώτο, δεν αφορά στο αν όλες οι Ελληνίδες γίνουν σαν την ...Άννα-Μαρία, ή αν θα φτιάχνουμε και εμείς Δανέζικη φέτα, αλλά αφορά στις τιμές του ρεύματος. Ο παρακάτω πίνακας (κλικ για μεγέθυνση) έχει τις τιμές ανα κιλοβατώρα για οικιακή χρήση στις δύο αριστερές στήλες, και για βιομηχανικό στις δύο δεξιές. Υπάρχει διαφοροποίηση για μικρή και μεγάλη κατανάλωση. Η πηγή των αριθμών είναι η ...Ευρώπη, και αφορά στο 2009.


Η Δανία το 2009 είχε το ακριβότερο ή το δεύτερο ακριβότερο οικιακό, και το τρίτο ή τέταρτο ακριβότερο βιομηχανικό ρεύμα στην Ευρώπη. Η Ελλάδα είχε από τα φτηνότερα οικιακά και τα φτηνότερα βιομηχανικά ρεύματα στην Ευρώπη (αν και η Βουλγαρία είναι φτηνότερη από εμάς στο βιομηχανικό, και προσελκύει Έλληνες).

Χωρίς να το έχω ψάξει πολύ, η Ελλάδα έχει φτηνό ρεύμα (α) επειδή η ΔΕΗ ήταν μέχρι πρότινος Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, (β) έχει άφθονο Υ/Η, και (γ) ο λιγνίτης, καλός, κακός, και με όχι καλή διαχείριση είναι ή ήταν φτηνός. Δεν είναι όμως αυτό το θέμα (αν και κάθε διόρθωση από ΔΕΗτζήδες ευπρόσδεκτη). Το θέμα είναι ότι ή δεν αντέχει η ΔΕΗ άλλες χαμηλές τιμές, ή οι ιδιώτες που θέλουν να γίνουν (κρατικοδίαιτοι) επενδυτές θέλουν περισσότερα €/kWhr, οι αιολικοί, θέλουν 300% και 500% καπέλο, και η Ελλάς αποφάσισε να στείλει όποιον βιομήχανο της έχει απομείνει βόρεια. Έτσι θα γίνουμε Δανία του Νότου, μόνο που το μόνο που θα παράγουμε θα είναι φραπέδες.

Ο παραπάνω πίνακας είναι χρήσιμος και για δεύτερο λόγο: Ένας από τους συνδέσμους που έχω αριστερά λέγεται windfarms, και έχει αφιέρωμα στην εμπειρία της Δανίας με τα αιολικά, τα οποία θάβει με τα βασικά επιχειρήματα ότι παρ' όλο τον μεγάλο αριθμό δεν έχουν υποκαταστήσει συμβατική μονάδα και σε μερικές χρονιές η χρήση κάρβουνου έχει αυξηθεί αντί να μειωθεί, ότι η χρήση εφεδρείας έχει ανεβάσει τις εκπομπές CO2 κατά 32% και ότι σαν αποτέλεσμα των πολλών αιολικών (έχουν 20% από αιολικά) έχουν το ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη.

Βρήκα και ιστοσελίδα με τον αντίλογο στα παραπάνω, που έχει αντίθετη άποψη σε όλα (και "δεν είναι ακριβό το ρεύμα της Δανίας, και θα μπορούσε να ήταν το φθηνότερο"). Το ότι δεν με πείθει, άντε πες είμαι προκατειλημμένος. Αλλά η Ευρώπη λέει ότι η Δανία έχει το ακριβότερο ή από τα ακριβότερα ρεύματα στην Ευρώπη. Πείτε το φόρο, πείτε το επιδότηση, πείτε το μπανάνα, είναι από τα ακριβότερα, όπερ έδει δείξαι, και χαρήκαμε.

Καταλαβαίνει κανείς τι κάνει για την ενεργειακή πολιτική, την απασχόληση, τον πληθωρισμό, την επιβίωση, και την βιομηχανία η ...Πράσινη Ανάπτυξη του Υπουργείου Κλιματικής Αλλαγής;

Απορίες για το Πράσινο Θαύμα

Η θεωρία ότι η πολλή αιολική ενέργεια, θα μειώσει τους ρύπους και το βλαβερό(;) CO2 από ρυπογόνες μονάδες κάρβουνου έχει αρχίσει να ξεφτίζει. Οι λόγοι είναι ότι (1) όταν δεν φυσάει πρέπει να αυξηθεί η συμβατική παραγωγή (2) όταν φυσάει πρέπει να μειωθεί η συμβατική, (3) ο αέρας δεν φυσάει ανάλογα με τις ανάγκες του δικτύου, (4) ούτε το ρεύμα, ούτε ο αέρας αποθηκεύονται εύκολα και (5) οι αυξομειώσεις στην συμβατική παραγωγή μειώνουν την αποτελεσματικότητά της, χωρίς ποτέ οποιοσδήποτε αριθμός αιολικών να έχει υποκαταστήσει μία θερμική μονάδα.

Και απορώ, πραγματικά, αφού η λογική λέει ότι δεν συμφέρει, τα νούμερα λένε ότι δεν συμφέρει, γιατί, μα γιατί η πρεμούρα. Σχεδόν δεν φτάνει το αιολικό λόμπυ για την τόση πρεμούρα.

Ας ξαναδούμε τα νούμερα. Μια Α/Γ, "1" ΜW, με 30% διαθεσιμότητα σε ένα χρόνο, παράγει 2.628 MWhr. "Πολύ" ρεύμα θα σας πει ένας αιολικός. Εγώ θα σας πω "πολύς μπελάς" για το δίκτυο που πρέπει να αυξομειώνει συμβατική παραγωγή για να ακολουθεί, αντίστροφα, τον αέρα. Και κόστος; Αν το συμβατικό ρεύμα κάνει €40 την μεγαβατώρα, και το αιολικό κάνει από €100/MWhr έως €250/MWhr, η διαφορά, (πρόστιμο, φόρος, πράσινο τέλος, καπέλο) είναι από €60 έως €210/MWhr. Πέρα και πάνω από τα €40/MWhr. Που σημαίνει ότι για το προνόμιο να σκάψουμε ένα βουνό και να πάρουμε 2.628 MWhr,σε 1 χρόνο από μία Α/Γ πληρώνουμε, έξτρα, επι πλέον, καπέλο, από €158.000 έως €552.000 τον χρόνο. Για "1 μεγαβάτ"! Για 10 χρόνια ή μέχρι να βαρεθούν.

Το καπέλο αυτό, το παίρνει ο ιδιοκτήτης της Α/Γ, από τον ΔΕΣΜΗΕ. Με αφήνει αδιάφορο πόσα βγάζει κέρδος, αλλά, ειλικρινά, δεν το πιάνει ο νους μου ότι υπάρχει πολιτικός που το επιτρέπει, πόσο μάλλον το προωθεί. Και δεν μιλάνε για "1" ΜW, μιλάνε για ...χιλιάδες. Πολλά λεφτά, και σε καιρό φτώχειας.

Και ποιά είναι η δικαιολογία; Απεξάρτηση; Μεθοδευμένο ψέμα. Περιβάλλον; Παραμύθι. Πράσινη Ανάπτυξη; Απάτη! (τουλάχιστον για μας... για τους Δανούς, μπορεί). Είναι στο κόλπο με την εμπορία ρύπων; Μεγάλη δουλειά για την Wall Street, αλλά μπήκαν στο κόλπο οι δικοί μας; Το βλέπουν σαν μελλοντικό έσοδο του κράτους; Όταν κάθε μία Α/Γ επιβαρύνει τον καταναλωτή €200 ή 500 χιλιάρικα τον χρόνο; Ή ντρέπονται να τα βάλουν φόρο και περιμένουν να τα εισπράξουν σε αντισταθμιστικά (του Αγίου Τάδε ανήμερα); Ειλικρινά απορώ. Ούτε για αφελείς τους έχω, και δεν μπορώ να πιστέψω ιδιοτέλεια τέτοιας ξεδιάντροπης κλίμακας. Άρα, απλά, απορώ. Εκτός πια και αν είναι διατεταγμένη υπηρεσία, αλλά αυτές, τουλάχιστον οι παλιές, είχαν μίζες... Λες;...

Όλοι τις ίδιες απορίες έχουν, ο συγκεκριμένος πιστεύει ότι ξεκινάει από την Wall Street.

Πάντως, η Υπουργός "πιστεύει":

"Την επόμενη εβδομάδα θα παρουσιαστεί το σχέδιο δράσης για την επίτευξη των εθνικών στόχων του 20-20-20, δηλαδή, την εξοικονόμηση ενέργειας, τη μείωση των εκπομπών που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τη διείσδυση των ΑΠΕ., όπως τόνισε η υπουργός Περιβάλλοντος, Τίνα Μπιρμπίλη, σε ομιλία της σε ημερίδα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών".

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=173826


Ή εγώ (και οι παραπομπές μου) σας λέμε ψέματα, ή η Υπουργός. Και δεν έχει βρεθεί ένας στην Βουλή να την ρωτήσει "πόσο πάει κυρία ΥΠΕΚΑ η μεγαβατώρα;" έτσι, για πλάκα.

Κι άλλη Πράσινη Ανάπτυξη;

http://sekape.blogspot.com/2010/06/blog-post_04.html


Με €400 τόσα την μεγαβατώρα, έχεις βγάλει τα μελλοντικά έξοδα "αξιοποίησης" και ...χμμμ... πόσο καιρό θέλει για να ξεχαστεί;

φύσα αγέρι, φύσα αγέρι...

Τι ωραία μέρα σήμερα… Άπνοια. Δεν αχνίζει, και θα είναι έτσι μέχρι και το Σ/Κ. Μπορεί να φυσήξει μια στάλα την Παρασκευή το μεσημέρι. Μάταια περιμένουν τα ιστιοπλοϊκά έξω από την Άνδρο να πιάσουν λίγο αεράκι, να πάψει να κρέμεται το πανί.


Νομίζω ξέρετε τι κάνουν τα αιολικά πάρκα στην Εύβοια και την Πελοπόννησο… Λιάζονται την μέρα, και απολαμβάνουν την αστροφεγγιά την νύχτα. Θα μου πείτε, δεν χαλάνε λεφτά, τσάμπα είναι… Για κάθε €1.000.000 που έχει δανειστεί ο ιδιοκτήτης τους, αυτή η εβδομάδα είναι €770 σε τόκους (με το παλιό επιτόκιο των 4%), και τουλάχιστον άλλα τόσα σε αποσβέσεις. Την γη την πήρε τσάμπα, δεν πειράζει, Τον δρόμο για να φτάσει εκεί, κάποιο πρόγραμμα ΕΣΠΑ ή "Θησέας" τον έφτιαξε, ξένα λεφτά, δεν βαριέσαι. Και, στο κάτω κάτω της γραφής, τι τον νοιάζει; Είναι τόση η υπερτιμολόγηση του ρεύματος, που με τα λεφτά που θα εισπράξει λίγους μήνες τον χρόνο, έβγαλε την επένδυση, και την απόδοση, και τις χάντρες και τα καθρεφτάκια και τις λοιπές χορηγίες…


Έχει άπνοια, αλλά τα φώτα σας δουλεύουν, οι βιομηχανίες δουλεύουν, το PC σας δουλεύει, το νοσοκομείο απέναντι, επίσης. Και αυτό επειδή το σύστημα δεν τα χρειάζεται τα αιολικά, απλά, τα ανέχεται – με έξτρα κόστος. Κάθε αιολικό ΜW, χρειάζεται από 0,9 έως 1 συμβατικό MW για εφεδρεία. Η εφεδρεία, δεν είναι τσάμπα, στοιχίζει, είτε λειτουργεί (όπως σήμερα) είτε όχι (όπως τον …Αύγουστο). Το κόστος του καυσίμου που γλυτώνεις όταν φυσάει είναι, δυστυχώς, αμελητέο σαν ποσοστό του συνολικού κόστους.


Ο αέρας μπορεί να είναι δωρεάν, αλλά είναι μεταβλητός. Ούτε φυσάει όταν χρειάζεσαι ρεύμα, ούτε αναγκαστικά χρειάζεσαι ρεύμα όταν φυσάει. Από το 2000 έως το 2007, η εγκατεστημένη αιολική ισχύς στην Γερμανία ανήλθε από 6 GW σε 22 GW, και η ετήσια απόδοση ήταν από 8,8 TWhr σε 40 TWhr, που αντιστοιχεί σε ποσοστά απόδοσης από 14% έως 21%. Και, φυσικά,ούτε στην Γερμανία φυσάει πάντα, ούτε εξομαλύνεται το πρόβλημα ακόμα και όταν συνδέσεις αιολικά σε διαφορετικά σημεία. Το παραπάνω γράφημα δείχνει ότι σε αιολικό δίκτυο της E.ON, η αιολική συμβολή ήταν από 0,2% έως 38% του ημερήσιου φορτίου του δικτύου. Η διαφορά και η αυξομείωση καλύφθηκε από εφεδρεία. Η αναποτελεσματικότητα της χρήσης εφεδρείας (κάτι σαν την επιτάχυνση και επιβράδυνση της μηχανής του αυτοκινήτου), στην πράξη, αύξησε τις συνολικές εκπομπές CO2, εξαιτίας της ύπαρξης και μόνον των αιολικών. Όλη η μελέτη της Ε.ΟΝ εδώ.


Ο αέρας (που γιορτάζουν οι λομπίστες σήμερα, με την άπνοια) είναι δωρεάν, αλλά το αιολικό ρεύμα είναι το ακριβότερο που υπάρχει (μετά το φ/β), και ακόμα αυτή η υποτιθέμενη μείωση CO2 είναι αμφισβητούμενη.

http://www.wind-watch.org/documents/hidden-fuel-costs-of-wind-generated-electricity/

ΥΓ. Μην πανηγυρίζετε, σε ένα μήνα που θα φυσάει, όλη η εφεδρεία, πληρωμένη και χρηματοδοτημένη, επίσης θα κάθεται, και θα δουλεύει σε ρελαντί για να φουλάρει το βραδάκι που θα κόβει το μελτέμι. Τα αιολικά είναι χαμένα από χέρι, και υπάρχουν μόνο για να βγάλουν μερικοί μερικοί λεφτά (τα δικά μας λεφτά).

Από τον σιδηρόδρομο, στο Desertec

Όταν πρωτοάκουσα το Desertec, είπα μέσα μου "ο νέος Πύργος της Βαβέλ". Όταν είδα εκλαϊκευμένες λεπτομέρειες στις εφημερίδες (με ηλιακά κάτοπτρα που βράζουν νερό κλπ) είπα μέσα μου "άντε πάλι οι τεχνολογίες του 60 σε νέες περιπέτειες". Όταν είδα την Μπιρμπίλη να "ενημερώνει" τον Γερμανό Επίτροπο Ενέργειας Günther Oettinger, είπα μέσα μου "ωχ... τι ετοιμάζουν πάλι αυτοί";

Διαβάζοντας, ωστόσο, τις απόψεις του Γερμανού για την ενέργεια, ηρέμησα. Δεν μας έπηξε στην Πράσινη Ανάπτυξη, που την αναφέρει για να είναι ωραίος, αλλά αλλού το πάει: Στην παλιά επεκτατική άσκηση που έκαναν και το 1880, απλά, τώρα δεν κυνηγάνε δίκτυα τραίνων και τηλέγραφου, αλλά αγωγούς αερίου και δίκτυα ηλεκτρισμού. Βέβαια, προέχουν οι διμερείς σχέσεις Γερμανίας και Ρωσίας, λογικό είναι, βασικά Γερμανικά συμφέροντα σπρώχνουν με γλυκά λόγια για το συμφέρον των κρατών μελών της ΕΕ κλπ. Είπε και καλά λόγια για τον Nabucco, και πως μειώνει την εξάρτηση στην Ρωσία, είπε ότι το "υπερδίκτυο" θα φέρει ηλιακή ενέργεια από την Μεσόγειο και αιολική από την Βόρεια Θάλασσα, ηρέμησα ακόμα περισσότερο. Τουλάχιστον δεν είπε "αιολική ενέργεια από την Μεσόγειο". Και ο άνθρωπος, δεν είναι κατά των πυρηνικών, και με τους Γάλλους συμφωνεί που θα χτίσουν και άλλα, και με τους Αυστριακούς που λένε θα τα παρατήσουν εντελώς. Βέβαια, η λογική του Oettinger δεν μας προστατεύει από το αιoλικό lobby και τις πράσινες φαντασιώσεις των δικών μας, και των στομάτων που έχουν να ταΐσουν... εδώ δεν είναι Γερμανία, εδώ είναι Υεμένη του Βορά.


Πάντως όπως φαίνεται και από τον χάρτη, αν κάποιος καίγεται, καίγεται για αέριο. Έχουν πολύ αέριο οι Ρώσοι και όλες αυτές οι πρώην "Δημοκρατίες" της ΕΣΣΔ που τελειώνουν σε "ιστάν", και δεν θα παραστήσω καν ότι καταλαβαίνω την δυναμική των αγωγών, πέρα από το απλό γεγονός ότι οι άτιμοι έχουν βάνες και κλείνουν. Ο χάρτης είναι παλιός, του 2003 και μπορείτε να τον δείτε, με λεπτομέρεια, εδώ. Το Kyrgyzstan, που είναι και στις ειδήσεις απόψε, είναι στα σύνορα με την Κίνα.


Το Desertec ξεκίνησε επίσημα το 2009 (στο Μόναχο), αλλά έχει ακουστεί τουλάχιστον από πριν το 2007, και είναι "έμπνευση" του Γερμανικού Club of Rome. Πρόκειται για ένα consortium που απότελείται από τις Munich Re (η ένατη μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρία στον κόσμο), Deutsch Bank (αυτή που σκαρφίστηκε τον σιδηρόδρομο για την Βαγδάτη), Siemens, ABB, E.ON (λένε ότι και αυτή ενδιαφέρθηκε για την ΔΕΗ), RWE (αυτή έχει ακουστεί ότι θέλει την ΔΕΗ), Abengoa (αυτή ενδιαφέρεται για τα ηλιακά Θ/Η), ΜΑΝ, Schott (η μητρική της Zeiss), EDF, ENEL κλπ. Η ιδέα είναι ότι θα βάλουν μερικές 100δες δις ευρώ καλώδιο γύρω γύρω στην Μεσόγειο, και στην Ευρώπη, μέχρι το 2050, και θα μαζεύουν αιολικό ρεύμα από τις Βόρειες θάλασσες και τον Ατλαντικό, και ηλιακό θερμοηλεκτρικό από την Σαχάρα. Ενώ με εντυπωσιάζουν λέγοντας ότι ένα τόσο δα τετραγωνάκι Σαχάρας μαζεύει όλη την ενέργεια του κόσμου, φαντάζονται οι του Desertec ότι θα μαζέψουν το 15% των αναγκών της Ευρώπης.


Ωστόσο, πάλι εγώ ο κακόπιστος, πιστεύω ότι δεν έχει καμία σχέση με ηλιακή ενέργεια η άσκηση, και αν δεν είναι 100% "γεωπολιτική", μάλλον έχει σχέση με δημιουργία 240.000 Γερμανικών θέσεων εργασίας. Η λίγη μου εμπειρία με τις χώρες της Βορείου Αφρικής λέει ότι η Ελλάς είναι επιχειρηματικός παράδεισος διαφάνειας σε σχέση με αυτές (!)... Βέβαια, το Club of Rome μπορεί να έχει άλλη άποψη... Αφού προέβλεψε, το 1975, το τέλος του κόσμου πριν το 2000, τώρα πιστεύει ότι "θα μπορέσει να επιβραδύνει και ίσως να σταματήσει την κλιματική αλλαγή και να συμβάλει ουσιαστικά στο να φέρει πίσω την ισορροπία στον κόσμο μας".

Το ηλεκτρικό υπερδίκτυο έχει κάποια λογική, (αυτό με την υψηλή τάση συνεχούς ρεύματος το άλλο με το υδρογόνο είναι για ...αργότερα), αν και έχει αρκετά προβληματάκια. Τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά είναι σάλτσα για να κρατηθεί η απασχόληση στην Γερμανία, πράσινο marketing, θυμάστε; Το ζητούμενο δεν είναι ηλιακή ενέργεια από την Λιβύη και την Αλγερία, το ζητούμενο είναι ηλεκτρικό ρεύμα, αέριο και πετρέλαιο, αν και δεν ξέρω τι είναι φτηνότερο, να μεταφέρεις αέριο και να το καις για ρεύμα, ή να το καις και να μεταφέρεις το ρεύμα; Δεν ξέρω αν είναι εφικτά πολλά πολλά σενάρια που έχουν αγωγούς και καλώδια να διασχίζουν σύνορα. Αυτή είναι και η πίεση για "Παγκόσμια Διακυβέρνηση", αλλά λογαριάζει δίχως τον ξενοδόχο... νομίζω. Πάντως, για την ώρα, οι μπλε διακεκομμένες γραμμές είναι "υπό σχεδιασμό".

Τουλάχιστον, φίλοι μου, έβγαλα κάποια άκρη στο νήμα συνομωσιολογιών που προωθούν άγνωστους "νεοταξικούς" σκοπούς. Και που ταυτίζονται και με το παραμύθι της Πράσινης Ανάπτυξης, που τόσο με παραξένεψε με τον θρησκευτικό του φανατισμό. Σίγουρα έχουν Αμερικανικά, ολλανδικά και άλλα παρακλάδια, αλλά στην Ευρώπη, μυστήριο δεν υπάρχει: Deutsche Bank, Siemens και η λοιπή παρέα. Οι ίδιοι, που ξεκίνησαν τον σιδηρόδρομο Αμβούργο - Βερολίνο - Μοσούλη - Βαγδάτη - Βασόρα, λίγο πριν το Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (κλικ για μεγέθυνση). Με τον Κάϊζερ να δηλώνει προστάτης των απανταχού μουσουλμάνων, την ίδια εποχή. Και, όχι συμπτωματικά, νομίζω, υπάρχει άφθονη φιλοαραβική φιλολογία και στο Desertec.