Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Αυτά που ξέρω ότι ξέρω, που ξέρω ότι δεν ξέρω, κλπ.

Το Stratfor μοίρασε χτες, στους συνδρομητές, του δύο άρθρα που τα βρίσκω ενδιαφέροντα, και τα αντέγραψα στο Scribd:

Μία εξήγηση για την στρατηγική των ΗΠΑ
Η Ελληνική οικονομική κρίση γίνεται πολιτική

Το Stratfor έχει γράψει και στο παρελθόν για την Ελλάδα

Η θάλασσα στην καρδιά της γεωπολιτικής της Ελλάδας (28/6/10)
Η λογική της "διάσωσης" (7/5/11)
Περιμένοντας την πτώση της Ελλάδας (29/9/11)

Μου έχει κολλήσει και ένας χάρτης που ανέβασε πριν δύο χρόνια ο Ινφογνώμων (τον είχα αναφέρει και εδώ).  Χώρια όλοι οι χάρτες με τις ΑΟΖ και η σιωπή ιχθύος για την Ελληνική.  Όπως και σιωπή ιχθύος για πετρέλαια (αν υπάρχουν -- αλλά να καλό αντικείμενο για Νέο Εθνικό Διχασμό).  Δεν μου έχει περάσει απαρατήρητο και όλο το σκηνικό στην Θράκη, η περίεργη σημαία της Κρήτης, και άλλα παρεμφερή.  Και εκεί τσιμουδιά...

Άσε οι ομοιότητες με την περίοδο 1869-1908:

1/12/1893: Κηρύχθηκε το χρεωστάσιο. Η γνωστή φράση: Δυστυχώς επτωχεύσαμεν δεν καταγράφηκε στα πρακτικά αλλά ειπώθηκε εν τη ρύμη του λόγου. Οι Γερμανοί στον τύπο αποκαλούσαν το Βασιλιά σε γελοιογραφία με στολή αρματωλού «der kleine klephte», ο μικρός κλέφτης (με δισημία). Άλλοι πρότειναν να πουληθεί τεμάχιο ελληνικού εδάφους για εγγύηση (θυμίζει κάτι;).

Το κραχ του 2008 είναι σε εξέλιξη. Λίγο αταβιστικά, το κραχ του 1929 ξεχάστηκε το 1940.  Το χρεωστάσιο του 1893, πέρασε από το Μαύρο '97, τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο του 1898,  που ξεχάστηκε με τους Βαλκανικούς.

Η γεωγραφία δεν έχει αλλάξει, η Γερμανία είναι ενωμένη, οικολογική και  αυτοκρατορική, η Ρωσία είναι κάπου μεταξύ 1819 και 1901, ο κόσμος έχει ψευδαισθήσεις περί "Ευρώπης", η Αγγλία δεν είναι αυτό που ήταν, η Αμερική καταξοδευμένη,  και εγώ έχω κολλήσει σε ένα ρητό του Rumsfeld:

"There are known knowns. These are things we know that we know. There are known unknowns. That is to say, there are things that we know we don't know. But there are also unknown unknowns. There are things we don't know we don't know".

Αυτά που ξέρουμε ότι ξέρουμε. Αυτά που ξέρουμε ότι δεν ξέρουμε. Και αυτά που δεν ξέρουμε ότι δεν ξέρουμε.

Αυτά που ξέρω ότι ξέρω είναι

1) ότι μας στριμώχνουν να πεισθούμε ότι δεν έχουμε άλλη λύση (γενικώς και αορίστως) και παράλληλα, αυτοί που μας στριμώχνουν, γνωρίζουν ότι ενισχύουν ακραία κόμματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, και

2) ότι το PSI και το Μνημόνιο 2 είναι ενδιάμεσο στάδιο για κάτι άλλο, σαφώς δεν με αφήνουν να έχω άποψη επ' αυτού, αλλά ξέρω ότι δεν είναι αυτό "λύση" (το άτιμο το εξελάκι), εξ ου και θα υπάρχει συνέχεια.

ΔΕΝ έχω σκοπό να γίνω ...ιστορικός, αλλά κάτι με ανησυχεί με το ότι λέει το σημερινό άρθρο του Stratfor ότι έχουμε πολλούς αριστερούς. Δεν φοβάμαι τους αριστερούς, φοβάμαι ότι γράφεται ότι έχουμε πολλούς. Ποιος προβοκάρει ποιόν...

10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

προσπαθω να καταλαβω αν υπαρχει κολπο ενα grand scheme για ολο αυτο η ειναι ο νομος της ζουγκλας εν τη ισχυει του.
Μήπως καποιος μπορει να υποθέσει κάτι σοβαρό πάνω και πιο μπροστά απο όλο αυτό?

spiral architect είπε...

Έχουμε πόλεμο! (εδώ και πολλά χρόνια)
Είμαστε το πεδίο μάχης. (κάτι σαν τις Αρδένες, ή το Κουρκσκ)

Τώρα είμαστε στο μέσον του.
Το πιο πιθανό είναι να αναπτυχθούν και άλλα πεδία μάχης δυτικότερα. Δεν στέκει η κατάσταση πλέον!

Αν είναι πάντως να μας πάρουν τα σπίτια σίγουρα δεν θα μας τα πάρουν οι αριστεροί. Κάποιοι άλλοι μουστερήδες τα ορέγονται.

spiral architect είπε...

Πρέπει να’ σαι λέρα για να κυβερνάς γαλέρα.

Επώνυμος είπε...

Καλημέρα Αρχαίε,

Τα όσα δημοσιεύονται στο Stratfor δεν είναι πάντοτε αξιόπιστα. Καταρχάς, το πραγματικό σχέδιο (όσο υπάρχει) δεν αποκαλύπτεται ή δεν αποκαλύπτεται πλήρως. Ξέρουμε π.χ. ότι οι Αμερικανοί ΚΑΤΙ σκοπεύουν να κάνουν με το Ιράν, αλλά δεν ξέρουμε τι ακριβώς. Πιθανόν ούτε και οι ίδιοι έχουν καταλήξει, αλλά τις σκέψεις για το τελικώς πρακτέο ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι δεν θα τις διαβάσουμε σε κανένα Stratfor. Ξέρουμε ότι κάτι γίνεται με την Ελλάδα με ευρύτερη σημασία, αλλά δεν ξέρουμε τι, όπως ακριβώς επισημαίνεις κι εσύ. Συνεπώς, θα μας διαφωτίσει σε κάτι περισσότερο το Stratfor; Δεν νομίζω. Αντανακλά κυρίως τις σκέψεις μιας κατεστημένης γραφειοκρατίας που λειτουργεί με μανιχαϊστικούς όρους ("καλοί-κακοί"). Συνεπώς, αυτό που κάνουν αυτά τα άρθρα είναι κυρίως να επιβεβαιώνουν πράγματα που ήδη μπορούμε να συμπεράνουμε από πληροφορίες ήδη δημόσιες (δεν μας δίνουν ποτέ ή σχεδόν ποτέ καινούργιες, ΣΩΣΤΕΣ πληροφορίες) και όχι να μας λένε κάτι δραματικά καινούργιο. Επίσης, βοηθούν να κατανοήσουμε τον τρόπο σκέψης των Αμερικανών.

Το πρώτο δεδομένο είναι ότι, γεωπολιτικά, οι Αμερικανοί έχουν αποφασίσει να κάνουν πολέμους με αντιπροσώπους. Το είδαμε στη Λιβύη (Γαλλία-Αγγλία), θα του δούμε στο Ιράν (Ισραήλ), πιθανώς και στη Συρία (Τουρκία). Δεν έχουν αρκετά λεφτά για να κάνουν οι ίδιοι, ούτε πολιτική υποστήριξη. Το δεύτερο δεδομένο είναι ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τα πάντα και το ξέρουν τώρα πια. Το λένε εξάλλου και τα δύο άρθρα. Στην Ελλάδα προσπάθησαν να ελέγξουν τις αντιδράσεις μέσω των (στημένων) Αγανακτισμένων, αλλά το πράγμα ξέφυγε από τον έλεγχό τους και το εγκατέλειψαν. Τώρα, ο πανικός που αντακλά το "υπάρχουν πολλοί αριστεροί", που επισημαίνεις, σημαίνει ότι δεν έχουν (ακόμη) τρόπο να ελέγξουν τις κοινωνικές αντιδράσεις. Προετοιμάζονται για την επόμενη μέρα, χωρίς να ξέρουν ποια θα είναι αυτή. Η κλασική αμερικανική τακτική, όταν δεν έχουν οργανώσει από πριν κάποια μεταβολή, είναι ότι πέφτουν πάνω στη νέα εξουσία μέχρι να την ελέγξουν. Αυτό προσπαθούν να διαγνώσουν τώρα για να προετοιμαστούν για την επόμενη μέρα.

Η διάγνωση είναι λάθος, όπως αποδεικνύει το ότι κατατάσσουν την καθεστωτική ΔΗΜΑΡ στα "far-left parties". Μην τρελαθούμε! Δεν τους φοβίζει τόσο αυτό (έχουν αρκετή τεχνογνωσία με τα ανά τον κόσμο "αριστερά" κόμματα και αρκετούς προβοκάτορες σε αυτά), όσο κάτι άλλο που δεν γράφουν: Η άνοδος του εθνικού στοιχείου, είτε μέσα από "ακροδεξιά" κόμματα (αυτό τους φοβίζει λιγότερο), είτε μέσα από αστικές δομές και αντιλήψεις, όπως απέδειξε ο φόβος και ο τρόμος μπροστά στην αντιμνημονιακή ρητορική Σαμαρά, για όσο κράτησε. Το εθνικό κράτος που υπερασπίζει τα εθνικά του συμφέροντα είναι ο μεγάλος τρόμος τους και όχι η αριστερά. Αυτό όμως δεν θα το γράψουν, είναι ανομολόγητος στόχος, προκειμένου να κάνει κουμάντο το "ελεγχόμενο" κράτος των ΗΠΑ, αν μπορεί να θεωρηθεί "εθνικό" (αναμφίβολα είναι και "εθνικό", σε κάποιο βαθμό, με τη διαφορά ότι δεν υπερασπίζεται αμερικανικά εθνικά συμφέροντα, αλλά τα συμφέροντα αυτού που θα λέγαμε "παγκόσμια διακυβέρνηση").

Οι "αριστεροί" είναι βολικοί γιατί χωράνε σε μια συνήθη εξίσωση "καλών-κακών" και έχουν αρκετή τεχνογνωσία για τους ελέγξουν. Αλλά αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, όπως λέει και το άρθρο, τους είναι αρκετά άγνωστο και γι' αυτό έχουν τα μάτια τους στραμμένα πάνω μας. Ας φανούμε πιο έξυπνοι από αυτούς και ας κοιτάξουμε να κάνουμε απλώς σωστά τη δουλειά μας ο καθένας, όπου βρισκόμαστε...

archaeopteryx είπε...

Δεν διαφωνώ με τίποτα που λές. Το "καλό-κακό" είναι βασικά "τι με συμφέρει-τι δεν με συμφέρει" αλλά λιγότερο ωμά και στενά μερκαντιλιστικό όπως της Γερμανίας.

Οι Αμερικανοί (ιδίως προεκλογικά αλλά και ευρύτερα) σκίζονται και αυτοί για την δική τους οικονομική ευμάρεια (που προφανώς δεν την ταυτίζουν με σώρρευση πλεονασμάτων). Το Project Europe το οποίο χλευάζουν κυριως Αγγλοι ευρωσκεπτικιστές αλλά και Ρεπουμπλικάνοι τους είναι απαραίτητο γιατί έχουν ακόμα ψυχροπολεμικά σύνδρομα (μανιχαϊστικά ή όχι)

Και ο Ζέλλικ (World Bank) (από τους πρωτεργάτες του Γερμανικού θαύματος παραδέχεται ότι το πακέτο διάσωσης απλά αγοράζει χρόνο και βασικα λέει ότι η Ευρώπη πρέπει να βρει τον δρόμο της -- με η χωρίς εμάς, ή πιο φτηνα (για την ώρα) με εμάς στον γύψο.

Ο ευρωγύψος θα με ενοχλούσε λιγότερο εάν δεν πήγαινε χέρι χέρι με την εθνο-διάλυση. Η μέχρι τώρα εθνο-διάλυση φοβάμαι θα έχει συνέχειες και δεν αμφιβάλω ότι υπάρχουν δυνάμεις που τις θέλουν.

Όσο για το Stratfor, εγώ δεν θεωρώ κανέναν "ευαγγέλιο" και προσπαθώ να αξιολογώ το τί βλέπω και με άλλες πληροφορίες και φυσικά υπό την (εικαζόμενη) προκατάληψη αυτού που τα λέει.

Είμαστε σε γεωπολιτικό ρήγμα με πολλούς πάικτες με όχι αναγκαστικά ίδια συμφέροντα. Αν δύο από τους τρεις μεγάλους συμφωνήσουν σε κάτι για εμάς, ή προβοκαριστούν (ή προβοκάρουν) σε κάτι για εμάς, τότε έχουμε ...εξελίξεις.

nikos είπε...

Από τα στοιχεία παραγωγής λιγνίτη του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας (ΛΚΔΜ) της τελευταίας δεκαετίας (2001-2011) αποτυπώνεται δυστυχώς το εξείς στοιχείο .
Στη διετία 2010-2011 η παραγωγή λιγνίτη μειώθηκε κατά 18,5% (ή κατά 20,44 εκ. τόνους λιγνίτη) σε σχέση με τη διετία 2002-2003 και 9% (ή 8,86 εκ. τόνους) σε σχέση με τη διετία 2008-2009. Αυτό σημαίνει ότι, αν επιτυγχανόταν τη διετία 2010-2011 μια παραγωγή στα επίπεδα της διετίας 2002-2003, τότε η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργεια από λιγνίτη θα ήταν αυξημένη κατά 10.000 GWh περίπου,

nikos είπε...

και η ύφεση βαθαίνει ...

nikos είπε...

archaeopteryx-το θέμα λιγνίτη , ύφεση ανασφάλιστος πολίτης μου έχει γίνει εμμονή ...θα μου επιτρέψεις να ξεκουραστώ διότι δεν αντέχω άλλο οι αρμόδιοι μπαμπέσικα να κωφεύουν και αδρανούν

nikos είπε...

Άννα Βαγενά (Ομιλία στη Βουλή)

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=BDQomVhyvB0

Ανώνυμος είπε...

Τα παιδιά στο Stratfor πίνουν κάτι δυνατό.

Οταν λένε για έλεγχο της Σικελίας από την Ελλάδα τότε καταλαβαίνω ότι είναι πολύ, μα πολύ δυνατό πράμα.

Κρίνοντας από τα γραφτά τους μάλλον πρόκειται για αταξίδευτα παιδάκια, με ελλιπείς γνώσεις γεωγραφίας, για ιστορία ας μην κάνουμε λόγο, και χαρακτηριστικό αμερικάνικο εφηβικό μυαλό, everything is possible. Να όλα είναι δυνατά, αλλά μερικά δεν είναι καθόλου πιθανά.

Kaymakchalan