Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Η μάχη της ...Αγγλίας, 2012


Η κατάσταση δεν είναι όπως το 1940, άλλοι καιροί, άλλοι άνθρωποι, ίδια γεωγραφία, ίδιοι παίκτες. Οι Γάλλοι, όπως τότε, έχουν παραδοθεί (και ίσως δεν το έχουν καταλάβει καν...). Η υπόλοιπη Ευρώπη έχει παραδοθεί. Η Αμερική έχει βραχυκυκλωθεί πολύ πιο αποτελεσματικά από ότι τότε... Η ΕΣΣΔ δεν υπάρχει, και η Ρωσία κάπου έχει μπει σε νέο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ.  Δίνει αέριο, αγοράζει τρένα Ζήμενς... Η Πολωνία πάντα στην μέση. Δεν υπάρχει "πεδίο της μάχης" ούτε είναι σαφές ποιός το ελέγχει, αν υπάρχει...  Η κόντρα ΔΝΤ - "Ευρώπης", όσον αφορά στην διαχείριση της Κρίσης  είναι ένα από τα πεδία.  Η Μέση Ανατολή είναι άλλο. Οι σχέσεις με την Άπω Ανατολή είναι το τρίτο.   Η Πράσινη Απάτη είναι τέταρτο, και καθόλου ασήμαντο. Μακάρι να έχω λάθος, και να είμαι ένας αναχρονιστικός αρχαιοπτέρυγας, αλλά δεν έχω βρεί διάψευση στην υπόθεση εργασίας ότι η Πράσινη Απάτη είναι το blitzkrieg του 4ου Ράϊχ μετά το 1990. Με αυτήν χρηματοδοτούνται, με αυτήν αποκτούν συγκριτικό πλεονέκτημα, με αυτήν εκφυλίζουν τον αντίπαλο, όποιον θεωρούν αντίπαλο. Για την Γερμανία αντίπαλος είναι όποιος δεν ψωνίζει, όποιος πουλάει ανταγωνιστικό προϊόν, όποιος δεν τροφοδοτεί με φτηνές πρώτες ύλες και φτηνή ενέργεια, που οι ίδιοι δεν έχουν και πείθουν όλους τους άλλους να αυτοπυροβοληθούν. Αντίπαλος είναι όποιος δεν εντάσσεται στον Κεντρικό Σχεδιασμό.   Μου λένε ότι υποτιμώ τους Αμερικάνους και πόσο υποχθόνιοι είναι. Τρίχες. Σε μια κόλλα χαρτί τους έχουν τυλίξει, κατάφεραν και τους έπεισαν ότι για τον τυφώνα φταίει η Κλιματική Αλλαγή (ανθρωπογενής, σίγουρα, χαχαχά) και να βάλουν φόρο άνθρακα για να εξιλεωθούν.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την Μάχη για την Αγγλία;  Η Αγγλία αντιστέκεται στον φόρο άνθρακα αλλά η αντίσταση έχει εσωτερικό αντίπαλο. Και το 1940 υπήρχε φιλογερμανικό ρεύμα. Και τώρα. Μόνο που τώρα είναι Πράσινο. Και δεν έχουν Τσώρτσιλ. Έχουν τον Όσμπορν... Η έκβαση του ενεργειακού στην Αγγλία είναι, για μένα σημαδιακή...

Εμείς δεμένοι χεροπόδαρα στην μπλόφα και την αντιμπλόφα, και την αμείλικτη έλλειψη ρευστότητας, ή πρωτοβουλίας... Σκυμμένοι, προσκυνάμε... Το παιχνίδι χάθηκε το 2010...  Ή είχε χαθεί από τον Δεκέμβριο του 2008... Ή από το 1981... Ή από το 1974... Ή από το 1824.

Και ο θλιβερός Γιάννης Μανιάτης, άθλιος πλασιέ  της Νέας Γερμανικής Κατοχής θα έπρεπε να ξυρίσει το μουστάκι του... (Εκτός αν λέει αρλούμπες για να τους ρίξει στάχτη στα μάτια)...

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2237135/Top-Tory-Tim-Yeo-earns-thousands-green-energy-firms-says-reasonable-bills-rise-2-week-pay-wind-farms.html

http://www.telegraph.co.uk/earth/environment/9698624/A-truce-over-wind-farms...but-how-long-will-it-last.html

http://ierissiotes.blogspot.gr/2012/11/blog-post_4293.html Ο θλιβερός, άθλιος, πλασιέ (εκτός εάν παίζει θέατρο, οπότε σόρυ Γιάννη...)

Δεν υπάρχουν σχόλια: